Кіріспе
Алан Силлито (4 наурыз 1928 – 25 сәуір 2010) – ағылшын жазушысы және 1950-ші жылдардағы «ашулы жастардың» бірі деп аталатын жазушылардың ішіндегісі. Ол бұл атауды ұнатпады, осы атауды қолданған басқа жазушылардың көпшілігі де осылай ойлады. Ол ең алдымен өзінің тұңғыш романы «Сенбі күні түні және жексенбі күні таңы» және «Ұзақ қашықтыққа жүгірушінің жалғыздығы» атты алғашқы әңгімесімен танымал, екеуі де фильмге түсірілген.
Alan Sillitoe FRSL (4 March 192825 April 2010) was an English writer and one of the so called "angry young men" of the 1950s. He disliked the label, as did most of the other writers to whom it was applied. He is best known for his debut novel Saturday Night and Sunday Morning and his early short story "The Loneliness of the Long Distance Runner", both of which were adapted into films.
Өмірбаян
Силлито Нотингемде жұмысшы отбасында, Кристофер Силлито мен Сабина (қызметтес аты Бертон) дүниеге келді. Оның алғашқы романының анти-геройы Артур Ситон сияқты, оның әкесі де қаладағы «Рали» велосипед компаниясының зауытында жұмыс істеді. Ол тұрақсыз жұмыс істеді, сондықтан отбасы жиі аштыққа ұшыраудың алдында болды. Содан кейін ол Корольдік Әуе күштеріне қабылданып, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етуге кеш келді. Ол Төтенше жағдай кезінде Малайзияда радист болып қызмет етті. Ақын Роберт Грейвспен танысқаннан кейін, Силлито 1958 жылы жарық көрген «Сенбі түні және жексенбі таңы» романын жазуға кірісті. Эрнест Хемингуэйдің лаконикалық стильіне еліктеп, кітап жас фабрика жұмысшісінің көзқарасын және оның жастық кезіндегі құштарлықтың аяқталуын көрсетеді. Джон Осборнның «Ашуға қарап тұру» және Джон Брейннің «Жоғарыдағы бөлме» романдары сияқты, бұл романның басты тақырыбы соғыстан кейінгі Ұлыбританияның көңілі толуы және жұмысшы табы үшін мүмкіндіктердің шектеулі болуы еді. 1960 жылы Карел Рейс кітабын фильмге түсірді, Артур Ситон рөлін Альберт Финни сомдады, ал сценарийін Силлито жазды. 1960-шы жылдары Силлито Кеңес Одағында Батыстағы «құғынға ұшыраған жұмысшының» өкілі ретінде құрметке ие болды. Ол елді аралауға шақырылып, 1960-шы жылдары бірнеше рет келді. 1968 жылы ол Кеңес жазушылар одағының съезінде сөйлеуге шақырылды, онда ол кеңестік адам құқықтарын бұзуды айыптады, оның көп бөлігін өзі көрген болатын. Оның Ресейдегі 40 жылдық саяхаты туралы «Гадфлай в России» атты кітабы 2007 жылы жарық көрді. Силлитоның «Сенбі түні және жексенбі таңы» романын заманауи көрермендерге арналған фильмге қайта түсіру арманы, күшті күш-жігерге қарамастан, ешқашан орындалмады. Дэнни Броклхерст кітапты бейімдеуге тиіс еді және Силлито жобаға қолдауын берді, бірақ Тони Ричардсонның мұрагерлері мен «Woodfall Films» компаниясы оның жүзеге асуына кедергі келтірді. 1997 жылы Силлито Корольдік әдебиет қоғамының мүшесі болып сайланды.
Өлім
Силлито 2010 жылғы 25 сәуірде Лондонның Чаринг-Кросс ауруханасында рактан қайтыс болды. Ол 82 жасқа толыпты. Ол Хайгейт зиратында жерленген.
Аудармалар
Шопеннің Майоркадағы қысы, 1838–1839, Луис Риполл, Силлито аударған. Пальма де Майорка: Моссен Алковер, 1955
Шопеннің фортепианолары: Майоркадағы Плейел, Луис Риполл, Силлито аударған. Пальма де Майорка: Моссен Алковер, 1958
Барлық азаматтар – солдаттар (Фуэнте Овехуна): Лопе де Веганың екі актілі пьесасы, Силлито және Рут Фэйнлайт аударған. Лондон: Макмиллан, 1969; Честер Спрингс, ПА: Дюфур, 1969
Шекспирге арналған өлеңдер, 7-том, Силлито және Рут Фэйнлайт редакциялаған және аударған. Лондон: Bear Gardens мұражайы және өнер орталығы, 1980
Chopin’s Pianos: The Pleyel in Majorca, by Luis Ripoll, translated by Sillitoe. Palma de Majorca: Mossen Alcover, 1958
All Citizens Are Soldiers (Fuente Ovejuna): A Play in Two Acts, by Lope de Vega, translated by Sillitoe and Ruth Fainlight. London: Macmillan, 1969; Chester Springs, PA: Dufour, 1969
Poems for Shakespeare, volume 7, edited and translated by Sillitoe and Ruth Fainlight. London: Bear Gardens Museum & Arts Centre, 1980