Кіріспе

Картриджге негізделген фильм форматы тұрақты фотосуретке түсіруде қолданылады. 1906-1949 жылдар аралығында шығарылған ролл фильм форматы үшін 126 фильмді (роль форматын) қараңыз. 126 фильм – фотосуретке түсіруге арналған картридждік фильм форматы. Ол 1963 жылы Kodak компаниясымен ұсынылған, және көбінесе қарапайым, нүктелік-түсіру камераларымен, әсіресе Kodak компаниясының Instamatic камералар сериясымен байланысты. 126 бір кезде өте танымал болғанымен, 2008 жылдан бері өндірілмейді және оны фотолабораториялардың көбі өңдемейді.

Техникалық мәліметтер

1963 жылы Kodak пластикалық картриджге салынған жаңа пленканы ұсынды, осыған арналған "126" белгісін қайта енгізді. (Бұл сан бастапқыда 1906 жылдан 1949 жылға дейін басқа байланыссыз 126 рулондық пленка форматында қолданылған). "126" термині Kodak-тың жалпы 1xx пленка нөмірлеу жүйесін пайдаланып, 26 мм шаршы кескіндер тіркелгенін көрсетуге арналған. Дегенмен, кескіннің мөлшері шындығында 28×28 мм, әдетте басу немесе монтаждау кезінде маскалау арқылы шамамен 26,5×26,5 мм-ге дейін азайтылды. Аталған 28 мм шаршы мөлшердегі кескіннің диагоналі мм-ге тең, бұл 135 пленканың (24×36 мм) мм диагоналына жақын; кесілу коэффициенті немесе эквивалентті фокустық қашықтық көбейткіші диагональ өлшемдеріне негізделген. 126 пленкалық картридж және форматы ISO 3029 стандартында белгіленген, ол кейіннен кері тартылды. 120 форматы сияқты, арқасында үздісіз қаптама қағазы бар, ал кадр нөмірі картридждің артқы жағындағы кішкентай терезе арқылы көрінеді. Бұл типтегі пленкаға арналған камералар артқы есікте үлкен тіктөртбұрышты тереземен жабдықталған, одан кадр нөмірі ғана емес, сонымен қатар пленка түрі мен жылдамдығын көрсететін жазбаның бір бөлігі де көрінеді. Картриджде тұтқынмен бекітілген катушка бар, бірақ қоректендіру катушкасы жоқ: пленка мен қаптама қағазы тығыз оралып, картридждің қоректендіру бөлігіне орналастырылады. Кескіннің орналасуы картриджбен белгіленеді. Пленканың ені 35 мм, бірақ 135 пленкадан айырмашылығы, ол 828 пленкасындағыдай, әр кескінге бір тіркеу тесігінен басқа тесілмеген. Камерада сенсорлық штырь бар, ол пленка келесі кадрға толық жылғанда осы тесікке түседі, содан кейін орау түймесі немесе рычагы құлыпталады, осылайша алдын ала көрсетілген кадр сызықтарынан асып кетуіне жол бермейді. Картридждің үстіңгі жиегінде пленка қақпасының үстінде пленка жылдамдығын көрсететін белгілі бір орында шаршы ойыс бар. Кейбір жоғары деңгейдегі камералар осы ойысты дұрыс экспозицияны анықтау үшін немесе жарық өлшегішті орнату үшін пайдаланды. 126 картридж форматында шығарылған нақты пленкалардың жылдамдықтары ISO 64/19° мен ISO 400/27° аралығында болса да, стандарт ISO 20/14°-тан ISO 1600/33°-ға дейінгі 20 түрлі жылдамдықты анықтады. Пленка бастапқыда 12 және 20 кескін ұзындығында қол жетімді болды; тұрақты өндіріс тоқтаған кезде ол тек 24 кадрлық картридждерде ғана қол жетімді болды. Түсірілген пленка түсіру катушкасында сақталады және қайта орау қажеті жоқ, бұл камераларды жүктеу және түсіруді өте оңай етеді.

