Мемфис Минни: Блюз гитарисінің өмірі мен шығармашылығы
Memphis Minnie
Мемфис Минни – американдық блюз әншісі, гитарист және автор. 200-ге жуық әні бар, "When the Levee Breaks" сияқты хиттерімен танымал. Блюз тарихындағы маңызды тұлға!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық блюз гитарисі және әнші-құрастырушы (1897–1973)
American blues guitarist and singer songwriter (1897–1973)
Лиззи Дуглас (3 маусым 1897 – 6 тамыз 1973), Мемфис Минни деген атпен әйгілі, блюз гитарисі, вокалисі және ән жазушы болған. Оның мансабы үштен астам онжылдыққа созылды. Ол шамамен 200 ән жазды, соның ішінде "When the Levee Breaks", "Me and My Chauffeur Blues", "Bumble Bee" және "Nothing in Rambling" әндері ең танымалдары саналады.
Lizzie Douglas (June 3, 1897 – August 6, 1973), better known as Memphis Minnie, was a blues guitarist, vocalist, and songwriter whose recording career lasted for over three decades. She recorded around 200 songs, some of the best known being "When the Levee Breaks", "Me and My Chauffeur Blues", "Bumble Bee" and "Nothing in Rambling".
Балалық шақ
Дуглас 1897 жылдың 3 маусымында Миссисипи штатының Туника округінде дүниеге келген, бірақ ол Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында туғанын және Алжир ауданында өскенін айтқан. Ол 13 бауырдың үлкені еді. Оның ата-анасы, Эйб пен Гертруд Дуглас, оны бала кезінде Кид деп лақап ат қойған, және отбасы оны осылай шақырып келген. Ол Лизи есімін ұнатпаған екені айтылады. Алғаш сахнаға шыққанда ол Кид Дуглас деген атпен өнер көрсеткен. Жеті жасында ол отбасымен Мемфистің оңтүстігіндегі Уоллс қаласына көшіп келді. Келесі жылы ол Рождество сыйлығы ретінде алғашқы гитарын алды. Ол 10 жасқа келгенде банджо, ал 11 жасқа келгенде гитарада ойнауды үйренді, содан кейін кештері тойларда ойнай бастады. Кейін отбасы Теннесси штатының Брансуик қаласына көшіп барды. 1922 жылы Миннидің анасы қайтыс болғаннан кейін, Эйб Дуглас қайта Уоллсқа оралды, ол 1935 жылы қайтыс болды.
Douglas was born on June 3, 1897, probably in Tunica County, Mississippi, although she claimed to have been born in New Orleans, Louisiana and raised in the Algiers neighborhood. She was the eldest of 13 siblings. Her parents, Abe and Gertrude Douglas, nicknamed her Kid when she was young, and her family called her that throughout her childhood. It is reported that she disliked the name Lizzie. When she first began performing, she played under the name Kid Douglas. When she was seven years old, she and her family moved to Walls, Mississippi, south of Memphis, Tennessee. The following year, she received her first guitar, as a Christmas present. She learned to play the banjo by the age of 10 and the guitar by the age of 11, when she started playing at parties. The family later moved to Brunswick, Tennessee. After Minnie's mother died, in 1922, Abe Douglas moved back to Walls, where he died in 1935.
