Кіріспе

Бинш (бɛ̃ʃ; ; гол. Bing) – Бельгияның Эно провинциясындағы Валлонияның қаласы және муниципалитеті. 1977 жылдан бері муниципалитет Бинш, Брей, Бувринн, Эпинуа, Леваль-Траеньи, Перонн-лез-Бинш, Рессай және Водрез аудандарынан тұрады. 2021 жылғы мәліметтерге сәйкес, Бинштің жалпы халқы 33 416 адамды құрайды, шамамен 550 тұрғын шаршы километрге шаққанда. Қаланың ұраны – "Plus Oultre" ("Ескі француз тілінде – "Әрі қарай"), бұл 1545 жылы ортағасырлық Бинш қамалын өз әпкесі Венгрия королевасы Марияға сыйға берген Киелі Рим императоры V Карлдың ұраны болған. Оның назары Биншке ауды, ол оны архитектор-суретші Жак дю Броёк басшылығымен Бинш сарайына қайта жаңартты, ол бүгінде Джанболоньяның алғашқы ұстасы ретінде танымал. Фонтенблоға бақталатын бұл қамалды 1554 жылы Франция королі II Генрихтің әскерлері қиратты. 2003 жылы Бинш карнавалы ЮНЕСКО-ның адамзаттың ауызша және материалдық емес мұрасының шедеврлерінің бірі деп жарияланды. Сонымен қатар, Белфор және қалалық әкімшілік ғимараты ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне Бельгия және Франция белфорларының бір бөлігі ретінде, азаматтық функциялары, сәулеті және қаланың күші мен ықпалына куәлік ретінде енгізілді.

Тарих

Бинше орта ғасырларда Багакумды, Nervii тайпасының (қазіргі Бавай) астанасын, Колония Клаудия Ара Агриппинениумға (қазіргі Кёльн) жалғастыратын римдік жолдың жанында пайда болды. Бұл жол Бинше қаласындағы сауда мен байланысқа ықпал етті. Қалаға ресми түрде 12 ғасырда Генуядан келген герцог Балдуин III-нің жесірі Йоланда негіз салды. Олардың ұлы Балдуин IV қаланы бекітті, ол Францияға қарсы шекаралық бекініс ретінде қызмет етті. 14 ғасырда қала қабырғасы қазіргі өлшемдеріне дейін кеңейтілді. Белгия Испания билігінде болған кезде қала экономикалық өркендеудің шыңына жетті. Бинше Мажарстанның Мариясының резиденциясы болды, ол өзінің ағасы, император Карл V-нің Нидерландыдағы басқарушысы болған. Ол Фонтенбло сарайымен бәсекелесу үшін Жак Дю Броек жобалаған сәнді сарай салдырды. Карл V 1549 жылы әпкесінің шақыруымен Биншеге келді. Осы құрметке орай, Мария зәулім тойлар ұйымдастырды. Бұл өркендеу кезеңі 1554 жылы Франция королі Генрих II әскерлері сарайды, қаланы және айналасын тонаған кезде аяқталды. 18 ғасырдың басына дейін Генуя Франция мен Испания патшалықтары арасындағы әскери қақтығыстар ошағы болды. Өнеркәсіптік революция қайтадан өркендеу әкелді. Көмір шахталарының шлам үйінділері әлі де ландшафтыны қалыптастырып тұр. Бұған қоса, кірпіш, тері, шыны, сыра, әк және сабын зауыттары да салынды. Мыңдаған адам үйде тігінші, аяқ киім жасаушы және тоқымашы ретінде жұмыс істеді. Осы кезеңде қалаға пошта бөлімдері мен теміржол станциялары енгізілді.

Карнавал

Бинштің үш күндік карнавалы Бельгиядағы ең танымал карнавалдардың бірі болып табылады. Ол ораза басталар алдында, Көрімді сейсенбіде (немесе Марди Гра) өтеді – Ақкөле сәрсенбісі мен Пасха аралығындағы 40 күн. "Жиль" деп аталатын артистер ұлттық түстерде – қызыл, қара және сары түстерде әсем костюмдер киеді. Парад барысында олар көрермендерге апельсин лақтырады. 2003 жылы ЮНЕСКО оны адамзаттың ауызша және материалдық емес мұрасының шедеврлерінің бірі деп мойындады.

Спорт

Жыл сайын қалада бір күндік Бинше-Шимай-Бинше кәсіби велосипед жарысы өткізіледі, ол UCI Europe Tour жүйесінде 1.1 деңгейлі жарыс ретінде бағаланады.

Көлік

Бинше теміржол станциясы 1984 жылдан бері 108 (Эрквелинн – Маримон) бағытындағы жолаушылар пойыздарының соңғы аялдамасы болып табылады. Арал аймағы қолданылмайды. Үлкен готикалық стильдегі вокзал ғимаратын Лювен қаласының сәулетшісі Пьер Лангерок жобалаған. Онда түрлі-түсті әйнектер орнатылған және ол қорғалатын ескерткіш болып саналады. Неміс оккупациясы кезінен қалған жазулар сақталған. Станцияның алдында балюстрадамен жартылай қоршалған алаң орналасқан. Көк тастан неоклассикалық стильде жасалған мүсіндер Бинше тарихынан белгілі тұлғаларды бейнелейді, олардың ішінде V Карл, Йорк Маргарет және Венгриялық Мария бар. 1931 жылы тәуелсіздікке арналған ескерткіш орнатылды. Бұл аймақ 1978 жылдан бері мәдени мұра аймағы болып табылады.