Ла-Лувьер: Бельгиялық қала және көмір өндіріс орталығы
La Louvière
Ла-Лувьер, Бельгия: қала, муниципалитет, Хайнау провинциясы. Тарихы 12 ғ., көмір өндірісімен байланысты. 10 ауданды қамтиды. Рим мифологиясымен байланысы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бордо шарап өндірушісі Ла Лувьер (la luvjɛʁ; ) - Бельгияның Эно провинциясында орналасқан Валонияның қаласы және муниципалитеті. Муниципалитет келесі аудандардан тұрады: Буссойт, Эн-Сен-Поль, Эн-Сен-Пьер, Уденг-Эмери, Уденг-Гегни, Ла Лувьер, Мораж, Сен-Васт, Стрепи-Браккеньи және Тривьер. Ла Лувьер – батыстағы Боринаж және шығыстағы Pays Noir аралығында орналасқан Сильон индустриалдық аймағындағы бұрынғы көмір өндіру аймағы, Центр аймағының астанасы.
City and municipality in Hainaut Province, Belgium
the Bordeaux wine producer
La Louvière (la luvjɛʁ; ) is a city and municipality of Wallonia located in the province of Hainaut, Belgium. The municipality consists of the following districts: Boussoit, Haine Saint Paul, Haine Saint Pierre, Houdeng Aimeries, Houdeng Gœgnies, La Louvière, Maurage, Saint Vaast, Strépy Bracquegnies, and Trivières. La Louvière is the capital of the Centre region, a former coal mining area in the Sillon industriel, between the Borinage to the West and the Pays Noir to the East.
Мифтік шығу тегі
Ла-Лувьерде бала емізіп жатқан қасқыр ана туралы аңыз Римнің мифтік тууына еске түсіреді. Бірақ қаланың нағыз бастауы 12 ғасырға дейін барады. Сол кездегі қазіргі Ла-Лувьер аумағындағы орманды, және болжам бойынша қасқырлар мекендеген аймақ, ескі француз тілінде "қасқыр қамалы" деген мағына беретін Менаулу деп аталды. Бұл жер Сент-Васт үлкен қауымдастығының бір бөлігі болды, ал ол өз кезегінде Ольн аббаттығына қарасты. 1284 жылға қарай, аймақтың атауы латын тіліне аударылып, кейін француз тіліне қайта аударылып, қазіргі Ла-Лувьер атауын алды. Сент-Васт феодалдары өз жерлерінде пайдалы қазбаларды іздеуге ынталандырды, нәтижесінде 1390 жылы көмірдің алғашқы өндірісі жүзеге асты. Дегенмен, аббаттықтың қажетті инфрақұрылымды ұсынудан бас тартуы, 18 ғасырға дейін ірі масштабты дамуды тежеді.
The legend of a mother wolf nursing a child at La Louvière is reminiscent of the mythical birth of Rome. The true origin of the city, however, dates from the 12th century. At that time, the forested, and presumably wolf infested, territory of today’s La Louvière was named Menaulu, from the Old French meaning “wolf’s lair”. This land was part of the larger community of Saint Vaast, which itself belonged to the Aulne Abbey. By 1284, the name of the territory had been translated into Latin, then back into French to its current name of La Louvière. The lords of Saint Vaast encouraged prospecting on their land, which led to the first extraction of coal in the year 1390. The abbey’s refusal to provide necessary infrastructure, however, delayed large scale development until the 18th century.
Ла Лувьердің тууы
XIX ғасырда жолдар, каналдар және теміржолдардың салынуы жергілікті көмір өндірісін экспорттауға мүмкіндік берді. Энергияның мол көзін пайдалану мақсатында жергілікті өнеркәсіпке инвестициялар да көптеп құйылды. Ла-Лувьер халық саны және экономикалық әлеуеті жағынан өзінің үстемдігінде болған Сент-Васт қаласын озып кетті. Елу жылдың ішінде, бұрын тек қана географиялық атау болған аймақ Валлонияның ең маңызды қалаларының біріне айналды. Ла-Лувьер 1869 жылы тәуелсіз қала ретінде мойындалды. Бүгінде Ла-Лувьер Шарлеро, Льеж, Намур және Мон қалаларынан кейін Валлониядағы бесінші ірі қала болып табылады.
In the 19th century, the construction of roads, canals, and railways finally allowed the local coal production to be exported. Investments also poured into the local industry to take advantage of the abundant source of energy. La Louvière quickly surpassed its overlord Saint Vaast, both in population and economic wealth. Within fifty years, the territory that was not much more than a place name had become one of the most important cities in Wallonia. La Louvière was recognized as an independent city in 1869. Today, La Louvière is still the fifth largest city in Wallonia, after Charleroi, Liège, Namur, and Mons.
