Кіріспе

Француз көк ірімшігі – ақ, қышқыл, қаймақтай және сәл ылғалды, көкшіл тамырлары бар. Оның ерекше хош иісі мен дәмі сары май қышқылының дәміне ұқсас; көк тамырлар өткір дәм береді. Оның қабығы жоқ, сырты жеуге жарамды және аздап тұзды. Рокфорттың әдеттегі дөңгелегінің салмағы 1,5-тен 2,5 килограмға дейін, ал қалыңдығы шамамен 20 сантиметрдей болады. Бір килограмм дайын ірімшікті өндіру үшін шамамен 4,5 литр сүт қажет. Францияда Рокфортты көбінесе «Ірімшіктердің патшасы» немесе «Патшалардың ірімшігі» деп атайды, бірақ осы атаулар басқа ірімшіктерге де қолданылады. 79 жылы Плиний Ескі Лозер және Геводан аймалдарының ірімшіктерін жоғары бағалап, олардың ежелгі Римде танымал болғанын айтқан; 1737 жылы Жан Аструк бұл Рокфорттың алға бабасына сілтеме болуы мүмкін екенін болжаған. Бұл теория кеңінен қабылданып, 1860 жылдары Société des Caves тарапынан насихатталды. Бірақ, кейбір зерттеушілер Плиний көк ірімшікті нақты анықтамайды деген негізде бұл идеяны жоққа шығарды. Плинийдің сипаттамасының мағынасы туралы бірлігі жоқ – оны сыр фрай, жүзім шырынында маринадталған ірімшік, тіпті фонду, сондай-ақ Рокфортқа сілтеме ретінде әртүрлі жорылған. Орта ғасырларда Рокфорт танымал ірімшікке айналды. 1411 жылдың 4 маусымында Карл VI Рокфор-сюр-Сользон тұрғындарына ғасырлар бойы олардың істегенідей, ірімшікті пісіру монополиясын берді. 1820 жылы Рокфорт жылына 300 тонна өнім өндірді, бұл көрсеткіш келесі ғасырда бірте-бірте өсіп, 1914 жылы 9250 тоннаға жетті. 1925 жылы ірімшік Францияның алғашқы Appellation d'Origine Contrôlée аталымын алды, оның өндірісі мен атауын реттейтін ережелер алғаш рет белгіленді. 1961 жылы Милодағы Tribunal de Grande Instance имитацияны тоқтатып, маңызды шешім қабылдады: ірімшікті дайындау әдісі Францияның оңтүстігінде қайда болса да қолданылуы мүмкін болғанымен, тек Рокфор-сюр-Сользондағы Мон Комбалу табиғи үңгірлерінде піскен ірімшіктер ғана Рокфорт атауын тағуға құқылы болды.

Өндіріс

Рокфорттың ерекше сипаттамасын беретін Penicillium roqueforti (Penicillium roqueforti) көбесі жергілікті үңгірлердің топырағында табылған. Дәстүр бойынша, ірімшік жасаушылар оны үңгірде 6-8 аптаға нан қалдырып, көбесімен толыққанша жабылатынша күтетін. Содан кейін нанның іші кептіріліп, ұнтаққа айналдырылатын. Қазіргі заманда көбес зертханада өсіріледі, бұл өнімнің тұрақтылығын арттырады. Көбес ірімшік массасына қосылуы немесе қабықшадағы тесіктер арқылы аэрозоль түрінде енгізілуі мүмкін. Рокфорт тек Лакаун тұқымының қой сүтінен жасалады. 1925 жылғы Appellation d'Origine Contrôlée (AOC) ережелеріне дейін кейде аз мөлшерде сиыр немесе ешкі сүті қосылған. Бір килограмм Рокфорт жасау үшін шамамен 12 литр сүт қажет. 2009 жылғы мәлімет бойынша, жеті Рокфорт өндіруші бар. Ең ірі бренд – Société (бренд), Société des Caves de Roquefort (Lactalis еншілес компаниясы) жасаған, олар бірнеше үңгірді иеленеді, өз нысандарын туристерге ашады және жалпы өндірістің шамамен 60% құрайды. Roquefort Papillon да кең танымал бренд. Қалған бес өндіруші, әрқайсысы бір ғана үңгірді иеленеді: Carles, Gabriel Coulet (бренд), Les Fromageries occitanes, Vernières және Le Vieux Berger. 2005 жылы шамамен үш миллион сыр (18 830 тонна) өндірілді, бұл оны Францияның екінші ең танымал сыры – Comté сырынан кейін орналастырады. Penicillium roqueforti пенициллин өндірмейді. Дегенмен, басқа қабынуға қарсы ақуыздардың болуына байланысты,

АОК ережелері

Roquefort өндірісін реттейтін Appellation d'origine contrôlée ережелері INAO-ның бірнеше қаулыларымен айқындалған. Оларға мыналар кіреді:

Денсаулыққа арналған жәрдемақылар

2012 жылғы зерттеуге сәйкес, Рокфорт ірімі қабынуға қарсы заттарды қамтиды. 2013 жылғы зерттеу Рокфорт ірімшігіндегі ақуыздар хламидияның таралуын және липополисахаридтің (LPS) лейкоциттердің қозғалысын тежейтінін көрсетті.