Кіріспе
Жүзімді немесе басқа да жемістер мен тағамдарды ашыту арқылы дайындалатын алкогольді сусын. Сусын – ашытылған жемістерден жасалатын алкогольді сусын. Ашытқы жемістегі қантты тұтынады және оны этанол мен көмірқышқыл газына айналдырады, осы процесте жылу бөлінеді. Шарап көбінесе жүзімнен жасалады, ал "шарап" термині ешқандай нақтылаусыз қолданылғанда, әдетте жүзім шарабын білдіреді. Дегенмен, шарап алуан түрлі жеміс-жидектерден де жасалуы мүмкін, мысалы, өрік, шие, анор, көкжидек, қарақұмық, бүлдірген. Шараптың әртүрлі түрлеріне жүзімнің әртүрлі сорттары мен ашытқы штамдарының әсері зор. Бұл айырмашылықтар жүзімнің биохимиялық дамуы, ашыту процесіндегі реакциялар, жүзімнің өсетін ортасы (терруар) және шарап өндірісі арасындағы күрделі өзара әрекеттесулерден туындайды. Көптеген елдер шараптың стилін және сапасын анықтау үшін заңды атауларды енгізеді. Бұл ережелер әдетте жүзімнің географиялық тегі мен рұқсат етілген сорттарын, сондай-ақ шарап өндірісінің басқа да аспектілерін шектейді. Шарап мыңдаған жылдар бойы өндіріліп келеді. Шарапқа қатысты ең ерте дәлелдер қазіргі Грузиядан (б.з.д. 6000 жыл), Парсыдан (б.з.д. 5000 жыл), Италиядан және Армениядан (б.з.д. 4000 жыл) табылған. Жаңа әлем шараптары Американың жергілікті халықтары жасаған алкогольдік сусындармен байланысты, бірақ негізінен Жаңа Испаниядағы кейінгі испан дәстүрлерімен байланысты. Шарап дінде ұзақ жылдардан бері маңызды рөл атқарып келеді. Ежелгі египеттіктер қызыл шарапты қанмен байланыстырды, ал грек Дионис культі мен римдіктер оны Баханалиясында қолданды. Иудаизм оны Киддушқа, ал христиандық – Евхаристияға қосады. Египет, грек, рим және Израиль шарап мәдениеті әлі де осы ежелгі тамырлармен байланысты. Сол сияқты, Италия, Испания және Францияның ірі шарап аймақтарында қасиетті шарапқа байланысты мұралар сақталған. АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы жүзім шаруашылығы дәстүрлері де Жаңа Испанияда католик монахтары мен дінтас ағайындары алғаш рет Жаңа Мексика мен Калифорнияда шарап өндірген кезде басталған.
the drink
Wine is an alcoholic drink made from fermented fruit. Yeast consumes the sugar in the fruit and converts it to ethanol and carbon dioxide, releasing heat in the process. Wine is most often made from grapes, and the term "wine" generally refers to grape wine when used without any qualification. Even so, wine can be made from a variety of fruit crops, including plum, cherry, pomegranate, blueberry, currant, and elderberry. Different varieties of grapes and strains of yeasts are major factors in different styles of wine. These differences result from the complex interactions between the biochemical development of the grape, the reactions involved in fermentation, the grape's growing environment (terroir), and the wine production process. Many countries enact legal appellations intended to define styles and qualities of wine. These typically restrict the geographical origin and permitted varieties of grapes, as well as other aspects of wine production. Wine has been produced for thousands of years. The earliest evidence of wine is from the present day Georgia (6000 BCE), Persia (5000 BCE), Italy, and Armenia (4000 BCE). New World wine has some connection to alcoholic beverages made by the indigenous peoples of the Americas but is mainly connected to later Spanish traditions in New Spain. Wine has long played an important role in religion. Red wine was associated with blood by the ancient Egyptians, and was used by both the Greek cult of Dionysus and the Romans in their Bacchanalia; Judaism also incorporates it in the Kiddush, and Christianity in the Eucharist. Egyptian, Greek, Roman, and Israeli wine cultures are still connected to these ancient roots. Similarly the largest wine regions in Italy, Spain, and France have heritages in connection to sacramental wine, likewise, viticulture traditions in the Southwestern United States started within New Spain as Catholic friars and monks first produced wines in New Mexico and California.
Тарих
Шараптың ең ерте іздері Грузиядан (б.з.д. 6000 – б.з.д. 5800), Армениядан (б.з.д. 4100) және Сицилиядан (б.з.д. 4000 – б.з.д. нөлге дейін) табылды. Шарап б.з.д. 4500 жылға дейін Балқанға жеткен, ал ежелгі Грекияда, Фракияда және Римде тұтынылып, тойланған. Тарих бойы шараптың маскүнемдік әсеріне байланысты оны көптеген жағдайларда қолданған. 6000–5800 жылдарға дейінгі шарап және жүзім шаруашылығының ең ерте археологиялық және археоботаникалық дәлелдері қазіргі Грузия аумағында табылды. Археологиялық және генетикалық дәлелдер Грузиядан тыс жерде шараптың ең ерте өндірісі салыстырмалы түрде кейінірек болғанын, Оңтүстік Кавказда (Армения, Грузия және Әзірбайжанды қамтиды) немесе Шығыс Түркия мен Солтүстік Иран арасындағы Батыс Азия аймағында орын алғанын көрсетеді. Біздің заманымызға дейінгі 4100 жылға дейінгі ең ерте шарап зауыты Армениядағы Арени 1 шарап зауыты болып табылады. 2003 жылғы археологтардың зерттеулерінде б.з.