Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швецияның бірінші премьер-министрі Луи Жерар Де Гирдің ұлы, Герар Луи Де Гир де Швецияның премьер-министрі болды.
First Prime Minister of SwedenLouis Gerard De Geer's son, Gerard Louis De Geer, also a Prime Minister of Sweden
Барон Луи Жерар Де Гир аф Финспанг (18 шілде 1818 – 24 қыркүйек 1896) – швед мемлекет қайраткері, заңгер және жазушы. Ол Швецияның тұңғыш премьер-министрі атанды.
Baron Louis Gerard De Geer af Finspång (18 July 181824 September 1896) was a Swedish statesman, lawyer and writer. He was the first Prime Minister of Sweden.
Өмірбаян
Де Гир Рисинге округіндегі Финспанг сарайында дүниеге келді және Де Гир әулетінің мүшесі болды. Ол заңгер болған, ал 1855 жылы Гёта апелляциялық сотының президенті, яғни Гёталанд апелляциялық сотының судьясы болды. 1858 жылдың 7 сәуірінен 1870 жылдың 3 маусымына дейін Әділет министрі қызметін атқарды, сондай-ақ 1875 жылдың 11 мамырынан 1876 жылдың 20 наурызына дейін тағы да Әділет министрі болды. Әулет мүшесі ретінде ол 1851 жылдан бастап Швеция Риксдағының құрамына қатысты. 1867 жылдан 1878 жылға дейін Жаңа Риксдагтың бірінші палатасында Стокгольм өкілі болды, онда көптеген пайдалы реформаларды ұсынды және қабылдады. "Minnen" ("Соңғы естеліктер") атты еңбегінде ол өзін жалпыға бірдей сайлау құқығын қолдайтын либерал деп есептеген. Дегенмен, ол Риксдагтан қабылдануы мүмкін емес деп ойлаған заң жобаларын енгізуге ешқашан тырыспады.
De Geer was born at Finspång Castle in Risinge parish, and was a member of the De Geer family. He was a lawyer, and in 1855 became president of the Göta Court of Appeal, or lord justice for the appellate court of Götaland. From 7 April 1858 to 3 June 1870 he was Prime Minister for Justice and again from 11 May 1875 to 20 March 1876. As a member of the nobility, he took part in the Swedish Riksdag of the Estates from 1851 onwards. From 1867 to 1878 he was the member for Stockholm in the first chamber in the New Riksdag, where he introduced and passed many useful reforms. According to his Minnen ("Memoirs") he considered himself a Liberal, in sympathy with universal suffrage. He never tried, however, to introduce legislation which he deemed impossible to get through the Riksdag.
Жаңа Риксдагтың сәулетшісі
Де Гирдің ең үлкен саяси жетістігі – шведтік өкілдік жүйесін реформалау болды. Реформалар нәтижесінде екі палаталы сайланған Риксдаг құрылды, ол бұрынғы ауырсынулы және демократиялық емес, сондай-ақ кейінгі орта ғасырлардан қалған Мүліктер Риксдағын алмастырды. Бұл шара 1865 жылдың желтоқсанында Риксдагтың қабылдауына ие болды және 1866 жылдың 22 маусымында патшалық бекітілу алды. Осыдан кейін Де Гир біраз уақыт бойы зор халыққа ұнады. Ол 1870 жылы министрлік қызметтен кетті, бірақ 1875 жылы Әділет министрі болып қайтадан қызметке кірісті.
De Geer's greatest political achievement was the reform of the Swedish representative system. The reforms introduced a bi cameral elected Riksdag replacing the existing cumbersome and less democratic Riksdag of the Estates, a hangover from the later Medieval period. This measure was accepted by the Riksdag in December 1865, and received the royal sanction on 22 June 1866. For some time after this De Geer enjoyed considerable popularity. He retired from the ministry in 1870, but took office again, as Prime Minister of Justice in 1875.
