Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қасиетті Омер (sɛ̃. t‿omɛʁ; ; Picard: Saint Onmé) – Франциядағы коммуна және Па-де-Кале департаментінің субпрефектурасы. Ол Лилльдің батыс-солтүстігінде, Кале темір жолы бойында орналасқан және Артуа провинциясында жатыр. Қала әулие Аудомардың құрметіне аталған, ол осы аймаққа христиан дінін әкелген. Aa өзенінің кеме жүзе алатын бөлігі Қасиетті Омерден басталып, Францияның солтүстігіндегі Гравелин қаласына дейін Солтүстік теңізіне жетіп саналады. Өзеннің қабырғаларынан төмен, Aa өзені Лис өзеніне қосылатын Neufossé каналымен байланысады.
Saint Omer (sɛ̃. t‿omɛʁ; ; Picard: Saint Onmé) is a commune and sub prefecture of the Pas de Calais department in France. It is west northwest of Lille on the railway to Calais, and is located in the Artois province. The town is named after Saint Audomar, who brought Christianity to the area. The canalised section of the river Aa begins at Saint Omer, reaching the North Sea at Gravelines in northern France. Below its walls, the Aa connects with the Neufossé Canal, which ends at the river Lys.
Тарих
Сент-Омер алғаш рет 7 ғасырда Ситиу (Sithieu немесе Sitdiu) деген атпен, Аудомардың бастамасымен құрылған Сент-Бертин аббаттығының төңірегінде жазылған еңбектерде кездеседі. Thérouanne епископы Омер 7 ғасырда Сент-Бертин аббаттығын құрды, ол Нотр-Дам аббаттығының бастауы болды. Екі монастырь арасында француз төңкерісіне дейін созылған бәсекелестік пен келіспеушіліктер тез арада туды, әсіресе 1559 жылы Сент-Омер епископтық орынға айналып, Нотр-Дам собор дәрежесіне көтерілгенде. 9 ғасырда монастырьлардың маңында өскен ауыл Сент-Омер деп аталды. Нормандар 860 және 880 жылдары осы жерді қиратты. Он жылдан кейін қала мен монастырь қоршау қабырғаларын салып, олардан қорғалды. Француздар, фламандтар, ағылшындар және испандықтар жиі таласқан аймақтардың шекарасында орналасқан Сент-Омер тарихының көп бөлігінде қоршаулар мен әскери шабуылдарға ұшырады. 932 жылы Фландрияның Арнульфы Артуа графтығын бағындырды және Сент-Омер (голланд тілінде Sint Omaars) келесі үш ғасыр бойы Фландрия графтығының бір бөлігі болды. 1071 жылы Филипп I және Фландрияның жас графы Арнульф III Сент-Омерде Арнульфтің ағасы және бұрынғы қорғаушысы Роберт Фризиялықтан жеңіліске ұшырады, ол кейіннен 1093 жылы қайтыс болғанға дейін Фландрия графы болды. Сент-Омер 12-13 ғасырларда мата өнеркәсібімен бірге гүлденді. 1127 жылы қала граф Уильям Клитодан коммуналық харта алды, бұл Батыс Фландриядағы қала құқығына ие болған алғашқы қала болды. Кейіннен қала мата өндірісіндегі жетекшілігін Брюггеге жоғалтты. Бальдуин I графтың күңкіреуінен кейін Фландрия графтығы әлсіреп қалды. 1214 жылы Франция королі Филипп II Балдуиннің қызы Жоанна мен оның күйеуі Фландрия графы Фердинандты тұтқындап, оларды Понт-а-Венден шартына қол қоюға мәжбүр етті, онда Артуа Францияға берілді. Фердинанд бұған келіспеді, император Отто IV және Англия королі Джонмен одақтасып, Бувинде Филипп II-ге қарсы шайқасты, бірақ жеңіліске ұшырады. Келесі 170 жыл бойы саяси бөлінуге қарамастан, қала Фландрияның экономикалық желісінің бір бөлігі болып қала берді. 1340 жылы қала маңында ағылшын-фламанд әскері мен Бургундия герцогы Эуд IV басқарған француз әскері арасында ірі шайқас болды, нәтижесінде ағылшын-фламанд әскері кері шегінуге мәжбүр болды. 1384 жылдан бастап Сент-Омер Бургундиялық Нидерландтың, 1482 жылдан Габсбург Нидерландтың және 1581 жылдан 1678 жылға дейін Испаниялық Нидерландтың құрамына кірді. Француздар 1551 және 1596 жылдар аралығында қалаға қарсы сәтсіз әрекеттер жасады. Отыз жылдық соғыс кезінде француздар 1638 жылы (кардинал Ришелье басшылығымен) және 1647 жылы шабуыл жасады. Ақыры 1677 жылы он жеті күндік қоршаудан кейін Людовик XIV қаланы капитуляцияға мәжбүр етті. 1678 жылдың күзінде қол қойылған Нимгеген бейбіт шарты Францияның басып алуын және оны қосып алуын бекітті. 