Кіріспе

Жүзімдіктер алқабы

Жүзімдік (vineyard) – жүзім жемісін беретін жүзімдіктердің алқабы, негізінен шарап жасау үшін өсіріледі, сонымен қатар жүзім, үстелдік жүзім және алкогольсіз жүзім шырыны да өндіріледі. Жүзім шаруашылығы – жүзім өсірудің ғылымы, тәжірибесі және зерттелуі. Жүзімдіктер көбінесе олардың терруармен сипатталады, француз тілінен аударғанда шартты түрде "жердің ерекшелігі" деген мағына береді, бұл жүзімдік алқаптарының нақты географиялық және геологиялық сипаттамаларын білдіреді, олар шарапқа да көшуі мүмкін.

Тарих

Шарап өндірісінің ең алғашқы дәлелдері б.з.д. 6000-5000 жылдар аралығына дейін сақталады. Шарап жасау технологиясы ежелгі гректерде едәуір жақсарды, бірақ Рим империясының соңынан кейін ғана қазіргідей өсіру әдістері бүкіл Еуропаға кеңінен таралды. Орта ғасырлардағы Еуропада шіркеу шарапты ынталы түрде қолдады, себебі ол діни обрядтарды өткізу үшін қажет болды. Орта ғасырлардың ұзақ тұрақсыз кезеңінде монастырлар жүзім шаруашылығын сақтап, дамытты, олардың ресурстары, қауіпсіздігі, тұрақтылығы және жүзімнің сапасын арттыруға деген қызығушылығы болды. Олар Еуропадағы ең жақсы жүзімдіктерге иелік етіп, оларды күтіммен баптады, ал *vinum theologium* барлық басқа шараптардан артық деп есептелді. Еуропадағы жүзімдіктерге *Vitis vinifera* жүзімінің көптеген сорттары отырғызылды. Алайда, 19 ғасырдың соңында, Солтүстік Америкадан Еуропаға кездейсоқ әкелінген филоксера деген өсімдік зиянкесі бүкіл түрдің құрылуына қауіп төндірді. Американың түпкілік жүзімдерінің ішінде, мысалы, *Vitis labrusca* сияқты, осы зиянкеске төзімді сорттар бар. *Vitis vinifera* сорттары Американың түпкілік сорттарының тамыр жүйесіне тіркеу арқылы сақталды, бірақ филоксераға әлі де ем табылмады және ол тіркелмеген жүзімдіктер үшін қауіпті болып қана қоймайды.