Мансап
1910 жылы 13 жасында ол үйінен қашып, Мемфис қаласындағы Бил көшесінде қоныстанды. Өмірдің көп бөлігін жасөспірім кезінде көше бұрыштарында музыка ойнап өткізді, ақшасы біткенде отбасының шаруашылығына қайта оралатын. Оның тротуардағы қойылымдары 1916 жылдан 1920 жылға дейін Ринглинг бауырлары циркімен Оңтүстікке гастрольдік сапарға алып келді. Содан кейін ол гүлденген блюз өнерінің ортасы болған Бил көшесіне оралды және гитара тартып, ән айтып, өмірін қамтамасыз етті, сонымен қатар секс-жұмысымен табысын толықтырды (сол кезде әйелдердің қаржылық қиындықтарға байланысты осындай жұмысқа жүгінуі сирек емес еді). 1929 жылы ол екінші күйеуі Канзас Джо МакКоймен бірге өнер көрсетуді бастады. Оларды Columbia Records компаниясының талант іздеушісі барбершоптың алдында тауып алды, онда олар тиынға музыка ойнап тұрған. Олар МакКоймен бірге Нью-Йоркке барып, Columbia Records компаниясының өкілі оларға Канзас Джо және Мемфис Минни деген есімдерді берді. Келесі бірнеше жылда олар дуэт ретінде өнер көрсетіп, бірқатар пластинкалар шығарды. 1930 жылдың ақпан айында олар Vocalion лейблі үшін "Bumble Bee" әнін жазды, оны бұрын Columbia үшін жазған, бірақ әлі шығарылмаған. Бұл ән Миннидің ең танымал әндерінің біріне айналды, ол ақырында оның бес нұсқасын жаздырды. Минни мен Маккой 1934 жылдың тамызына дейін Vocalion үшін жазбаларын жалғастырды, содан кейін Decca Records үшін бірнеше сессия жазды. Олардың соңғы бірлескен жазбасы қыркүйекте Decca компаниясында жасалды. 1935 жылы олар ажырасып кетті. Пол мен Бет Гарон, "Гитарамен әйел: Мемфис Миннидің блюздері" атты өмірбаяндарында, Брунзидің айтуынша, бұл әндер Миннидің 1930 жылдарға емес, 1940 жылдарға қатысты болғандықтан, ол әртүрлі уақыттарда өткен бірнеше байқауларды біріктірген болуы мүмкін деп болжады. 1935 жылға қарай Минни Чикагода бекініп, жазба продюсері және талант іздеуші Лестер Мелроуз үшін тұрақты түрде жұмыс істейтін музыканттар тобының біріне айналды. Маккойдан ажырасқаннан кейін Минни әртүрлі стильдер мен дыбыстармен тәжірибе жасауды бастады. Ол 1935 жылдың шілдесінде Bluebird Records үшін төрт ән жазды, тамыз айында Vocalion лейбліне оралды, содан кейін қазан айында Bluebird үшін тағы бір сессия жазды, бұл жолы оның бірінші күйеуі Кейси Билл Уэлдонмен бірге болды. 1930 жылдардың соңына қарай, Vocalion үшін шығарған шығармаларына қоса, ол Decca үшін шамамен 20 ән және Bluebird үшін сегіз ән жазды. Сол жылдың мамыр айында ол өзінің ең үлкен хиті "Мен және менің шоферім" әнін жазды. Келесі күні тағы екі блюз стандарты шығарылды: "Looking the World Over" және Лоуларстың "Black Rat Swing" ("Мистер Мемфис Минни" деген атпен шығарылды). 1940 жылдары Минни мен Лоларс Чикагодағы танымал 708 клубында, өздерінің "үй клубында" жұмыс істеуді жалғастырды, онда оларға көбінесе Брунзи, Санниленд Слим немесе Снуки Прайор қосылды, сонымен қатар Чикагоның көптеген басқа да танымал түнгі клубтарында өнер көрсетті. 1940 жылдары Минни мен Лоларс Чикаго және Индиана аймақтарында бірге және жеке-жеке өнер көрсетті. Минни көбінесе Руби Ли Гейтвудтың үйінде өткізілетін "Көк дүйсенбі" кештерінде ойнайтын. 1942 жылы Жаңа жыл қарсаңында 230 клубында оның өнерін көрген ақын Лэнгстон Хьюз оның "қатты және күшті дауысының" күшейткіш арқылы одан да қатты және күшті болғанын жазды, ал оның электр гитарасының дыбысын "электрлік дәнекерлеушілердің музыкалық нұсқасы және тәттіргіш" деп сипаттады. 1940 жылдары Минни Индианаполис пен Детройтте тұрды. 1950 жылдардың басында Чикагоға оралды. 1940 жылдардың соңында клубтар жас және арзан әртістерді жалдауға кірісті, ал Columbia блюз әртістерін, соның ішінде Мемфис Минниді де тастай бастады. Өзгеріп жатқан талғамдарға бейімделе алмаған ол Regal, Checker және J.O. сияқты кішігірім лейблдерге көшті. Б.
