Кіріспе

Ирландиялық әдеби сыншы (1897-1970) Энид Мэри Старки CBE (18 тамыз 1897 21 сәуір 1970), француз ақындары туралы биографиялық еңбектерімен танымал болған ирландиялық әдеби сыншы. Ол Оксфордтың Сомервилл колледжінің мүшесі, әрі университет оқытушысы, кейіннен оқытушы болды.

Ерте өмір

Старки Ирландияның Дублин графтығының Киллини қаласында дүниеге келген. Ол Р.Т. Сүйіктім. Уильям Джозеф Майлз (WJM) Старки (18601920) және Май Кэролайн Уолш. Академик Уолтер Старки оның інісі еді. Ол екі жаста болғанда, әкесі Ирландияның білім беру жөніндегі резидент комиссары лауазымын қабылдады. Эдвард дәуіріндегі Дублинде оның тәрбиесі оқумен тығыз байланысты. Оның әкесі француз гувернантасы Леони Кораны балаларына француз және музыка сабақтарын оқытуға жалдаған. Балаларға француз тілін үйрету, тамақ дайындау мен "Le Printemps" каталогтарына дейін. Энид: "Менің француз гувернантым Франция туралы айтуды тоқтатқан жоқ, ол елден жер аударылуды сағына отырып сөйледі". Мл. Кора француз пианині және композиторы Рауль Пуньоның шәкірті болды, ал Энид пианинода ойнауды үйреніп, екі жыл қатарынан Дублиндегі жыл сайынғы музыка фестивалі Feis Ceoil-де екінші медальді жеңіп алды. Ол Дублиндегі Александра колледжінде, Оксфорд университетіндегі Сомервилл колледжінде және Париждегі Сорбоннада білім алған.

Оксфорд

Старки Оксфордта қазіргі заманғы тілдерді оқыды және 1920 жылы бірінші орын алды. Ол Эксетерде, содан кейін Оксфорд университетінің ортағасырлық және заманауи тілдер факультетінде заманауи тілдерді оқытты. Бауделер туралы оның өмірбаяны (1933) көптеген ағылшын оқырмандары үшін ақынмен алғашқы танысу болды. Ол Андре Жид туралы (1953), оған 1947 жылы Оксфордта құрметті докторлық дәрежесін қамтамасыз ету туралы жазды. Ол сондай-ақ Артур Рембоның поэтикалық беделін орнатуға үлкен үлес қосты (1938), өзінің "Рембо в Абиссинии" еңбегі үшін қазіргі тілдер факультетінде алғашқы докторлық дәріс алды. Ол Флобер туралы екі үлкен томды жариялады (1967, 1971). 1951 жылы ол Оксфордтағы поэзия профессоры ретінде бесжылдықта сайланатын сыншы емес, практикалық ақын болу үшін сәтті науқан жүргізді. Ол "Кезең Оксфордта естілмейтін, университеттен тыс адамға, университеттен тыс адамға өтуі керек. Өлең туралы сыншы ретінде сөйлейтін адамдар жеткілікті болды, шын мәнінде, тым көп". С. С. Льюисті Сесил Дей Льюис бірінші сайлауда жеңді. Ол сонымен қатар W. H. Ауден (1956), Роберт Грейвс (1961) және Эдмунд Блуден (1966) үшін келесі сайлауларда сәтті үгіт-насихат жүргізді, бұл бір сыншыны "Др. Старки оны Оксфорд пен Кембридж қайықтар жарысына ұқсатып алмайынша, бұл маңызды академиялық іс болды" деп шағымданады. Сондай-ақ, ол 1956 жылы Жан Коктоға құрметті докторлық дәріс берді. Ол 1958 жылы Құрмет легионының офицері, ал 1967 жылы Британ империясы орденінің командирі атанды. Көптеген адамдар оны ерекше деп санады. "Тайм" журналының мақаласында ол "Оксфордтың барларында қызыл шалбар киіп, шапан киіп, сигараға түсетін, Рембоудың жарқын зерттеушісі" деп суреттеледі. Фрэнсис Стигмуллер былай деп жазды: "Мен оның ең ұнаған нәрселерінің бірі - оның жалған эксцентрикалықты конформизмнің бір түрі болған әлемде шынайы эксцентрикалықты болды. Менің әйелім - романдар жазушы Ширли Хаззард, мен әрқашан Энидтің оның бір кітабында қашан пайда болатынын ойлап отырамын".