Бірінші Премьер-Министр
1876 жылы Де Гир реформа нәтижесінде бұрынғы Әділет министрі (сол кезде ол осы қызметті атқарған) және Сыртқы істер министрі лауазымдары Әділет министрі мен Сыртқы істер министрі болып өзгертілгеннен кейін Швецияның алғашқы премьер-министрі болды. Ол 1880 жылдың сәуір айына дейін қызмет етті, содан кейін қарулану мәселесін шешуге жасаған бірнеше әрекеті сәтсіз аяқталғандықтан тағы да отставкаға кетті. 1881 жылдан 1888 жылға дейін Уппсала және Лунд университеттерінің канцлері болды. Ол еркін сауданы және экономикалық либерализмді қолдады. Кейбір мамандардың пікірінше, 1870 жылдан 1970 жылға дейінгі Швецияның күшті экономикалық өсімінің негізін қалаушы – Де Гир болды.
In 1876 De Geer became the first Prime Minister of Sweden following a reform where the previous offices of Prime Minister for Justice (which he held at the time) and Prime Minister for Foreign Affairs were changed into Minister for Justice and a Minister for Foreign Affairs. He served until April 1880, when the failure of his repeated efforts to settle the armaments issue again induced him to resign. From 1881 to 1888 he was Chancellor for the Universities of Uppsala and Lund. He was an advocate of free trade and economic liberalism. Some argue that it was De Geer who laid the foundations for the strong economic growth in Sweden from 1870 to 1970.
Әдеби шығармалары
Бірнеше роман мен эстетикалық эсселерден өзге, Де Гир стиль және мазмұны жағынан жоғары сапалы бірнеше саяси естеліктер жазды, олардың ең белгілілері – Minnesteckning öfver A. J. v. Höpken (Стокгольм, 1881); Minnesteckning öfver Hans Järta (Стокгольм, 1874); Minnesteckning öfver B. Б. фон Платен (Стокгольм, 1886); және оның өзінің «Минең» (Minnen) жеке өмірбаяны (Стокгольм, 1892), тарихи құжат ретінде құндылығы өлшеусіз, онда өмірлік саяси тәжірибесі мен толыққанды пікірлері ерекше айқындықпен, салмақтылықпен және тартымдылықпен баяндалған. Мысалы, оның жас кезінде Әділет министрі қызметіне тағайындалу себебін түсіндіргенде, сол кездегі швед аристократиясының шектеулі өкілдері арасында бұл лауазымға қажетті ең болмағанда орташа деңгейдегі интеллектке ие адамды табу қиын болды деді.
Besides several novels and aesthetic essays, De Geer wrote a few political memoirs of supreme merit both as to style and matter, the most notable of which are Minnesteckning öfver A. J. v. Höpken (Stockholm, 1881); Minnesteckning öfver Hans Järta (Stockholm, 1874); Minnesteckning öfver B. B. von Platen (Stockholm, 1886); and his own Minnen (Stockholm, 1892), an autobiography, invaluable as a historical document, in which the political experience and the matured judgments of a lifetime are recorded with singular clearness, sobriety and charm. For example, his explanation of why he, at such a young age, was appointed Prime Minister of Justice, was that in the narrow circles of Swedish nobility at the time, it was difficult to find anyone with at least the mediocre intelligence which was needed for the office.
Академияларға мүшелік
Де Гир 1862 жылдан бастап Швед академиясының мүшесі болды, 17-орынды иеленді. Сол жылы ол Швед Корольдік ғылым академиясының да мүшесі болып сайланды.
De Geer was a member in the Swedish Academy from 1862, on Seat 17. In 1862, he was also elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences.
Жеке өмір
1848 жылы Де Гир графша Каролина Ловиза Вахтмейстерге үйленді. Олардың үш ұлы болды, олардың үлкені Герхард Луи Де Гир (1854–1935) 1920–1921 жылдар аралығында Швецияның премьер-министрі болды, ал екіншісі Герар Де Гир (1858–1943) – геолог.
In 1848, De Geer married the countess Carolina Lovisa Wachtmeister. They had three sons, of which the eldest, Gerhard Louis De Geer (1854–1935), was prime minister of Sweden from 1920 to 21 and the second was Gerard De Geer (1858–1943), a geologist.
Өлім
Де Гир 1896 жылдың 24 қыркүйегінде Сканиядағы Ханаског сарайында қайтыс болды.
De Geer died on 24 September 1896 at his residence Hanaskog Castle in Scania.