1711 жылы Сент-Омерді Марлборо герцогы қоршап алды. Қалада ашаршылық болғандықтан, Жаклин Робин қалаға азық-түлік жеткізу үшін өмірін қауіпке тігіп, 1884 жылы собордың алдында оның үлкен мүсіні орнатылды. Сент-Омер колледжі 1593 жылы ағылшын иезуиті Роберт Персонс С.Ж. ағылшын католиктерін оқыту үшін құрды. Протестанттық реформациядан кейін Англияда Рим-католик білім беруіне қарсы қылмыстық заңдар қабылданды. Колледж 1762 жылға дейін Сент-Омерде жұмыс істеді, содан кейін Брюггеге, ал 1773 жылы Льежге көшіп барды. Ақырында 1794 жылы Англияға көшіп, Ланкаширдегі Стонихерсте орналасты. Сент-Омер колледжінің бұрынғы студенттері Джон Кэрролл, оның інісі Дэниел және оның туысы Чарльз. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1914 жылдың 8 қазанында британдық Корольдік әуе корпусы (RFC) Сент-Омерге келді және жергілікті жарыс алаңының жанында штаб құрылды. Келесі төрт жыл ішінде Сент-Омер RFC операцияларының орталық нүктесі болды. Көптеген эскадрильялар Сент-Омерді басқа жерлерге көшуден бұрын транзиттік лагерь ретінде пайдаланғанымен, база RFC-ге логистикалық қолдауды арттырғандықтан маңыздылығын арттырды. Көптеген Корольдік әуе күштері эскадрильялары осы кезеңде Сент-Омерде құрылған эскадрильяларға қатысты. Олардың ішінде: 1914 жылдың 14 желтоқсанында Сент-Омерде құрылған IX эскадрилья RAF және 1915 жылдың 10 ақпанында құрылған No. 16 эскадрилья RAF. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Люфтваффе әуеайлақты пайдаланды. Ұлыбритания шайқасының батыры Дуглас Бадер Франциядағы әуе шайқасы кезінде "Спитфайр" ұшағынан парашютпен секіріп түскенде, ол бастапқыда Сент-Омердегі Люфтваффе ауруханасында емделді. Ол құтылу кезінде жасанды аяғын жоғалтқан, ал RAF оған бомбалау шабуылы кезінде жаңа аяқ жіберді.
Saint Omer first appeared in the writings during the 7th century under the name of Sithiu (Sithieu or Sitdiu), around the Saint Bertin abbey founded on the initiative of Audomar, (Odemaars or Omer). Omer, bishop of Thérouanne, in the 7th century established the Abbey of Saint Bertin, from which that of Notre Dame was an offshoot. Rivalry and dissension, which lasted till the French Revolution, soon sprang up between the two monasteries, becoming especially virulent when in 1559 St Omer became a bishopric and Notre Dame was raised to the rank of cathedral. In the 9th century, the village that grew up round the monasteries took the name of St Omer. The Normans laid the place waste about 860 and 880. Ten years later the town and monastery had built fortified walls and were safe from their attack. Situated on the borders of territories frequently disputed by French, Flemish, English and Spaniards, St Omer for most of its history continued to be subject to sieges and military invasions. In 932 Arnulf of Flanders conquered the County of Artois and Saint Omer (Sint Omaars in Dutch) became part of the County of Flanders for the next three centuries. In 1071 Philip I and the teenage Count Arnulf III of Flanders were defeated at St Omer by Arnulf's uncle and former protector, Robert the Frisian, who subsequently became the Count of Flanders until his death in 1093. Along with its textile industry, St Omer flourished in the 12th and 13th century. In 1127 the town received a communal charter from the count, William Clito, becoming the first town in West Flanders with city rights. Later on the city lost its leading position in the textile industry to Bruges. After the mysterious death of Count Baldwin I, the County of Flanders was weakened. In 1214 Philip II of France captured Baldwin's daughter Joan and her husband Ferdinand, Count of Flanders and forced them to sign the Treaty of Pont à Vendin, in which Artois was yielded to France. Ferdinand did not take this lying down, and allied with Emperor Otto IV and John, King of England, he battled Philip II at Bouvines, but was defeated. Despite the political separation for the next 170 years, the city remained part of the economic network of Flanders. In 1340 a large battle was fought in the town's suburbs between an Anglo Flemish army and a