Коринн Гриффит: «Экраның Гүлшаңы» өмірі мен мансабы

Кіріспе

Corinne Griffith (туған кезде Griffin; 21 қараша 1894 – 13 шілде 1979) – американдық актриса, кинопродюсер, жазушы және кәсіпкер. "Экранның орхидея ханымы" атымен танымал болған ол, нұрлы фильмдер дәуіріндегі ең әдемі актрисалардың бірі саналды. Гриффит әдемілігінен бөлек, Франк Ллойдтың "The Divine Lady" (1929) фильміндегі рөлі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды, бұл оған "Оскар" сыйлығының "Үздік әйел актриса" номинациясын әкелді. Техас штатында дүниеге келген Гриффит, Оңтүстік Калифорнияда өткен сұлулық сайысында жеңіске жеткеннен кейін кино мансабын бастады. 1916 жылы ол Vitagraph Studios компаниясымен келісімшартқа отырды және он жыл бойы студияның көптеген фильмдерінде ойнады. 1920 жылы First National Pictures үшін фильмдер түсіре бастады және студияның танымал жұлдыздарының біріне айналды. 1920-ші жылдардың ортасында Гриффит фильмдердің атқарушы продюсері болды және 1925 жылғы "Déclassée" мен "Classified" фильмдерінің продюсері болды, екеуінде де өзі ойнады. 1920-ші жылдардың соңында Гриффиттің кино мансабы төмендеді, бірақ ол "Outcast" (1928) және "The Garden of Eden" (1928) драмаларында басты рөлдерді орындады. Келесі жылы "The Divine Lady" фильміндегі рөлі үшін "Оскар" сыйлығының "Үздік әйел актриса" номинациясына ие болды. Ол 1924 жылы өзі де түскен "Lilies of the Field" фильмінің қайта түсірілімінде ойнады. Оның келесі фильмі "Back Pay" (1930) Гриффиттің зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы туындысы ретінде жарияланды. Алайда, екі жылдан кейін ол өзінің алғашқы дыбысты фильмі "Lily Christine" басты рөлінде ойнады. 1932 жылдан кейін Гриффит актерлік мансабын доғарып, табысты жазушы және кәсіпкер атанды, көптеген көркем және ғылыми-популярлық кітаптар жазды, сондай-ақ 1920-ші жылдарда инвестициялай бастаған жылжымайтын мүлік бизнесіне де қатысты. 1936 жылы ол үшінші күйеуі, "Washington Redskins" командасының иесі Джордж Престон Маршаллға үйленді және 1958 жылға дейін онымен бірге өмір сүрді. Ол 1962 жылы "Paradise Alley" фильміндегі шағын рөлімен киноға соңғы рет қатысты, бұл оның 28 жылдан кейінгі алғашқы экрандық пайда болуы болды. 1963 жылы Гриффит туралы деректі фильм "Papa's Delicate Condition" жарық көрді, ол оның 1952 жылғы естеліктеріне негізделген және оның әкесімен арақатынасына арналған. 1979 жылдың шілде айында инсульт алған Гриффит Калифорния штатының Санта-Моника қаласындағы ауруханаға түсті, бірақ көп ұзамай жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 150 миллион долларлық мүлікті қалдырды, бұл оны сол кездегі әлемдегі ең бай әйелдердің біріне айналдырды.

American actress, film producer, author (1894–1979)

Corinne Griffith (née Griffin; November 21, 1894 – July 13, 1979) was an American film actress, producer, author and businesswoman. Dubbed "The Orchid Lady of the Screen," she was widely regarded as one of the most beautiful actresses of the silent film era. In addition to her beauty, Griffith achieved critical recognition for her performance in Frank Lloyd's The Divine Lady (1929), which earned her a nomination for the Academy Award for Best Actress. Originally from Texas, Griffith pursued a film career after winning a beauty contest in Southern California. In 1916, she signed a contract with Vitagraph Studios, appearing in numerous films for the studio through the remainder of the decade. In 1920, she began making films for First National Pictures and became one of the studio's bigger stars. In the mid 1920s, she began executive producing features and served as a producer on 1925's Déclassée and Classified, in both of which she starred. In the latter part of the 1920s, Griffith's film career slowed, though she had lead performances in Outcast (1928) and the drama The Garden of Eden (also 1928). The following year, she was nominated for the Academy Award for Best Actress for her performance in The Divine Lady. She starred in Lilies of the Field, a remake of the 1924 film in which she had also starred. Her following film, Back Pay (1930), was promoted as Griffith's final screen appearance before her retirement. She did, however, appear as the lead in Lily Christine, her first sound film, two years later. After 1932, Griffith retired from acting and became a successful author and businesswoman, writing numerous fiction and non fiction books, as well as venturing into real estate, in which she had begun investing in the 1920s. She married her third husband, Washington Redskins owner George Preston Marshall, in 1936, and remained married to him until 1958. She made her final film appearance with a minor role in Paradise Alley (1962), which marked her first screen appearance in 28 years. A biographical film about Griffith was released in 1963 titled Papa's Delicate Condition, based on her 1952 memoir and focusing on the relationship between her and her father. After suffering a stroke in July 1979, Griffith was hospitalized in Santa Monica, California, where she died shortly after of a heart attack. She left behind a reported estate of $150 million, making her one of the wealthier women in the world at that time.