д. неолит дәуіріндегі Хинань провинциясының Цзяху қаласында табылған қыш құмыраларында шарапқа жиі қосылатын тарт қышқылы және басқа да органикалық қоспалар бар екені анықталды. Алайда, бұл аймақта өсетін басқа да жемістер, мысалы, көк шырша да болуы мүмкін. Егер бұл сусындар, күріш шараптарының алғашқы нұсқалары, жүзімнен емес, басқа жемістерден жасалса, онда олар 6000 жылдан кейін енгізілген Vitis vinifera емес, Қытайдағы бірнеше ондаған жергілікті жабайы түрлердің кез-келгені болуы мүмкін еді. Шарап мәдениетінің батысқа қарай таралуы, мүмкін, финикиялықтарға байланысты, олар қазіргі Ливанның маңында орналасқан Жерорта теңізі жағалауындағы қала-мемлекеттердің базасынан (оның ішінде Израиль / Палестинаның шағын бөліктері мен Сирия жағалауы) тараған; алайда, Сардиниядағы нурагикалық мәдениетте финикиялықтардың келуінен бұрын шарап ішу әдеті болған. Библостың шараптары Ескі патшалық кезінде Мысырға, содан кейін бүкіл Жерорта теңізіне экспортталды. Бұған дәлел ретінде біздің заманымызға дейінгі 750 жылдағы екі финикиялық кеме апаты бар, олардың жүктерінде әлі де таза шарап бар екені Роберт Баллардпен анықталды. Шарап (шерем) саудасының алғашқы ірі саудагерлері ретінде финикиялықтар оны окистенуден зәйтүн майының қабатымен қорғаған, содан кейін қарағай ағашы мен шайырдан жасалған мөрмен, рецинага ұқсас жапқан. Персеполистегі Ападана сарайының б.з.д. 515 жылы салынған ең көне қалдықтарында Ахеменидтер империясының қол астындағы елдердің Ахеменид патшасына сыйлықтар әкелген сарбаздары бейнеленген, олардың арасында армяндар өзінің әйгілі шараптарын әкелді. Шарапқа қатысты әдеби сілтемелер Гомерде (б.з.д. 8-ғасыр, бірақ мүмкін ерте композицияларға қатысты), Алкманда (б.з.д. 7-ғасыр) және басқаларда көптеп кездеседі. Ежелгі Мысырда патшалық шарап жасаушы "Ха'и" деген есімді 36 шарап амфорасының 6-сы Тутанхамонның қабірінен табылған. Осы амфоралардың бесеуі патшаның жеке меншігінен, ал алтыншысы Атон патшасының меншігінен шыққан. Шараптың іздері біздің заманымызға дейінгі екінші және бірінші мыңжылдықтарға жататын қазіргі Қытайдың орталық Азиядағы Синьцзян аймағында да табылған. Үндістанда жүзімнен жасалған шараптар туралы алғашқы мәлімет біздің заманымызға дейінгі IV ғасырдың аяғында император Чандрагупта Маурьяның бас министрі Чанакьяның жазбаларында кездеседі. Өзінің жазбаларында Чанакья император мен оның сарайларының мадху деп аталатын шараптың түріне жиі көңіл бөлгенін баяндап, алкогольді пайдалануды айыптайды. Ежелгі римдіктер гарнизондық қалалардың маңында жүзімдік отырғызған, сондықтан шарап алыс арақашықтыққа жеткізілместен, жергілікті жерде өндірілген. Бұл аймақтардың кейбіреулері қазір шарап өндірумен әлемге әйгілі. Римдіктер шарап құйылған ыдыстарда күкірт шамдарын жағып, оларды жаңа әрі сірке иісісіз етіп сақтайтынын анықтады. Орта ғасырлардағы Еуропадағы Рим-католик шіркеуі діни қызметкерлердің діни қызметінде шарапты қажет еткендіктен, оны қолдады. Францияда монахтар көптеген жылдар бойы шарап жасап, үңгірлерде тозған. XIX ғасырға дейін әртүрлі формада сақталған көне ағылшын рецептісі ақ шарапты "бастардо" шараптан тазартуды талап етеді. Кейіннен діни шараптың тұқымдары жақсырақ дәмді болу үшін тазартылды. Бұл француз шараптарының, итальян шараптарының, испан шараптарының қазіргі заманғы жүзім шаруашылығына жол ашты, ал осы шарап жүзімдерінің дәстүрлері Жаңа әлем шараптарына енгізілді. Мысалы, Миссия жүзімдерін францискан монахтары 1628 жылы Нью-Мексикоға әкелді, бұл жаңа Мексиканың шарап мұрасын бастады, бұл жүзімдер Калифорнияға да әкелінді, ол Калифорния шарап өнеркәсібін бастады. Испан шарап мәдениетінің арқасында бұл екі аймақ әрине АҚШ-тың ең ескі және ірі шарап өндірушілеріне айналды. Викинг сагаларында фантастикалық, жабайы жүзімдерге толы және жоғары сапалы шарапқа толы Vinland деп аталатын жер туралы айтылған. Испандықтар Калифорния мен Нью-Мексикодағы американдық шарап жүзімдерінің дәстүрлерін орнатудан бұрын Франция мен Ұлыбритания Флорида мен Вирджинияда жүзімдіктерді орнатуға сәтсіз тырысты. Шығыс Азиядағы алғашқы заманауи шарап өнеркәсібі 1874 жылы Еуропадан әкелінген жүзімдерден дамыған жапон шарабы болды.
Этимология
"Шарап" ағылшын сөзі протогерман *winam сөзінен, ертеде латынның vinum, грузиннің ღვინო (ghvee no) – "шарап" сөздерінен алынған, өзі прото-индоеуропалық *win o түбірінен (мысалы, gini; ежелгі грек: οἶνος oinos; эолдық грек: [[дигамма woinos; хетт: wiyana; ликия: oino) пайда болған. Шарапты білдіретін ең ерте куәландырылған терминдер – микендік грекше 𐀕𐀶𐀺𐄀𐀚𐀺 me tu wo ne wo (*μέθυϝος νέϝῳ), яғни "жаңа шарап айы" немесе "жаңа шарап фестивалі", және 𐀺𐀜𐀷𐀴𐀯 wo no wa ti si, яғни "шарап бағы", бұл Linear B жазуларында кездеседі. Linear B-де шарапты білдіретін идеограмма да бар, яғни 𐂖. Сөздің түпкілікті индоеуропалық тегі әлі де талқыланып жүр. Кейбір ғалымдар индоеуропа тілдеріндегі (мысалы, армян gini, латын vinum, ежелгі грек οἶνος, орыс вино), картвел (мысалы, грузин ღვინո) және семит (*wayn; еврейше יין) тілдеріндегі "шарап" сөздерінің ұқсастығына назар салған, бұл осы тіл отбасыларындағы сөздің ортақ тегі болуы мүмкін екенін көрсетеді. Грузин сөзі протокартвел *ɣwino сөзінен шыққан, ол протоиндоеуропалықтан алынған немесе протоармян *ɣʷeinyo сөзінен қарыз сөз ретінде алынған, содан кейін армян тіліне өтті. Толығырақ білу үшін *ɣwino бетіне қараңыз. Осы теориялардың барлығы сөздің шығу тегін археологиялық және биомолекулалық зерттеулер нәтижесінде шарап өсірудің отаны ретінде анықталған Оңтүстік Кавказ аймағына орналастырады.
Стильдер
Шарап көбінесе жүзімнен, бірақ түрлі жемістерден әртүрлі тәсілдермен жасалады.
