John Martin (American racing driver)

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1939-2019) Австралиялық Формула жүргізушісі Джон Мартин (20 наурыз 1939 - 20 қараша 2019) USAC және CART Чемпионат автокөлік сериясындағы жүргізуші болды.

Мансап

Мартин 1960 жылдары Америка спорттық автокөлік клубымен жарысқа шықты. Ол 1963 жылы Corvette Stingray-ді жарысқа айналдырды және оны 1965 жылы SCCA ұлттық титулын жеңіп алды. Ол 1966-1969 жылдар аралығында USAC автокөлік жарыстарында жарысты. Мартин 1970 жылы SCCA континенттік чемпионатында 11-ші орын алды. Мартин 1968 жылы Транс-Американ чемпионатында AMC Javelin Racing командасында жұмыс істеді, ол Питер Ревсон мен Джордж Фоллмердің бас механиктері болды. Огайо штатының ортасындағы турда команданың иесі Мартиннен Фолмердің көлігін біліктілікке шақыруды сұрады, өйткені Фолмер сенбі күні Моспорттағы USAC жарысында жарысты. Мартин жарыста жеңіп шықса, көлік айдай алатынын айтты, бірақ иегері бұған келіспеді. Мартин шын мәнінде полды жеңіп алды және тоғыз айналым қалғанда қозғалтқышы істен шыққанша жарысты бастап кетті. 1969 жылы ол жарысқа қатысып, жеті жарыстың бірін де аяқтай алмады. Мартин Ревсонмен достық қарым-қатынас орнатып, 1973 жылы Индианаполис 500-ге McLaren M16 сатып алуға көмектесті, онда біз оның мансабындағы ең жақсы финисті 8-ші орынмен аяқтадық. Мартин 1970-1977 және 1979-1980 жылдардағы USAC Чемпионат Автомобильдер маусымында жарысты, оның ішінде 52 мансаптық старт, соның ішінде 1972-1976 жылдардағы Индианаполис 500 жарыстары. Ол 17 рет үздік ондықта аяқтады, оның ең жақсы аяқтауы 5 орынға ие болды Онтарио моторлы жылдамдық трассасында 1973 және 1975 жылдары. Оның ең жақсы ұпай жинаған нәтижесі 1975 жылы USAC Championship Car маусымда 11-орынды иеленген. Сонымен қатар, ол 1967, 1974 және 1975 жылдары NASCAR Кубогының жеті жарысында жарысты. Ол ешқашан толық қашықтықты өте алатын машинаға ие болған жоқ, бірақ 1967 жылы Риверсайд халықаралық жарыста 18-ші орынды иеленді. Ол 1983 және 1984 жылдары IMSA-да бірнеше рет өнер көрсетті, ең жақсы нәтижесі 1983 жылы Портленд халықаралық жарыста GTU класында бесінші орын алды. Мартин жүргізуші ретінде зейнетке шыққаннан кейін де автоспортпен айналысып, әр түрлі ұйымдарда инженер, фабрикатор және бақылаушы ретінде жұмыс тапты. Ол Билл Трокмортонның (Top Gun Racing компаниясының иесі) дүкенінде жұмыс істеді. Мартин 2014 жылы ашылғаннан бастап 2019 жылға дейін Индианаполис моторлы жылдамдық жолында жыл сайын VROC Charity Pro Am Race жарысына қатысты. Мартин 1991 жылдан 1994 жылға дейін Джон Мартин Ресинг командасын басқарды, оның ұлы Джон Мартин кіші механик болып қызмет етті. Командаға Адриан Фернандес, Франк Фреон және Джефф Уорд сияқты жүргізушілер кірді. Мартин отбасы Фернандеспен тығыз қарым-қатынас орнатты және оның IRL командасы Super Aguri Fernández Racing-те басты рөл атқарды. Джон, Jr. командаға механик және Косуке Мацуураның пит-экипажының жанармай құюшысы ретінде қосылды, ал Джон, Sr. Роджер Ясукава мен Мацуураның бақылаушысы болып жұмыс істеді. Джон Мартин, 2004 жылы 29 қазанда Багам аралдарындағы Насау қаласында серфингтен қайтыс болды. Ол 2004 жылы IndyCar сериясының аяқталуын атап өту үшін үш күндік "Celebration Cruise" сайысына IRL-дің бірнеше мың мүшесіне қосылды. Ол 30 жаста еді. Мартин өмірінің әртүрлі кезеңдерінде Миссури, Висконсин, Калифорния және Индиана штаттарында өмір сүрді.

Martin started racing with the Sports Car Club of America during the 1960s. He converted a 1963 Corvette Stingray into a racecar and drove it to win an SCCA national title in 1965. He competed in USAC stock car races between 1966 and 1969. Martin placed 11th in points in the 1970 SCCA Continental Championship. Martin worked for the AMC Javelin Racing Team throughout the 1968 Trans American Championship, serving as chief mechanic for Peter Revson and George Follmer. At the Mid Ohio round, the team owner asked Martin to qualify Follmer's car since Follmer was racing in USAC at Mosport on Saturday. Martin agreed on the condition that he could drive in the race if he won the pole, which the owner dismissively accepted. Martin indeed won the pole, and went on to lead the race until his engine failed with nine laps to go. He was given a drive for 1969 but did not finish any of the seven races in which he competed. Martin built a friendship with Revson that eventually helped him to purchase a McLaren M16 for the 1973 Indianapolis 500, where we went on to score his career best finish in the race with 8th position. Martin raced in the 1970 1977 and 1979 1980 USAC Championship Car seasons, with 52 career starts, including the 1972 1976 Indianapolis 500 races. He finished in the top ten 17 times, with his best finish in 5th position at Ontario Motor Speedway in both 1973 and 1975. His best points result was 11th in the 1975 USAC Championship Car season. Additionally, he competed in a total of seven NASCAR Cup Series races in 1967, 1974 and 1975. He never had a car capable of going the full distance, but recorded a best finishing position of 18th at Riverside International Raceway in 1967. He made a handful of IMSA appearances in 1983 and 1984, with a best result of fifth in the GTU class at Portland International Raceway in 1983. Martin remained involved in motorsport long after his retirement as a driver, finding employment as an engineer, fabricator and spotter for various organizations. He worked at a shop owned by Bill Throckmorton (owner of Top Gun Racing) restoring vintage racing engines up until his death. Martin took part in the VROC Charity Pro Am Race at Indianapolis Motor Speedway every year since its inauguration in 2014 until 2019. Martin ran the Indy Lights team John Martin Racing from 1991 to 1994, with his son John Martin, Jr. serving as mechanic. The team fielded drivers such as Adrián Fernández, Franck Fréon and Jeff Ward. The Martin family developed a strong relationship with Fernández and played a central role in his IRL team Super Aguri Fernández Racing. John, Jr. joined the team as a mechanic and as a fueler on the pit crew of Kosuke Matsuura, while John, Sr. worked as a spotter for Roger Yasukawa and Matsuura. John Martin, Jr. died in a freak body surfing accident in Nassau, Bahamas on 29 October 2004. He had joined several thousand members of the IRL on a three day "Celebration Cruise" to commemorate the end of the 2004 IndyCar Series. He was 30 years old. Martin lived in Missouri, Wisconsin, California and Indiana at various points in his life.