Кағлиостро: Итальяндық оккультист және әйгілі алхимик
Alessandro Cagliostro
Каун Алессандро ди Каглиостро: итальяндық батыр, алхимик, саяхатшы және өзіне-өзі жұмалаған магистр. Өмірі, қызметі, және даулы тұлғасы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық оккультист (1743–1795)
Italian occultist (1743–1795)
Джузеппе Балсамо (; француз тілінде көбінесе Джозеф Балсамо; 2 маусым 1743 – 26 тамыз 1795), граф Алессандро ди Кальястро деген атпен белгілі (/US//k//ɑː//l/'/j//ɔː//s//t//r//oʊ//, //k//æ//l// / ka(h)lYAWstroh, ), итальяндық оккультист болған. Кальястро – итальяндық авантюрист және өзін-өзі сиқыршы деп жариялаған адам. Ол Еуропаның патшалық сарайларындағы әйгілі тұлғаға айналып, телепатиялық емдеу, алхимия және болашақты болжу сияқты түрлі оккульттік өнерлерді меңгерді. Оның беделі қайтыс болғаннан кейін де көптеген ондаған жылдар бойы сақталды, бірақ ол шарлатан және жалғаншы ретінде қарастырыла бастады, бұл көзқарас 1833 жылы Томас Карлайлдың (1795–1881) қатыгез сын-ескертпесімен нығайтылды, ол оны "шамандардың ең жалғансы" деп атады. Кейінірек жазылған еңбектерде, мысалы, В. Р. Х. Троубриджтің (1866–1938) "Кальястро: сиқыр шеберінің сұлулығы мен қайғысы" (1910) атты кітабында оның абыройын қайта жаңғыртуға тырысты.
Giuseppe Balsamo (; in French usually Joseph Balsamo; 2 June 1743 – 26 August 1795), known by the alias Count Alessandro di Cagliostro (/US//k//ɑː//l/'/j//ɔː//s//t//r//oʊ//, //k//æ//l// / ka(h)lYAWstroh, ), was an Italian occultist. Cagliostro was an Italian adventurer and self styled magician. He became a glamorous figure associated with the royal courts of Europe where he pursued various occult arts, including psychic healing, alchemy, and scrying. His reputation lingered for many decades after his death but continued to deteriorate, as he came to be regarded as a charlatan and impostor, this view fortified by the savage attack of Thomas Carlyle (1795–1881) in 1833, who pronounced him the "Quack of Quacks". Later works—such as that of W. R. H. Trowbridge (1866–1938) in his Cagliostro: the Splendour and Misery of a Master of Magic (1910), attempted a rehabilitation.
Шығу тегі
Кальястроның тарихы қамыт пен жалған ақпаратқа, сондай-ақ мистикаға толы. Оның нағыз кім екенін анықтауға күш-жігер жұмсалды, себебі ол Алмаз мойыншебі ісіне қатысы бар деген күдікпен тұтқындалды. Иоганн Вольфганг фон Гёте өзінің «Италия саяхаты» еңбегінде Кальястроның Джузеппе Балсамомен сәйкестігін Палермодан келген заңгер анықтағанын жазады. Заңгер ресми сұраныс бойынша Францияға тиісті құжаттардың көшірмелерін жіберген. Гёте 1787 жылдың сәуір айында заңгермен кездесіп, құжаттарды және Балсамоның шежіресін көрді: Балсамоның қарт атасы Маттео Мартеллоның екі қызы болды: Джузеппе Браконьериге үйленген Мария және Джузеппе Кальястроға үйленген Винченца. Мария мен Джузеппе Браконьеридің үш баласы болды: Маттео, Антония және Феличита, ол Пьетро Балсамоға үйленді (кітап сатушы Антонино Балсамоның ұлы, ол 44 жасында қайтыс болғанға дейін банкроттық жариялаған). Феличита мен Пьетро Балсамоның ұлы Джузеппе болды, ол үлкен әкесінің атымен крещениеден өтіп, соңынан оның тегін де қабылдады. Гёте Италияға саяхаттаған кезде Феличита Балсамо Палермода әлі тірі еді, ол оған және оның қызына барып қайтты. Гёте Кальястроның еврей тегінен екенін жазды, ал «Балсамо» есімі еврей Баал Шемінен шыққан болуы мүмкін (Кальястро өзінің Лондонның Баал Шемі – Хаим Фальк шәкірті екенін ашық айтқан). Алмаз мойыншебі ісі бойынша сотта Кальястро өзінің асыл текті христиан ата-анасынан туғанын, бірақ жетім қалғандықтан Мальта аралында тасталып қалғанын мәлімдеді. Ол бала кезінде Медина, Мекке және Каирге саяхаттағанын, ал Мальтаға оралғаннан кейін алхимия, каббала және магияны оқыған Мальтаның Әскери орденіне қабылданғанын айтты.