Қызыл
Қызыл шарап өзінің түсі мен дәмін (әсіресе, таниндер) жүзім қабығынан алады, жүзімді алынған шырынға мақсатымен сіңіру арқылы. Қызыл шарап қара түсті қызыл жүзім сорттарынан жасалады. Шараптың нақты түсі жас шараптарға тән күлгіштен, пісіп жеткен шараптарға қызылдан, ал ескі қызыл шараптарға қоңырға дейін өзгеруі мүмкін. Көптеген қызыл жүзімнің шырыны шындығында жасыл-ақ түсті болады; қызыл түс жүзім қабығында болатын антоциандардан пайда болады. Атап айтарлық ерекшелік – қызыл еті және қызыл шырын беретін сирек кездесетін тейнтуриер сорттарының отбасы.
Ақ
Ақ шарап жасау үшін жүзімді жылдам қысып, соғын бірден қабығынан бөліп алады. Әдетте ақ жүзім сорттары қолданылады, бірақ шарап жасаушы шырынды қабықтан бөліскенде қабықтың түсі шырынға өтпеуіне көңіл бөлсе, қызыл жүзімді де қолдануға болады. Мысалы, шампан шарабында пино нуар (қызыл жүзім) жиі қолданылады. Көптеген ақ шараптар құрғақ (азырақ қантты) болады, олар шырынды толық ашыту арқылы жасалады, алайда Moscato d'Asti сияқты тәтті ақ шараптар да өндіріледі.
Розе
Розе шарабы қызыл жүзім қабығынан түс алады, бірақ оны қызыл шарап деп атауға жеткіліксіз. Ол ең ежелгі шарап түрі болуы мүмкін, себебі терімен контактіде жасау әдісімен жасау ең оңай. Түсі қолданылатын сорттар мен шарап жасау технологиясына байланысты, ақшыл қызғылттан күлдір-қызғылтқа дейін өзгеруі мүмкін. Розе шарабын өндірудің үш негізгі тәсілі бар: терімен контакті (қара жүзім қабықтарының шүберекке бояу беруіне рұқсат ету), сайнне (ашыту барысында шүберекті ерте шығарып алу және шырынды жеке ашытуды жалғастыру) және қызыл және ақ шарапты араластыру (көптеген шарап өсіру аймақтарында сирек кездеседі және көбінесе ұсынылмайды). Розе шараптарының тәттілігі құрғақ провансальдық розеден бастап тәтті ақ зинфандел мен блашқа дейін әртүрлі болуы мүмкін. Розе шараптары әлемнің түкпір-түкпірінде алуан түрлі жүзімдерден жасалады.
Жасыл
Кейде янтарь шараптары деп аталатын бұл шараптар ақ жүзімнен жасалады, бірақ қысу кезінде қабығымен бірге мацерацияланады, бұл қызыл және розе шараптарын жасауға ұқсас. Олар айқын танинді және көбінесе құрғақ болады.
Қалқанша
Бұл жоғарыда аталған стильдердің кез келгенінде (яғни, апельсин, қызыл, розе, ақ) жасалған көпіршікті шараптар. Олар көмірқышқыл газын жасау үшін екінші ашытудан өтуі керек, соның арқасында көпіршіктер пайда болады. Мұны іске асырудың екі кең таралған тәсілі бар: Кава, Шампан және қымбат көпіршікті шараптар үшін қолданылатын дәстүрлі әдіс, және Просекко, Асти және арзан шараптар үшін қолданылатын Шармат әдісі. Сонымен қатар, аралық нәтиже беретін гибридтік тасымалдау әдісі де қолданылады, ал ең арзан шараптарда көмірқышқыл газы тікелей қосылады. Көпіршікті шарапқа арналған бөтелкелер тығырдың артындағы газ қысымына төтеп беру үшін қалың болуы керек, ол қысым .
Десерт
Бұл ашытудан кейін қалған қант мөлшері жоғары тәтті шараптарды білдіреді. Шараптың қант мөлшерін арттырудың әртүрлі тәсілдері бар, нәтижесінде әртүрлі күштілікке және атауға ие өнімдер шығады. Icewine, Port, Sauternes, Tokaji Aszú, Trockenbeerenauslese және Vin Santo – осылардың бірнеше мысалы.
Жемістер
Алма және жидек сияқты басқа жемістерден жасалған шараптар көбінесе олардан жасалған жемістің атымен аталады және "шарап" сөзімен біріктіріледі (мысалы, алма шарабы және қара жиде шарабы), сондай-ақ жалпы жеміс шарабы немесе ел шарабы деп аталады (бұл француз тіліндегі vin de pays терминіне ұқсас). Жүзімнен шарап жасау үшін дәстүрлі түрде қолданылатын жүзім сорттарынан өзге, көптеген жемістерде ашытуға жеткілікті мөлшердегі қанттар, қажетті деңгейдегі қышқылдық, ашыту процесін бастау немесе сақтау үшін қажетті ашытқы мөлшері, немесе осы үш компоненттің комбинациясы жетіспейді. Осы себепті жүзімнен жасалған шараптың басқа түрлерге қарағанда тарихи тұрғыдан әлдеқайда кең таралғаны және жеміс шараптарының нақты түрлері көбінесе олардың өсіп-өнімделген немесе басқа мақсаттармен әкелінген аймақтармен шектелгені мүмкін.
Бал
Мед, сондай-ақ бал шарабы деп аталады, балды сумен ашыту арқылы жасалады, кейде түрлі жемістер, дәмдеуіштер, дәнді дақылдар немесе қонақтар қосылады. Ашыту процесінің негізгі құралы бал болған жағдайда, сусын мед деп есептеледі. Мед ежелгі заманнан бастап Еуропа, Африка және Азияда өндірілген, ал жүзім шарабынан бұрын Еуропада танымал болған.
Сырша
"Шарап" деп аталатын басқа сусындар, мысалы арпа шарабы және күріш шарабы (әсіресе саке, хуанцзю және чхончжу) крахмал негізіндегі шикізаттан жасалады және дәстүрлі шарапқа қарағанда сыраға көбірек ұқсайды, ал имбирь шарабы брендимен күшейтіледі. Мұндай жағдайларда "шарап" термині өндіріс процесіне емес, алкоголь құрамының ұқсастығына байланысты қолданылады. "Wine" сөзін коммерциялық мақсатта пайдалану (және оның басқа тілдердегі эквиваленттері) көптеген елдерде заңмен қорғалады.
