Кіріспе
Жапон саясаткері, граф Киёура Кейго (清浦 奎吾) – жапон саясаткері. Ол 1924 жылы Жапония премьер-министрі болды, тарихшылар бұл кезеңді «Тайшо демократиясы» деп атаған дәуірде.
Count Kiyoura Keigo (清浦 奎吾) was a Japanese politician. He was the Prime Minister of Japan in 1924, during the period which historians have called the "Taishō Democracy".
Ерте өмір
Киёура Хиго провинциясының Камото ауылында (қазіргі Ямага, Кумамотоның бір бөлігі) Менсёдзи ғибадатханасының иесі Окубо Рёшидің бесінші ұлы ретінде дүниеге келді. 1865-1871 жылдары Хиросе Тансоның жеке мектебінде білім алды. Осы кезеңде ол губернатор Номура Морихидемен танысып, "Киёура Кейго" деген атқа ие болды.
Саяси мансап
Номура 1873 жылы Сайтама префектурасының губернаторы болып тағайындалды және Киёураны сол жердегі кіші дәрежелі мемлекеттік қызметке орналастырды. 1876 жылы, жиырма алты жасында Киёура Әділет министрлігіне қосылып, прокурор болып жұмыс істеді және Жапонияның алғашқы заманауи қылмыстық процестік заңдарын дайындауға көмектесті. 1884 жылы ол Жамагата Аритомоның назарына ілігіп, 34 жасқа толмағанмен, Жапониядағы полиция күштерінің басшысы болып тағайындалды. Киёура Әділет министрінің орынбасары және Әділет министрі қызметтерін атқарды. Әділет министрлігінде жұмыс істеген кезінде 1887 жылғы Бейбітшілікті сақтау заңының жобасын жасауға көмектесті. 1891 жылы императорлық ұсыныс бойынша Пирлер палатасының мүшесі болып сайланды. Жамагата Аритомоның жақын серігі болғандықтан, ол көптеген кабинеттік лауазымдармен марапатталды, оның ішінде екінші Мацуката және екінші Ямагата үкіметтерінде Әділет министрі, ал бірінші Кацура үкіметінде Әділет, Ауыл шаруашылығы және Сауда министрлері болып қызмет етті. 1902 жылы Киёура казоку жүйесінде барон (даншаку) атағына ие болды. Келесі жылы ол 1-дәрежелі Қасиетті қазыналар орденімен марапатталды, ал 1906 жылы 1-дәрежелі Көтеріліп келе жатқан күн орденімен марапатталды. 1907 жылдың қыркүйегінде оның атағы виконт (шишаку) деңгейіне көтерілді. 1914 жылы, ол Тай кеңесінің төрағасы болғанда, Киёура Ямамото Гоннохиоеден кейін Жапонияның премьер-министрі болып тағайындалды. Алайда, Сименс ісіне байланысты туындаған дауларға байланысты Киёура бұл қызметтен бас тартты және оның орнына Окума Шигенобу премьер-министр болып сайланды.
Премьер-министр ретінде
Киёура 1924 жылы Тораномон оқиғасынан кейін екінші императорлық бұйрықты қабылдады және Жапонияның 23-ші премьер-министрі болды. Дегенмен, оның кабинеті партиялық емес, аристократиялық кабинеттердің беделі төмендеген кезде құрылды, ал Диетаның төменгі палатасы оның басқарудың алты айында көптеген бастамаларын тоқтатты. Оның премьер-министрлік қызметінің ең маңызды оқиғасы, 1924 жылғы 26 қаңтарда тақ мұрагері Хирохито (кейіннен император Сёва) пен Нагако Куниёсидің (кейіннен император Кодзюн) патшалық тойы болды. 1924 жылы ол Кенсейкай, Риккен Сейюкай және Какусин клубының үш партиялық коалициясының қарсылығына тап болғанда, Жапония Диетасының төменгі палатасын таратып жіберді, олар Диетада 150-ден астам орынмен көпшілікті құрады. Одан кейін өткен жалпы сайлаудағы ауыр жеңілістен кейін, оның кабинеті толығымен отставкаға шықты. 1928 жылдың қараша айында Киёура граф (хакушаку) атағына ие болды. Ол 1942 жылы қайтыс болғаннан кейін "Хризантема" Жоғарғы орденінің "Ұлы кордонымен" марапатталды.