Кіріспе
Ертедегі мормондық ілімдерде қара нәсілділер туралы мәліметтер
Early Mormonism had a range of doctrines related to race with regards to Black people of African descent. References to Black people, their social condition during the 19th and 20th centuries, and their spiritual place in Western Christianity as well as in Mormon scripture were complicated. From the beginning, Black people have been members of Mormon congregations and Mormon congregations have always been interracial. When the Mormons migrated to Missouri, they encountered the pro slavery sentiments of their neighbors. Joseph Smith upheld the laws regarding Black enslavement, and affirmed the curse of Ham as placing his descendants into slavery, "to the shame and confusion of all who have cried out against the South." After the Mormons were expelled from Missouri, Smith took an increasingly strong anti slavery position, and several Black men were ordained to the LDS priesthood.
Ертедегі мормондық ілімдерде африкалық текті қара нәсілділерге қатысты түрлі доктриналар болған. 19 және 20 ғасырлардағы қара нәсілділердің әлеуметтік жағдайы, Батыс христиандығындағы және мормондық кітаптардағы олардың рухани орны туралы мәліметтер күрделі болды. Бастапқыда қара нәсілділер мормондық қауымдардың мүшелері болды және мормондық қауымдар әрқашан түрлі нәсілдерден құралды. Мормондар Миссуриге көшіп келгенде, олар көршілерінің құлдыққа қолдау көрсетуімен бетпе-бет келді. Джозеф Смит қара нәсілділерді құлдыққа салуға қатысты заңдарды сақтады және Хамның қарғысын оның ұрпақтарын құлдыққа салу арқылы "Оңтүстікке қарсы айқайлағандардың барлығына ұят пен мазасыздық келтіретінін" растады. Мормондар Миссуриден қуылғаннан кейін Смит құлдыққа қарсы позициясын нығайтты және бірнеше қара нәсілді ер адамдар LDS діни қызметкерлері болып тағайындалды.
Early Mormonism had a range of doctrines related to race with regards to Black people of African descent. References to Black people, their social condition during the 19th and 20th centuries, and their spiritual place in Western Christianity as well as in Mormon scripture were complicated. From the beginning, Black people have been members of Mormon congregations and Mormon congregations have always been interracial. When the Mormons migrated to Missouri, they encountered the pro slavery sentiments of their neighbors. Joseph Smith upheld the laws regarding Black enslavement, and affirmed the curse of Ham as placing his descendants into slavery, "to the shame and confusion of all who have cried out against the South." After the Mormons were expelled from Missouri, Smith took an increasingly strong anti slavery position, and several Black men were ordained to the LDS priesthood.
Нью-Йорк дәуірі (1820-шы жылдар мен 1830-шы жылдардың басында)
Соңғы күнгі қасиеттілердің жазбаларында қара терінің Құдайдың қарғысы және белгісі ретінде алғашқы айтылуы 1830 жылы жарық көрген Мормон кітабында кездеседі. Онда ламандықтар деп аталатын бір топ адам туралы сөз болады және олар Құдайға қарсы көтерілгенде "қара терімен" қарғысқа ұшырағандары айтылады. Ламандықтарға қара терінің белгісі қойылды, соның арқасында нефиттер "бұрыс дәстүрлерге араласпай, олардың жойылуына себеп болатын нәрсені сенбеуі үшін" сақталды. Мормон кітабында Иеміз ламандықтар мен нефиттер арасындағы әр түрлі нәсілдік араласуға тыйым салғанын және олардың "Менен және Менің ұрпақтарымнан [нефиттерден] бөлек болулары керек" дегенін жазады. Ламандықтар зұлым деп есептелсе де, уақыт өте келе олар нефиттерден де адал болды. Мормон кітабындағы оқиға бойынша, ламандықтардың бірнеше тобы тәубе етіп, қарғыстан құтылды. Анти-Нефи Лехийлер немесе Аммондықтар "олармен [нефиттермен] байланыс жасады, және Құдайдың қарғысы енді оларды қумайтын болды". Олардың тері түсінің өзгергені туралы ешқандай мәлімет жоқ. Кейін Мормон кітабында тағы бір ламандықтар тобының дінін өзгерткені және "олардан қарғыс алынып, терілері нефиттер сияқты ақ болғаны, олар нефиттер қатарына қосылып, нефиттер деп аталғаны" жазылған. Көтеріліс