Кіріспе
Брикшем – Англияның оңтүстік-батысындағы Девон графтығының Торбей ауданындағы жағалау қаласы және азаматтық округ. 2021 жылғы халық санауы бойынша Брикшемнің халқы 16 825 адамды құрайды. Брикшем Пейнгтон және Торквеймен бірге ауданның үш маңызды орталығының бірі болып есептеледі. Брикшем атауының ертедегі тұрғынның есімі – Бриоктан шыққандығы және оған ежелгі ағылшын тіліндегі «үй» деген мағынаны білдіретін «ham» жұрнағы қосылғандығы туралы болжам бар. Қала көбінесе төбелі және табиғи портының айналасында салынған. Бұл порт демалыс кемелерімен қатар, Англиядағы (бірақ Ұлыбританияда емес) ең ірі коммерциялық балық аулау флотының біріне де бекініс қызметін атқарады. Көрнекті туристік орын – сэр Фрэнсис Дрейктің «Алтын құс» кемесінің тұрақты орналасқан көшірмесі. Тарихи тұрғыдан Брикшем екі бөлек қауымдастан тұрған, олар тек батпақты жолмен байланысқан. Балықтауда, порттың жанында, атауынан-ақ көрініп тұрғандай, тұрғындар негізінен балық аулау және оған байланысты кәсіптермен айналысқан. Ал 1 миль (2 км) қашықтықта, қазіргі Сент-Мэри алаңының маңында, қаладан оңтүстік-батысқа қарай Кингсвер бағытында Cowtown орналасқан, олар ауыл шаруашылығымен айналысқан. Сент-Мэри алаңынан сакстар заманынан қалған жерде салынған үлкен шіркеу көрінеді. 1688 жылдың 5 қарашасында Голландияның принці Вильгельм Оранский 40 000 сарбаз, теңізші және еріктілермен Брикшемге қонды. Одан кейін ол Лондонға жорық жасап, Даңқты революцияның бөлігі ретінде король Вильгельм III болып тағайындалды.
Brixham '/b//r//ɪ//k//s//əm/ is a coastal town and civil parish in the borough of Torbay in the county of Devon, in the south west of England. As of the 2021 census, Brixham had a population of 16,825. It is one of the main three centres of the borough, along with Paignton and Torquay. It is believed that the name Brixham originates from the personal name of an early resident, Brioc, followed by the Old English suffix, ham meaning home. The town, which is predominantly hilly, is built around a natural harbour, which in addition to leisure craft, provides anchorage for what is now one of England's (but not the UK's) largest remaining commercial fishing fleets. A conspicuous local tourist attraction is the permanently moored replica of Sir Francis Drake's ship Golden Hind. Historically Brixham was made up of two separate communities connected only by a marshy lane. In Fishtown, in the immediate vicinity of the harbour, as the name suggests, the residents made a living mainly from fishing and related trades while 1 mile (2 km) inland in the vicinity of what is now St Mary's Square, on the road out of town to the south west in the direction of Kingswear, is Cowtown, which made its living from agriculture. St Mary's Square is overlooked by a sizeable church standing on the site of a Saxon original. On 5 November 1688, the Dutch prince, William of Orange landed in Brixham, with 40,000 soldiers, sailors and volunteers, prior to marching on London to be crowned King William III as part of the Glorious Revolution.