The history of Cagliostro is shrouded in rumour, propaganda, and mysticism. Some effort was expended to ascertain his true identity when he was arrested because of possible participation in the Affair of the Diamond Necklace. Johann Wolfgang von Goethe relates in his Italian Journey that the identification of Cagliostro with Giuseppe Balsamo was ascertained by a lawyer from Palermo who, upon official request, had sent a dossier with copies of the pertinent documents to France. Goethe met the lawyer in April 1787 and saw the documents and Balsamo's pedigree: Balsamo's great grandfather Matteo Martello had two daughters: Maria, who married Giuseppe Bracconeri; and Vincenza, who married Giuseppe Cagliostro. Maria and Giuseppe Bracconeri had three children: Matteo; Antonia; and Felicità, who married Pietro Balsamo (the son of a bookseller, Antonino Balsamo, who had declared bankruptcy before dying at age 44). The son of Felicità and Pietro Balsamo was Giuseppe, who was christened with the name of his great uncle and eventually adopted his surname, too. Felicità Balsamo was still alive in Palermo at the time of Goethe's travels in Italy, and he visited her and her daughter. Goethe wrote that Cagliostro was of Jewish origin, and it may be that the name "Balsamo" comes from the hebrew Baal Shem (Cagliostro himself publicly ascertained that he was a disciple of Haĩm Falk, the Baal Shem of London). Cagliostro himself stated during the trial following the Affair of the Diamond Necklace that he had been born of Christians of noble birth but abandoned as an orphan upon the island of Malta. He claimed to have travelled as a child to Medina, Mecca, and Cairo and upon return to Malta to have been admitted to the Sovereign Military Order of Malta, with whom he studied alchemy, the Kabbalah, and magic.
Ерте өмір
Джузеппе Балсамо Сицилиядағы Палермоның бұрынғы еврей кварталы болған Альбергерияда кедей отбасында дүниеге келді. Отбасының қиын қаржылық жағдайына қарамастан, оның әкесі мен туыстары жас Джузеппеге сапалы білім беруді қамтамасыз етті: оған жеке ұстаз сабақ берді, кейіннен ол Әулие Иоанн Құдайдың католик орденіне жаңадан кірген болып, кейіннен орденнен қуылды. Орденде жаңадан кірген кезінде Балсамо химияны, сондай-ақ түрлі рухани рәсімдерді үйренді. 1764 жылы, жиырма бір жасында ол бай алтын шебер Винченцо Мараноны Пеллегрино тауында бірнеше ғасыр бұрын көмілген құпия қазына бар екендігіне көндірді. Марано жас жігіттің оккультизм білімі, екеуін қазынаны қорғап тұрған сиқырлы жандардан сақтайды деп ойлады. Алайда, Пеллегрино тауына экспедицияға дайындалу кезінде Балсамо Маранодан жетпіс күміс монета сұрады. Екі жігіт аталған қазынаны қазуға келгенде, Балсамо Мараноға шабуыл жасады, оны қансыратып, балаға не болғанын түсінбей қалдырды – оның ойынша, оған жасалған шабуыл джиннің ісі болған. Келесі күні Марано Персиата (кейін Конте ди Кальястро аталған) көшесіндегі Балсамоның үйіне барды, онда жас жігіт қаладан кетіп қалғанын білді. Балсамо (екі серігімен бірге) Мессина қаласына қашып кетті. 1765-66 жылдары Балсамо Мальта аралына жетіп, Мальтаның Әскери орденінің көмекшісі (донато) және білікті фармацевт болды.
