Кіріспе
1950 жылы жазылған Рэй Брэдберидің қысқаша әңгімесі Рэй Брэдберидің "Жылы жаңбырлар жауады" - автор Рэй Брэдберидің Калифорниядағы ядролық бомбадан жойылған жалғыз үй туралы хроника ретінде жазылған қысқаша ғылыми фантастикалық әңгімесі. Атауы Сара Тисдейлдің 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс және испан тұмауы пандемиясы кезінде жарияланған сол атты поэмасынан алынған. Бұл әңгіме алғаш рет 1950 жылы екі түрлі нұсқада екі бөлек басылымда, Collier's журналында бір беттік қысқа әңгімеде және The Martian Chronicles романының бір тарауында жарияланды. Автор оны "Рэй Брэдберидің болмысын білдіретін бір ғана әңгіме" деп қарастырды. Брэдберидің ядролық соғыстың адамзатты толықтай өздігінен жою мүмкіндігін танудағы көрегендігі 2007 жылы Пулитцер сыйлығының алқасы арнайы бағамен марапаттады. "Уақыт (негізінен) толық жойылу ықтималдығын басаңдаған кезде, Брэдбери замандастарының арасында осындай қорқыныштың мүмкіндігін қарастыруда жалғыз дауыс болды" деп атап өтті. Автор қысқа әңгімені "Марс хроникалары" кітабындағы ғылыми фантастиканың бірден-бір туындысы деп санады.
the short story by Ray Bradbury
"There Will Come Soft Rains" is a science fiction short story by author Ray Bradbury written as a chronicle about a lone house that stands intact in a California city that has otherwise been obliterated by a nuclear bomb, and then is destroyed in a fire caused by a windstorm. The title is from a 1918 poem of the same name by Sara Teasdale that was published during World War I and the Spanish flu pandemic. The story was first published in 1950 in two different versions in two separate publications, a one page short story in Collier's magazine and a chapter of the fix up novel The Martian Chronicles. The author regarded it as "the one story that represents the essence of Ray Bradbury". Bradbury's foresight in recognizing the potential for the complete self destruction of humans by nuclear war in the work was recognized by the Pulitzer Prize Board in conjunction with awarding a Special Citation in 2007 that noted, "While time has (mostly) quelled the likelihood of total annihilation, Bradbury was a lone voice among his contemporaries in contemplating the potentialities of such horrors." The author considered the short story as the only one in The Martian Chronicles to be a work of science fiction.
Сюжет
Калифорния штатының Аллендейл қаласында ядролық апат болғаннан кейін, қала толығымен қаңырап бос қалды. Алайда, керемет түрде сақталған бір үйде күнделікті өмір жалғасуда. Үйдің ішіндегі автоматты жүйелер таңғы ас әзірлейді, үйді тазалайды, төсек жасайды, ыдыс-аяқ жуйды және бұрынғы тұрғындарға олардың қазіргі жағдайы туралы ешқандай білместен, қабырғалардың бірінде күйген силуэт ретінде сөйлеседі. Тасқа ойылған адам көлеңкесіне ұқсас. Сол күні кешке үйде қонақ үйдің қонақүйі Сара Тиздейлдің "Жұмсақ жаңбырлар жауады" атты сүйікті өлеңін оқиды. Ағаш бұтақтары ағаш терезеден өтіп, отқа ұшырады. Үйдің жүйелері отты сөндіруге тырысады, бірақ үкімді үй бір түн ішінде өртеніп, топыраққа айналады. Келесі таңертең, тек бір қабырға ғана қалады, онда автоматтандырылған жүйе күн мен уақытты үнемі дауыстап оқиды.
Жариялану тарихы
Қысқа әңгіме алғаш рет 1950 жылы 6 мамырда Collier's журналында жарық көрді, және қайта қаралып, Брэдберидің The Martian Chronicles-те "2026 жылдың тамызы: Мұздай жаңбыр жауады" деп аталатын тарау ретінде енгізілді, ол да алғаш рет 1950 жылы мамыр айында жарық көрді. Екі нұсқаның ресми жариялану күндері екі күн аралығында болды. 1997 жылғы "Марс жылнамалары" басылымы 1950 жылғы басылымдағы барлық күндерді 31 жыл алға жылжытып, "2057 жылдың тамызы: Жаңбыр жауады" деп атады.
Бейімделулер
1950 жылы 17 маусымда "Dimension X" ғылыми-фантастикалық радио бағдарламасының 11-ші бөлімі ретінде экрандалған. 1953 жылы оқиғаның бейімделуі Уоли Вуд суретімен "Weird Fantasy" комиксінің 17-ші санында жарық көрді. Бұл оқиға X Minus One сериясы үшін радио пьесаға айналдырылды және 1956 жылы 5 желтоқсанда эфирге шықты. 1962 жылы актер Берджесс Мередит бұл әңгімені жазды, ол Prestige Lively Arts (30004) компаниясы "Marionettes, Inc". атты ЛП-да шығарды, сонымен қатар Брэдбери. 1962 жылы BBC үшінші бағдарламасы Nasta Pain-тің драмалық нұсқасын Джон Кэрол Кейстің түпнұсқалық музыкасымен көрсетті. 1975 жылы актер Леонард Нимойдың осы оқиғаның баяндауы және Рей Брэдберидің "Марс хроникасынан" шыққан "Ашшер II" альбомы Caedmon Records компаниясында жарық көрді. 1977 жылы BBC Radio 4-те "2026 жылдың төртінші тамызы: Жай жаңбыр жауады" атты бағдарлама көрсетілді. Ол Малкольм Кларктың басшылығымен BBC Radiophonic Workshop ресурстарын қолданды. 1984 жылы "Өзбекфильм" студиясы "Жұмсақ жаңбыр жауады" атты қысқаметражды анимациялық фильм түсірді. 1992 жылы Леббиус Вудс бұл әңгімені Ray Bradbury Chronicles комикс-сериясының үшінші санымен үйлестірді. 2008 жылы Вашингтонның сәулеленген қалдықтарында орын алған апокалиптикалық ойын Fallout 3 Джорджтаундағы бір үйде робот болды, ол үйдегі терминалға команда енгізгеннен кейін, үйде тұрғандардың балаларының жатын бөлмесінде жүреді және осы әңгіменің аты берілген өлеңді айтады. 2015 жылы Леонард Нимой қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай концептуалды альбом Soft Rains жарық көрді. Бұл альбомда Нимойдың 1975 жылғы оқуын, продюсер Карвин Эллис Zarelli псевдонимімен музыкаға енгізді.
In 1992, Lebbeus Woods adapted the story to the third issue of the comic book series Ray Bradbury Chronicles. In 2008, the post apocalyptic game Fallout 3, which takes place in the irradiated remnants of Washington, DC, featured a robot in a house in Georgetown which, upon entering a command in a terminal in the house, would hover in the bedroom of the occupant's children and recite the poem for which this story is named. In 2015, shortly after Leonard Nimoy's death, the concept album Soft Rains was released featuring Nimoy's 1975 reading, set to music by producer Carwyn Ellis under the pseudonym Zarelli.