Жүзім сорттары
Шарап әдетте Еуропалық Витис винифера түрлерінің бір немесе бірнеше сорттарынан жасалады, мысалы, Пино Нуар, Шардоне, Каберне Совиньон, Гамэ және Мерло. Егер осы сорттардың бірі басым жүзім ретінде қолданылса (әдетте заң бойынша 75%-85% құрайтын), нәтижесінде "бір сортты" шарап алынады, ол "қоспалы" шараптан өзгеше. Қоспалы шараптар бір сортты шараптардан нашар емес, керісінше, шарап жасаудың басқа стилі болып табылады. Шарап жүзімнің басқа түрлерінен немесе екі түрдің генетикалық тоғысуынан пайда болған гибридтерден де жасалуы мүмкін. V. labrusca (Конкорд жүзімінің бір түрі), V. aestivalis, V. rupestris, V. rotundifolia және V. riparia – Солтүстік Америкаға тән жүзімдер, көбінесе жаңадан жеуге немесе жүзім шырыны, джем немесе желе жасауға өсіріледі және сирек жағдайда ғана шарапқа айналдырылады. Гибридтеу, екпеден мүлдем өзгеше. Әлемдегі жүзімдіктердің көп бөлігі еуропалық Витис винифера жүзімдерімен отырғызылған, олардың тамыр жүйесі Солтүстік Америка түрлеріне екпеленген, себебі олар филоксераға төзімді, ал филоксера – жүзімді құртатын тамыр жәндігі. 19 ғасырдың соңында Еуропаның көптеген жүзімдіктері (оңтүстіктегі ең құрғақтарын қоспағанда) осы жәндіктің шабуылынан қирады, бұл жүзімдердің өліміне және оларды қайта отырғызуға әкелді. Екпе жасау әлемдегі барлық шарап өндіретін аймақтарда қолданылады, Аргентина мен Канар аралдарынан басқа – олар әлі бұл жәндікке тап болған жоқ. Шарап өндірісінде "терруар" дегеніміз – қолданылатын жүзім сорттары, жүзімдіктің биіктігі мен пішіні, топырақтың түрі мен химиялық құрамы, климаттық және маусымдық жағдайлар, сондай-ақ жергілікті ашытқылардың әсерін қамтитын тұжырымдама. Бұл факторлардың барлық мүмкін комбинациялары шараптардың арасындағы айырмашылықтарға әкелуі мүмкін, сонымен қатар ферментация, аяқтау және ескірту процестеріне де әсер етеді. Көптеген шарап зауыттары өсіру және өндіру әдістерін қолданады, олар өздерінің бірегей терруарларының хош иісі мен дәмін сақтап қана қоймай, күшейтеді. Дегенмен, дәмнің айырмашылықтары көптеп сатылатын үстел шараптарын немесе басқа да арзан шараптарды өндірушілер үшін онша қажет емес, себебі олар үшін тұрақтылық маңыздырақ. Мұндай өндірушілер микрооксидация, танин сүзгісі, қиылыс ағыны сүзгісі, жұқа пленка булануы және айналмалы конустар сияқты өндіріс техникаларын қолдану арқылы жүзімнің көздеріндегі айырмашылықтарды азайтуға тырысады. Шамамен 700 жүзім бір бөтелке шарапқа кетеді, бұл шамамен 2,6 фунтқа тең.
and spinning cones. About 700 grapes go into one bottle of wine, approximately 2.6 pounds.
Жіктеу
Әлемнің көптеген аймақтарында шарапты жіктеу және сатуды реттейтін ережелер бар. Еуропалық шараптар көбінесе аймақ бойынша жіктеледі (мысалы, Бордо, Риоха және Кьянти), ал Еуропаға жатпайтын шараптар көбінесе жүзім сорты бойынша жіктеледі (мысалы, Пино Нуар және Мерло). Соңғы кезде нарықта белгілі бір аймақтардың танылуы, олардың Еуропадан тыс шараптардың этикеткаларында жиі кездесуіне алып келді. Еуропалық емес аймақтардың танымал мысалдары: Калифорниядағы Напа аңғары, Санта-Клара аңғары, Сонома аңғары, Андерсон аңғары және Мендосино округі; Орегондағы Уилламет аңғары және Рог аңғары; Вашингтондағы Колумбия аңғары; Оңтүстік Австралиядағы Баросса аңғары; Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Хантер аңғары; Аргентинадағы Лухан де Куйо; Бразилиядағы Вале-дус-Виньедус; Жаңа Зеландиядағы Хоукс Бэй және Марлборо; Чилидегі Орталық аңғар; ал Канадада Британдық Колумбияның Оканаган аңғары, Онтарионың Ниагара түбегі және Эссекс округі – ең ірі үш өндіруші. Кейбір шарап қоспаларының атаулары – бұл нақты шарап заңдарына емес, тауарлық таңба заңдарымен реттелетін маркетингтік терминдер. Мысалы, Meritage – бұл көбінесе Бордо стиліндегі Каберне Совиньон және Мерло қоспасы, бірақ онда Каберне Фран, Пети Вердо және Мальбек те болуы мүмкін. Meritage терминін коммерциялық мақсатта пайдалануға тек Meritage қауымдастығымен жасалған лицензиялық келісімдер арқылы рұқсат етіледі.
Еуропалық сыныптамалар
Францияда терруар тұжырымдамасына негізделген әртүрлі атау жүйелері бар, жіктелімдері ең төменгі деңгейдегі Vin de Table ("үстел шарабы") -дан бастап, Vin de Pays және Appellation d'Origine Vin Délimité de Qualité Supérieure (AOVDQS) арқылы, аймаққа қарай Appellation d'Origine Contrôlée (AOC) немесе оған ұқсас деңгейге дейін жетеді. Португалия Францияға ұқсас жүйе әзірледі және шындығында 1756 жылы патшалық жарғы арқылы Демаркацияланған Дуро аймағын құрып, шарап өндірісі мен саудасын реттеу арқылы осы тұжырымдаманы алғаш рет енгізді. Германия 2002 жылы ұқсас схема құрды, бірақ ол әлі басқа елдердің жіктеу жүйелерінің құрметіне жете қойған жоқ. Испания, Грекия және Италияда өнімнің шығу тегі және сапасы негізінде екі деңгейлі жіктеу жүйесі қолданылады.