Giuseppe Balsamo was born to a poor family in Albergheria, which was once the old Jewish Quarter of Palermo, Sicily. Despite his family's precarious financial situation, his grandfather and uncles made sure the young Giuseppe received a solid education: he was taught by a tutor and later became a novice in the Catholic Order of St. John of God, from which he was eventually expelled. During his period as a novice in the order, Balsamo learned chemistry as well as a series of spiritual rites. In 1764, when he was twenty one, he convinced Vincenzo Marano—a wealthy goldsmith—of the existence of a hidden treasure buried several hundred years previously at Mount Pellegrino. The young man's knowledge of the occult, Marano reasoned, would be valuable in preventing the duo from being attacked by magical creatures guarding the treasure. In preparation for the expedition to Mount Pellegrino, however, Balsamo requested seventy pieces of silver from Marano. When the time came for the two to dig up the supposed treasure, Balsamo attacked Marano, who was left bleeding and wondering what had happened to the boy—in his mind, the beating he had been subjected to had been the work of djinns. The next day, Marano paid a visit to Balsamo's house in via Perciata (since then renamed via Conte di Cagliostro), where he learned the young man had left the city. Balsamo (accompanied by two accomplices) had fled to the city of Messina. By 1765–66, Balsamo found himself on the island of Malta, where he became an auxiliary (donato) for the Sovereign Military Order of Malta and a skilled pharmacist.
Саяхат
1768 жылдың басында Балсамо Римге кетіп, онда кардинал Орсинидің хатшысы болып жұмысқа орналасты. Бірақ бұл жұмыс Балсамоға қызықсыз болып көрінді, сондықтан ол көп ұзамай қос өмір сүре бастады: «Мысырлық» сиырлы бейнелер мен тақтайшаға жабыстырылып, суреттерге айналдырылған гравюраларды сатты. Осы кезеңде ол көптеген сицилиялық эмигранттар мен бұрын сотталғандардың бірі арқылы Лоренца Серафина Феличианимен (шамамен 8 сәуір 1751 – 1794) танысты, оны Серафина деп атады және 1768 жылы үйленді. Жұбайлар Лоренцаның ата-анасы мен бауырымен бірге Виколо дель Криптеге, Пеллегрини көшесіне жақын жерге көшіп барды. Олар бірге Лондонға сапар шекті, онда Балсамо, әртүрлі псевдонимдер мен өзіне берген лақаптарды қолданып, ақырында «Граф Алессандро ди Кальястро» атымен танылды, және граф де Сен-Жерменмен кездесті дегенді айтады. Кальястро Еуропаны, әсіресе Курляндияны, Ресейді, Польшаны, Германияны және кейін Францияны аралап сапарлады. Оның даңқы соншалықты өсті, тіпті Парижге келген Бенджамин Франклинге оны дәрігер ретінде ұсынды. 1777 жылдың 12 сәуірінде «Жозеф Кальястро» Лондонның Сохо ауданындағы Gerrard Street көшесіндегі Espérance Lodge No. 289 ложасына масон ретінде қабылданды. 1777 жылдың желтоқсанында Кальястро мен Серафина Лондоннан материкке кетіп, Германияның әртүрлі штаттары арқылы саяхаттап, Кальястроның «Мысыр масондығына» жанданушыларды іздеп, қатаң сақтау рәсімі ложаларын аралады. 1779 жылдың ақпанында Кальястро Митауға (қазіргі Латвия) сапар шекті, онда ол ақын Элиза фон дер Реккемен танысты. 1780 жылдың қыркүйегінде Санкт-Петербургте Ресей патшайымы Екатерина Ұлының қамқорлығын ала алмағаннан кейін, Кальястролар сол кезде Францияға қарасты Страсбургке бет бұрды. 1784 жылдың қазанында Кальястролар Лионға сапарлады. 1784 жылдың 24 желтоқсанында олар Лиондағы Египет масондық рәсіміне сәйкес La Sagesse Triomphante ана ложасын құрды. 1785 жылдың қаңтарында Кальястро және оның әйелі кардинал Роханның шақыруымен Парижге барды.
