Кіріспе
1983 жылғы Графикалық роман Оқытушылар тобы - Пьер Кристин жазған және Энки Билал суреттеген 1983 жылғы саяси триллерлік графикалық роман. Бұл ескі, негізінен зейнеткер немесе ұятқа қалған коммунистік блоктың саяси көшбасшыларының тобының Польшада Кеңес Президиумының басшысы Василий Александрович Чевченконың басшылығымен аю аулау партиясына жиналуы туралы. Әңгіме қай жылы орын алғаны белгісіз, бірақ ол 1983 жылы, Сергей Шванидзедің ойдан шығарылған өмірбаянында 1-бетке сәйкес, "44 жасында (Шванидзе 1939 жылы туған), ол Политбюроның ең жас мүшесі" деп жазылған. Кейіпкерлер революциядан бастап коммунистік империяның біртіндеп құрылуындағы жеке өздерінің рөлін еске түсіріп, олар төзуге мәжбүр болған қайғылы оқиғалар мен социалистік арманға деген көбейіп келе жатқан ұнжырғасыздықты еске түсіріп, Политбюродағы жаңа және келе жатқан тұлғаны өлтіруді жоспарлайды және осылайша оның бүкіл Шығыс блогы үшін әлеуметтік қозғалмайтындықты қамтамасыз етуді көздеген сталиндік саяси көзқарасын тоқтатады.
The Hunting Party is a political thriller graphic novel from 1983 written by Pierre Christin and illustrated by Enki Bilal. It is centered on a group of old, mostly retired or disgraced Communist bloc political leaders who meet in Poland for a bear hunting party under the guide of Soviet Presidium leader Vasili Aleksandrovič Čevčenko, an aging revolutionary leader who, while retired from official duties, still retains much of his power and political influence. The year in which the story takes place is not specified, but it appears to be set in 1983, per Sergej Šavanidze's fictional biography on page 1, which states that " at 44 (Šavanidze was born in 1939), he is the youngest member of the Politburo". The characters, while reminiscing about their individual role in the gradual building of the Communist empire from the Revolution onwards, and the tragedies they had to endure along with growing disillusionment with the Socialist dream, plot to kill the new up and coming personality in the Politburo and thus stop his Stalinist political vision meant to ensure social immobilism for all the Eastern bloc.
Француз тіліндегі басылымдар
Көптеген француз графикалық романдары сияқты, "Аңшылық партиясы" алғаш рет рет жарияланды. "Pilote" журналы 1981 және 1982 жылдары екі бөлімнен тұратын мақала жариялады (# M89, M99). Кейіннен бұл әңгіме 1983 жылы мамыр айында Dargaud баспасында жеке альбом ретінде жарық көрді. Fr басылымы шығарған сәнді басылым, оның 1200 данасы бір күнде сатылып кетті. 1990 жылы авторлар "Эпитаф" (1990) тарауын қосты, ол комикс оқиғаларына ретроспективамен қарайды (мысалы, 1989 жылы Шығыс блогы ақыры құлдырады, авторларды сексеннің басында жасалған комиксін қайта қарауға шақырды). 1990 жылдан кейінгі басылымдарда кейіпкерлердің ойдан шығарылған өмірбаяндары мен басқа да "қосымша" ерекшеліктер бар.
Ағылшын тіліндегі аудармалары
Француз тіліндегі түпнұсқаға ұқсас, алғашқы ағылшын аудармасы да кезекпен басылып шыққан. Heavy Metal журналы 1984-1985 жылдары оқиғаны он бөлікке бөлді (маусым 1984/Тол. 8 Жоқ. 3 1985 жылғы наурыз / Т. 8 Жоқ. 12) қараңыз. Графикалық романдардың алғашқы жеке альбомдық ағылшын нұсқасын 1990 жылы наурыз айында Catalan Communications баспасы шығарды. 2002 жылы Humanoids Publishing баспасы қатты қаптамалы нұсқасын ұсынды, ол эпилогты бірінші болып ұсынды.
Кескіннің қысқаша мазмұны
Польшадағы Чашжин станциясынан түнде өткен Кеңес темір жолының пойызы. Романның алғашқы кейіпкерлері таныстырылады: жас, аты аталмаған француз студенті және 1918 жылы туған украин полиглоты Евгений Голозов, Орталық Комитет мүшесі және Василий Александрович Чевченконың жеке хатшысы. Чевченко - "Правда" газетін оқып жатқан көрші машинадағы төсекте жатқан қарт шал адам. Ол - бүкіл романның артында тұрған "Сұр ақын": 1895 жылы туған, 1917 жылғы революцияда соғысқан, Ленин мен Сталинмен танысқан, Чека мен ГПУ-ның жетекшісі болған. Пойыз ақыры Польшаның Кроловка қаласына жетеді. Көп ұзамай платформаға басқа аңшылық қонақтар келеді: Иоан Николеску (1918 жылы Дунай дельтасында, Румынияда туған, Securitate атқарушы және Румыния Коммунистік партиясының Орталық комитетінің мүшесі; және Янош Молнар, Будапешттегі ішкі істер вице-министрі. Николеску 1948 жылы Георгиу Деждің ізбасары және тазалауларды басқарды, бірақ 1952 жылы саяси ұятқа қалды, бірақ жаңа тазалаулар 1957 жылы Securitate-те билікке қайта оралуына мүмкіндік берді, содан кейін ол Орталық Комитеттің қатарларын үнемі көтере берді. Қонақтар автоколоннаға мініп, Стражизовке қарай, Тадеуш Бочектің ауылдық үйіне, коммунистер Польшаны басып алған кезде бай жер иелерінен тәркіленген үлкен үйге қарай жол тартады. Бочекке саяси ұяттан кейін ғана құрметті жер аударылу ретінде осындай мүлік берілді деген сылтау бар. Ол өзінің балалық шағындағы ауылдың түрлі-түсті шатырларында ұя салған бүркіттер мен Дунай өзенінің дельтасында балық аулаған пеликан туралы естеліктерін баяндайды. Василь Строянов өзінің циникалық және мас күйінде Димитров кабинетінің мүшесі және партизаны ретінде өзінің тәжірибесін айтып беруге жеткілікті әсер етеді. Строянов Титоизм айыбы бойынша асылудан құтылған жалғыз адам болды. Содан бері Строянов қайта-қайта түсінеді: қызыл жұлдызды жағалап, қарға қаланған жердің үстінен көтерілген, тістері өткір, сұр, тас тәрізді терісі мен аналық жануардың сүтқоректеріне ұқсас көкіректері бар қорқынышты аң. Түсінде аң - Строяновтың өзі, немесе "Мен - жала жабушы, қанқұмар тырнақ" болған партияның өзі. Әңгімелесуді Шюц үзіп тастайды, ол жолдастарының "көпшілік идеализмін" суықтай қарсы алады және оларды "бұржуалық пессимизм" деген айыптаудан Кафканы оңалтуға қарсы дауыс бергенін мақтанышпен еске салады. Бочек барлық адамды кешкі асқа шақырып, одан әрі ұятқа қалдырудан сақтайды.