жасаған басқаларға да қарғыс салынды. Нефиттердің Амликиттер деп аталатын бір тобы "Құдайға қарсы ашық көтеріліс жасады, сондықтан оларға қарғыс түсуі қажет болды". Амликиттер өздеріне белгі қойды. Осы сәтте автор баяндаманы тоқтатып, былай дейді: "Сіздер олардың өздеріне қарғыстың келгенін көргілеріңізді қалаймын; және осылай, қарғысқа ұшыраған әр адам өзіне өлім жазасын тартады". Соңында ламандықтар "көптеген жағдайда нефиттерден де адал халыққа айналды, олардың сенімдегі беріктігі мен тұрақтылығының арқасында олардың адалдығы басым болды". Мормон кітабында қарғысқа негізделген кемсітушілікке орын берілмеді. Онда Иеміз "өзіне келетіндердің ешқайсысын қабылдамайды, қара және ақ, құл және еркін, еркек және әйел; және ол бұрынғыларды еске алады, және барлығы да Құдай алдында бірдей, яһуди де, басқа ұлттар да" деді. Шындығында, қара терілі адамдарға деген жаман көз бірнеше рет айыпталды, мысалы, төмендегі мысалда: "Әй, бауырластарым, сіздер күнәларыңызға тәубе етіп, жаман жолдан қайтпасаңыз, сіздер Алланың тағының алдында олармен бірге тұрғанда олардың терілері сіздердікінен ақ болады деп қорқамын. Сондықтан, Мен сіздерге Құдайдың сөзін айтамын: енді олардың қара терілері үшін оларды мазақтамаңыз! Сонымен қатар, олардың лас болуы үшін оларды мазақтамаңыз."
The mark of blackness was placed upon the Lamanites so the Nephites "might not mix and believe in incorrect traditions which would prove their destruction" The Book of Mormon records the Lord as forbidding miscegenation between Lamanites and Nephites and saying they were to stay "separated from thee and thy seed [Nephites], from this time henceforth and forever, except they repent of their wickedness and turn to me that I may have mercy upon them"
However, states: "[The Lord] inviteth them all to come unto him and partake of his goodness; and he denieth none that come, black and white, bond and free, male and female and all are alike unto God, both Jew and Gentile." Although the Lamanites are labelled as wicked, they actually became more righteous than the Nephites as time passed
Throughout the Book of Mormon narrative, several groups of Lamanites did repent and lose the curse. The Anti Nephi Lehies or Ammonites "open[ed] a correspondence with them [Nephites], and the curse of God did no more follow them" There is no reference to their skin color being changed. Later, the Book of Mormon records that an additional group of Lamanites converted and that "their curse was taken from them, and their skin became white like unto the Nephites and they were numbered among the Nephites, and were called Nephites"
The curse was also put on others who rebelled. One group of Nephites, called Amlicites "had come out in open rebellion against God; therefore it was expedient that the curse should fall upon them". The Amlicites then put a mark upon themselves. At this point, the author stops the narrative to say "I would that ye should see that they brought upon themselves the curse; and even so doth every man that is cursed bring upon himself his own condemnation." Eventually, the Lamanites "had become, the more part of them, a righteous people, insomuch that their righteousness did exceed that of the Nephites, because of their firmness and their steadiness in the faith." The Book of Mormon did not countenance any form of curse based discrimination. It stated that the Lord "denieth none that come unto him, black and white, bond and free, male and female; and he remembereth the heathen; and all are alike unto God, both Jew and Gentile". In fact, prejudice against people of dark skin was condemned more than once, as in this example:
O my brethren, I fear that unless ye shall repent of your sins that their skins will be whiter than yours, when ye shall be brought with them before the throne of God. Wherefore, a commandment I give unto you, which is the word of God, that ye revile no more against them because of the darkness of their skins; neither shall ye revile against them because of their filthiness .