In early 1768 Balsamo left for Rome, where he managed to land himself a job as a secretary to Cardinal Orsini. The job proved boring to Balsamo and he soon started leading a double life, selling magical "Egyptian" amulets and engravings pasted on boards and painted over to look like paintings. Of the many Sicilian expatriates and ex convicts he met during this period, one introduced him to a fourteen year old girl named Lorenza Seraphina Feliciani (ca. 8 April 1751 – 1794), known as Serafina, whom he married 1768. The couple moved in with Lorenza's parents and her brother in the vicolo delle Cripte, adjacent to the strada dei Pellegrini. The couple traveled together to London, where Balsamo, now styling himself with one of several pseudonyms and self conferred titles before settling on "Count Alessandro di Cagliostro", allegedly met the Comte de Saint Germain. Cagliostro traveled throughout Europe, especially to Courland, Russia, Poland, Germany, and later France. His fame grew to the point that he was even recommended as a physician to Benjamin Franklin during a stay in Paris. On 12 April 1777, "Joseph Cagliostro" was admitted as a Freemason of the Espérance Lodge No. 289 in Gerrard Street, Soho, London. In December 1777 Cagliostro and Serafina left London for the mainland, after which they travelled through various German states, visiting lodges of the Rite of Strict Observance looking for converts to Cagliostro's "Egyptian Freemasonry". In February 1779 Cagliostro traveled to Mitau, (nowadays Latvia), where he met the poet Elisa von der Recke. In September 1780, after failing in Saint Petersburg to win the patronage of Russian Tsaritsa Catherine the Great, the Cagliostros made their way to Strasbourg, at that time in France. In October 1784, the Cagliostros travelled to Lyon. On 24 December 1784 they founded the co Masonic mother lodge La Sagesse Triomphante of his rite of Egyptian Freemasonry at Lyon. In January 1785 Cagliostro and his wife went to Paris in response to the entreaties of Cardinal Rohan.
Алмаз алқа туралы оқиға
Кальястро Мари Антуанетта мен кардинал принц Луи де Рохан қатысқан Алмаз алқа ісінде қудаланды және тоғыз ай бойы Бастилияда қамалды, бірақ оны іске қатыстыратын ешқандай дәлел табылған жоқ, соның салдарынан ақталды. Дегенмен, Людовик XVI-ның бұйрығымен Франциядан қуылды және Англияға кетті. Онда француз эмигранты Тевено де Моранде оны Джузеппе Балсамо деп айыптады, бірақ ол ағылшын халқына жазған ашық хатында мұны жоққа шығарды, нәтижесінде Моранде қайтарып алуға және кешірім сұрауға мәжбүр болды.
Cagliostro was prosecuted in the Affair of the Diamond Necklace which involved Marie Antoinette and Cardinal Prince Louis de Rohan, and was held in the Bastille for nine months but finally acquitted, when no evidence could be found connecting him to the affair. Nonetheless, he was banished from France by order of Louis XVI, and departed for England. There he was accused by French expatriate Theveneau de Morande of being Giuseppe Balsamo, which he denied in his published Open Letter to the English People, forcing a retraction and apology from Morande.