Еуропадан тыс
Жаңа әлем шараптары – Еуропаның дәстүрлі шарап өңірлерінен тыс жерде жасалған шараптар – әдетте, теруар немесе шығу тегінің аймағына емес, жүзім сортына қарай жіктеледі, бірақ оларды сапасы бойынша жіктеуге бейресми талпыныстар жасалған. Канаданың тамақ және дәрі-дәрмек ережелеріне сәйкес, Канададағы шарап – жаңа жүзімнің, жүзім шырынының, жаңа жүзімнен алынған өнімдердің немесе олардың кез келген комбинациясының толық немесе ішінара алкогольді ашыту арқылы өндірілетін алкогольді сусын. Өндіріс процесінде ашытқы, концентрленген жүзім шырыны, декстроза, фруктоза, глюкоза немесе глюкоза кристалдары, инвертті қант, қант немесе сулы ерітінділер сияқты көптеген материалдар қосылады. Кальций сульфатының мөлшері, калий сульфаты ретінде есептегенде, дайын шараптағы ерігіш сульфаттардың мөлшері 0,2 салмақтық пайызды құрауы тиіс. Кальций карбонатының мөлшері, дайын шараптағы тартыр қышқылының мөлшері 0,15 салмақтық пайызды құрауы тиіс. Сонымен қатар, күкірт қышқылы, оның тұздарын қоса алғанда, күкірт диоксиді ретінде есептегенде, дайын шараптағы мөлшері еркін күйде 70 миллионнан аспауы тиіс немесе байланысқан күйде 350 миллионнан аспауы тиіс. Карамel, амилаза және пектиназа жақсы өндіріс практикасына сәйкес келетін максималды деңгейде қолданылады. Бренди, жеміс спирті немесе тағамдық шикізаттың алкогольді ашытуынан алынған, кемінде 94% алкоголь көлеміне дестилленген спирт. Соңғы сүзгілеуден бұрын, натрий иондары түріндегі күшті қышқылды катион алмастырғыш қорытындысымен немесе гидроксил иондары түріндегі әлсіз негізді анион алмастырғыш қорытындысымен өңделуі мүмкін.
Жылқы өнімі
Америка Құрама Штаттарында шарапқа жылдық белгі қойылып, шыққан елі немесе Америка жүзім шаруашылығы аймағымен (AVA; мысалы, Сонома аңғары) таңбалануы үшін, оның көлемінің 95% сол жылы жиналған жүзімнен жасалуы тиіс. Егер шараптың таңбасында шығу тегі немесе AVA көрсетілмесе, бұл көрсеткіш 85%-ға төмендейді. Осылайша, жылдық шараптар нақты жылдың ерекшеліктерін көрсететін және өндірушінің басты шарабы ретінде танылатын етіп шығарылады. Көрнекті өндірушілер мен аймақтардың тамаша жылдарындағы шараптары, әдеттегі шараптардан әлдеқайда қымбатқа бағаланады. Кейбір жылдық шараптар (мысалы, Брунелло) тек орташадан жақсы жылдары ғана жасалады. Салдарынан, жылдық белгісі жоқ шараптар бірнеше жылдың жүзімінен араластырылып жасалуы мүмкін, бұл шарап өндірушілерге тұрақты беделді сақтауға және тіпті нашар жылдары да сату көлемін ұстап тұруға көмектеседі. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, орташа шарап ішуші үшін жылдық белгінің сапаға әсері бұрынғыдай маңызды болмаса да, шарап саршындары оған ерекше мән береді.
Дәмдеуіш
Шарапты дәмдеу – шарапты сезімдік тұрғыдан тексеру және бағалау. Шараптардың құрамында жемістерде, көкөністерде және дәмдеуіштерде кездесетін, оларға ұқсас немесе бірдей көптеген химиялық қосылыстар бар. Шараптың тәттілігі ферментациядан кейін шарапта қалған қанттың мөлшерімен, шараптағы қышқылдыққа қатысты анықталады. Мысалы, құрғақ шарапта қанттың мөлшері аздаған ғана болады. Кейбір шарап этикеткаларында бөтелкені ашып, шарапты қызмет ету алдында бірнеше сағат "демалуға" беру ұсынылады, ал кейбіреулері оны бірден ішуге кеңес береді. Шарапты арнайы ыдысқа құю (декантациялау) шарап әуесқойлары арасында пікірталас тудыратын мәселе. Декантациялау, ауамен қатар, шарапта пайда болған ащы шөгінділерді де алып тастауға мүмкіндік береді. Шөгінді көбінесе ескі шараптарда кездеседі, бірақ жас шараптарды ауамен қабылдау да пайдалы болуы мүмкін. Ауамен қабылдау кезінде жас шараптың ауамен байланысуы сусынды "сергітіп", оны тегіс етіп, иісі, текстурасы және дәмі жақсартады. Ескі шараптар ұзақ уақыт ауамен қабылдануынан кейін әдетте өзінің ерекшелігі мен дәмінің қарқындылығын жоғалтады. Осы жалпы ережелерге қарамастан, барлық шараптарға демалу пайдалы емес. Шарапты бөтелкесін ашқаннан кейін, оның ауамен қанша уақыт қабылдануы керектігін анықтау үшін, қажет болса, дәмін татып көруге болады. Шарапты дәмдеу кезінде жүзім шырыны мен шараптың құрамында болатын органикалық молекулалардың (мысалы, эфирлер мен терпендер) күрделі қоспасының нәтижесінде жекелеген дәмдер де анықталуы мүмкін. Тәжірибелі дәм татушылар белгілі бір жүзім сортының өзіне тән дәмдерін және шарап жасау процесіндегі басқа факторлардың нәтижесінде пайда болатын дәмдерді ажырата алады. Шараптағы шоколад, ваниль немесе кофе сияқты қасақана қосылған дәмдер жүзімнің өзінен гөрі емен бөшкеде сақтау арқылы беріледі. Вертикальды және горизонтальды дәмдеу бір жүзім сортының әртүрлі жылдардағы өнімдерін немесе бірнеше жүзімдіктерден алынған бір жылғы өнімді қамтиды. "Банан" дәмі (изоамил ацетаты) – ашытқының метаболизмінің өнімі, сондай-ақ "дәрілік" немесе "пластырь" (4 этилфенол), "тәтті" немесе "қою" (4 этилгуаякол) және шіріген жұмыртқа (күкірттегі сутегі) сияқты бұзылу хош иістері де осыған жатады. Кейбір сорттар жүзімдіктің топырағында әктас тастың болуынан туындаған суға ерігіш тұздардың болуына байланысты минералды дәмді де көрсетуі мүмкін. Шараптың хош иісі ауаға таралатын ұшпалы қосылыстардан пайда болады. Бұл қосылыстардың булануын шарап шынысын айналдыру немесе бөлме температурасында қызмет ету арқылы жеделдетуге болады. Көптеген адамдар Чинон мен Божоле сияқты өте хош иісті қызыл шараптарды суытып ішуді ұнатады. Белгілі бір шарапты қызмет ету үшін ең қолайлы температураны шарап әуесқойлары мен сомельелер талқылайды, бірақ белгілі бір жалпы шараптарды дәмдеу тәжірибесін жақсартатын бірнеше кең ауқымды ұсыныстар бар. Ақ шарапты "ұңғыш температурасында" (13 °C (55 °F)) қызмет ету арқылы салқындатуға болады. Жас қызыл шараптарды да осы температурада қызмет етуге болады, онда олар тез бірнеше градусқа көтеріледі. Қызыл шараптарды әдетте "бөлме температурасында" (шамбре) қызмет етуге кеңес береді. Алайда, бұл тамақ бөлмесінің температурасы емес, үйдің ең салқын бөлмесіндегі температура, сондықтан тамақ бөлмесінен сәл төмен болуы керек. Пино нуарды 16 °C (61 °F) температурада үстелге әкеліп, 18 °C (64 °F) температурада толық хош иіске жетеді. Каберне Совиньон, Зинфандель және Рон сорттарын 18 °C (64 °F) температурада қызмет етуге және олардың хош иісін жақсарту үшін үстелде 21 °C (70 °F) дейін жылытуға болады.