In 1910, at the age of 13, she ran away from home to live on Beale Street, in Memphis. She played on street corners for most of her teenage years, occasionally returning to her family's farm when she ran out of money. Her sidewalk performances led to a tour of the South with the Ringling Brothers Circus from 1916 to 1920. She then went back to Beale Street, with its thriving blues scene, and made her living by playing guitar and singing, supplementing her income with sex work (at that time, it was not uncommon for female performers to turn to sex work out of financial need). She began performing with Kansas Joe McCoy, her second husband, in 1929. They were discovered by a talent scout for Columbia Records, in front of a barber shop, where they were playing for dimes. She and McCoy went to record in New York City and were given the names Kansas Joe and Memphis Minnie by a Columbia A&R man. Over the next few years she and McCoy released a series of records, performing as a duet. In February 1930 they recorded the song "Bumble Bee" for the Vocalion label, which they had already recorded for Columbia but which had not yet been released. It became one of Minnie's most popular songs; she eventually recorded five versions of it. Minnie and McCoy continued to record for Vocalion until August 1934, when they recorded a few sessions for Decca Records. Their last session together was for Decca, in September. They divorced in 1935. Paul and Beth Garon, in their biography Woman with Guitar: Memphis Minnie's Blues, suggested that Broonzy's account may have combined various contests at different dates, as these songs of Minnie's date from the 1940s rather than the 1930s. By 1935, Minnie was established in Chicago and had become one of a group of musicians who worked regularly for the record producer and talent scout Lester Melrose. Back on her own after her divorce from McCoy, Minnie began to experiment with different styles and sounds. She recorded four sides for Bluebird Records in July 1935, returned to the Vocalion label in August, and then recorded another session for Bluebird in October, this time accompanied by Casey Bill Weldon, her first husband. By the end of the 1930s, in addition to her output for Vocalion, she had recorded nearly 20 sides for Decca and eight sides for Bluebird. and in May of that year she recorded her biggest hit, "Me and My Chauffeur Blues". A follow up date produced two more blues standards, "Looking the World Over" and Lawlars's "Black Rat Swing" (issued under the name "Mr. Memphis Minnie"). In the 1940s Minnie and Lawlars continued to work at their "home club," Chicago's popular 708 Club, where they were often joined by Broonzy, Sunnyland Slim, or Snooky Pryor, and also played at many of the other better known Chicago nightclubs. During the 1940s Minnie and Lawlars performed together and separately in the Chicago and Indiana areas. Minnie often played at "Blue Monday" parties at Ruby Lee Gatewood's, on Lake Street. The poet Langston Hughes, who saw her perform at the 230 Club on New Year's Eve, 1942, wrote of her "hard and strong voice" being made harder and stronger by amplification and described the sound of her electric guitar as "a musical version of electric welders plus a rolling mill." Later in the 1940s, Minnie lived in Indianapolis and Detroit. She returned to Chicago in the early 1950s. By the late 1940s, clubs had begun hiring younger and cheaper artists, and Columbia had begun dropping blues artists, including Memphis Minnie. Unable to adapt to changing tastes, she moved to smaller labels, such as Regal, Checker, and J. O. B.
Қасиет-құлқы және жеке өмірі
Минни өзін-өзі күтіп алатын, тәуелсіз әйел ретінде танымал болды. Блюз музыканты Джонни Шайнздің айтуынша, "Кімде-кім онымен ойнаса, ол бірден оларға қарсы тұратын. Ол олардың ақымақтығына төзбеді. Гитара, пышақ, пистолет, қолына тигеннің бәрін қолданар еді". Ол жазған музыканың көп бөлігі өмірбаяндық болды; Минни өзінің жеке өмірін музыка арқылы көп көрсететін. Минни үш рет үйленген, алғашқы күйеуі 1920 жылдардың басында Кейси Билл Уэлдон болған деп есептеледі. Екінші күйеуі – гитарист және мандолинашы Канзас Джо Маккой, ол 1929 жылы үйленді. Минни 1930 жылдардың ортасынан соңына дейін "Скиверл" деген есіммен танысқан бір адаммен бірге тұрғандығы да хабарланды. 1938 жылы ол гитарист Эрнест Лоуларспен (Little Son Joe) танысты, ол оның жаңа музыкалық серігі болды, олар көп ұзамай үйленді; Миннидің неке тіркеулері 1939 жылдан бастап оның атын Минни Лоуларс деп көрсетеді. Ол оған "Әлемге кілт" сияқты әндер арнады, онда ол оны "менің қазіргі әйелім" деп атап, "әлемге кілт" дейді. Минни дінге сенбеді және сирек шіркеуге баратын. Ол тек бір рет евангелистік топтың өнер көрсетуін көру үшін шіркеуге барғандығы хабарланды. Ол бір кезде 1355 Аделаида көшесінде тұрған Мемфистегі үй әлі де бар.