Басқыншылық, түрмеге қамау және өлім
Кальйостро Англиядан Римге сапар шегіп, онда Инквизицияның тыңшылары екені белгілі болған екі адаммен кездесті. Кейбір мәліметтерде оның әйелі оны алғашқыда Инквизицияға жақын кісілерге сатқандығы айтылады. 1789 жылдың 27 желтоқсанында ол Римде масондық ложа құруға тырысқаны үшін тұтқындалып, Сант-Анжело бекінісінде қамауға алынды. Ол сотталып, бастапқыда өлім жазасына кесілді, бірақ жазасы кейіннен Сан-Лео бекінісінде өмір бойына түрмеге отыруға ауыстырылды, сол жерде 1795 жылдың 26 тамызында қайтыс болды.
Cagliostro left England to visit Rome, where he met two people who proved to be spies of the Inquisition. Some accounts hold that his wife was the one who initially betrayed him to the Inquisition. On 27 December 1789, he was arrested for attempting to found a Masonic lodge in Rome, and was imprisoned in the Castel Sant'Angelo. He was tried and originally sentenced to death but the sentence was later commuted to life imprisonment at the Forte di San Leo, where he would die on 26 August 1795.
Мұра
Португалиялық автор Камило Кастело Бранко Бальсамоға Египеттік масондық ритуалын құру және Еуропа бойынша ложалар ашып, қоғамға әйелдерді қабылдау арқылы масондық таратудағы қарқынды жұмыстың арқасында еңбегі сіңгенін айтады. "Мысырлық масондық" идеясы Италияда 1813 жылы үш еврей Бедарриде бауырлар құрған Мисраим ритуалымен және Францияда 1838 жылы Жак Этьен Марконис де Негре құрған Мемфис ритуалымен сақталды; олар 1881 жылы Джузеппе Гарибальди басшылығымен Мемфис-Мисраимнің Ежелгі және Бастапқы ритуалы ретінде біріктірілді. Кальйостро – керемет жалған жасаушы. Жакомо Казанова өзінің өмірбаянында Кальйостроның Казанованың хатын жалғандап шығара алғанын, тіпті оны түсінбесе де, баяндаған. Оккульттік тарихшы Льюис Спенс Кальйостро туралы жазбасында алаяқ өзінің қол жеткізген байлығын континенттегі босандыру ауруханалары мен жетімдер үйлерінің желісін құруға және қаржыландыруға пайдаланғанын айтады. Ол Римге бағытталған тақдырсыз саяхатында өзімен бірге "Ең қасиетті Тринософия" сияқты алхимиялық қолжазбаны алып жүрді, және оны өзі жазған деген болжам бар. Оккультист Алистер Кроули Кальйостроның өзінің бұрынғы түрімдерінің бірі болғанына сенді.
Portuguese author Camilo Castelo Branco credits to Balsamo the creation of the Egyptian Rite of the Freemasons and intensive work in the diffusion of Freemasonry, by opening lodges all over Europe and by introducing the acceptance of women into the community. The idea of an "Egyptian freemasonry" was maintained in Italy by the Rite of Misraim, founded in 1813 by the three Jewish Bédarride brothers and in France, the Rite of Memphis founded in 1838 by Jacques Etienne Marconis de Nègre; these unified under Giuseppe Garibaldi as the Ancient and Primitive Rite of Memphis Misraïm in 1881. Cagliostro was an extraordinary forger. Giacomo Casanova, in his autobiography, narrated an encounter in which Cagliostro was able to forge a letter by Casanova, despite being unable to understand it. Occult historian Lewis Spence comments in his entry on Cagliostro that the swindler put his finagled wealth to good use by starting and funding a chain of maternity hospitals and orphanages around the continent. He carried an alchemistic manuscript The Most Holy Trinosophia amongst others with him on his ill fated journey to Rome, and it is alleged that he wrote it. Occultist Aleister Crowley believed Cagliostro was one of his previous incarnations.
Драмалық
Екатерина Ұлы Кальястроны оған ұқсас кейіпкерлер арқылы пародиялаған екі шағын пьеса жазды. Иоганн Вольфганг Гёте Кальястроның өміріне негізделген, сондай-ақ "Алмаз ісіне" сілтеме жасайтын "Ұлы Копта" ("Der Groß Coptha") комедиясын жазды, ол 1791 жылы жарық көрді. Латвия драматургы Мартиньш Зиверц 1967 жылы "Кальястро Вильцеде" ("Kaļostro Vilcē") пьесасын жазды.