Тарих

Формат 1963 жылы Kodak компаниясы Kodapak тауарлық атауымен және Instamatic камералар тізбегімен бірге енгізілді, сондай-ақ 1965 жылы Super 8 түсірілімді пайдаланатын Instamatic M сериялы кинокамераларында қолданылды. Kodak және басқа компаниялар шамамен он миллион камера өндірді. Көптеген жағдайларда, бұл формат көбінесе қарапайым әуесқой камералар үшін қолданылды; ал кейбір жоғары сапалы модельдерді Kodak, Minolta, Rollei, Yashica және Zeiss Ikon сияқты компаниялар жасады. 126 картриджі үй шаруашылығындағы заттарды пайдаланып құрастырылатын қара тесік камераның негізі ретінде де пайдаланылды. Kodak компаниясы 1999 жылдың 31 желтоқсанында бұл форматты ресми түрде тоқтатты. Қолданылмаған, ескірген 126 пленкаларын әлі де қолданылған тауарлар дүкендерінде, мұражайлық сатуларда және онлайн аукциондарда кездестіруге болады. Егер олар тоңдырылған күйде сақталмаса, олар нашарлаған болуы мүмкін және тек тәжірибелер үшін ғана жарамды.

Қазіргі қолжетімділігі және қолданылуы

Италиядағы Феррания 126 пленка шығарған соңғы фабрика болды. Олар өздерінің Solaris брендімен ISO 200 түсті басуға арналған пленканы сатты. Соңғы жоспарланған өндіріс 2007 жылдың сәуір айында өтті, бірақ 2007 жылдың соңында күтпеген өндіріс жүргізілуі саладағы сарапшыларды таң қалдырды және оның тоқтатылмағанына үміт тудырды. Ферранияның кейін банкротқа ұшырауы 126 пленкаға арналған ірі масштабты фабрикалық көздің жойылғанын білдірді. Кейбір фотографтар ескірген 126 пленкадан пластикалық картриджді қайта пайдаланып, оларды жаңа 35 мм пленкамен толтырады. Бұл процесс қиын емес, бірақ толығымен қолайлы емес, себебі оны 35 мм пленканы картриджден шығару қажет болғандықтан, қараңғыда орындау керек. Сонымен қатар, екі пленканың тесікшелер схемасы едәуір өзгеше. 126 камералардың пленканы жылжыту механизмі бір сурет үшін бір жиектің тесікшесіне сүйенсе, 35 мм камера пленкасының екі жиегінде бір сурет үшін сегіз тесікше болады. Фотограф суреттер арасында пленканы жылжыту механизмін бірнеше рет қолдануы керек, және әрбір суреттің бір жиегінде тесікшелер көрінеді. 126 картриджіне қол жеткізе алмаған фотографтар үшін адаптер бар, бірақ ол барлық камераларға да сәйкес келмейді. Оның ені 35 мм және өнеркәсіптік стандарттағы C 41 химиялық процесінде өңделгендіктен, фотолаборатория пленканың стандартты, 35 мм енді, C 41 пленка екенін білген жағдайда, көптеген 126 пленкаларын өңдеуге дайын. Фотосуреттерді басып шығару қиындықтар тудыруы мүмкін, себебі қазіргі заманғы пленка өңдеу жабдықтары көбінесе 126 пленканың шаршы пішімін қабылдай алмайды. Кейбір мамандандырылған фотосурет басушылар оны дұрыс өңдей алады. Фильмді сканерлеуге арналған жарық көзі бар стандартты жазық сканерлер 126 негативтерін сканерлеу үшін қолданылуы мүмкін, мүмкін қара қағаздан жасалған маскамен. Ескі пленкаларға C 22 сияқты сирек кездесетін өңдеу қажет болуы мүмкін.