Minnie was known as a polished professional and an independent woman who knew how to take care of herself. According to the blues musician Johnny Shines, "Any men fool with her she'd go for them right away. She didn't take no foolishness off them. Guitar, pocket knife, pistol, anything she get her hand on she'd use it". Most of the music she made was autobiographical; Minnie expressed a lot of her personal life in music. Minnie was married three times, It is believed that her first husband was Casey Bill Weldon, whom she married in the early 1920s. Her second husband was the guitarist and mandolin player Kansas Joe McCoy, whom she married in 1929. Minnie was also reported to have lived with a man known as "Squirrel" in the mid to late 1930s. Around 1938 she met the guitarist Ernest Lawlars (Little Son Joe), who became her new musical partner, and they married shortly thereafter; Minnie's union records, covering 1939 onwards, give her name as Minnie Lawlars. He dedicated songs to her, including "Key to the World", in which he addresses her as "the woman I got now" and calls her "the key to the world." Minnie was not religious and rarely went to church. The only time she was reported to have gone to church was to see a gospel group perform. A house in Memphis where she once lived, at 1355 Adelaide Street, still exists.
Мұра
Мемфис Минниді "барлық уақыттағы ең танымал әйел кантри-блюз әншісі" деп сипаттаған. Биг Билл Брунзи оның "гитара тартып, мен естіген кез келген ер адам сияқты жақсы ән айта алатынын" айтқан. 1980 жылы ол Блюз қорының Даңқ залына енгізілді. "Me and My Chauffeur Blues" әні Jefferson Airplane тобының дебюттік альбомы "Jefferson Airplane Takes Off" альбомында Signe Anderson жетекші вокалист ретінде жазылған. "Can I Do It for You" әні 1965 жылы Донован "Hey Gyp (Dig the Slowness)" деген атаумен жазды. 1929 жылы Мемфис Минни мен Канзас Джо Маккойдың "When the Levee Breaks" әні Лед Цеппелин тобы тарапынан бейімделді (өзгертілген мәтінімен және басқа әуенімен) және 1971 жылы олардың төртінші альбомында жарияланды. "I'm Sailin'" әні Mazzy Star тобының 1990 жылы шыққан "She Hangs Brightly" альбомында орындалды. Оның отбасы қазіргі уақытта музыкалық компаниялар мен кейбір әртістерді авторлық құқықтарды төлемегені және оның музыкасын рұқсатсыз пайдаланғаны үшін сотқа дайындап жатыр. 2007 жылы Минни Миссисипи штатындағы Уоллс қаласында Миссисипи блюз жолындағы ескерткіш тақтамен құрметтелді.
Memphis Minnie has been described as "the most popular female country blues singer of all time". Big Bill Broonzy said that she could "pick a guitar and sing as good as any man I've ever heard." She was inducted into the Blues Foundation's Hall of Fame in 1980. "Me and My Chauffeur Blues" was recorded by Jefferson Airplane on their debut album, Jefferson Airplane Takes Off, with Signe Anderson as lead vocalist. "Can I Do It for You" was recorded by Donovan in 1965, under the title "Hey Gyp (Dig the Slowness)". A 1929 Memphis Minnie and Kansas Joe McCoy song, "When the Levee Breaks", was adapted (with altered lyrics and a different melody) by Led Zeppelin and released in 1971 on their fourth album. "I'm Sailin'" was covered by Mazzy Star on their 1990 debut album, She Hangs Brightly. Her family is currently suing record companies and some artists for royalties and for using her music without permission. In 2007, Minnie was honored with a marker on the Mississippi Blues Trail in Walls, Mississippi.