Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазіргі Оңтүстік Африкадағы Кейп колониясының жазба тарихы 1488 жылы португалдық теңізші Бартоломеу Диастың Жақсы Үміт мүйісін айналып өткен алғашқы заманауи еуропалық болған сәтінен басталады. 1497 жылы Васко да Гама Үндістанға жол тартқанда Оңтүстік Африканың барлық жағалауын кезіп өтіп, 8 күнге Сент-Хелена шығанағында тоқтады және аймақтың толыққанды сипаттамасын жасады. Азияның байлықтарына қызығушылық танытқан португалдар Кейп колониясында тұрақты қоныс құрмады. Дегенмен, Голландияның Шығыс Индия компаниясы (VOC) бұл аймақты кемелердің сумен және жабдықталуымен қамтамасыз ететін орын ретінде пайдаланды.
none
The written history of the Cape Colony in what is now South Africa began when Portuguese navigator Bartolomeu Dias became the first modern European to round the Cape of Good Hope in 1488. In 1497, Vasco da Gama sailed along the whole coast of South Africa on his way to India, landed at St Helena Bay for 8 days, and made a detailed description of the area. The Portuguese, attracted by the riches of Asia, made no permanent settlement at the Cape Colony. However, the Dutch East India Company (VOC) settled the area as a location where vessels could restock water and provisions.
Экономика
Кейп колониясының экономикасының екі негізгі тірегі оның тарихының басым бөлігінде кеме қатынасы және ауыл шаруашылығы болды. Оның стратегиялық орналасуының арқасында, 1869 жылы Суэц каналы ашылғанға дейін Еуропа мен Азия арасында саяхаттайтын дерлік барлық кемелер колонияның астанасы Кейптауда тоқтаған. Бұл кемелерді таза сумен, жаңа өнімдермен, жеміс-жидектермен және шараппен қамтамасыз ету колонияның артық өнімдері үшін өте кең нарық құрды.
The two pillars of the Cape Colony's economy for almost the entirety of its history were shipping and agriculture. Its strategic position meant that prior to the opening of the Suez Canal in 1869 almost every ship sailing between Europe and Asia stopped off at the colony's capital Cape Town. The supplying of these ships with fresh provisions, fruit, and wine provided a very large market for the surplus produce of the colony.
Қосымша кеңейту
Кейп колониялары Кейптаундағы базасының солтүстігінде және шығысында Хойхойлардың барлық жерлерін біртіндеп иеленді. Соғыста қаза тапқандардан басқа, 1713 және 1755 жылдары шешек індеттері Хойхой тайпаларының көп бөлігін күйретуге әкелді. Аз ғана тайпалар өз тәуелсіздігін сақтап қалды, ал көпшілігі отаршылардың малшылары болып жұмыс істеді. Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы 1787 жылы қалған көшпелі Хойхойларға белгілі бір шектеулер салатын заң қабылдады. Бұл заңның тікелей салдары Хойхойларды шаруаларға одан да тәуелді ету немесе оларды отарлық шекарадан солтүстікке көшіруге мәжбүрлеу болды. Соңғысын таңдағандар Ниувельд және Снеуберг тауларынан Оранж өзеніне дейінгі жазықтарда тұратын Сан халқының бұрынғы қарсыластарының озбырлығына тап болды.
The Cape colonists gradually acquired all of the land of the Khoikhoi to the north and east of their base at Cape Town. Besides those who died in warfare, whole tribes of Khoikhoi were severely disrupted by smallpox epidemics in 1713 and 1755. A few remaining tribes maintained their independence, but the majority of the Khoikhoi took jobs with the colonists as herdsmen. The Dutch East India Company government passed a law in 1787 subjecting the remaining nomadic Khoikhoi to certain restrictions. The direct effect of this law was to make the Khoikhoi even more dependent upon the farmers, or to compel them to migrate northward beyond the colonial border. Those who chose the latter encountered the hostility of their old foes, the San, who inhabited the plains from the Nieuwveld and Sneeuwberg mountains to the Orange River.
Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясымен қақтығыстар
Жергілікті тұрғындардың қарымталығы да, Кару немесе Вельд аймағында егіншілікті тиімді етуге жасалған күрес те, голландтық Шығыс Үндістан компаниясының тары және зұлым саясаты отаршылардың жетістіктерін тежемеді. Компания колонияның ашық көші-қон саясатын тоқтатты, сауданы монополиялады, әкімшілік, заң шығару және сот билігін бір органға біріктірді, фермерлерге қандай дақыл өсіру керектігін айтты, әрбір фермердің өнімінің үлкен бөлігін талап етті және оларды мазалады. Бұл өнеркәсіп пен кәсіпкерліктің одан әрі дамуына кедергі келтірді. Осыдан туған жеккөрушілік – тәртіпті үкіметке және бостандыққа ұмтылыс, ол көптеген буын бойы «буерлерге» немесе голланд шаруаларына тән болды. Голландтық Шығыс Үндістан компаниясының қысымынан құтылуға тырысқан шаруалар үкімет орталығынан алыстап, көшіп кетті. Компания осы көшпенділерді бақылау үшін 1745 жылы Суэллендамда және 1786 жылы Графф-Райнетте сот органдарын құрды. Билік Гамтос өзенін колонияның шығыс шекарасы деп жариялады, бірақ көп ұзамай көшпенділер оны кесіп өтті. Шығыс Африкадан оңтүстікке және батысқа қарай жылжыған банту тайпаларымен қақтығыстан қашу үшін 1780 жылы голландтар Ұлы Балық өзенін колония шекарасы деп белгілесуге келісті. 1795 жылы Африкалықтардан қорғау алмаған, шекаралық аудандардың ауыр салық төлейтін буерлері Голландтық Шығыс Үндістан компаниясының шенеуніктерін қуды да, Свеллендам мен Графф-Райнетте тәуелсіз үкіметтер құрды. 1795 жылы Нидерланды Наполеон Бонапарт басқарған француз армиясының билігіне көшті. Голландтық Шығыс Үндістан компаниясының әлсіздігіне жауап ретінде, сэр Джеймс Генри Крейг басқарған британдық әскерлер француздарға қарсы колонияны сақтап қалу үшін Кейптаунға аттанды. Кейптаунның губернаторы бастапқыда ханзаданың бұйрықтарын орындаудан бас тартты, бірақ Крейг күш қолданумен қорқытқаннан кейін ол мойынсұнды. Графф-Райнеттің буерлері оларға қарсы әскер жіберілгенге дейін қарсылық көрсетпеді, ал 1799 және 1801 жылдары олар көтеріліс ұйымдастырды. 1803 жылдың ақпанында Аменс бейбіт шартының нәтижесінде колония Батавия Республикасының бақылауына көшті.
Neither the hostility of the natives, nor the struggle to make agriculture profitable on Karoo or veld, slowed the progress made by the colonists as much as the narrow and tyrannical policy adopted by the Dutch East India Company. The Company stopped the colony's policy of open immigration, monopolised trade, combined the administrative, legislative and judicial powers into one body, told the farmers what crops to grow, demanded a large percentage of every farmer's harvest, and harassed them. This tended to discourage further development of industry and enterprise. From these roots sprung a dislike of orderly government, and libertarian view point that has characterised the "boers" or Dutch farmers for many generations. Seeking largely to escape the oppression of the Dutch East India Company, the farmers trekked farther and farther from the seat of government. The company, to control these emigrants, established a magistracy at Swellendam in 1745 and another at Graaff Reinet in 1786. The authorities declared the Gamtoos River as the eastern frontier of the colony, but the trekkers soon crossed it. To avoid collision with the bantu tribes advancing south and west from east central Africa, the Dutch agreed in 1780 to make the Great Fish River the boundary of the colony. In 1795 the heavily taxed boers of the frontier districts, who received no protection against the Africans, expelled the officials of the Dutch East India Company, and established independent governments at Swellendam and at Graaff Reinet. The Netherlands fell to the French army under the leadership of Napoléon Bonaparte in 1795. Reacting to the weakness of the Dutch East India Company holdings, a British force under Sir James Henry Craig set out for Cape Town to secure the colony for the Stadtholder Prince William V of Orange against the French. The governor of Cape Town refused at first to obey any instructions from the prince, but after Craig threatened to use force, he capitulated. The boers of Graaff Reinet did not surrender until an army had been sent against them, and in 1799 and again in 1801 they rose in revolt. In February 1803, as a result of the Peace of Amiens, the colony came under the control of the Batavian Republic.