Кіріспе

Энн Плато (шамамен 1823 жылы) - XIX ғасырдағы африкалық-америкалық педагог және жазушы. Ол Америка Құрама Штаттарында кітап жариялаған екінші африкалық американдық әйел және очерктер кітабын жариялаған алғашқы адам болды. Платон туралы біртүрлі білімі бар, ал оның өмірінің көп бөлігі оның жалғыз басылған еңбегі, Эсселер; оның ішінде Биографиялар және әртүрлі шығармалар, проза мен поэзияда, оның ішінде Хардфордтағы құлдықты жоюшы көшбасшы Джеймс У. К. Пеннингтонның алғы сөзі бар.

Алғашқы жылдар

Энн Плато 1820 немесе 1824 жылдары Коннектикут штатының Хартфорд қаласында дүниеге келген. Ол Генри мен Дебора Платоның үлкен қызы болған. Оның әкесі фермер болған, оның бір әпкесі және жас кезінде қайтыс болған ағасы бар. 1847 жылға дейін. Кейінгі ұрпақтардың кейбір сыншылары Платонның очерктерін және поэзиясын тым моральдық, сондай-ақ әдеттегі және түпнұсқалықсыз деп тапты. Олардың көбі Америкадағы құлдық мәселесін атамағаны үшін оны мазақ етті, оның қасындағы кейбір замандастары Франсис Харпер мен Шарлотта Фортен Гримке сияқты. Платонның құлдыққа қатысты бір нұсқасы оның 1838 жылы Батыс Үндістандағы жоюына қатысты (бәлкім, 1833 жылғы бүкіл Британ империясында қолданылған құлдықты жою туралы заңға сілтеме). Алайда, ол "Эсселерде" нәсіліне қарамастан, адамдардың теңдігін бірнеше рет атап көрсетеді. Алайда, Рон Уэлберн өзінің "Хартфорд Энн Плато және жеке тұлғаның жергілікті шекаралары" (SUNY Press, 2015) атты кітабында 1870 жылы Айовадағы федералды санақта 46 жастағы әйел "Мисс Плато" деп аталады, ол Энн Плато болуы мүмкін, Айова штатының Виннисик округі Декора қалашығында тұрады.

Мұра

1988 жылы Оксфорд университетінің баспасы "The Schomburg Library of Nineteenth Century Black Women Writers" атты кітапханасын шығарды, оның бас редакторы ретінде профессор Генри Луис Гейтс болды. Платонның кітабы осы жинақтың бір бөлігі ретінде қайта басылды. Коннектикут штатындағы Троица колледжі 1988 жылы оның құрметіне Энн Плато стипендиясын құрды.

Жарияланған еңбектері

Эсселер: Биографиялар мен проза мен поэзияның әртүрлі бөлшектерін қоса алғанда (1841), төрт биографиялық композиция, 16 өте қысқа эссе және 20 өлең бар және ол үш бөлімге бөлінеді: "Проза", "Биографиялар" және "Поэзия". Бұл жинақ Платонның соғысқа дейінгі мектептегі жұмысы мен қызығушылығын, сондай-ақ оның дінмен қарым-қатынасын көрсетеді. Прозалық бөлімде Платонның білім туралы ойлары және сыныпта христиандық принциптер қалай беріліп жатқаны көрініс табады. Платон төрт қара қыздың, Луиза Себури, Джулия Энн Пелл, Элиза Лумис Шерман және Элизабет Лоудың, олар, мүмкін, ауруға шалдыққан, "оқылатын" әділ өмір сүрудің үлгісін ұсыну үшін мақтау сөздерін қолданады. Соңында, оның өлеңдер бөлімі - өмір, өлім және азапты қарастыратын өлеңдер жинағы.