Тарих
Қоныстанудың алғашқы дәлелі саксон кезеңінен басталады, мүмкін отарлаушылар 6 ғасырда Хэмпширден теңіз арқылы немесе 800 жыл шамасында құрлық арқылы келген. Брикшем 1086 жылы «Domesday Book» кітабында Брисхэм деп тіркелген, халқы 39 адамды құраған. Брикшем бұрынғы Хейтор жүзінің бір бөлігі болды. 1334 жылы қаланың құны бір фунт стерлинг, он екі шиллинг және сегіз пенске бағаланды. 1350 жылы Брикшем шіркеуінің пасторы болған Уильям де Уитхерст Ирландиядағы танымал патшалық шенеунік және судья болды. 1524 жылы Брикшемнің құны 24 фунт стерлинг пен 16 шиллингке дейін өсті. 1536 жылы қала борон ретінде тіркелді, бірақ бұл мәртебе кейіннен жоғалды. 1822 жылдан бастап қалада базар болғандығы тіркелген. Брикшемнің екі англикан шіркеуінің ең көнесі және ең үлкені – Сент-Мэри шіркеуі, қаланың бұрын Сиутаун деп аталған аймағында, теңізден шамамен 2 км қашықтықта орналасқан. Қазіргі шіркеу, шамамен 1360 жылға дейін салынған, бұл жерде орналасқан үшінші шіркеу (көне кельт зираты), алғашқы екі шіркеу ағаштан салынған саксон және тастан салынған нормандық ғимараттар болған. 5 қараша 1688 жылы голланд принці Вильгельм Оранский 40 000 сарбаз, теңізші және еріктілермен Брикшемге қонды, содан кейін Лондонға жорық жасап, Даңқты революцияның бөлігі ретінде Вильгельм III патшасы болып тағайындалды. Ішкі гаваньдағы «Алтын Гинд» кемесінің көшірмесінің жанында осы оқиғаға арналған мүсін мен ескерткіш тақта орнатылған, ал гаваньның екінші жағындағы, голландтықтар лагері орналасқан тік төбеге апаратын жол әлі күнге дейін «Overgang» деп аталады, голланд тілінде «өтпе» немесе «кешу» деген мағынаны білдіреді. 1736 жыл шамасында салынған Брикшемде әлемдегі жалғыз табут пішіндес үй бар деп есептеледі. Оның ерекше дизайны әке мен болашақ күйеуі арасындағы даудың нәтижесі болған. Қызын күйеуге беру туралы сұрағанда, әкесі: «Мен қызым сенің қолыңда тұрғаннан гөрі табутта жатқанын көруді артық көрер едім», – деп жауап берген. Күйеу жігіт әкенің тілегін орындайтынына уәде беріп, табут пішіндес үй салады, оның бұл әрекеті күйеу жігіттің әкесін қатты әсер етіп, некеге рұқсат береді. 1815 жылы салынған Барлық Әулиелер шіркеуінің мұнарасы Брикшемнің орталығына көрінетін маңызды нысан. 1824 жылдан 1847 жылы қайтыс болғанға дейін осы шіркеудің пасторы болған, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты жиі болмаған, Фрэнсис Лайт, өмірінің соңғы апталарында үйінде, қазір Брикшемнің ең үлкен қонақ үйі болып табылатын Берри Хед Хаусында (қаланың солтүстік-шығыс шетінде) «Менімен бірге қал» атты танымал әнін жазғандығымен белгілі. XIX ғасырда және одан бұрын салынған шағын, көрнекті террасалы коттедждердің көпшілігі Брикшем портына қарап тұрған тар көшелер бойында балықшылар мен олардың отбасылары, сондай-ақ қайық жасау және желкен жасау сияқты байланысты кәсіптермен айналысатын адамдар тұрды, ал Каутаунда және Жоғарғы Брикшемде порттан алыс орналасқан тұрғын үйлер 1930-1970 жылдар аралығында салынған. 