Кіріспе

Дамасктың трофейлері немесе Дамасктағы яһудилерге қарсы жасалған трофейлер - шамамен 681 жылы Дамаскте жазылған 7-ғасырлық яһудилерге қарсы диалог. Оның ішінде түрлі теологиялық мәселелер туралы төрт талқылау, сондай-ақ еврей стилиті мен халцедондық арасындағы диалог бар. Екінші диалогты кейбір ғалымдар "Бонвеч диалогы" деп атайды. Осы айтыстардан кейін яһудилердің арасында айтыс-тартыс болып, кейбіреулері: "Біз Таурат заңы бойынша күнәліміз", - деді. Дамаск трофиі Венадағы палимпсест ішінде фрагменттерден табылған; дегенмен толық мәтін тек Францияның Ұлттық кітапханасында сақталған. Parisinus Coislianus 299 басқа да яһудилерге қарсы еңбектермен бірге сақталған.

Бірінші талқылау

Бірінші диалог төртінің ішіндегі ең ойластырылған және зерттелген диалог. Ол Исаның құдайлық болмысына қатысты Ескі Келісімнің куәлігін зерттейді.

Екінші талқылау

Екінші диалог яһудилік саясаттың құлдырауы мен христиандықтың өрлеуі, сондай-ақ, Ескі Келісімдегі Кресттің әсері, әсіресе Сандар кітабындағы қола жылан туралы.

Үшінші талқылау

Үшінші диалог бейнелерге және тәңірлерге табыну мен "христиандық" деген белгіге қатысты.

Төртінші талқылау

Төртінші диалогта Даниял кітабында айтылған Исаның келетін күні талқыланады. Сондай-ақ, Даниял кітабындағы хронологияны растайтын парсы, мысыр және грек билеушілерінің тізімі де бар.

Өтпелі кезең

Жоғарыда аталған диалогтар мен Боневеч диалогының арасында ариандықтан миафизизмге дейінгі ерезиологиялық шолу бар. Соңында автор несториандық пен Северийдің ізбасарлары шіркеудің ең үлкен екі жамандығы болды деп мәлімдейді. Осы айтылған ерестердің көбі келесі Боневец диалогында кездеседі.

Боневец диалогы

Бонвеч диалогы (редакторы Н. Бонвечтің атымен аталған) еврей стилиті мен халцедондықтың Миафизит афтародоцетисі ретінде бейнеленгені туралы. Алдау стратегиясы барлық айтыста қолданылады және яһуди стилиті рационалды емес, иррационалды аргументтерге жүгінумен аяқталады.

Автор

Авторы еврейлердің дінін өзгерткісі келген монах ретінде сипатталады. Бұл кітаптың "өткесінде" анық көрінеді: Ол Синайға саяхаттаған және Рим империясына адал деп айтылған. Ол өзінің өмірін христиандар тұтқынға алынған уақыт деп сипаттады, ол уақыт белгісіз бір үлкен соғыстың басталғанына елу жыл болғаннан кейін, ал мұхаммедшілер Палестинаға алғаш рет шабуыл жасағаннан кейін елу жыл өткен соң болды. Оның Исаның құтқарылуы туралы теориясы Ансельмдікіндей, диалогтарда көрсетілген. Сонымен қатар, ол бейнелерге табынуды қорғайды, мүмкін, осы уақытта иконология даулары болып жатқанын білдіреді.