Көрікті жерлер
Ескі Canal du Centre каналында, Меза өзенін Шельдаға қосатын, төрт гидравликалық қайық көтергіші бар. Бұл екі қабатты лифттер шамамен 1900 жылы салынған және 1998 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы тізіміне енгізілген. 19 ғасырдың бірінші жартысында Бой-дю-Люк көміршілері үшін салынған тұрғын үй кешені қайта жаңартылды. Бұл 2012 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы ретінде танылған Валонияның ірі кен орындарының бір бөлігі. Сол үйлердің бірін аралап көруге болады, сондай-ақ Орталық аймақтағы көмір өндіру тарихын баяндайтын бірнеше мұражай бар. Ла-Лувьерде 13-16 ғасырлар аралығында салынған көптеген шіркеулер мен капеллалар кездеседі. Ла-Лувьерде Идель Янчелевичінің ең үздік туындыларының қоры да бар.
There are four hydraulic boat lifts on the old Canal du Centre, which connects the river Meuse to the Scheldt. These double elevators date from around 1900 and were designated by UNESCO as a World Heritage Site in 1998. The housing complex that was built for the Bois du Luc coal workers during the first half of the 19th century has been restored. This is part of the Major Mining Sites of Wallonia, designated by UNESCO as a World Heritage Site in 2012. One of those houses can be visited, together with a couple of museums retracing the history of the coal mining industry in the Centre region. La Louvière counts a number of chapels and churches that date from the 13th to the 16th century. La Louvière also has one of the best collection of Idel Ianchelevici’s works on display.
Климат
Ла Лувьерде Гольфстрим әсерінен, тіпті 50° ендіктегі ішкі жағдайына қарамастан, Бельгияға тән, қоңыржалдай маусымдармен сипатталатын мұхиттық климатқа ие.
La Louvière has an oceanic climate typical of Belgium with moderated seasons even for its inland position at 50° latitude, as a result of Gulf Stream influence.
Фольклорлық
Ла Лувьер карнавалы латын тіліндегі "Laetare" деп аталады, бұл латын сөзі "қуан" деген мағынаны білдіреді (Құрбан айнымалының төртінші жексенбісінде басталатын ән "Laetare Jerusalem, Иерусалим қуан" деп басталады). Ол үш күнге созылады – жексенбіден сейсенбіге дейін және Ұлы оразаның ортасында өтеді. Гиллдер үш күн бойы көшеде болып, музыканың ырғағымен аяқтарын жерге тигізіп, жанынан өтетін адамдарға апельсин таратуға тырысады. Ал, алып қуыршақтар мен түрлі топтар шерулерге және тойларға қатысады. Ла Лувьер мерекелерінің ерекшелігі – "Brûlage des Bosses" ("жұмбаларды өртеу") деп аталатын дәстүр, онда карнавалдың аяқталуын және жаңа өмірдің басталуын символдау үшін Гилл киген қуыршақ өртеледі.
The Carnival of La Louvière is called Laetare, after the Latin verb meaning “to enjoy” (the introit at mass on the fourth Sunday of Lent begins Laetare Jerusalem, Rejoice Jerusalem). It lasts three days, Sunday to Tuesday, and takes place in the middle of Lent. The Gilles are out on all three days, stomping to the rhythm of their music and distributing oranges to the passers by. Giant puppets and various other groups also take part in the parades and festivities. Typical of La Louvière’s celebrations is the so called Brûlage des Bosses (“burning of the humps”), where a puppet dressed as a Gilles is burnt to symbolize the end of carnival and beginning of a new life.
Спорт
Ла Лувьерде Бельгияның бірінші лигасынде жоғары деңгейдегі футбол клубы болған: RAA Louviéroise. Олар 2003 жылы Бельгия кубогын жеңіп алды. Қазір бұл клуб жоқ, өйткені ол басқа қаладағы командамен біріктірілді, ал Ла Лувьердегі бұрынғы стадионы үшінші дивизиондағы жартылай кәсіби клуб UR La Louvière Centre-дің үйіне айналды.
La Louvière used to have a top level football club in Belgian First Division: RAA Louviéroise. They won the Belgian Cup in 2003. the club no longer exists as it merged into a team based in another city and its La Louvière playground is now the home of third division semi amateur club UR La Louvière Centre.