Қазіргі заманғы тәжірибелер

Соңғы жылдары жүзімдіктердегі тиімділікті арттыруға бағытталған көптеген жүйелер мен техникалар пайда болды. Жаңа әлемдегі өсіру жағдайлары көбінесе құнарлырақ болғандықтан, жүзім бұтасының қарқынды өсуін басқаруға ерекше назар аударылды. Жүзімдіктерді өңдеудегі жаңалықтар (жүзімді, әдетте, тіреу құрылғыларымен бірге, және көбінесе "көкше басқару" деп аталады) және кесу және сұрлау әдістері (жапырақ/жеміс (LA/F) арақатынасын жүзімдіктің микроклиматына қатысты оңтайландыруға бағытталған) көбінесе "бірлік ауданға шаққандағы өнімділік" сияқты дәстүрлі ұғымдарды "қажетті сападағы өнімділікті барынша арттыру" мақсатымен алмастырды. Осы жаңа техникалардың көптегені "Ескі әлем" деп аталатын жүзімдіктердегі прогрессивті шаруалардың арасында дәстүрлі тәжірибелердің орнына қабылданды. Басқа да жаңа тәжірибелерге: суық температурадан қорғау үшін жүзімдіктерге су шашу (асперсия), жаңа екпе әдістері, топыраққа ойық жасау және механикалық жинау кіреді. Мұндай техникалар Канада сияқты Жаңа әлем елдерінде шарап өнеркәсібінің дамуына мүмкіндік берді. Бүгінде органикалық, экологиялық тұрғыдан сезімтал және тұрақты жүзімдіктерді дамытуға қызығушылық артып келеді. Биодинамика шарап жасауда кеңінен танымал болды. Соңғы жылдары тамшылатып суару жүзімдіктерді бұрын өсіруге қолайсыз болған жерлерге кеңейтуге мүмкіндік берді. Жарты ғасырдан астам уақыттан бері Нью-Йорктегі Корнелл университеті, Калифорния университеті, Дэвис және Калифорния мемлекеттік университеті, Фресно, және тағы басқалары жүзім өсіруді жақсарту және мамандарды біліммен қамту үшін ғылыми тәжірибелер жүргізіп келеді. Зерттеулерге жақсартылған жүзім сорттарын әзірлеу және зиянды жәндіктермен күресуді зерттеу кіреді. Халықаралық жүзім геномдық бағдарламасы – сапаны жақсарту, өнімділікті арттыру және зиянды жәндіктерге "табиғи" төзімділікті қамтамасыз ету үшін генетикалық әдістерді табуға бағытталған көпұлттық күш-жігер. Механикалық жинауды іске қосу көбінесе еңбек заңнамасындағы өзгерістер, жұмыс күшінің жетіспеуі және бюрократиялық қиындықтармен байланысты. Қысқа мерзімге жұмысшыларды жалдаудың қымбаттылығы өндіріс шығындарын азайту және жинауды жылдамдату қажеттілігімен үйлеспейді, әсіресе түнде. Дегенмен, өте кішкентай жүзімдіктер, жүзім қатарлары арасындағы енінің сәйкес келмеуі және тік беткейлер машинамен жинауға кедеріл келтіреді, тіпті дәстүрлі көзқарастардың қарсылығынан да көп.

Қазіргі үрдістер

Жаңа әлемдегі жүзімдіктердің саны Еуропадағы жүзімдіктердің түбірлерімен жойылып бара жатқандай жылдам өсуде. 1990 және 2003 жылдар аралығында АҚШ-тағы жүзімдіктердің саны артты, ал Австралиядағы жүзімдіктердің саны екі еседен астамға өсті, ал Чилидегі жүзімдіктер көбейді. Жаңа әлемдегі жеке жүзімдіктердің мөлшері маңызды. Еуропаның 1,6 миллион жүзімдігінің орташа ауданы ал эми Австралияның орташа жүзімдігі ауданы құрайды, бұл үлкен экономияны қамтамасыз етеді. Жаңа әлемнің өндірушілерінен Еуропаға экспорт 2006 жылға дейінгі алты жылда 54%-ға өсті. Сондай-ақ, өсірілетін жүзімнің түрлерінде де маңызды өзгерістер болды. Мысалы, Чилиде төмен сапалы жүзімдіктердің үлкен аудандары Шардоне және Каберне Совиньон сияқты жүзімдермен алмастырылды. Аргентинада экономикалық төмендеуге байланысты 1980 жылдары Малбек егілген жер ауданы айтарлықтай азайды, бірақ 1990 жылдары Малбек пионері Николас Катена Сапата бастаған сапалық революция кезінде өсірушілер Малбек көбірек отырғыза бастады, әсіресе биік жерлерде, мұнда салқындатылған температура мен қарқынды күн сәулесі көбірек концентрленген, бірақ жұмсақ және күрделі Малбектерді береді. Жүзімнің өзгеруі көбінесе тұтынушылардың сұранысының өзгеруіне жауап ретінде жасалады, бірақ кейде жүзімдіктерді өзгертуге бағытталған жүзімдіктерді жою схемаларынан туындайды. Сонымен қатар, "Т" бүршіктеп қою технологиясының дамуы енді қолданыстағы түбірсабаққа басқа жүзім сорттарын егуге мүмкіндік береді, бұл екі жыл ішінде сорттарды ауыстыруға мүмкіндік береді. Жергілікті заңнама көбінесе қандай сорттарды таңдау керектігін, оларды қалай өсіру керектігін, жүзімдіктерді суаруға бола ма және жүзімді қашан жинауға болатынын анықтайды, бұл дәстүрді нығайтуға көмектеседі. Заңның өзгеруі қай жүзімдерді отырғызу керектігін де өзгерте алады. Мысалы, АҚШ-тағы тыйым салу кезінде (1920–1933), Калифорниядағы жүзімдіктер үйде сыра қайнатуға деген сұранысты қанағаттандыру үшін жеті есеге өсті. Алайда, олардың көп бөлігі қатал қабықтары бар сорттарға отырғызылды, оларды елдің барлық аймандарына үй шарапшыларына тасымалдауға болады, ал нәтижесінде алынған шараптың сапасы төмен болды. Халықаралық жүзім және шарап ұйымының мәліметтері бойынша, 2015 жылдың сәуір айында Қытай жүзімдіктерге бөлінген жер ауданы бойынша Францияны озып, әлемдегі ең ірі өндіруші Испаниядан кейін екінші орынға шықты.

