Кіріспе

Америкалық журналист

Ерте өмір және білім

Борхграв Брюссельде Де Борхграв д'Альтена отбасында дүниеге келді. Ол бельгиялық граф Бадуан де Борхграв д'Альтенаның ұлы, кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бельгиялық үкіметтің әскери барлау басқармасын басқарған, және оның британдық әйелі Одри Дороти Луиза Тауншенд. Оның анасы генерал-майор сэр Чарльз Тауншенд пен оның француз әйелі Элис Каен д'Анвердің қызы болды. Элис Каен д'Анвер 1881 жылы Пьер Огюст Ренуардың «Жасыл және қызғылт» атты суретінде әпкесімен бірге бейнеленген. Оның анасының әкесі – граф Луи Каен д'Анвер, танымал француз банкирі. Борхграв Джордж Тауншендтің, 1-ші Тауншенд маркизінің, екінші ұлы лорд Джон Тауншенд арқылы ұрпағы. Борхграв Бельгияда, Англиядағы Кингс-Кентербериде және АҚШ-та білім алды. 1940 жылы Бельгия нацистік Германияның шапқынына тап болғанда, ол отбасымен бірге жүк кемесімен қашып, кеме капитаны Гамбургқа бұруға тырысқаннан кейін британдық эсминец құтқарып алды.

Корольдік теңіз флоты

1942 жылдан 1946 жылға дейін, Екінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігінде Борхгрейв Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінде қызмет етті. Ол 15 жасында үйден қашып, әжесін жасын жалғандап беруге көндірген соң, әскери тізімге жазылды. Ол Бельгияның Теңіз медалімен марапатталды. 1953 жылы ол журналдың аға редакторы болды. Newsweek журналының бұрынғы бас редакторы Осборн Эллиот бірде былай деді:
"Де Борхгрейв әлемде басқа ешбір журналистке беймәлім рөл атқарды. Ол көптеген әлемдік көшбасшылардың ойларын біле алды. Ірі саясаткерлермен тығыз байланыста болғанына қарамастан, ол ешқашан да даудың екі жағының біріне де жата қоймады. Арно де Борхгрейв әлемдік бейбітшілік пен түсініктікке маңызды үлес қосты. Newsweek тілшісі ретінде Борхгрейв әлемнің бірнеше көшбасшыларымен сұхбаттасты. 1969 жылы ол Мысыр президенті Гамал Абдель Насермен және Израиль премьер-министрі Леви Ешколмен сұхбаттасты. 1972 жылдың қазан айында Вьетнам соғысы кезінде ол Солтүстік Вьетнамдағы премьер-министр және Политбюро мүшесі Фам Ван Донгпен сұхбат алу үшін Ханойға сапарлады. Сол сұхбатта Донг ұсынылып отырған бейбіт келісімнің бір тармағын "өтпелі коалиция" деп сипаттады, бұл Оңтүстік Вьетнамда келісімде коалициялық үкімет құрылады деген қорқыныш тудырып, Оңтүстік Вьетнамның келісімді қабылдамауына ықпал еткен болуы мүмкін. 1980 жылы Борхгрейв Роберт Мосспен бірлесіп "Спайк" романын жазды.

