Кіріспе

Джон Симпсон (1788 - 21 сәуір 1873) - Төменгі Канаданың (қазіргі Квебек) мемлекеттік қызметкері және саяси қайраткері. 1824 жылы Төменгі Канаданың Заңнамалық Ассамблеясына сайланған ол провинциялық үкіметтің халықтық бақылауы туралы Ассамблеямен дауларында генерал-губернатор Лорд Далхаузиді қолдады. Төменгі Канада көтерілісі кезінде ол үкіметті қолдады, бірақ патриоттарға жомарттықпен және құрметпен қарады. Ол патриоттардың көпшілігін кешірімге шақырды, ал басшыларын Бермудаға жер аударуға кеңес берді. Симпсон Канада провинциясының жаңа заң шығарушы жиналысында бір мерзім қызмет етті, одақ жағында дауыс берді және тағы да генерал-губернаторды қолдады.

Жас шағы мен отбасы

Симпсон 1788 жылы Англияда дүниеге келген. Оның әйелі Зиппора Тикель Үндістандағы бұрынғы британдық колониялық әкімші Эбенезер Роубоктың жесірі болды. Шаруа және саудагер ретінде сәтсіз, 1815 жылы Симпсон әйелімен және алты өгей ұлымен бірге Жоғарғы Канадаға (қазіргі Онтарио) көшіп барды. Олар бастапқыда Аугуста қалашығында қоныстанды. 1819 жылы ол Төменгі Канаданың генерал-губернаторы Лорд Далхаузидің жеке хатшысы болды. 1822 жылы ол төменгі Канададағы Коте-ду-Лактағы Еліміздің құлыптарының кедендік инспекторы және бақылаушысы болып тағайындалды. Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауындағы порт, Кото-ду-Лак Монреальдің батысында, Кото-ду-Лак каналында орналасқан. Симпсон жергілікті милицияда қызмет атқарып, жергілікті протестант шіркеуінде шіркеу қызметкері болды.

Төменгі Канада саясаты

1824 жылы Симпсон Төменгі Канаданың Заң шығарушы Ассамблеясына сайлауға қатысты. Ол осы аймақта екі жыл ғана болғанмен, Симпсон аудандағы француз канадалық қауымдастық арасында айтарлықтай танымалдылыққа ие болды және Йорк округіне өкілдік ететін Ассамблеяға сайланды. Ассамблеяда ол Parti des bureaucrats мүшесі болды және Дальхаузидің сайлауға сайланған Заңнамалық Ассамблеямен дауларында мықты қолдаушысы болды. Бірінші сессияны ашқан Ассамблеяның спикерін сайлауда ол француз канадалық ұлттық партияның жетекшісі Луи Жозеф Папиноға қарсы сәтсіз дауыс берді. 1830-шы жылдардың қызу саясатында Симпсон өзінің бір ұлы Джон Артур Роубоктың ықпалымен орташа реформаны жақтады. Ол Британиядағы Төменгі Канада Ассамблеясының агенті болды және кейбір сәттерде Британдық Қоғамдық палатасының мүшесі болды.

Төменгі Канада көтерілісі

1837 жылы Төменгі Канада көтерілісі басталғанда Симпсон аймақтан еріктілерді ұйымдастырып, Коте ду Лактағы форттың патриоттардың қолына түсуін болдырмады. Ол өзінің іс-әрекеті үшін уақытша генерал-губернатор сэр Джон Колборннан ресми алғыс алды. Сонымен қатар, оның қарулыларға әділ қарауы патриоттар тарапынан танылды, сондықтан патриоттық көшбасшы Жан Жозеф Жируар өзінің басына 500 фунт стерлинг төлеп, 1837 жылы Рождество күні Симпсонға жеке берілді. Жируар Симпсонды "өз аймағында қудаланған канадалықтарға жомарттықпен және сақтықпен қарағаны үшін" таныды. Симпсон саясатта тағы да өз күшін сынады. 1841 жылы жаңа Парламентке сайлауда Симпсон Канада провинциясының заң шығарушы жиналысына Водреуил үшін сайланды, бұл оның бұрынғы Йорк атпен бірге сол аумақты қамтитын атпен жүгіру. Ол кәсіподақ жағында болды және кәсіподаққа қарсы кандидат Андре Джобенді жеңді. Бұл жолы Симпсонның жақтастары сайлаушыларды зорлық-зомбылықпен шабуылдады. Бір кезде Джобин оларға қашып құтылу үшін терезеден секіруі керек болды. Жаңа Ассамблеяның бірінші сессиясында Канаданың бірігуі басты мәселелердің бірі болды. Француз канадалық тобының жетекшісі Джон Нилсон Канаданың төменгі бөлігінде союзды қалай қолданғандығын айыптайтын ұсыныс енгізді. Симпсон одақты қолдады және жеңіске ұшыраған ұсынысқа қарсы дауыс берді. Алайда, ол француз канадалық мүшелерді үкіметке енгізуді талап ететін ұсыныстың де демеушісі болды; сол кезде Атқарушы кеңеске тек ағылшын тілді канадалықтар ғана мүше болды. Симпсонның кейбір реформалық үрдістері болды, бірақ ол парламентте генерал-губернаторды қолдады. Көтеріліс кезінде Симпсонға берілгеннен кейін Жируар бірнеше ай бойы сотсыз қамауға алынды. Бостандыққа шыққан соң, ол саясаттың бір бөлігіне айналып кеткен болатын. 1842 жылы Симпсон Жируарға келіп, оны саясатқа қайта кіруге шақырған Ассамблея мүшелерінің делегациясының құрамында болды, бірақ Жируар бас тартты. 1843 жылғы сессияда жауапты үкімет туралы үлкен дауда Симпсон генерал-губернаторды қолдап, Луи Ипполит Лафонтен мен Роберт Болдуиннің позициясына қарсы дауыс берді. Симпсон 1844 жылы қайта сайлануға қатыспады. 1845 жылы ол бүлік кезінде мүлкі зақымдалған адамдардың өтемақы талаптарын бағалау үшін құрылған бүлік шығындары жөніндегі комиссияға тағайындалды. Комиссия 1851 жылы аяқталғанда, оның Комиссиядағы жұмысы Монреаль газетінің сын-пікірлеріне ұшырады.

Кейінгі өмір және өлім

Симпсон Броквиллге зейнеткерлікке шықты, оның ұлы кеден қызметкері болды. Кейін 1873 жылы Кингстонда қайтыс болды. Оның күйеу баласы Джон Артур Роубек Симпсон туралы былай дейді: "Ол батыл әрі үміткер адам еді, әрі ақыл-ойы толығырақ адамнан қорқытатын жоспарларға кірісті".