Кіріспе

Форте-деи-Марми () - Италиядағы теңіз қаласы және коммуна, Лукка провинциясында, солтүстік Тосканада, Лигурия теңізіне қарап орналасқан. Туризм - Форте-дей-Марми тұрғындарының негізгі қызметі. Қаланың 7 700-ге жуық тұрғыны жазғы уақытта, негізінен, Флоренция, Милан, Германия және Ресейден келетін жүздеген туристердің арқасында, үш есеге жуық өседі. Форте-дей-Марми - итальяндық жоғарғы тапты тартымды ететін негізгі бағыттардың бірі. Қаланың қақпасында ежелгі батпақта салынған қақпа бар, бұл ежелгі Рим армиясының стратегиялық жоспарлауына қатысты тарихи артефакт.

Топонимика

Итальян тілінде Форте деи Марми "балбалдар бекінісі" дегенді білдіреді. Қала өзінің атын 1788 жылы Леопольд II, Киелі Рим императоры болып табылатын Ұлы герцог Петр Леопольдтың тұсында салынған басты алаңның ортасында орналасқан бекіністен алады. Қалдық жағалауды сыртқы шабуылдардан қорғау үшін салынған, бірақ 19 ғасыр мен 20 ғасырдың басында ол Альпи Апуаннен (олар атақты Каррара мәрмәрінің таулары) алынған мәрмәрді кемеге жіберу үшін кемежайға жібермес бұрын қоймалаған орынға айналды.

Тарих

Италия аумағын кеңейту барысында римдіктер Версилияға қоныстанды. Бұл әскер Лигурия халқын біздің заманымыздан бұрын 2 ғасырда проконсулдар Публий Корнелий Цетегус пен Маркус Бабий Тамфилдің шеберлікпен басқаруымен жеңуге қол жеткізді. Бүкіл аумақ Луни мен Луккадан келетін колониялар үшін жаңа елді мекендер құру үшін жүзге бөлінді. Күміс, қорғасын және темір кен орындары пайдаланылды және аймақ экономикалық жағынан мықты ресурсқа айналды. Кверцета (Серавецца) мен Вайана аймағы арасында, қазіргі уақытта Форте деи Марми орналасқан жерде, Рим жерінің жүзден бірін білдіретін жол болды (Бұл жол кейіннен "Via delle mordure" деп аталды және осы күнге дейін осы атауды алып келеді). Вайана біздің заманымыздың 794 жылы жазылған құжатта аталған, онда "Vaiano" деп аталатын жер учаскесінің сатылуы тіркелген, онда кейінірек жақын маңдағы ауылдарды сумен басуға ықпал еткен бұлақтар бар екендігі анықталды. 1515 жылы Версилия муниципалитеттерінің мәрмәр карьерлері Медичи отбасына сыйға берілді; Соның салдарынан жаңа карьерлер ашылды және мәрмәр блоктарын теңізге әкелу үшін жаңа жол салынды, онда пирс салынды. XVII ғасырдың ортасында Медичи үкіметі Пьетрасанта қаласын су басудан сақтау үшін Версилия өзенінің ағысын бұруға шешім қабылдады. Жаңа бағыт орнатылған, сонда Версилия сулары Порта көлінің батпақтарына табиғи түрде ағып түседі. Бұл дегеніміз Кверцета мен Вайананың аумақтары өзеннің траекториясынан бөлініп кетуі керек дегенді білдірді. Шамамен 1500 метр биіктікте Версилия өзенінің жаңа жолы Микеланджело ұсынған және жоспарлаған жолды кесіп өтті, сондықтан ағаш көпір салынды (бұл көпір "Ponte delle Tavole" деп аталды: "ағаш тақтайлардан жасалған көпір"). Жылдар өте келе басқа каналдар салынып, жерлер қайта қалпына келтірілді. Бұл жол мәрмәрді тасымалдау үшін маңызды болып кетті. Жағалаудағы алғашқы тұрақты қоныс Каранна деп аталды; ол Вайананың су көздерінен алыс емес еді. Кейіннен қазіргі Форте-дей-Марми қаласының орталығында басқа елді мекендер салынды. Бастапқыда бұл аймақ теңіз жағалауындағы жалғыз ғимарат болғандықтан "Magazzino del Ferro" (Темір кен орны) немесе "Magazzino della Magona" немесе "Magazzino dei Marmi" (Мәрмәр кен орны) деп аталды. Бүкіл аудан "Марина" деп те белгілі болды; Кверцетадан теңізге баратын округтік жол осы күнге дейін "Provinciale di Marina" (Марина округтік жолы) деп аталады. 1788 жылы Тоскананың ұлы герцогы Петр Леопольд II мармар жүк тасымалын қорғау және аумақты дамыту үшін Форте Лоренсе деген бекініс салуды тапсырды. Бұл Маремман теңіз жағалауындағы Марина ди Кастагнето және Марина ди Биббона бекіністеріне ұқсас болды. Қалдық 1788 жылы 6 ақпанда салынып бітті. Бұл пираттық шабуылдарға қарсы қорғаныс пункті болды және сонымен қатар Апуан тауларынан теңізге жіберілетін мәрмәр үшін депозит ретінде пайдаланылды. Осылайша бұл жер "Форте деи Марми" (Мәрмәр қамалы) деп аталды. 1833 жылы Ұлы герцогтік үкімет инженер Джованни Франчиден Ponte delle Tavole-ді қайта құруды сұрады (көпір 1944 жылы Италияға нацистердің басып кіруі кезінде қиратылған болатын. Кейіннен кірпішпен қайта салынған). Бұл арада Форте-дей-Марми қаласы 1861 жылы Италияның бірігуінде Пиетрасанта муниципалитетіне қарасты болды. ХХ ғасырдың басындағы туристік даму Пиетрасантадан бөлінуді сұраған және Серравецца қаласына қосылуды немесе өз тәуелсіздігін бекітуді жоспарлаған қалалық комитеттің пайда болуына әкелді. Луккадан Джованни Монтаутидің саяси қолдауымен, территорияның көп бөлігіне ие болған графтар Сименс Шукерттің де демеушілігімен Форте-дей-Марми 1914 жылы 26 сәуірде өзіндік автономиясын жеке коммуна ретінде жариялады.