French one under Eudes IV, Duke of Burgundy, in which the Anglo Flemish force was forced to withdraw. From 1384, St Omer was part of the Burgundian Netherlands, from 1482 of the Habsburg Netherlands and from 1581 to 1678 of the Spanish Netherlands. The French made futile attempts against the town between 1551 and 1596. During the Thirty Years' War, the French attacked in 1638 (under Cardinal Richelieu) and again in 1647. Finally in 1677, after a seventeen day siege, Louis XIV forced the town to capitulate. The peace of Nijmegen signed in the fall of 1678 permanently confirmed the conquest and its annexation by France. In 1711, St Omer was besieged by the Duke of Marlborough. With the town on the verge of surrendering because of famine, Jacqueline Robin risked her life to bring provisions into the town, in memory of which in 1884 a large statue of her was erected in front of the cathedral. The College of Saint Omer was established in 1593 by Fr Robert Persons SJ, an English Jesuit, to educate English Roman Catholics. After the Protestant Reformation, England had established penal laws against Roman Catholic education in the country. The college operated in St Omer until 1762, when it migrated to Bruges and then to Liège in 1773. It finally moved to England in 1794, settling at Stonyhurst, Lancashire. Former students of the College of Saint Omer include John Carroll, his brother Daniel and his cousin Charles. During World War I on 8 October 1914, the British Royal Flying Corps (RFC) arrived in Saint Omer and a headquarters was established at the aerodrome next to the local race course. For the following four years, Saint Omer was a focal point for all RFC operations in the field. Although most squadrons only used Saint Omer as a transit camp before moving on to other locations, the base grew in importance as it increased its logistic support to the RFC. Many Royal Air Force squadrons can trace their roots to formation at Saint Omer during this period. Among which are No. IX Squadron RAF which was formed at Saint Omer, 14 December 1914 and No. 16 Squadron RAF which was formed on 10 February 1915. During World War II, the Luftwaffe used the airfield. When the RAF's legless Battle of Britain ace, Douglas Bader, parachuted from his Spitfire during an aerial battle over France, he was initially treated at a Luftwaffe hospital at Saint Omer. He had lost an artificial leg when bailing out, and the RAF dropped him another one during a bombing raid.
Жақын аймақтар
Клермарей орманының шекарасында, батпақтардың соңында 1140 жылы Альзас Тьерриі құрған аббаттың қираған қалдықтары орналасқан. Томас Бекет 1165 жылы осы жерге паналаған. Сент-Омердің оңтүстігінде, Аа өзенін бақылайтын төбеде Хельфау лагері орналасқан, ол көбінесе Сент-Омер лагері деп аталады. Қаланың жанындағы Нёфоссе каналында Ascenseur des Fontinettes гидравликалық лифті орналасқан, ол бұрын канал кемелерін Аа өзеніне дейін 12 метрлік биіктікке көтеріп, түсіретін. 1967 жылы оның орнына үлкен шлюз салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл аймақ V-2 зымыранын ұшыру алаңы ретінде таңдалды. Осы мақсатта Эперлектегі жақын жердегі бекініс және Ла Купольдегі жер асты кешені салынды және қазір жұртшылыққа ашық.
At the end of the marshes, on the borders of the forest of Clairmarais, are the ruins of the abbey founded in 1140 by Thierry of Alsace. Thomas Becket sought refuge here in 1165. To the south of Saint Omer, on a hill commanding the Aa, lies the camp of Helfaut, often called the camp of Saint Omer. On the Canal de Neufossé, near the town, is the Ascenseur des Fontinettes, a hydraulic lift which once raised and lowered canal boats to and from the Aa, over a height of 12m. This was replaced in 1967 by a large lock. During the Second World War, the area was chosen as a launch site for the V 2 rocket. The nearby blockhouse at Éperlecques and underground complex of La Coupole were built for this purpose and are open to the public.