Тұтыну
Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының соңғы деректеріне сәйкес, бір адамға шаққанда таза этил спиртінің литрлерімен өлшенген алкоголь тұтыну бойынша елдер тізімінен алынған шарап тұтыну деректері. Әдістемеде 15 жас және одан үлкен жастағы адамдар қарастырылады. Заңды жасқа жеткен адамдардың шамамен 40% өзін «шарап ішуші» деп санайды, бұл барлық басқа алкогольдік сусындардың (34%) және алкоголь ішпейтіндердің (26%) санынан жоғары. +Шарап тұтыну Ел Басына шаққандағы литрлер 8.14 6.65 6.38 5.80 5.69 5.10 5.10 4.94 4.67 4.62 +Ел басына шаққандағы шарап және сыра тұтынуы Ел Шарап (л) Сыра (л) Шарап/сыра арақатынасы 4.18 0.45 9.29 6.38 1.73 3.69 8.14 2.31 3.52 3.92 1.12 3.50 3.40 1.12 3.04 3.95 1.33 2.97 2.29 0.89 2.57 4.51 2.20 2.05 4.62 2.49 1.86 6.65 3.75 1.77
+Wine vs. beer consumption per capitaCountryWine (l)Beer (l)Wine/beer ratio 4.18 0.45 9.29 6.38 1.73 3.69 8.14 2.31 3.52 3.92 1.12 3.50 3.40 1.12 3.04 3.95 1.33 2.97 2.29 0.89 2.57 4.51 2.20 2.05 4.62 2.49 1.86 6.65 3.75 1.77
Ас дайындауда
Шарап – көптеген тағамдарға сүйемелдеп, олардың дәмін ашатын танымал және маңызды сусын, қарапайым, дәстүрлі қайнатпалардан бастап ең күрделі және жоғары деңгейдегі тағамдарға дейін. Шарап көбінесе кешкі асқа беріледі. Тәтті десерт шараптары десертпен бірге ұсынылуы мүмкін. Батыс елдерінің жақсы мейрамханаларында кешкі асқа шарап әдетте қоса беріледі. Мейрамханада келген қонақтарға тағам мен шарапты дұрыс таңдауға сомелье немесе шарап әкелуші көмектеседі. Үйде тамақтанатындар тағам мен шарапты үйлестіру үшін шарап туралы анықтамалықтарды пайдалана алады. Шарапты тамақсыз, шарап барларында немесе ірімшіктермен бірге (шарап пен ірімшік кешінде) ішуге болады. Шараптар әлемдегі фестивальдер сияқты түрлі шараларды ұйымдастыру тақырыбы ретінде де қолданылады; Финляндияның Солтүстік Савония облысындағы Куопио қаласы жыл сайынғы Куопио шарап фестивалімен (Kuopion viinijuhlat) мәшһүр. Шараптың маңыздылығы оны тек сусын ретінде ғана емес, сонымен қатар дәм беруші ретінде де көрсетеді, әсіресе сорпалар мен ысталған тағамдарда, себебі оның қышқылдығы дәмді немесе тәтті тағамдарға тепе-теңдік сыйлайды. Шарап соусы – шарапты негізгі ингредиент ретінде қолданатын аспаздық соустың бір мысалы. Табиғи шараптардың спирт құрамы 9%-дан 16%-дан астамға дейін әртүрлі болуы мүмкін, ал көптеген шараптардың спирт құрамы 12,5–14,5% аралығында болады. Күшейтілген шараптарда (әдетте брендімен) 20% немесе одан да көп спирт болуы мүмкін.
Ежелгі діндер
Ежелгі Таяу Шығыс және Ежелгі Египеттегі діни обрядтарда шарапты пайдалану жиі кездесетін. Шарап көбінесе құрбандықтардың бір бөлігі болды, ал Дионис құдайға арналған діни сырлар шарапты сананы өзгертетін, қасиетті энтеоген ретінде қолданды.
Иудаизм
Шарап яһудилердің дәстүрлері мен заңдарының ажырамас бөлігі болып табылады. Киддуш – шарап немесе жүзім шырынының үстінен оқылатын, соның қасиеттігін арттыратын дұға. Құтқарылу (Песах) мейрамында, Седер кезінде ересектердің төрт стақан шарап ішуі – раббилік міндет. Ерте замандағы ғибадатханада және Иерусалимдегі ғибадатханада шарап құю рәсімі құрбандықтардың бір бөлігі болған. Бір нәрсені атап өткен жөн, шарап қанның символы емес, бұл – христиандық нанымдардағы қанға қатысты жалақорлыққа себеп болатын, кең таралған жаңылыс көзқарас. "Тарихтың ең қатыгез иронияларының бірі – еврейлердің өлтірілген бейдік балаларының қанын шарап пен маццо жасау үшін пайдаланғаны туралы айыптаулар көптеген қырқындарға жалған себеп болды. Ал қауіптің болуына байланысты, қанға қатысты жалақорлықтар орын алатын жерде тұратындар қызыл шарап ішуден халахик тұрғысынан босатылады, олай болмаған жағдайда ол оларға қарсы "дәлел" ретінде қолданылуы мүмкін".