18941932: Ерте өмір және Vitagraph фильмдері

Гриффит 1894 жылғы 21 қарашада Техас штатының Уэйко қаласында дүниеге келген. Бірнеше дереккөздер Гриффиттің туған жері – Тексаркана деп мәлімдейді, бірақ «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі оның некрологында ол Уэйкода туғаны жазылған. Бұл мәліметті «The Washington Post» газетінің мақаласы да растайды, онда Гриффиттің өзінің Тексарканада емес, Уэйкода туғанын, бірақ сонда өскенін айтқан. Оның анасының анасы, Мария Антес, ол да иммигрант, Германияның Дармштадт қаласынан шыққан. Гриффит дүниеге келген кезде анасы Амболин 20 жасқа жуық, ал әкесі Джон 40 жасқа жуық болған. Гриффиттің ата-анасы 1887 жылы үйленген, бұл оқиға жергілікті жоғары қоғамда ерекше тойланды. Олар Техастың Тексаркана қаласына көшер алдында, Гриффит он жасқа дейін сонда тұрды; содан кейін Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына, Киелі Жүрек монастырының мектебіне оқуға кетті. Оның әкесі 1912 жылғы 20 наурызда Техастың Минерал Веллс қаласында қайтыс болды. Бастауыш білімін аяқтағаннан кейін Гриффин 1912–1913 оқу жылында Остиндегі Техас университетіне түсті. Актерлік карьерасын бастамас бұрын ол биші болып жұмыс істеген. Гриффиттің киноиндустриясына қалай келгені туралы әртүрлі әңгімелер бар. Әкесінің қайтысынан кейін Гриффит Техастан шығып, анасы мен әпкесі Огустамен бірге Оңтүстік Калифорнияға көшіп барды. Кейбір дереккөздерде Витаграф студиясының директоры Роллин С. Стерджен оны Калифорния штатының Санта-Моника қаласында өткен сұлулық конкурсында жеңіске жеткеннен кейін актерлік мансапты ұсынуға ынталандырды, себебі Стерджен сол конкурстың қазысы болған. Тағы бір мәлімет бойынша, Гриффит Калифорниядағы Крессент-Ситиде өткен жоғары қоғам өкілдерінің шарасында Стердженмен танысып, ол оған сол жерде фильмге түсуге келісімшарт ұсынған. 1919 жылғы газет мақаласында Гриффит Марди Гра фестивалі кезінде өткен сайыста жеңіске жеткеннен кейін Стердженнің өзіне Нью-Орлеанда ұсыныс жасағанын айтқан. Гриффиттің сөзіне қарағанда, Стерджен оған актриса болуды ұсынған, ал бірнеше айдан кейін ол Витаграфтың басшыларымен кездесу үшін Калифорнияға сапар шеккен. Ол өзінің кинодағы тұңғыш рөлін Эрл Уильямспен бірге «Ла Палома» атты қысқа фильмде ойнады.

Griffith was born Corinne Griffin on November 21, 1894 in Waco, Texas,efn|Several sources claim Texarkana as Griffith's birthplace, but her obituary in The New York Times states that she was born in Waco. This is supported by an article from The Washington Post that states Griffith herself asserted that she had been born in Waco, not Texarkana, though she was raised in the latter. her maternal grandmother, Maria Anthes, also an immigrant, was a native of Darmstadt, Germany. At the time of Griffith's birth, her mother Amboline was in her early 20s, while her father, John, was nearly 40. Griffith's parents had married in 1887, and the wedding was a celebrated event among local high society. before the family moved to Texarkana, Texas, where Griffith lived until age 10; she moved to New Orleans, Louisiana to attend the Sacred Heart Convent school. Her father died in Mineral Wells, Texas on March 20, 1912. After completing her primary education, Griffin enrolled at the University of Texas at Austin for the 1912–1913 semester year. She also worked as a dancer before she began her acting career. Accounts of Griffith's entry into the film industry vary. At some point after her father's death, Griffith left Texas and relocated with her mother and sister, Augusta, to Southern California. Some sources claim she was urged by Vitagraph Studios director Rollin S. Sturgeon to pursue an acting career after winning a beauty contest in Santa Monica, California, in which Sturgeon was a judge. According to another account, Griffith met Sturgeon at a high society event in Crescent City, California, and he offered her a film contract on the spot. In a 1919 newspaper article, Griffith said she was approached by Sturgeon in New Orleans after she won a pageant during the Mardi Gras festival. According to Griffith, Sturgeon suggested she become an actress, and several months later she traveled to California to meet with executives at Vitagraph. She made her screen debut in a short film titled La Paloma, opposite Earle Williams.