Catherine the Great wrote two skits lampooning Cagliostro in the guise of characters loosely based upon him. Johann Wolfgang Goethe wrote a comedy based on Cagliostro's life, also in reference to the Affair of the Diamond Necklace, The Great Cophta (Der Groß Coptha) which was published in 1791. Latvian playwright Mārtiņš Zīverts wrote the play Kaļostro Vilcē (Cagliostro in Vilce) in 1967.
Комикстер
The Phantom комикс кітабында (осы аттас комикс жолағына негізделген) Кальястро 1988 жылы Норман Воркер жазған және Карлос Круз салған "Кальястроның құпиясы" әңгімесінде кейіпкер ретінде пайда болады. 1946 жылы жарық көрген үшінші "Бұтқырлық кішкентай" комикс кітабында Кальястроның қайта тірілген рухы бейнеленген. DC Comics әлемінде Кальястро өлмейтін (JLA Annual 2), Леонардо да Винчидің ұрпағы, сондай-ақ Затара мен Затаннаның атасы деп сипатталады (Secret Origins 27). Marvel Comics комикс кітаптарындағы "Дракуланың қабірі" және "Дракула тірі" шығармаларында Кальястро Дракуланың жиі кездесетін жауы. "Розен Мейден" мангасында граф Кальястро – аңызға айналған қуыршақ жасаушы Розеннің көптеген псевдонимдерінің бірі. Ол түрмеде ағаш қашап отырғаны көрсетілген. Ол Тодд Макфарлейннің "Spawn" комиксінің кейіпкері. Оны серияға жазушы Нил Гейман енгізді. Мұнда Коглиостро бұрын тозақтың туындысы болған, Малеболгия деген демонға адал болған. Алхимия мен сиқыр арқылы қарғыстан арылған ол, серия бойында Spawn-ға солай істеуге үйретеді.
The Phantom comic book (based on a comic strip of the same name) featured Cagliostro as a character in the story "The Cagliostro Mystery" from 1988. written by Norman Worker and drawn by Carlos Cruz. The third Kid Eternity comic book, published in 1946, featured Cagliostro's risen spirit. In the DC Comics universe, Cagliostro is described as an immortal (JLA Annual 2), a descendant of Leonardo da Vinci as well as an ancestor of Zatara and Zatanna (Secret Origins 27). In Marvel Comics' Tomb of Dracula and Dracula Lives comic books, Cagliostro is a frequent enemy of Dracula. The manga Rozen Maiden gives Count Cagliostro as one of many aliases adopted by the legendary dollmaker Rozen. He was shown to be in prison whittling wood. He is a character in Todd McFarlane's comic bookSpawn. He was introduced to the series by writer Neil Gaiman. Here, Cogliostro was once a spawn of Hell bound to his duty to the daemon Malebolgia. Having freed himself of the curse through alchemy and sorcery, he teaching Spawn to do the same throughout the series.
Бейне ойындар
Кальястро – жапондық Granblue Fantasy мобильді ойынында ойналатын кейіпкер. Payday 2 Overkill және Starbreeze студияларында Кальястроның қолжазбасы маңызды сюжеттік элемент ретінде пайда болады және құпия қоғамдар, өлместік және нефилимдерге байланысты ойын ішінде терең жұмбақты ашады. Кальястро – Spiders компаниясының Steelrising видео ойынындағы жаман кейіпкер. Оның сиқырға және дәстүрлі емес медицинаға құштарлығы көрсетіледі; мысалы, бір сахнада ол маятник көмегімен гипноз жасайды. Кальястро Fate/Grand Order ойынында Pretender класындағы қызметші ретінде бейнеленеді.
