Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон саясаткері (1838–1922)
Japanese politician (1838–1922)
Маркиз – жапон мемлекет қайраткері және Мейдзи олигархиясының көрнекті мүшесі. 1898 жылы және 1914 жылдан 1916 жылға дейін Жапон империясының екінші премьер-министрі болды. Окума Жапонияда батыс ғылымы мен мәдениетін ерте қабылдағандардың бірі және Васеда университетінің негізін қалаушы. Ол орталықшыл саясатты ұстанған деп есептеледі.
Marquess was a Japanese statesman and a prominent member of the Meiji oligarchy. He served as the second Prime Minister of the Empire of Japan in 1898 and from 1914 to 1916. Ōkuma was also an early advocate of Western science and culture in Japan, and founder of Waseda University. He is considered a centrist.
Ерте өмір
Окума Хачитаро 1838 жылдың 11 наурызында Сага, Хизен провинциясында (қазіргі Сага префектурасы) Окума Нобуясу мен Мииконың тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі Сага доменінің самурай тобындағы артиллерия офицері болды, ал отбасы 300 коку жерге ие болған жоғары дәрежелі самурайлар отбасы еді. Олар ғылыми тақырыптарда да еңбектер жазған. Саяси еңбектері оның саяси ой-өрісіне терең ықпал еткендігі айтылады, сондай-ақ оны қолдағы феодалдық жүйені жою және конституциялық үкімет құруға бағытталған күш-жігерді қолдауға жетеледі. Окума келесі жылдары Нагасаки мен Киото арасында жиі саяхаттап, Мейдзи қайта жаңғыруына белсенді қатысты. 1867 жылы Соэджима Танеомимен бірге, ол сёгун Токугава Ёсинобуқа отставкаға келуді ұсынды. Бірақ Окума мен оның серіктері тұтқындалып, Сагаға қайтарылды. Кейіннен олар бір айға түрмеге отырды.
Ōkuma Hachitarō was born on March 11, 1838, in Saga, Hizen Province (modern day Saga Prefecture), the first son of Ōkuma Nobuyasu and Miiko. His father was a samurai class artillery officer of the Saga Domain, and the family were a high ranking samurai family who had a 300 koku territory. as well as works on scientific subjects. The political works are often said to have affected his political thinking profoundly, and encouraged him to support efforts to abolish the existing feudal system and work toward the establishment of a constitutional government. Ōkuma frequently traveled between Nagasaki and Kyoto in the following years and became active in the Meiji Restoration. In 1867, together with Soejima Taneomi, he planned to recommend resignation to the shōgun Tokugawa Yoshinobu. However, Ōkuma and his companions were arrested and sent back to Saga. They were subsequently sentenced to one month imprisonment.
Мэйдзи дәуірінің саяси өмірі
1868 жылы Мейдзи қалпына келтіруінің Бошин соғысынан кейін Окума жаңа Мейдзи үкіметінің сыртқы істеріне жауапкер етілді. Осы кезде ол британдық дипломат, сэр Гарри Смит Паркспен христиан дінін тыйым салу туралы келіссөздер жүргізді және Нагасакидегі католиктерге қатысты үкімет тарапынан қудалауды жалғастыруды талап етті. 1873 жылы Жапония үкіметі христиан дініне қойылған тыйымды алып тастады. Оған көп ұзамай Жапонияның ақша реформасы бағдарламасын басқару міндеті қосымша берілді. Ол Токиодағы орталық үкіметте лауазым алу үшін Иноуэ Каорумен жақын байланыстарын пайдаланды. 1870 жылы ол Жапонияның бірінші диетасына сайланды және көп ұзамай қаржы министрі болды. Осы лауазымда ол Жапонияның ерте кездегі өнеркәсіптік дамуына көмектескен мүлік және салық реформаларын жүзеге асырды. 1873 жылы Венада өткен Дүниежүзілік көрмеде Жапония үкіметін ұсынған комиссияға төрағалық етті. Ол сондай-ақ ұлттық валютаны біріктірді, ұлттық монетахананы құрды, және жекелеген Өнеркәсіп министрлігін ашты; алайда, 1881 жылы Мейдзи олигархиясындағы Сацума және Чошу топтарының мүшелерімен, әсіресе Ито Хиробумимен, шетелдік қарыздарды алу, конституция құру және әсіресе премьер-министр Курода Киётака және Сацумадан шыққан басқалардың қатысуымен болған заңсыз мүлік мәмілелерін ашқандығына байланысты туған келіспеушіліктерден кейін қызметтен босатылды. 