Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Грим (қайтыс болған 1189 жылы) - Кембриджден келген монах, 1170 жылы 29 желтоқсанда Томас Беккет өлтірілген кезде Кентербери соборына барған. Ол зерттеулер жүргізді және 1180 жылы Vita S. Thomae (Жанналы Томастың өмірі) атты кітап шығарды, ол бүгінде собордағы оқиғалардың куәгері болған қысқа бөлім үшін белгілі. Қылмыс болған күні Грим Беккетпен бірге Кентербери соборында болды. Грим Беккетпен ерліктері кезінде Беккетпен бірге болды. Грим Бекетті олардың шабуылынан қорғауға тырысты, бірақ оның қолы приматқа бағытталған соққыдан қатып қалғаннан кейін жерге құлап түсті. Ол архиепископтың басқа қызметкерлері жасырынған құрбандық үстеліне қарай жырғылып барып, аман-есен қашып құтылды. Оның Vita S. Thomae 1174 жылдан бұрын аяқталмаған болуы мүмкін, өйткені онда Генрих II-нің күнәсін мойындауы туралы мәлімет бар; басқа үзіндіде оның 1177 жылдан кейін жазылмағандығы көрінеді (Материалдар, ii. 4489; қара. Магнуссон, оқытушы. Томас Сагаға, II. lxxxii) деген сөздермен ауыстырылды . Грим Бекетпен оның өлімінен бірнеше күн бұрын ғана кездескен сияқты, оның приматтың өмірі туралы мәліметі, ол көзімен көрген соңғы көріністерден бөлек, екінші қол деп қарастырылуы керек. Оның баяндауының көп бөлігі 1175 жылы өз жұмысын аяқтаған француз ақыны Гарнье (немесе Гернес) де Понт-Санте-Максенстің шығармасына ұқсас. Грим Гарниерді немесе Гарниер Гримді көшіріп алды ма, бұл белгісіз, бірақ біріншісі ең ықтимал. Грим Герберт Босхамның Сент-Томас туралы жұмысын аяқтамас бұрын, яғни 1186 жылы немесе 1189 жылы қайтыс болды.
Edward Grim (died 1189) was a monk from Cambridge who visited Canterbury Cathedral on Tuesday 29 December 1170 when Thomas Becket was murdered. He researched and published a book, Vita S. Thomae (Life of St. Thomas) in about 1180, which is today known chiefly for a short section in which he gave an eyewitness account of the events in the cathedral. On the day of the murder, Grim was with Becket in Canterbury Cathedral. Grim stood by Becket during Becket's altercation with the knights. Grim attempted to protect Becket from their attack until, his own arm being nearly cut off by a stroke aimed at the primate, he fell to the ground. He was able to crawl away to the altar where the archbishop's other clerks had hidden, and escaped with his life. His Vita S. Thomae cannot have been completed earlier than 1174 as it contains an account of the penance of Henry II; another passage seems to show that it was written not later than 1177 (Materials, ii. 448–9; cf. Magnusson, pref. to Thomas Saga, ii. lxxxii). As it would seem that Grim did not meet Becket until a few days before the latter's death, his information concerning the primate's life must be considered second hand apart from the last scenes to which he was an eye witness. A large part of his narrative closely resembles that of the French poet Garnier (or Guernes) de Pont Sainte Maxence, who completed his own work in 1175. Whether Grim copied Garnier or Garnier copied Grim is not certain, but the former is most likely. Grim was dead before Herbert of Bosham finished his work on St. Thomas, i. e. by 1186, or at latest 1189.