Жозеф Гланвилльдің «Садуксизміс Триумфатус» кітабы және сиқыр туралы әңгімелер
Saducismus Triumphatus
Қолданыстан кейін жарық көрген «Saducismus triumphatus» (1681) – сиқыр туралы ағылшын кітабы. Авторлары: Glanvill, More, Horneck. Сиқыр тарихы, Швеция деректері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Садуцизм триумфатус – Жозеф Гланвиллдің 1681 жылы Англияда, оның өлімінен кейін жарық көрген сиқыршылық туралы кітабы. Редакторы Генри Мор болған деп есептеледі, ол кітапқа үлес қосып, ал Швециядағы сиқыршылық туралы материалды Энтони Хорнек кейінгі басылымдарға қосты. 1683 жылы бұл материал ұзын қосымша ретінде жарық көрді. Хорнектің үлесі 1670 жылғы голланд памфлетінен алынған. Оның жазылуы Джон Обридің "Көрінбейтін күшпен тасымалдау" атты еңбектерінде айтылған. Кітап зұлымдыққа қабілетті, табиғаттан тыс сиқыр күшіне ие сиқыршылардың бар екенін растайды және олардың қабілеттеріне күмән келтірушілерді сынады. Гланвилл осындай күмәнданушыларды Иса заманындағы садукейлерге, жанның өлмейтіндігін мойындамаған еврей сектасының өкілдеріне теңеді. Кітап Тедворттың домбырашысы туралы – ертедегі полтергейст оқиғасы, сондай-ақ сиқыршылыққа қарсы қолданылатын сиқыршылыққа қарсы шара ретінде сиқыршылық бөтелкесін пайдалану туралы алғашқы сипаттамалардың бірімен де танымал.
Saducismus triumphatus is a book on witchcraft by Joseph Glanvill, published posthumously in England in 1681. The editor is presumed to have been Henry More, who certainly contributed to the volume; and topical material on witchcraft in Sweden was supplied by Anthony Horneck to later editions. By 1683 this appeared as a lengthy appendix. Horneck's contribution came from a Dutch pamphlet of 1670. Its composition is mentioned in the chapter on Transportation by an invisible power in the Miscellanies of John Aubrey. The book affirmed the existence of witches with malign supernatural powers of magic, and attacked skepticism concerning their abilities. Glanvill likened these skeptics to the Sadducees, members of a Jewish sect from around the time of Jesus who were said to have denied the immortality of the soul. The book is also noted for the account of the Drummer of Tedworth, an early poltergeist story, and for one of the earliest descriptions of the use of a witch bottle, a countercharm against witchcraft.
Ықпал
Бұл кітап Котон Мазердің 1689 жылғы "Солқыншақтану туралы әңгімесіне" (Discourse on Witchcraft) және 1692-1693 жылдары Массачусетс штатының Салем қаласында өткен Салемдегі сиқыршылыққа қатысты сот процестеріне зор ықпал етті. Мазердің 1693 жылғы "Көрінбейтін әлемнің кереметтері" (Wonders of the Invisible World) көбінесе осы кітап пен оның хабарламаларына, әсіресе 1669 жылғы Мора сиқыршылық процесіне қатысты материалдарға сүйенеді.
The book strongly influenced Cotton Mather in his Discourse on Witchcraft (1689) and the Salem witch trials held in 1692–3 in Salem, Massachusetts. Mather's Wonders of the Invisible World (1693) is largely modeled after this book and its reports, particularly the material relating to the Mora witch trial of 1669.
Танымал мәдениетте
1977 жылы Дарио Аржентоның "Суспирия" фильміндегі құпия өткел қабырғаларына жазылған тақырыпты 01:29:19 уақытында оқуға болады. Бұл кітап Х.П. Лавкрафттың "Фестиваль" атты әңгімесінде еске алынады:
It is possible to read the title painted on the walls of the secret passage in Dario Argento's 1977 film Suspiria at 01:29:19. The book is mentioned in H. P. Lovecraft's short story "The Festival":
"Қарлы шал креслоны, үстелді және кітаптар тобын көрсетіп, бөлмеден шығып кетті; мен отырып кітаптарды оқығанда, олардың көне әрі саңыраулы екенін көрдім, және олардың арасында ескі Морристердің еңбегі «Ғылымның таңғажайып құбылыстары», Джозеф Гланвилльдің 1681 жылы жарық көрген қорқынышты «Садуцизмнің жеңісі», Ремигийдің 1595 жылы Лионда басылған дүрлігін тудыратын «Шайтанға табынушылық» және ең жаманысы, араб Абдул Алхазредтің есімі сақталып қалмаған «Некрономикон» кітабы, Олаус Вормиус жасаған тыйым салынған латын тіліне аудармасы; бұл кітапты бұрын көрмегеніммен, оның туралы қорқынышты әңгімелер естігенмін."
"Pointing to a chair, table, and pile of books, the old man now left the room; and when I sat down to read I saw that the books were hoary and mouldy, and that they included old Morryster’s wild Marvells of Science, the terrible Saducismus Triumphatus of Joseph Glanvill, published in 1681, the shocking Daemonolatreia of Remigius, printed in 1595 at Lyons, and worst of all, the unmentionable Necronomicon of the mad Arab Abdul Alhazred, in Olaus Wormius’ forbidden Latin translation; a book which I had never seen, but of which I had heard monstrous things whispered."