1882 жылы Окума Конституциялық прогрессивтік партияны (Риккен Кайсинто) құрды, ол көп ұзамай Озаки Юкио және Инукай Цуёси сияқты басқа да жетекші тұлғаларды өз қатарына тартты. Сол жылы Окума Токионың Васеда ауданында Токио Сенмон Гакко (東京専門学校) мектебін құрды. Кейіннен бұл мектеп елдегі ең беделді жоғары білім беру орталықтарының біріне айналған Васеда университетіне айналды. Олардың арасындағы антагонизмге қарамастан, Ито 1888 жылдың ақпанында Окуманы Батыс державаларымен "теңсіз шарттарды" қайтадан келісудің қиын мәселесімен айналысу үшін Сыртқы істер министрі лауазымына қайта тағайындады. Ол келіскен шарттарды халық Батыс державаларына тым ыңғайлы деп қабылдады, бұл үлкен дау тудырды. 1889 жылы Окумаға Генъёша ұйымының мүшесі шабуыл жасады, ол бомбаны тікелей Окуманың каретасының астына лақтырды. Екі операциядан кейін Окуманың сол аяғы жамбас тұсынан ампутацияланды. Оның жерлеу рәсіміне Токиодағы Хибия саябағында шамамен 300 мың адам қатысты. Ол қайтыс болғаннан кейін елдегі ең жоғары награда – "Хризантема" орденінің алқасымен марапатталды. Ол Токиодағы Гококу-дзи ғибадатханасында жерленген.
Following the Boshin War of the Meiji Restoration in 1868, Okuma was placed in charge of foreign affairs for the new Meiji government. At this time, he negotiated with British diplomat, Sir Harry Smith Parkes on the ban of Christianity and insisted on maintaining the government's persecution on Catholics in Nagasaki. In 1873, the Japanese government removed the ban on Christianity. He was soon given an additional post as head of Japan's monetary reform program. He made use of his close contacts with Inoue Kaoru to secure a position in the central government in Tokyo. He was elected to the first Diet of Japan in 1870 and soon became Minister of Finance, in which capacity he instituted property and taxation reforms that aided Japan's early industrial development. He presided over the commission which represented the Japanese government at the 1873 Vienna World's Fair. He also unified the nation's currency, created the national mint, and a separate Minister of Industry; however, he was dismissed in 1881 after a long series of disagreements with members of the Satsuma and Chōshū clique in the Meiji oligarchy, most notably Itō Hirobumi, over his efforts to secure foreign loans, to establish a constitution, and especially over his exposure of illicit property dealings involving Prime Minister Kuroda Kiyotaka and others from Satsuma. In 1882, Ōkuma co founded the Constitutional Progressive Party (Rikken Kaishintō) which soon attracted a number of other leaders, including Ozaki Yukio and Inukai Tsuyoshi. That same year, Ōkuma founded the Tokyo Senmon Gakkō (東京専門学校) in the Waseda district of Tokyo. The school later became Waseda University, one of the country's most prominent institutions of higher education. Despite their continuing animosity, Itō again appointed Ōkuma to the post of Foreign Minister in February 1888 to deal with the difficult issue of negotiation revisions to the "unequal treaties" with the Western powers. The treaty he negotiated was perceived by the public as too conciliatory to the Western powers, and created considerable controversy. In 1889, Ōkuma was attacked by a member of the Gen'yōsha, who threw a bomb directly under Ōkuma's carriage. Following two operations, Ōkuma's left leg was amputated at the hip. An estimated 300,000 people attended his funeral in Tokyo's Hibiya Park. He was posthumously conferred with the Collar of the Order of the Chrysanthemum, the nation's highest honour. He was buried at the temple of Gokoku ji in Tokyo.