Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
12 ғасыр Маркер Лорды (1112–1192)
12th century Marcher Lord (1112–1192)
Уильям де Брауз, Брамбердің 3-ші Лорды (шамамен 1135–1179) – 12 ғасырдағы Маркер иесі, ол кейін Уэльс маркаларында Брауз отбасының басымды құлағын ұстауы үшін негіз қалады. Отбасының Сассекс және Девондағы ағылшын иеліктерімен қатар, Уильям әкесі Филиптен Уэльстегі Раднор және Билт қалаларын мұраға алды. Ол некесі арқылы Брауздің Уэльстегі иеліктерін Брекон және Абергавенниді қоса кеңейтті. Уильям 12 ғасырдағы азамат соғысы кезінде король Стефанға адал болды. Ол Генрих II билігі кезінде патшаның сенімді қызметшісі болды, Франция мен Ирландияға жасалған жорықтарға бірге қатысты. 1173 жылдан 1175 жылға дейін Херефордширдің шерифі қызметін атқарды. Отбасының билігі оның ұлы Уильям тұсында, Ричард I және Джон патшалардың билігінде ең жоғары деңгейге жетті.
William de Braose, 3rd Lord of Bramber (fl. 1135–1179) was a 12th century Marcher lord who secured a foundation for the dominant position later held by the Braose family in the Welsh Marches. In addition to the family's English holdings in Sussex and Devon, William had inherited Radnor and Builth, in Wales, from his father Philip. By his marriage he increased the Braose Welsh holdings to include Brecon and Abergavenny. William remained loyal to King Stephen during the 12th century period of civil war. He became a trusted royal servant during the subsequent reign of Henry II, accompanying the king on campaigns in France and Ireland. He served as sheriff of Herefordshire from 1173 until 1175. The family's power reached its peak under his son William during the reigns of kings Richard I and John.
Жерлер мен отбасы
Уильям, Брамбер иелігінің иесі Филипп де Брауздың үлкен ұлы болды. Оның анасы – Тотнес Юхелінің қызы Аенор. Ол әкесі мен атасының Анжудағы Сент-Флорент аббаттығына берген үсыныстарын бекітті және Сассекстегі Селедегі тәуелді монастырьға қосымша үсыныстар жасады. Шамамен 1155 жылы анасының туыстары арқылы Девондағы Барнстапл құрметінің жартысын мұраға алды, бұл құқық үшін 1000 марка төледі. Уильям 1150 жылға дейін Глостердің Майлзі мен Сибил де Нойфмарше қызы Бертаға үйленді. Мод Шропширдің Джон де Бромптонына үйленді. Уильямның ұлы және мұрагері, тағы бір Уильям де Брауз, король Джон тұсындағы ұлттық саясаттағы маңызды тұлғаға айналды.
William was the eldest son of Philip de Braose, lord of Bramber. His mother was Aenor, daughter of Juhel of Totnes. He confirmed the grants of his father and grandfather to the abbey of St Florent in Anjou and made further grants to the abbey's dependent priory at Sele in Sussex. In about 1155, he also inherited through his mother's family one half of the honour of Barnstaple in Devon, paying a fee of 1,000 marks for the privilege. William had married Bertha, daughter of Miles of Gloucester and Sibyl de Neufmarché, by 1150. Maud was married to John de Brompton of Shropshire. William's son and heir, another William de Braose, became a major player in national politics under King John.
Патшалық қызмет
Генрих I-нің жалғыз заңды баласы, император Мод 1139 жылы Англияға қоныс аударып, монархияға талап етуге тырысты. Ол көп ұзамай Арундел қамалында король Стивеннің әскерлерімен қоршауға алынды. Стивен Модқа Бристольге қауіпсіз өтуге рұқсат берді және оған Уильям де Браузды да қамтитын сүйемелдеушілерді ұсынды, бұл оның король Стивеннің жақтасы екенін көрсетеді. Вильгельм 1148-53 жылдар аралығында Леуэсте Стивен шығарған үш жарлыққа куәгер болды, сондықтан ол Валлингфорд шарты жауласуды тоқтатқанша патшаға адал қызмет етті. 1153 жылы Вильгельм Сассексте болды, бірақ ол герцог Генрихті, жақын арада Генрих II патша болатын, 1154 жылы Нормандияға ертіп барды. Вильгельм жаңа патшамен жиі бірге болды. Ол 1157 жылы Рудлан шайқасында Генрихті қолдаған әскери жетекшілердің бірі болды. Ол 1158 жылы Ромсидегі король жарлығына куә болды және 1164 жылы Кларендон конституциялары қабылданған кезде Уилтширдегі король сарайында тіркелді. Ол корольмен бірге Францияға жорыққа қатысып, 1161 жылы Леонда және 1162 жылы Чинонда болды. Вильгельм 1171 жылы Дублинде және 1172 жылы Уэксфордтағы Ирландия жорығында да қатысқан. Вильямның кіші інісі Филипп те корольмен бірге Ирландияға барды және Уэксфордтағы гарнизонмен бірге қалды. 1177 жылы Генрих Филиппке Лимерик патшалығын сыйлады, бірақ қала тұрғындары қалаға от қойғандықтан ол оны иелене алмады. 1173 жылы Генрих ұлдарымен соғысқа дайындалып тұрғанда, Вильгельм Пасхада Херефордширдің шерифі болып тағайындалды. Ол 1175 жылға дейін Херефордширдегі корольдік мүдделерді сақтады. Вильгельмнің қоғамдық өмірдегі кейінгі жазбалары аз, сондықтан ол Суссекстегі иеліктеріне зейнетке шыққан болуы мүмкін. Вильгельм 1179 жылдан кейін қайтыс болды және оның орнын ұлы, Вильям де Брауз, 4-ші Брамбер лорды, басты.
Empress Maud, the only legitimate living child of Henry I, landed in England in 1139 in an attempt to press her claim to the monarchy. She was soon besieged by King Stephen's forces at Arundel Castle. Stephen allowed Maud safe conduct to Bristol and provided her with an escort, which included William de Braose, suggesting that he was an adherent of King Stephen. William was present as a witness when three charters were issued by Stephen at Lewes dated to the years 1148–53, therefore, it appears that he remained loyal to the king until the Treaty of Wallingford ended the hostilities. William was in Sussex in 1153, but he followed Duke Henry, soon to become King Henry II, to Normandy in 1154. William was frequently with the new king. He was one of the military leaders who supported Henry at Rhuddlan in 1157. He witnessed one of the king's charters at Romsey in 1158, and he is recorded at the king's court in Wiltshire in 1164 when the Constitutions of Clarendon were enacted. He accompanied the king on an expedition to France, witnessing at Leons in 1161 and Chinon in 1162. William is also documented on the Irish campaign at Dublin in 1171 and Wexford in 1172. William's younger brother, Philip, also accompanied the king to Ireland, and remained with the garrison at Wexford. In 1177 Philip was granted the kingdom of Limerick by Henry but failed to take possession after the citizens set fire to the town. When Henry was facing war with his sons in 1173, William was appointed as sheriff of Herefordshire at Easter. He maintained the king's interests in Herefordshire until 1175. There is little subsequent record of William in public life, and it is likely that he retired to his estates in Sussex. William died after 1179 and was succeeded by his son, William de Braose, 4th Lord of Bramber,