Мәдениет
Сент-Омер этникалық, тілдік және иммигранттық қауымдастықтардың алуан түрлілігімен ерекшеленеді. Haut Pont – Сент-Омердің батыс фламандтық аймағы, фламандтық/бельгиялық тамырлары бар. Кафедральдің оңтүстік-шығысында жаңадан құрылған түрік ауданы орналасқан; жергілікті түріктердің көпшілігі христиан дінін ұстанады (атап айтқанда, грек православтығы, грек текті немесе шығыс обрядтары мен католик дініне ауысқандар), олар діни қуғын-сүргіннен қашу үшін Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Францияға келді. Генеалогтар аймақтағы британдық, голландтық, неміс, австриялық, венгр, чех, словак және поляк мәдениеттерінің көптеген ықпалдарын атап өтті. Аймақтың кен өндіру және шыны жасау өнеркәсібі соғыстан кейінгі (Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезеңінде) халықтың қайта өркендеуіне үлкен үлес қосты деп саналады.
Saint Omer is diverse in ethnic, linguistic and immigrant communities. Haut Pont is a heavily West Flemish section of Saint Omer which has Flemish/Belgian roots. In the Southeast of the cathedral is a newly formed Turkish neighborhood; the majority of the local Turks are members of the Christian faith (i. e. Greek Orthodox or of ethnic Greek origin, Eastern Rite and Catholic converts), who arrived in France after World War I to escape religious persecution. Genealogists have noted the many cultural influences in the area, including British, Dutch, German, Austrian, Hungarian, Czech, Slovak and Polish. It is believed the region's mining and glass manufacturing industries contributed to a revived post war (WWI and WWII era) population.
Қоғамдық кітапхана
Сент-Омердің қоғамдық кітапханасының сирек кітаптар бөлімінде Гутенбергтің 42 жолды Киелі кітабының француз тіліндегі үш данасының бірі сақталады, ол бастапқыда Сент-Бертин аббаттығының кітапханасына тиесілі болған. Қалған екі данасы Парижде орналасқан. 2014 жылдың қараша айында Сент-Омердегі қоғамдық кітапханада бұрын белгісіз Шекспирдің Бірінші фолиосы табылды. Кітап 200 жыл бойы кітапханада тоқталмай жатқан күйде сақталды. Алғашқы 30 беті жоғалған. Көптеген сарапшылар оның түпнұсқа екенін анықтауға көмектесті, сондай-ақ сақталған алғашқы бетіне "Невилл" деген есім жазылған, бұл оның бұрын Эдуард Скаррисбрикке тиесілі болғанын көрсетеді. Скаррисбрик католиктерге қарсы қысымға байланысты Англиядан қашып, иезуиттердің білім орны – Сент-Омер колледжінде оқыған. Оның түпнұсқа екеніне Невада университетінің профессоры және әлемдегі Шекспирді зерттеудегі ең авторитетті мамандардың бірі Эрик Расмуссен растады, ол сол кезде Лондон қаласында болған. Франциядағы Бірінші фолионың тағы бір белгілі данасы Париждегі Ұлттық кітапханада сақтаулы.
The public library of Saint Omer holds, in its rare books section, one of the three French copies of the 42 line Gutenberg Bible, originally from the library of the Abbey of Saint Bertin. The other two copies are in Paris. In November 2014, a previously unknown Shakespeare First Folio was found in a public library in Saint Omer. The book had lain undisturbed in the library for 200 years. The first 30 pages were missing. A number of experts assisted in authenticating the folio, which also had a name, "Neville", written on the first surviving page, indicating that it may have once been owned by Edward Scarisbrick. Scarisbrick had fled England due to anti Catholic repression and attended Saint Omer College, a Jesuit institution. Confirmation of its authenticity came from a professor at the University of Nevada and one of the world's foremost authorities on Shakespeare, Eric Rasmussen, who happened to be in London at the time. The only other known copy of a First Folio in France is in the National Library in Paris.
Спорт
Сент-Омер 2022 жылғы каноэ полодан әлем чемпионатының өткізуші қаласы болды.
St. Omer was the host of the 2022 Canoe Polo world championships.