Ілияс Әбіл
Жозеф Смит қара нәсілді ерлер мен діни қызметкерлік туралы ешқандай мәлімдеме жасағаны белгілі болмаса да, ол кем дегенде бір қара нәсілді ер адамды ақсақалдыққа бекіту туралы білген. 1836 жылдың 3 наурызында Севедей Колтрин Илияс Абельді бекітті. Алты айдан кейін ол жетпістің дәрежесіне бекітіліп, жетпістің үшінші кворумында қызмет етуге шақырылды. Абель шіркеу үшін алғашқы миссиясын Нью-Йорк пен Үстігі Канадаға орындады. 1836 жылы ол Киртлендтен Наувуға (Иллинойс штаты) көшіп, онда өлгендер үшін шомылдыру рәсіміне қатысты. 1843 жылы Абель тұратын Цинциннати қаласына сапарлаған жоғарғы кеңес оны танымады және қоғамдық беделді сақтау үшін оны Цинциннатидің "афроамерикандық халқына" екінші миссияға шақырды. Абель 1853 жылы Юта аймағындағы басқа соңғы күнгі қасиеттілерге қосылды. Осы кезде Бригам Янг шіркеудің қара нәсілділерге қатысты саясатын ресми түрде қалыптастырған еді. Дегенмен, Абельдің діни қызметкерлігін жоюға немесе оны жетпістің үшінші кворумынан шығаруға тырысқан жоқ. Ол өмірінің соңына дейін кворумда белсенді болып қалды.
Жасыл желім
1829 жылы туған Грин Флейк Джеймс Мэдисон Флейкпен құлдыққа алынды, ЛДС шіркеуіне өтті және 1844 жылы 16 жасында суға батырылды. Ол Флейктер отбасымен бірге Иллинойс штатындағы Навуо қаласына қатысты. Грин өмірі бойы құл ретінде ұсталып тұрды, бірақ шіркеудің мүшесі болды. Отбасылық күнделіктер мен немересінің естеліктерінен Гриннің президент Бригам Янгты Тұзды көл аңғарына жеткізген карета мен аттарды басқарғаны айтылады. Бригам Янг 1854 жылы Флейктің құлдыққа түсуіне нүкте қойды.
Уокер Льюис
Уолкер Льюис – Джозеф Смит қайтыс болғанға дейін мормон дінінің билігіне ие болған тағы бір бос қара адам. Белгілі радикалдық құлдыққа қарсылық көрсететін, епископалдық шіркеудің мүшесі және Массачусетс штатының Лоуэлл және Бостон қалаларындағы Эркин Мүшелердің Бас Шебері болған Льюис шамамен 1842 жылы Соңғы күндердің қасиеттісіне кірді. 1843 жылдың жазында ол Мәліксадық дінінің ақсақалына бекітілді. Оның ұлы Енох Лавджой Льюис де сол шамамен Соңғы күндердің қасиеттілеріне қосылды, ал квакер ақыны Джон Гринлиф Уиттиер 1844 жылдың шілдесі немесе тамызында Джозеф Смит қайтыс болғаннан кейін Лоуэллде жас Енохтың уағыздағанын естіді. 1846 жылдың 18 қыркүйегінде Енох Л. Льюис Массачусетс штатының Кембридж қаласында Мэри Матильда Уэбстер атты ақ мормон әйеліне үйленді. Содан кейін, 1847 жылдың 3 желтоқсанында Янг Зимний квартальдағы Он екі елшінің кворумына былай деді: «Егер олар [Енох пен Матильда] басқа ұлттардан алыс болса, олардың бәрі өлтіріледі – егер олар ұрпақтарын араластырса, бәрі өледі». (Он екі елшінің кворумының хаттамасы, 3 желтоқсан, 1847 жыл, 6–7 беттер, LDS Архивтері.)