Cagliostro is a playable character in the Japanese Mobile game Granblue Fantasy. Payday 2 by Overkill and Starbreeze studios features Cagliostro's manuscript as a key story item and opens a deep mystery within the game involving secret societies, immortality and nephilims. Cagliostro is a villain in the Spiders video game Steelrising. His penchant for magic and alternative medicine is referenced; for example, in one scene, he is shown practicing hypnosis with a pendulum. Cagliostro is featured in Fate/Grand Order as a Pretender class servant.
Музыка
Ол 1794 жылы 12 композитордың бірлескен жұмысы «Le congrès des rois» операсында басты кейіпкер ретінде көрінеді. Француз композиторы Виктор Дурлен (1780–1864) «Кальястро, немесе Жарықтанғандар» операсының алғашқы актісін жазды, ол 27 қарашада 1810 жылы тұңғыш рет қойылды. Екінші және үшінші актілерді Антон Рейха (1770–1836) жазды. Ирландиялық композитор Уильям Майкл Рук (1794–1847) «Кальястро» атты орындалмаған шығармасын жазды. Адольф Адам «Кальястро» комедиялық операсын жазды, оның премьерасы 1844 жылы 10 ақпанда өтті. Альберт Лорцинг 1850 жылы үш актілі «Кальястро» комедиялық операсының либреттосын жазды, бірақ оған ешқандай музыка жазған жоқ. Иоганн Штраус (ұлы) 1875 жылы «Венадағы Кальястро» (Cagliostro in Vienna) опереттасын жазды. Француз композиторы Клод Террас (1867–1923) 1904 жылы тұңғыш рет қойылған «Ле Кальястро» шығармасын жазды. Польшалық композитор Ян Маклакевич (1899–1954) 1938 жылы тұңғыш рет қойылған үш сахналық «Кальястро в Варшаве» балетін жазды. Румын композиторы Янку Думитреску (1944–) 1975 жылы хор, флейта және соққы аспаптары үшін «Кальястроның айнасы» атты шығармасын жазды. Америка композиторы Джон Зорн (1953–) 2015 жылы соло альт үшін «Кальястро» шығармасын жазды. Орындаушы барлық төрт ішектің үстінен бір мезгілде ойнау үшін оң қолында екі скрипка садағын пайдаланады. Итальян композиторы Ильдебрандо Пиццеттидің (1880–1968) «Кальястро» операсы 1952 жылы итальян радиосында және 1953 жылы 24 қаңтарда «Ла Скала» театрында қойылды. Микаэль Таривердиев 1983 жылы «Граф Кальястро» комикалық операсын жазды.
He appears as a principal character in the 1794 opera Le congrès des rois, a collaborative work of 12 composers. The French composer Victor Dourlen (1780–1864) composed the first act to Cagliostro, ou Les illuminés which premiered on 27 November 1810. The second and third acts were composed by Anton Reicha (1770–1836). The Irish composer William Michael Rooke (1794–1847) wrote an unperformed work Cagliostro. Adolphe Adam wrote the opéra comique Cagliostro which premiered on 10 February 1844. Albert Lortzing wrote in 1850 the libretto for a comic opera in three acts, Cagliostro, but did not compose any music for it. Johann Strauß (Sohn) wrote the operetta Cagliostro in Wien (Cagliostro in Vienna) in 1875. The French composer Claude Terrasse (1867–1923) wrote Le Cagliostro which premiered in 1904. The Polish composer Jan Maklakiewicz (1899–1954) wrote the ballet in three scenes Cagliostro w Warszawie which premiered in 1938. The Romanian composer Iancu Dumitrescu (1944–) wrote the 1975 work Le miroir de Cagliostro for choir, flute and percussion. The American composer John Zorn (1953–) composed Cagliostro for solo viola in 2015. The performer uses two bows in the right hand to play on all four strings at once throughout the work. The opera Cagliostro by the Italian composer Ildebrando Pizzetti (1880–1968) was performed on Italian radio in 1952 and at La Scala on 24 January 1953. The comic opera Graf Cagliostro was written by Mikael Tariverdiev in 1983.