Кіріспе

Сирхинд Фатегарга - Үндістанның Пәнжаб штатындағы Фатегаргар Сахиб ауданындағы қала және муниципалдық кеңес.

Демография

2011 жылғы санақ бойынша Сирхинд Фатегархтың тұрғындарының саны 60852 адам. Ерлер халық санының 54% -ын, ал әйелдер 46% -ын құрады. Сырхинд Фатехгархтың сауаттылық деңгейі 90% -ды құрайды, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен 74% -ға жоғары: ерлердің сауаттылығы 84%, әйелдердің сауаттылығы 80% -ды құрайды. Халықтың 12% -ы 6 жасқа толмағандар.

Этимология

Халық арасында кең тараған пікірге сәйкес, Сирхинд "Сар и Хинд" сөзінен шыққан, бұл "Хинд шекарасы" дегенді білдіреді, өйткені моғол императорлары оны "Хиндустанға кіреберіс" деп қараған.

Тарих

Санскрит тіліндегі "Брихат Самхита" трактатында Варахмихира (505 587) бұл қаланы "Сатудар Деш" деп атайды. Кейіннен ол Сайриндхас арийлер тайпасының қонысы болды, осылайша оның қазіргі аты пайда болды. Хуан Цанның айтуынша, VII ғасырда Үндістанға келген қытайлық саяхатшы Сырхиндті Шитотуло немесе Шатадру (қазіргі Сутледж өзені) ауданының астанасы деп атаған. 12 ғасырда Сирхинд Делидегі индус шаухандық раджпуттардың билігіне кірді. Делхидің индус раджпут билеушісі Притви Радж Чуахан (1168 1192) тұсында бұл оның әскери форпостына айналды. Қала 1421 жылы Раджа Джасраттың қоршауында болды. Алайда ол оны жеңе алмады. 1431 жылы Жасрат Лахор губернаторы Сикандер Тохфамен Сирхиндтің афғандарына қарсы одақтасты. Олар Сириндті басып алды, бірақ афғандықтар қазірдің өзінде шығып, таулы аймаққа қарай жылжыды, онда олардың көпшілігін Джасрат пен Сикандер қырғынға ұшыратты. Ол Моғол империясы кезінде провинциялық астанаға айналып, Лахор Дели тас жолын бақылады. Могол дәуірінде Сирхинд аймақтың астанасы Малваның атауы болды. Сырхинд - Шығыс Пәнжабтағы Моғол әкімшілігінің штаб-пәтері. Көптеген еуропалық саяхатшылар оның көркі жайлы айтып, мәдени орталығы болып қалыптасты. Сырхинд қаласын ондаған қасиеттілер, ғалымдар, ақындар, тарихшылар, каллиграфтар мен жазушылар мекен еткен. Бұл қала мұсылмандар үшін Ұлы қасиетті Имам мен Раббани Шайх Ахмад әл-Фаруки әл-Сирхинди (Р.) (1564-1624) үшін әйгілі. Ол араб тектес үнді ислам ғалымы, ханафи заңгері және Нақшбанди суфилік орденінің көрнекті мүшесі болды. Бұл кезеңнен көптеген ғимараттар сақталған, соның ішінде Аам Хас Баг; оның гүлдену кезінде қалада 360 мешіт, бау-бақша, қабірлер, кербен сарайлар мен құдықтар болған.