1863 жылы ашылған Британдық теңізшілердің балалар үйін Брикшемде Тинтесфилдтен келген Уильям Гиббс британдық теңізшілердің жетім қалған ұлдарының тәрбиесі мен білімі үшін құрды. Ол 1988 жылы жабылды, ал ол бір кезде орналасқан ғимарат, Берри Хед Роудтағы Гренвилл үйі, қазір ашық ауадағы білім беру орталығы болып табылады. 1866 жылдың 10-11 қаңтарында түнде Брикшемде ерекше қатты дауыл болды, жел түн ортасында шығысқа қарай бұрылысқа ұшырағаннан кейін, Торбей жақсы қорғалмаған бағыт болғандықтан, кем дегенде он бір жергілікті траулер мен келіп өткен француз кемесі батты. Брикшемнің төрт балықшысы суға батып кетті. Көптеген кемелер, кем дегенде 62 кеме, олардың кейбіреулері сол кездегі стандарттарға қарағанда үлкен кемелер, дауылдан қорғану үшін Торбайға келген басқа порттарға бара жатқанда көп зиян шекті. Олардың қырық кемесі зәкірінен шығып, көбісі жергілікті жағалаудың 5 шақырымында апатқа ұшырады. Олардың экипажы мен жолаушыларының қаншасы қаза тапқаны белгісіз; апат құрбандарына көмек көрсету үшін құрылған комитет кем дегенде 70 адам қаза тапқан деп есептеді, ал басқа көздер, әсіресе сол кездегі газеттер, 150-ден астам адамның қаза болғанын мәлімдеді. Сент-Мэри шіркеуінің зиратында 25 бейтаныс және 4 аты аталған құрбанды еске алу үшін жаппай қабір орнатылды. Кемелер мен жүктердің жоғалтуынан туындаған қаржылық шығын шамамен 150 000 фунт стерлингті (2022 жылы 20 миллион фунт стерлингке тең) және 200 000 фунт стерлингті (2022 жылы 26,5 миллион фунт стерлингке тең) құрады. Бұл апаттың тікелей нәтижесі Эксетер тұрғындары жинаған ақшаның арқасында Брикшем алғашқы Royal National Lifeboat Institution (RNLI) құтқару қайығын сатып алды және содан бері құтқару қайығы стансасын ұстап келеді. Бүгінгі күнге дейін Брикшем құтқару қайықтарының экипаждары (барлығы да еріктілер) ерлігі үшін 26 марапатқа ие болды. Брикшем 1868 жылдың ақпан айында қысқа Торбей және Брикшем темір жолы арқылы темір жол желісіне қосылды, ол жол жүргіншілер мен жүктерді (әсіресе балықты) тасыды, бірақ 20 ғасырдың барысында жол тасымалы желісінің кеңеюіне байланысты коммерциялық тұрғыдан аз пайдалы болды, соңында 1963 жылы Бичинг кесімінен зардап шекті, ал ескі жолдың бағыты, кейбір жерлерде әлі де танылса да, көбінесе жойылды, сондай-ақ Брикшем темір жол станциясының орны да жойылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Брикшемнің туристік орын ретінде танымалдылығы артып, бірнеше демалыс лагерлері салынды, мысалы, Pontin's Wall Park және Dolphin лагерлері, соңғысы компанияның ең ірі лагерлерінің бірі болды. Ол 1991 жылы өрт салдарынан негізгі ойын-сауық кешені қирағаннан кейін жабылды және қазірде тұрғын үйлермен қайта жаңартылды. 1967 жылдың 28 сәуірінде Брикшемнің үстінде 1500 фут (457 м) биіктікте ұшқыш зәулімдік объектісінің (UFO) 80 минут бойы тоқтап тұрғаны туралы хабарлама тарады. 1973 жылдың 3 қыркүйегінде таңертең қозғалтқышының бұзылуына байланысты Jodel D. 117 G AVEI жеңіл ұшағы Жоғарғы Ранскомб Роудтағы Брикшемдегі тұрғын үйге құлап, жиырма бес жастағы пилоты мен оның екі кішкентай баласы қаза тапты. Оның әйелі, ауыр жарақат алғанмен, аман қалды.