Туризм

Марми фортының туризмі XVIII ғасырдың соңында, ішкі аймақтың бай отбасылары жағажайға барып, таза ауамен дем алып, құмға шомылып, демалуға келген кезде басталды. XIX ғасырдың басында Тоскана мен Солтүстік Италияның көптеген бай отбасылары осы қалаға жазғы демалыс үшін бара бастады. Кейіннен Еуропалық отбасылар да осылай істей бастады. Бұл аймаққа көптеген танымал адамдар келе бастады және теңізге жақын орналасқан қарағайлы орманға алғашқы виллалар салынды. Біріншілері Аньелли, Сименс, Джованни Джентиль, Томас Манн, Ренато Фучини, Итало Бальбо, Курцио Малапарте, Энрико Пи, Алдос Хаксли, Гульельмо Маркони, жазушы Риккардо Бачелли, мүсінші Генри Мур, Лучино Висконти және көптеген итальяндық асыл отбасылар болды. Әр күні өнер мен мәдениет туралы сөйлесетін суретшілер "Кварто Платано" деп аталатын топ құрды. Grand Hotel in Forte Еуропаның жоғары қоғамы үшін маңызды орынға айналды және қонақ үй Бельгияның патшалық отбасынан таңдалды. Туризм Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, әсіресе алпысыншы жылдары, жазда осы ғажайып жұмаққа келуді ұнататын отбасылар саны артып келеді. Теңіз жағасында көптеген үйлер мен қонақ үйлер салынды. 1991 жылы 101 қонақ үй болды, олардың көпшілігі тек жазғы уақытта ғана ашылады, ал кейбіреулері отбасылық бизнеспен айналысады. Бүгінгі таңда бұл аймақ әлі күнге дейін бизнесмендер, менеджерлер, саясаткерлер, шоумендер, кино және спорт жұлдыздарының баратын жері болып табылады. Бұл қала әлі күнге дейін қарағайлы орманға батып, құмды жағажаймен бірге орналасқан. Мейманханалар саны 1991 жылы 101 болса, қазіргі таңда 58-ге дейін төмендеді. Алайда, демалыс үйлерін сатып алғандардың саны көбейді. Бұл аймақтағы көптеген қонақ үйлер жаңартылып, қазір пәтерлер, жеке виллалар немесе үш және төрт жұлдызды қонақ үйлер болып табылады. Бүгінде 58 қонақ үйде жалпы саны 1965 бөлме бар. 2010 жылы Forte dei Marmi-де 109.379 турист орта есеппен 3,9 түнді өткізді, барлығы 428.352 сапар. 2009 жылы жалпы саны 423 250 адам, ал 2008 жылы 450 800 адам болды. 2010 жылы 49% шетелдік туристер, 2009 жылы 45%, 2008 жылы 46% болды. Италиялық туристердің басым бөлігі Тосканадан келеді, содан кейін Ломбардия, Пьемонт, Эмилия Романья және бесінші аймақ - Лацио. Шетелдік туристер Германия, Ресей, Ұлыбритания, Нидерланды, Франция, Швейцария және АҚШ-тан келді (ISTAT деректері).

Негізгі көрікті жерлер

Қалдық (итальянша Fortino) пошта қызметі кеңсесі ретінде жұмыс істегеннен кейін қазір сатирикалық өнер мұражайы болып табылады. Ол жақында болған жер сілкінісі кезінде зақымдалған. Әр сәрсенбі сайын атақты дизайнерлердің киімдері, былғары бұйымдары және басқа да өнімдері арзандатылған базар өткізіледі.

Спорт

Форте-дей-Мармидің хоккей командасы Италияның А лигасында ойнайды.