Жюль Борде: Иммунология және микробиологияның белгілі ғалымы
Jules Bordet
Жюль Борде – белгиялық иммунолог, микробиолог, 1919 ж. медицина бойынша Нобель сыйлығының лауреаты. Иммунитет, бактериялар және фагоцитоз жайлы зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық иммунолог және микробиолог, медицина бойынша Нобель сыйлығы 1919 жылғы
Belgian immunologist and microbiologist, Nobel prize in medicine 1919
Жюль Жан Батист Винсент Борде (/b//ɔːr/'/d//eɪ/; ʒyl ʒɑ̃ batist vɛ̃sɑ̃ bɔʁdɛ; 13 маусым 1870 – 6 сәуір 1961) – бельгиялық иммунолог және микробиолог. Бордетелла бактериялар туысы оның құрметіне аталған. Ол 1919 жылы иммунитет саласындағы жаңалықтары үшін физиология және медицина бойынша Нобель сыйлығына ие болды.
Jules Jean Baptiste Vincent Bordet (/b//ɔːr/'/d//eɪ/; ʒyl ʒɑ̃ batist vɛ̃sɑ̃ bɔʁdɛ; 13 June 1870 – 6 April 1961) was a Belgian immunologist and microbiologist. The bacterial genus Bordetella is named after him. The Nobel Prize in Physiology or Medicine was awarded to him in 1919 for his discoveries relating to immunity.
Білім және ерте өмір
Борде Бельгияның Суаньи қаласында дүниеге келген. 1892 жылы Брюссельдің еркін университетінде медицина докторы ғылымын бітірді және 1894 жылы Париждегі Пастер институтында, ақ қан жасушаларының бактерияларды фагоцитоз етуін, яғни жасушалық иммунитеттің бір көрінісін жаңа ғана ашқан Эли Метшниковтың зертханасында жұмыс істей бастады.
Bordet was born at Soignies, Belgium. He graduated as Doctor of Medicine from the Free University of Brussels in 1892 and began his work at the Pasteur Institute in Paris in 1894, in the laboratory of Elie Metchnikoff, who had just discovered phagocytosis of bacteria by white blood cells, an expression of cellular immunity.
Мансап
1895 жылы Борде бактериолиттік әсердің қабылданған спецификалық антиденелердің әсерінен ішкі ортада (in vivo) туа пайда болған сыворотка компоненттерінің болуымен күшті күшейтілетінін ашты, ол оны «алексин» деп атады (бірақ қазір бұл комплемент ретінде белгілі). Төрт жыл өткен соң, 1899 жылы, ол иммундық сарысудың әсерінен шетелдік қызыл қан жасушаларының жарылып немесе «лизияланатын» «гемолиз» деп аталатын ұқсас бұзу процесін сипаттады. 1900 жылы ол Парижді қалдырып, Пастер институты сияқты Брюссельде институт құрды және комплемент әрекетінің механизмдерін зерттеуді жалғастырды. Бұл зерттеулер сифилис диагностикасы үшін серологиялық тесттерді жасауға мүмкіндік берген комплементті бекіту әдістерінің негізі болды (әсіресе, Август фон Вассерманның Вассерман тестін жасауы). Бүгінгі күні осы техника басқа көптеген ауруларды анықтау үшін де қолданылады. Ол Октав Генгумен бірге 1906 жылы Bordetella pertussis бактериясын таза культурада оқшаулап, оны жұқпалы жөтелдің себебі деп санайды. 1907 жылы ол Брюссельдің еркін университетінде бактериология профессоры болды.
In 1895 Bordet made his discovery that the bacteriolytic effect of acquired specific antibody is significantly enhanced in vivo by the presence of innate serum components which he termed alexine (but which are now known as complement). Four years later, in 1899, he described a similar destructive process involving complement, "hemolysis", in which foreign red blood cells are ruptured or "lysed" following exposure to immune serum. In 1900, he left Paris to found an institute in Brussels like Pasteur's, and continued to work extensively on the mechanisms involved in the action of complement. These studies became the basis for complement fixation testing methods that enabled the development of serological tests for syphilis (specifically, the development of the Wassermann test by August von Wassermann). The same technique is used today in serologic testing for countless other diseases. With Octave Gengou, he isolated Bordetella pertussis in pure culture in 1906 and posited it as the cause of whooping cough. He became Professor of Bacteriology at the Université Libre de Bruxelles in 1907.
Марапаттар мен құрметтер
1916 жылы наурыз айында ол Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды және 1930 жылы олардың Крониян лекциясын оқыды. Осы лекцияда Борде сонымен қатар Феликс д’Эрелл ашқан бактерияларды өлтіретін «көрінбейтін вирустар» – бактериофагтардың жоқ екенін, ал бактериялар аутолиз процесі арқылы өздерін-өз жоятынын тұжырымдады. Бұл теория 1941 жылы Русканың бактериофагтардың алғашқы электрондық микроскоп суреттерін жариялағаннан кейін күшін жойды. Ол иммунитетке қатысты жаңалықтары үшін 1919 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығына ие болды. Борде 1961 жылы қайтыс болды және Брюссельдегі Иксель зиратында жерленді. 1919: Бельгия Корольдік ғылым, әдебиет және көркем өнер академиясының мүшесі. 1921: Эдинбург университетінің терапия саласындағы Камерон сыйлығы. Брюссельдегі Борде теміржол станциясы оның құрметіне аталған. Сондай-ақ, Жюль Борде атындағы онкология институты да оның есімімен байланысты.
In March 1916, he was elected a Foreign Member of the Royal Society and in 1930, delivered their Croonian Lecture. In this lecture, Bordet also concluded that bacteriophages, the bacteria killing "invisible viruses" discovered by Felix d'Herelle did not exist and that bacteria destroyed themselves using a process of autolysis. This theory collapsed in 1941 with the publication by Ruska of the first electron microscope pictures of bacteriophages. The Nobel Prize in Physiology or Medicine was awarded to him in 1919 for his discoveries relating to immunity. Bordet died in 1961 and was interred in the Ixelles Cemetery in Brussels. 1919: Member of the Royal Academy of Science, Letters and Fine Arts of Belgium. 1921: Awarded the Cameron Prize for Therapeutics of the University of Edinburgh. The Bordet railway station in Brussels is named after him. The cancer hospital Institut Jules Bordet is also named after him.