The Washington Times және UPI

1985 жылдың наурызында ол The Washington Times газетінің бас редакторы болып тағайындалды. 1990 жылдардың соңында ол саудиялық инвесторлар тобының меншігінде болған агенттіктің соңғы кезеңінде, өзінің алғашқы жұмыс берушісінің мұрагері – United Press International компаниясының бас директоры болып қызмет етті. Осы рөлде Борчгрейв UPI-нің соңғы ірі медиа-нишасынан – 1930 жылдары United Press бастаған хабар тарату бизнесінен шығуын ұйымдастырды. Ол: «Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін UPI-нің радио жаңалықтарындағы жарқын жетістіктері қазір тоқырап қалды, және менің ойымша, болашақ жоспарларыма сай келмейді» деді. Ол UPI-дің азайып бара жатқан ресурстарын, көбінесе техникалық және дипломатиялық салаларға бағыттап, интернет негізіндегі ақпараттық бюллетеньдерді таратуға ауыстыруға тырысты. Осылайша, UPI өзінің әлі де маңызды радиожелісі мен телерадио хабарларын бұрынғы бәсекелесі AP-ге сатты. Келесі жылы Борчгрейв UPI-ді News World Communications компаниясына сатуда маңызды рөл атқарды. Бұл халықаралық жаңалықтар агенттігі 1976 жылы Біріктіру шіркеуінің жетекшісі Сун Мён Мун құрған болатын. UPI-де бас директор қызметін атқарғаннан кейін, Борчгрейв The Washington Times және UPI-дің «Жазылған мақалалардың редакторы» болды, екеуінің бірі немесе екеуі де жариялайтын тұрақты мақалалар жазып, екі Біріктіру шіркеуіне тиесілі БАҚ-пен байланысын сақтады. Сонымен қатар, ол Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығында трансұлттық қауіп-қатерлер жөніндегі жоба директоры және аға кеңесшісі болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ күнделікті онлайн журнал The Globalist-ке материалдар жариялады. 1990 жылы Морли Сейфердің «Флэшбек» кітабында айтылғандай, Борчгрейв 1981 жылы сенатор Джеремая Дентонның кіші комитеті алдында Фам Сюань Ан – Time газетінің қызметкері және Сайгондағы Вьетконг тыңшысы «Батыс баспасөзін жаңылыстыру миссиясы тапсырылған агент» екенін мәлімдеді. Ан Сейферге дезинформация таратқанын жоққа шығарды, оның Вьетконг басшылары бұл тым айқын болады деп ойлағандықтан, оның оларға ақпарат беруін қалағандарын айтты. Борчгрейв Newsmax Media-ның негізін қалаушы мүшесі болды. Ол сондай-ақ Сыртқы саясат қауымдастығының мүшесі болды және олардың бейнематериалдары мен іс-шараларында пікір білдіруші ретінде қатысты. Журналист ретінде Борчгрейв көптеген мемлекет басшыларымен, үкімет басшыларымен, монархтармен және әлемнің маңызды тұлғаларымен сұхбаттасты, соның ішінде Мулла Омармен. Ол оны 11 қыркүйекке дейін үш ай бұрын UPI халықаралық кеңесшісі Аммар Турабимен сұхбатқа алды. Бұл сұхбат әлемдік деңгейдегі шешім қабылдаушылар мен саясаткерлерге көмектесті және 2001 жылғы шабуылдардан кейін бірнеше рет әртүрлі баспа басылымдарында жарияланды. UPI бұл сұхбатты, Омармен өткізілген жалғыз сұхбатты, өзінің ең үлкен жетістіктерінің бірі деп санайды және оны «UPI-дің 100 жылдық табысы» жинағына қосты.

Плагиат туралы айыптаулар

2012 жылдың 17 мамырында The Washington Post блогері Эрик Вемпл The Washington Times газетіндегі Борчгрейвтің мақалаларының Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығындағы (CSIS) жұмысымен байланысты екенін, сондай-ақ оның кейбір жазбаларының түпнұсқалығына күмән тудырғанын хабарлады. Ол мақалалары мен басқа жарияланған материалдар арасындағы ұқсастықтарды атап көрсетті. Вемпл Борчгрейвтің түсіндірмелерін және басқа ұйымдардың ұқсастықтарға қатысты күмәндарын келтірді. Басқа бір жаңалықтар сайты Salon, Washington Times газетінің анонимді қызметкерлеріне сілтеме жасап, газет Борчгрейвтің плагиат жасағанын Wemple тергеуінен шамамен бір жыл бұрын білгенін, алғашқыда оның мақалаларын тоқтатқан, бірақ ешқандай тәртіптік шара қолданбастан қайта жариялағанын мәлімдеді. Борчгрейв бұл айыптауларды жоққа шығарып, оның мақаласы кітап жазуға демалысқа шыққандықтан тоқтатылғанын айтты. "Вашингтон Таймс" газеті Борчгрейвтің мемуарларын аяқтау үшін жұмыстан уақытша шеттетілетінін және газет оның жұмысына қатысты тергеу жүргізетінін хабарлады. Борчгрейвтің соңғы мақалалары Washington Times сайтынан алынып тасталды. CSIS өз атынан жарық көрген жұмыстарға қатысты өз тергеуін жүргізді.

Француз Құрмет Легионы

2014 жылдың шілдесінде Борхграв Францияның Құрмет легионы орденімен марапатталды.

Медиада

Борчгрейв бірнеше теле- және интернет-шоуларында қонақ болды, оның ішінде Weekend World, The Bob Braun Show, Johnny Carson басқаратын The Tonight Show, The McLaughlin Group, Paula Zahn Now және WNYE телеарнасындағы Джеймс Гуддейлдің Digital Age бағдарламалары бар. Ол 1984 жылы АҚШ Ақпарат агенттігі дайындаған "Советтік белсенді әрекеттері" атты есепте өз ролінде түсті.

Жеке өмір

1969 жылы, бұрынғы екі некеден кейін, Борхграв елші және жазушы Генри Серрано Виллардтың қызы Александра Виллардқа үйленді. Ол өзінің арғы атасы – теміржол империясын құрған Генри Виллард туралы жариялаған автор.

Өлім

Борчгрейв 2015 жылдың 15 ақпанында Вашингтон қаласында 88 жасында несеп көпіршігінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол Вашингтон қаласының Метрополитен клубының мүшесі еді.

Есептер

Кибер қауіптер мен ақпараттық қауіпсіздік: XXI ғасырдың қиындығына жауап беру (2001 жылдың мамыр айы). Вашингтон, округ Колумбия: Стратегиялық халықаралық зерттеулер орталығы. .