1923-1932: Бірінші Ұлттық келісімшарт

1923 жылы үш жылдық некеден кейін Гриффит Кэмпбелден ажырасты, оны зорлық-зомбылық көрсетіп, маскүнемдікке ұшыраған деп айыптады. Сол жылы Гриффит «Витаграф» студиясынан кетіп, «First National» компаниясымен аптасына 10 000 долларлық әлдеқайда тиімді келісімшартқа қол қойды.

Гриффиттің алғашқы толық дыбысты фильмі – ол 1924 жылы түсірген осы рөльдегі үнсіз фильмінің қайта түсірілімі болған «Лилис оф Филд» еді. Гриффиттің дауысы, мұрыннан шыққандай естілетін, кейін ол толығымен жұрт назарынан шығып кетті.

1933-1964: Фильмнен кейінгі мансап

Гриффит кинодан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1934 жылы Мороскодан ажырасты. Екі жыл өткен соң ол бизнесмен және «Вашингтон Редскинс» командасының иесі Джордж Престон Маршаллға тұрмысқа шықты. 1941 жылдың желтоқсан айында олар Памела мен Синтия есімді екі қызды асырап алды. Маршаллмен некеде болған алғашқы жылдары ол «Вашингтон Редскинс» командасының әні «Hail to the Redskins» әнінің мәтінін жазды. 1940 жылдары Гриффит Лос-Анджелес аймағында жылжымайтын мүлікке инвестиция салуды бастады. Оның әрқайсысы оның атымен аталатын ғимараттардың құрылысы табысты болды, сондықтан ол 1950 жылы оларды 2,5 миллион долларға сатып алу туралы ұсыныстан бас тартты. Сол жылы ол Флоридада өткен Ұлттық жылжымайтын мүлік кеңестерінің алғашқы съезінде сөз сөйледі. Ол осы тақырыпқа деген адалдығы туралы былай деді: «Бізде басқа салықтардың орнына қолайлы нәрсе жоқ, себебі ысырапшылыққа, парақорлыққа және жемқорлыққа қолайлы нәрсе жоқ. Егер федералды үкімет өзінің ысырабының бір бөлігін ғана жойса, тіпті жылына 40 миллиард долларды жойса, мен сізге доллар мен центтермен үкіметке табыс салығының қажеті жоқ екенін дәлелдей аламын». Келесі жылы оның «Папаның нәзік халде» атты естеліктері Джеки Глисонның басты рөлде ойнаған осы аттас көркем фильмге айналды.

1965-1979: Тұлға және соңғы жылдар туралы талаптар

1965 жылы ақпанда ол төртінші күйеуі, Бродвей актері Дэнни Шоллға Вирджиния штатының Александрия қаласында үйленді. Шолл 44 жаста болды, ол Гриффиттен 25 жасқа кіші еді. Сотта Шоллдың адвокаты Гриффит неке құжаттарында өз жасын жалған көрсеткенін, сондай-ақ бұрынғы екі некесі туралы мәлімдемегенін айтты. 1972 жылы ол "Осыған сіз сенбейтін боларсыз" деген тақырыпта жеке басынан өткен оқиғалар жинағын жариялады. Оның соңғы кітабы "Мен картада сәттімін" (1974) – очерктер жинағы болды.

Экран және көпшілік бейнесі

Гриффит өзінің сұлулығы үшін көптеген басылымдарда мақталған. Сэмюэл Голдуиннің хатшысы Валерия Белетти Гриффитті "талантты болсын, болмасын, барлық үнсіз жұлдыздардың ішіндегі ең әдемісі" деп сипаттады, өзі жеке Гриффитті тікенді мінезді деп тапса да: "өте мақтаншыл және қараусыз. Ол ешкімге, тек өзінің итттеріне ғана қарайды, және жалпы алғанда көпшілікке ұнамайды". Биограф Энтони Слайдтың сөзіне сүйенсек, "камера оны жақсы көреді" деген кең таралған сөз Гриффит үшін туған. Сыртқы келбетіне қоса, Гриффит әдемі және денсаулыққа пайдалы бейнені сақтауға тырысты, ешқашан темекі тартпағанын және алкоголь ішпегенін айтты. Сондай-ақ, ол киноға түспеген кезде дөрекі сөздер айтудан және макияж жасаудан аулақ болды. Журналист Адела Роджерс Сент-Джонс бірде Гриффитті "күнәсіздіктің өзі" деп атады.

Өлім

Гриффит 1979 жылдың шілде айының басында ми артериосклерозы салдарынан инсульт алды және Санта-Моникадағы (Калифорния) Сент-Джон ауруханасына жатқызылды. Ол сол жерде 13 шілдеде 84 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның ұзақ уақыт бойы қарым-қатынасы үзілген әпкесі Аугуста бірнеше апта бұрын ғана қайтыс болған еді. Гриффиттің денесі Лос-Анджелестегі Пайнс крематорийінде өртелді және Тынық мұхитында теңізге жерленді. Ол қайтыс болған кезде Гриффиттің мүлкі 150 миллион долларға бағаланды, оның көп бөлігі жылжымайтын мүліктерден тұрды.