Дэниел Мэсси: Англиялық актер және сахна шеберінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ағылшын актері және орындаушысы Дэниел Реймонд Мэйси (10 қазан 1933 – 25 наурыз 1998) – ағылшын актері және артисі. Ол ең көп танымал британдық "The Roads to Freedom" теледрамасындағы Дэниел рөлімен, Майкл Брайантпен бірге ойнағандығы үшін. Сонымен қатар, ол 1968 жылғы американдық "Star!" фильміндегі Ноэль Ковард (Мэйсидің тәрбиешісі) рөлімен де белгілі, осы рөлі үшін ол "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды және "Оскар" сыйлығына ие болды.

Ерте өмір

Масси 1933 жылы Лондонда дүниеге келген. Ол Этон колледжінде және Кембридж Корольдік колледжінде білім алған. Ол белгілі Масси әулетінің мүшесі болды, оған әкесі Реймонд Масси, қарындасы Анна Масси және оның емісі Винсент Масси, Канаданың алғашқы туған генерал-губернаторы кірді. Оның анасы актриса Адриан Аллен болған. Әке-шешесі ажырасқаннан кейін анасымен бірге өмір сүрген Масси ересек өмірінің көп бөлігінде әкесін көбінесе көрмеді; алайда, олар 1961 жылғы «Каролеваның күзетшілері» фильмінде әке мен бала рөлінде түсті.

Мансап

Масси өзінің кинодағы дебютін бала кезінде құдасы Ноэль Ковардтың «Біз қызмет ететін жерде» (1942) атты теңіз драмасында жасады. Кейін ол 1968 жылы Джули Эндрюспен түсірілген «Жұлдыз!» фильмінде Ковард рөлін ойнады, бұл рөл үшін ол «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды және «Үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша жалғыз рет «Оскарға» ұсынылды. Джон Осборнның «Көңіл көтеруші» (1960 жылы экранға шыққан) пьесасының сахналық және кино нұсқаларында ол Лоренс Оливьедің күйеу баласы рөлінде есімдерін танытты. Масси 1950-ші жылдардан бастап көптеген британдық фильмдерде ойнады, олардың ішінде «Жокерлер» (1967), «Мэри, Шотландия королевасы» (1971), «Үрейлі жертөлке» (1973, оның кейіпкерінің қарындасын шынайы өміріндегі қарындасы Анна Масси сомдады), «Мысық және канарейка» (1979), «Жеңіс!» (1981) және «Әкесінің атымен» (1993) фильмдері бар. Оның мансабындағы тағы бір жарқын оқиға – сахнадағы рөлдері, әсіресе Рональд Харвудтың «Тарапқа бөліну» пьесасындағы неміс дирижері Вильгельм Фуртвенглер рөлі. Масси 1996 жылы «Үздік актер» номинациясы бойынша «Оливье» сыйлығына ие болды. 1996 жылы ол Бродвейде осы рөлді қайта ойнап, 1997 жылы «Драмалық сыйлыққа» «Үздік актер» номинациясын алды. Оның басқа Бродвейдегі өнер көрсетулеріне 1963 жылы Георг рөлінде «Ол мені жақсы көреді» және 1973 жылы Гастон рөлінде «Жижи» сияқты мюзиклдер кірді. 1987 жылы ол Вест-Эндте Стивен Сондхаймның «Фоллиз» мюзиклінде Бенджамин Стоун рөлін ойнады. 1980-ші және 1990-шы жылдары ол «Royal Shakespeare Company» труппасымен бірге «Бос еңбек сүйіспеншілігі», «Шарасыздыққа шара» және «Өміріңнің гүлденген шағы» сияқты қойылымдарда ойнады, соңғысында Джон Тоумен бірге. 1970 жылы Масси Майкл Брайанттың басқаруымен Жан Поль Сартрдың «Азаттыққа жолдар» ромасының көп бөлімді BBC бейімдемесінде ашық гей болған Дэниел рөлін ойнады, онда ол Матье рөлінде ойнады. Массидің телекарьерасындағы тағы бір ерекшелік – Би-Би-Сидегі «Құрбандық» (1981) фильміндегі Преподобный Хейл, «Алтын тостаған» (1972) фильміндегі Принц, «Инспектор Морс» эпизодындағы «Ұшумен алданған» фильміндегі Энтони Донн (тағы да Джон Тоуменмен бірге) және оның ЖИТС қорбаны рөліндегі «Жақын байланыс» (1987) фильміндегі ойнаған рөлдері. Джереми Бретт Шерлок Холмс рөлінде «Тор көпірінің мәселесі» сериалының 3-ші маусымының 2-ші бөлімінде, «Шерлок Холмс іс кітабында» (Granada Television, 1991) АҚШ сенаторы рөлін ойнады. Брет бір кезде Мэйсидің әпкесі Аннаға үйленген және Аннадан туған Мэйсидің жүрегіне жақын немере інісі, актер Дэвид Хаггинстің әкесі болған. Сонымен қатар, ол Алан Близдейлдің классикалық «G. B. H.» (1991) фильмінде Гросвенордың эксцентриктік мейманхана иесі рөлінде ойнап, көрермендердің назарын өзіне аударды.

Massey made his film debut as a child in his godfather Noël Coward's naval drama, In Which We Serve (1942). He would later play Coward in the 1968 Julie Andrews vehicle Star!, a performance for which he won a Golden Globe Award and received his sole Academy Award nomination for Best Supporting Actor. He made a major impression as an adult as Laurence Olivier's son in law in the stage and screen versions of John Osborne's The Entertainer (film in 1960). Massey appeared in numerous British films from the 1950s onwards, including The Jokers (1967), Mary, Queen of Scots (1971), The Vault of Horror (1973, in which his character's sister was played by his real life sister, Anna Massey), The Cat and the Canary (1979), Victory! (1981) and In the Name of the Father (1993). Other highlights of his career were his stage roles, especially that of the German conductor Wilhelm Furtwängler in Ronald Harwood's Taking Sides; Massey was nominated for the 1996 Olivier Award as Best Actor. He recreated the role for Broadway in 1996, earning a 1997 Drama Desk Award nomination for Outstanding Actor In A Play. His other Broadway stage appearances included musicals such as She Loves Me as Georg in 1963 and Gigi (as Gaston) in 1973. He appeared in Stephen Sondheim's Follies as Benjamin Stone in the West End in 1987. In the 1980s and 1990s, he also appeared with the Royal Shakespeare Company in productions such as Love's Labour's Lost, Measure for Measure and The Time of Your Life, the latter alongside John Thaw. In 1970 Massey played the role of the openly gay character Daniel, alongside a cast headed by Michael Bryant as Mathieu in the acclaimed multi part BBC adaptation of Jean Paul Sartre's The Roads to Freedom. Other television highlights of Massey's career include The Crucible on the BBC (1981) as Reverend Hale, The Golden Bowl (1972) as the Prince, in the Inspector Morse episode "Deceived by Flight" as Anthony Donn, again with John Thaw, and his performance as an AIDS patient in Intimate Contact (1987). With Jeremy Brett as Sherlock Holmes, he played a US Senator in "The Problem of Thor Bridge", series 3, episode 2, The Case Book of Sherlock Holmes, Granada Television, 1991. Brett had once been married to Massey's sister, Anna, and was father to Massey's nephew by Anna, actor David Huggins. He also stole mostly every scene he appeared in the Alan Bleasdale classic G. B. H. (1991) as the awkward eccentric hotel owner, Grosvenor.