Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз тарихшысы (1540-1609)
French historian (1540–1609)
Джозеф Юстус Скалигер (Joseph Justus Scaliger; 5 тамыз 1540 - 21 қаңтар 1609) – франко-итальяндық кальвинист діни қайраткері және ғалымы, грек және ежелгі рим тарихынан өзге парсы, вавилон, еврей және ежелгі египет тарихын да қамтитын классикалық тарих тұжырымын кеңейткенімен белгілі. Өмірінің соңғы он алты жылын Нидерландыда өткізді.
Joseph Justus Scaliger ('/s//k//æ//l//ɪ//dʒ//ər/; 5 August 1540 – 21 January 1609) was a Franco Italian Calvinist religious leader and scholar, known for expanding the notion of classical history from Greek and Ancient Roman history to include Persian, Babylonian, Jewish and Ancient Egyptian history. He spent the last sixteen years of his life in the Netherlands.
Ерте өмір
1540 жылы Францияның Аген қаласында итальяндық ғалым және дәрігер Юлий Цезарь Скалигер мен оның әйелі Андиет де Рокес Лобежак отбасында дүниеге келді. Оның жалғыз ресми білімі – Бордодағы Гвиен колледжінде үш жылдық оқу, ол 1555 жылы жұқпалы оба эпидемиясы салдарынан тоқталды. 1558 жылы қайтыс болғанға дейін Юлий Скалигер ұлына латын тілі мен поэзияны үйретті; ол күн сайын кем дегенде 80 жол латын тілінде жазуға міндеттелді. Ұлыбритания аралдарында болған кезінде Скалигер ағылшындар туралы жағымсыз пікір қалыптастырды. Олардың қатігез мінезі және шетелдіктерге деген құрметсіздігі оған ерекше жағымсыз әсер қалдырды. Сонымен қатар, ол грек қолжазбаларының аздығына және, оның пайымдауынша, білімді адамдардың жетіспеуіне көңіл көшті. Бірақ ол Ричард Томсон және басқа ағылшындармен жақын танысқанға дейін бұл пікірі өзгермеді. Саяхаттары барысында ол протестант дініне келді. Әкесі Юлий Цезарь Скалигердің өмірі туралы ұлы редакциялаған хаттар, сондай-ақ 1620 жылы президент де Маусак жариялаған «Scaligerana» және оның өзінің жазбалары автобиографиялық деректерге толы және осы мәселе бойынша басты дереккөздер болып табылады. Жюль де Бурусс де Лаффоренің «Жюль Сезар де Лескаль туралы зерттеуі» (Аген, 1860) және Адольф Магеннің «Юлий Цезарь Скалигер және оның отбасы туралы құжаттар» (Аген, 1873) әке мен ұлдың өміріне маңызды толықтырулар енгізеді. Шарль Нисардың «Юлий және Республика әдебиетінің гладиаторлары» және «Жозеф Ле XVI ғасырдағы әдеби триумвират» атты еңбектері авторларына да, тақырыптарына да лайық емес. Юлий тек қысымға ұшырайды, ал Жозефтің өмірі негізінен Сциоппиус пен «Scaligerana» кітабына сүйенеді. Жозефтің барлық еңбектерінің толық тізімін Якоб Бернейс жазылған өмірінде табуға болады. Сондай-ақ, J. E. Sandys, «Классикалық ғылымның тарихы», II том (1908), 199–204 беттерді қараңыз. Техникалық өмірбаяны – Энтони Т. Графтонның «Джозеф Скалигер: Классикалық ғылым тарихындағы зерттеу», 2 томдық еңбегі (Оксфорд, Оксфорд университетінің баспасы, 1983, 1993).
In 1540, Scaliger was born in Agen, France, to Italian scholar and physician Julius Caesar Scaliger and his wife, Andiette de Roques Lobejac. His only formal education was three years of study at the College of Guienne in Bordeaux, which ended in 1555 due to an outbreak of the bubonic plague. Until his death in 1558, Julius Scaliger taught his son Latin and poetry; he was made to write at least 80 lines of Latin a day. During his time in the British Isles, Scaliger formed an unfavourable opinion of the English. Their inhumane disposition and inhospitable treatment of foreigners especially made a negative impression on him. He was also disappointed at finding only a few Greek manuscripts and, in his opinion, few learned men. It was not until a much later period that he became intimate with Richard Thomson and other Englishmen. Over the course of his travels, he became a Protestant. For the life of his father Julius Caesar Scaliger, the letters edited by his son, those subsequently published in 1620 by the President de Maussac, the Scaligerana, and his own writings are full of autobiographical matter, are the chief authorities. Jules de Bourousse de Laffore's Etude sur Jules César de Lescale (Agen, 1860) and Adolphe Magen's Documents sur Julius Caesar Scaliger et sa famille (Agen, 1873) add important details to the lives of both father and son. The lives by Charles Nisard – that of Julius et Les Gladiateurs de la république des lettres, and that of Joseph Le Triumvirat littéraire au seizième siècle – are equally unworthy of their author and their subjects. Julius is simply held up to ridicule, while the life of Joseph is almost wholly based on the book of Scioppius and the Scaligerana. A complete list of the works of Joseph will be found in his life by Jakob Bernays. See also J. E. Sandys, History of Classical Scholarship, ii. (1908), 199–204. A technical biography is Anthony T. Grafton, Joseph Scaliger: A Study in the History of Classical Scholarship, 2 vol. (Oxford, Oxford University Press, 1983, 1993).