Христиандық
Христиан дінінде шарап Евхаристия деп аталатын қасиетті рәсімде қолданылады, ол Исаның шәкірттерімен нан мен шарапты бөліскенін және оларға "бұны мені еске алу үшін істеңдер" деп бұйырғанын сипаттаған Соңғы кешкі ас туралы жазбада (Лұқа 22:19) бастау алады. Евхаристияның мәніне қатысты сенімдер конфессиялар арасында әртүрлі (Евхаристиялық теологияларды салыстырыңыз). Кейбір христиандар жүзімнен жасалған шарапты діни рәсімнің дұрыстығы үшін қажет деп санайды, ал көптеген протестанттар оның орнына пастеризацияланған жүзім шырынын қолдануға рұқсат береді (немесе талап етеді). Барлық протестанттық топтар шарапты Евхаристия рәсімдерінде 19 ғасырдың соңына дейін қолданды, содан кейін балама пайда болды. Методист тіс дәрігері және тыйым салушы Томас Брамвелл Уэлч жүзім шырынының табиғи ашыту процесін тоқтату үшін жаңа пастеризациялау әдістерін енгізді. Ұстамдылық қозғалысының өкілдері болған кейбір христиандар шарапты жүзім шырынымен алмастыруды ұсынды, және бұл АҚШ-тың көп бөлігінде, сондай-ақ басқа елдерде белгілі бір деңгейде тарады. Кейбір американдық протестанттық конфессиялар арасында Евхаристия үшін шарап қолдануға бола ма, әлде оны қарапайым сусын ретінде ішуге рұқсат ету керек пе деген пікір таласы әлі де жалғасып жатыр. Католиктер мен кейбір либералды протестанттар шарапты шамамен ішуге рұқсат етеді, ал кейбір консервативті протестанттық топтар алкогольді тұтынуға толығымен қарсы. Оңтүстік-Батыс АҚШ-тағы ең ерте шарап өсіру дәстүрі 1600 жылдары христиан монахтары мен дін қызметкерлерінің Жаңа Мексика шарабын өндіруімен басталды.
Ислам діні
Алкогольдік сусындар, оның ішінде шарап, ислам құқығының көптеген түсіндірмелері бойынша тыйым салынған. Көптеген мұсылман елдерінде алкогольдік сусындарды иелену немесе ішу заңмен қудаланады. Иранның бұрын дамыған шарап өндірісі 1979 жылғы Ислам революциясынан кейін жойылды. Ұлы Парсыда мей (парсы шарабы) ислам діні пайда болғанға дейін, мың жылдан астам уақыт бойы поэзияның орталық тақырыбы болды. Түркиядағы исламның екі негізгі бағытының бірі – алеви секталары (екіншісі – сунниттік ислам) өздерінің діни рәсімдерінде шарапты пайдаланады. Алкогольге қатысты белгілі бір ерекшеліктер бар. Жүзім немесе оның қосалқы өнімдерінен емес, басқа көзден алынған алкоголь және құрма "өте шағын мөлшерде" (яғни, мас қылмайтын мөлшерде) – сунниттік Ханафи мәзхабы бойынша, нақты мақсаттар үшін (мысалы, дәрілік мақсаттарда), мас болу мақсаты болмаған жағдайда рұхсат етіледі. Дегенмен, қазіргі Ханафи ғалымдары алкогольдік сусындарды толығымен тыйым салынған деп есептейді.
Қаптама
Шараптардың көпшілігі шыны бөтелкелерде сатылады және тығыздалады (50% Португалиядан келеді). Шарап өндірушілердің саны артып келеді, олар бұрандалы қақпақтар мен синтетикалық пластикалық "пробкалар" сияқты баламалы жабуларды қолданады. Бұл жабулар арзанға түсіп, пробконың бұзылуына жол бермейді, бірақ шамадан тыс азайту сияқты проблемалардың туындауына себепші болуы мүмкін. Кейбір шараптар толқынды пластик қаптарға құйылып, картон қораптарға салынады және "қорап шараптары" немесе "буда шарабы" деп аталады. Қаптаманың ішінде қорапшаға немесе икемді резервуарға бекітілген кран бар, оны тұтынушы ішкі мазмұнды құю үшін созады. Қорап шарабы ашылғаннан кейін бір айға дейін сақталуы мүмкін, себебі резервуар шарап құйылғанда қысылып, ауамен байланысын шектейді және тотығу процесін баяулатады. Ал бөтелкедегі шарап ашылғаннан кейін тез тотығады, себебі ішкі мазмұн азайған сайын ауаның үлесі артады, нәтижесінде бірнеше күнде сапасы төмендеуі мүмкін. Консервіленген шарап – нарықтағы баламалы қаптама түрлерінің ең жылдам өсіп келе жатқаны. Шарапты қаптаудың экологиялық аспектілері бөтелкедегі және қорап шараптарының артықшылықтары мен кемшіліктерін көрсетеді. Бөтелке жасауға қолданылатын шыны – уытсыз, табиғи және толығымен қайта өңдемелі материал, ал қорап шарабына қолданылатын пластиктер көбінесе қоршаған ортаға зияндырақ. Дегенмен, шарап бөтелкелерін өндірушілер "Таза ауа туралы" заңды бұзғаны үшін айыпталған. New York Times газетінің редакторы қорап шарабының салмағы жеңіл болғандықтан, тасымалдау кезінде көміртегінің шығарылымын азайтатынын айтты. Алайда, қорап шарабының пластигі қайта өңделгенімен, шыны бөтелкелерге қарағанда өңдеуге көбірек еңбек (демек, қымбат) қажет болуы мүмкін. Сонымен қатар, қорап шарабының өзі қайта өңделсе де, оның пластик резервуары көбінесе қайта өңделмейді. Кейбір адамдар консервіленген шарапты оның ыңғайлылығы мен қайта өңдемелі қаптамасы үшін таңдайды. Басқалары 15 °C (59 °F) температурада ішуге жарамды. Шарап суытқыштары шарап погребіне қарағанда кішкентайрақ альтернатива болып табылады және 16 бөтелкелік кішкентай бірліктерден бастап 500 бөтелкеге дейін сыйымдылығы бар жиһаз сапасындағы үлгілерде қол жетімді. Шарап суытқыштары шарапты ұзақ сақтауға емес, оны ішуге қолайлы температураға дейін салқындатуға арналған. Бұл суытқыштар ылғалдылықты төмен ұстайды (әдетте 50% төмен), ал оптималды ылғалдылық 50-70% аралығында болуы керек. Төменгі ылғалдылық деңгейі уақыт өте пробконы кептіріп, шишаға оттегінің енуіне мүмкіндік береді, бұл тотығу арқылы шараптың сапасын төмендетеді. Кейбір алкоголь түрлерін, мысалы, арақты тоңазытқышта сақтауға болады, бірақ шарапты бөтелкеде қауіпсіз тоңазыту мүмкін емес, себебі тоңазытқанда кеңейіп кетуіне жеткілікті орын жоқ және бөтелке жарылуы мүмкін. Бөтелкенің кейбір пішіндері мұздың күшімен пробконы сыртқа шығаруға мүмкіндік береді, бірақ егер бөтелке жанына қойылса, тар мойнындағы шарап бірінші болып қатып, бұған жол бермейді.