Терьер

Терруар – белгілі бір жүзімдіктің ерекшелігін анықтайтын табиғи факторлардың жиынтығы. Бұл факторларға топырақ, жер астындағы тау жынысы, биіктік, төбенің немесе жердің еңістігі, күнге қарайтын бағыты және микроклимат (жауын-шашынның мөлшері, жел, ылғалдылық, температураның өзгеруі және т.б.) жатады. Екі жүзімдіктің терруары толықтай бірдей болмайды, бірақ нәтижесіндегі шараптың айырмашылығын байқау мүмкін болмайды. Жүзімдіктер көбінесе төбелерге орналастырылады және басқа өсімдіктерге тиімді болмайтын топыраққа отырғызылады. «Топырағы нашар болса, шарап жақсы болады» деген халық сөзі бар. Жүзімдіктерді төбелерге, әсіресе оңтүстік жарты шарда солтүстікке, ал солтүстік жарты шарда оңтүстікке қарайтын беткейлерге отырғызудың мақсаты – күн сәулесінің мөлшерін барынша арттыру. Осы себепті, ең жақсы шараптар көбінесе өте тік төбелерге отырғызылған жүзімдіктерден алынады, мұндай жағдайларда көптеген басқа ауыл шаруашылығы өнімдерін өндіру экономикалық тұрғыдан тиімсіз болар еді. Солтүстік жарты шарда шарап жүзімінің стереотиптік орны – құрғақ климаттағы оңтүстікке қарайтын төбе, артық судың сіңуін азайту үшін жақсы дренаж және жүзімнің энергиясын жапырақтарға емес, жеміске жұмсау үшін дұрыс күтім жасау. Терруар философиясы француздықтан бастау алады, жердің дәмі мен ерекшелігі шараптардың жекелігін және артықшылықтарын анықтайды. Осыған қоса, жүздеген жылдық шарап жасау дәстүрлерімен үйлесіп, терруар шарапқа ерекше дәм мен қолтаңба береді. Дегенмен, Калифорния мен Австралиядағы орман өрттері де сол аймақтардағы жүзімдіктер мен жүзімнің сипатына әсер етті.

Виньетка

Виньетка – 500 шаршы метрлік жүзімдік, ол ірі біріктірілген жүзімдіктің бір бөлігі. Инвесторлар жүзімдіктегі жер учаскесін сатып алып, жүзімді күтіп-баптау және өндіріс операцияларын сыртқы жүзім өсірушіге немесе шарап өндірушіге жүктейді. Олар кооперативтік құрылым аясында келісімшарт жасасқандықтан, масштабты өндірістің артықшылықтарынан пайдаланып, еңбек және операциялық шығындарды төмендетеді.