Кәсіби сала
Шарап өнеркәсібінде жүзім өсірушілерден бастап, шарапты дайындаушыларға, бөтелкеге құюшыларға, сатушыларға, бағалаушыларға, таңдаулы өнімді насихаттаушыларға және ақырында клиенттерге ұсыныс берушілер мен шарапты ұсынатын мамандарға дейін көптеген кәсіптер мен мамандықтар бар. +Қосымша мамандықтарNameDescriptionШарапхана шеберіШарапханаға жауапты адам.Шарап шеберіАғаш бөшкелер мен ыдыстар жасаушы шебер. Бөшке жасау орны – мұндай ыдыстарды шығаратын мекеме.НогосиантШарап өндірушілерден немесе шарап жасаушылардан өнімді сатып алып, оны өз атынан сататын шарап саудагері.2000-шы жылдарда шарап өсіру және энология бойынша бакалавр дәрежесін алу мүмкіндігі пайда болды. Шарап жасаушы энолог болып білім алған болуы мүмкін, бірақ көбінесе кеңесші ретінде шақырады.Сомелье«Шарап үй иесі» деп те аталады, бұл мейрамхананың шарап тізімін жасауға, қызметкерлерді шарап туралы біліммен қамтамасыз етуге және клиенттерге таңдау жасауда көмектесуге жауапты шарап сарапшысы (әсіресе тамақ-шарап үйлесімділігі).Шарап жасаушы немесе виноделШарап өндіруші; шарап жасайтын адам.ВиноградарЖүзім шаруашылығының маманы; жүзімдіктерді күтіп, кесу, суару және зиянкестерден қорғау жөніндегі басқарушы.Шарап сыншысыШарап сарапшысы және журналист, кітаптар мен журналдар үшін шарапты татып, пікір жазады.Шарапты татушыШараптың сапасы мен дәмін анықтау үшін шарапты татып көретін сарапшы.Шарап күтушіМейрамханада немесе шарап барында шарап және тамақ-шарап үйлесімділігі туралы негізгі білімі бар қызметкер.
Қысқа мерзімді
Шарап құрамында этил спирті бар, ол сыра мен дистилленген спирттік ішімдіктерде кездесетін химиялық зат. Шараптың әсері, басқа факторлармен қатар, ішілген мөлшеріне, ішу уақытына және шараптағы спирт мөлшеріне байланысты. Қандағы алкоголь концентрациясы (ҚАК) 0,03%-дан 0,12%-ға дейін жеткенде көңіл-күйдің жақсаруы, өзіне сенімділіктің артуы, әлеуметтесуге бейімділік, алаңдаушылықтың азаюы, бетке қан құйылу және шешім қабылдау қабілетінің және ұсақ моториканың бұзылуы мүмкін. 0,09%-дан 0,25%-ға дейінгі ҚАК шаршаңқылыққа, ұйқыға қалауға, тепе-теңдік бұзылысына және көрудің нашарлауына әкеледі. 0,18%-дан 0,30%-ға дейінгі ҚАК терең ұйырылуға, сөйлеудің бұзылуына (мысалы, дүркілдеген сөйлеу), дікілдеуге, бас айналуға және құсуға себеп болады. 0,25%-дан 0,40%-ға дейінгі ҚАК естен тануға, есінен айырылуға, антероградты амнезияға, құсуға және есінен таныған кезде тыныс алудың баяулауынан және құсықтан өлімге әкелуі мүмкін. 0,35%-дан 0,80%-ға дейінгі ҚАК комаға, өмірге қауіпті тыныс алудың төмендеуіне және өлімге әкелетін алкогольдік улануға алып келеді. Маскүнемдік күйінде көлік құралын немесе механизмді басқару апат қаупін арттырады, және көптеген елдерде маскүнемдікпен көлік жүргізу заңмен тыйымдалған. Шараптың сапасы мен әлеуметтік орта көңіл-күй мен эмоцияларға әсер етеді.
Ұзақ мерзімді
Шараптың негізгі белсенді құрамы – этанол. 2016 жылы жүргізілген жүйелі шолу және мета-талдау этанолды орташа мөлшерде тұтынудың, этанолды өмір бойы тұтынудан бас тартумен салыстырғанда, өлім-жітімге ешқандай пайдасы жоқ екенін көрсетті. «Глобалдық аурулар жүктемесі» зерттеуінен алынған деректерді жүйелі талдау этанол тұтынудың қатерлі ісік ауруының және барлық себептерге байланысты өлім-жітімнің қаупін арттыратынын, ал этанолдың ең пайдалы дозасы – тұтынудың жоқтығы екенін анықтады. Кейбір зерттеулер алкогольді шамалы мөлшерде ішудің (әйелдер үшін күніне бір стақаннан кем, ал ерлер үшін екі стақаннан кем) жүрек аурулары, инсульт, қант диабеті және ерте өлім қаупін азайтатынын көрсетті. Этанол тұтыну жүрек аурулары, жоғары қан қысымы, жүрекшелік фибрилляция және инсульт қаупін арттырады. Этанолды шамамен тұтынудың пайдасы туралы хабарлаған кейбір зерттеулер бұрын ішкендер мен өмір бойы ішпегендерді бір топқа біріктіру арқылы қателік жасады, бұл этанолды өмір бойы ішпеудің денсаулыққа пайдасын жасырды. Алкогольге тәуелділік – денсаулыққа, жұмысқа немесе қарым-қатынастарға зиян келтіргеніне қарамастан, алкогольді пайдалануды тоқтатуға немесе бақылауға келмейтін жағдай; басқаша атаулары – алкоголизм, алкогольді тұтыну, алкогольге тәуелділік немесе алкогольдік құмарлық. Алкогольді тұтыну АҚШ-та ерте өлімнің үшінші негізгі себебі болып табылады. Алкогольді шамадан тыс тұтыну бауыр циррозына және алкоголизмге әкелуі мүмкін. Американдық Жүрек қауымдастығы «алкоголь ішпейтін адамдарға алкоголь ішуді бастамауға кеңес береді. Алкогольді шамамен тұтынудың пайдасы мен қаупі туралы дәрігеріңізбен кеңесіңіз» дейді. Қызыл шарапта ақ шарапқа қарағанда стильбен-ресвератрол және басқа полифенолдар көбірек болғанымен, жүрек денсаулығына пайдасы туралы дәлелдердің сапасы нашар және ең көп дегенде, пайдасы мардымсыз. Жүзім қабығы саңырауқұлақтық инфекцияға, соның ішінде ашыту кезіндегі ашытқыға жауап ретінде табиғи түрде резвератрол өндіреді. Ақ шарапта химиялық заттардың деңгейі төмендеу, себебі оның ашыту кезінде жүзім қабығымен байланысы шектеулі.