Теңіз
Брикшемде балық аулау, бәлкім, саксон кезеңіндегі қоныстың бастапқы кездерінен бері бір немесе басқа түрде болған. Бұл кәсіп қалай дамып, танымал салаға айналғандығы белгісіз, бірақ 1406 жылы ол Корнуолл герцогтығының шенеунігі – Дарт суының сот орындаушысымен реттеуді қажет ететіндей деңгейге жеткен. Осының салдарынан 1902 жылға дейін Брикшем балық аулау кемелері өздерінің нақты үй порты емес, Дартмутта тіркелген. Оңтүстік-батыс желдерден қорғалғандықтан, XV және XVI ғасырларда Брикшем Торбейдің ең ірі қаласы мен басты балық аулау порты болды, негізгі балық түрі – камбала. Тральмен балық аулау оңтүстік Девонда алғаш рет 1760 жылдары тіркелді, осы кезде тұздық, тіл және көкбалық сияқты құнды терең су түрлері ауланды. XVIII ғасырдың соңында жол жүйесінің дамуының нәтижесінде балықты Эксетер, Бат және тіпті Лондон базарларына тасымалдау экономикалық тұрғыдан мүмкін болды, ал XIX ғасырда теміржолдың пайда болуымен бұл үрдіс одан да жақсарды. Бірақ Брикшемнің өзі 1868 жылға дейін жеке теміржол стансасын алмағандықтан, бұл процестен толыққанды пайда табуға салыстырмалы түрде кеш кірді. 1820 жылдары Брикшем флоты, шамамен тоқсан траулерден тұратын, аптасына 120 тоннадан астам турбот пен камбала аулап, балық қорларын Ирландия мен Уэльстің батыс жағалауларына дейін, ал шығысқа қарай Канал арқылы Гастингс пен Доверге дейін пайдаланды. Брикшем балықшыларының отбасылары Солтүстік теңіз жағалауына көшіп, Гримсби мен Халл қалаларында жаңа флоттар құрды. Уақыт өте келе бұл порттар Брикшемнен әлдеқайда үлкен болды, бірақ XIX ғасырдың ортасында қалада әлі де Англиядағы ең үлкен балық аулау флоты болды, 250-ден астам қайық 1000-нан астам балықшыны жұмыспен қамтыды. Ауланған балықтардың ішінде камбала, скумбрия, сельдь, леща, тіл, тұздық және камбала болды, ең сапалы балық Эксетер, Бат, Бристоль және Лондонға жіберілді. 1868 жылдан бастап Брикшем теміржол желісіне тікелей қосылғаннан кейін, портқа түсірілген балықты Лондонның Биллингсгейт балық базарына сегіз сағат ішінде жеткізуге болады, бұл жолмен үш күнге дейін созылған. Осы кеңеюмен қатар, ғасыр бойы қалада ірі кеме жасау және кеме құрылысы индустриясы өркендеді, жағалау бойында көптеген кеме жасау орындары орналасқан және жергілікті жаңа қайықтарға және басқа порттардан келетін сұранысқа жауап берді. Ғасырдың басым бөлігінде бұл кемежайлар Азор аралдарымен жеміс саудасына арналған мұхит шхуналарын да жасады. Сондай-ақ, желкен, арқан және тор жасау сияқты басқа да теңіз саудалары қажет болды және Брикшем қаласының ерекше белгісіне айналды, жергілікті экономиканың маңызды бөлігін құрады. 1900 жылы Брикшемде тіпті өзінің мұз фабрикасы болды, бұл қалаға өте қажетті жаңалық болды, өйткені аулауды жаңа ұстау үшін қажетті мұздың көп мөлшері және бұрынғы жеткізілімнің сенімсіздігі ескерілді. 1869 жылдан бастап мұз Норвегияның Ставангерінен әкелінді, жылдам желкенді кемелермен тасымалданады, олар төрт күнде сапарды жүзеге асыра алды. Бірақ олардың жылдамдығына қарамастан, жаз айларында жүктің жартысы жолда еріп кетті. Дегенмен, 1890 жылдан бастап және XX ғасырдың басында желкенді траулерлерді жылдам және қуатты бумен жұмыс істейтін кемелерге ауыстыруға қаржылық мүмкіндігі болмағандықтан, Брикшемнің балық аулау индустриясы құлдырады, әсіресе кірісті Доггер Банкі балық аулау аймағында Лоустофт және Гримсби сияқты Солтүстік теңіз порттарымен бәсекелесе алмады. Бұл құлдырау 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда және балық аулау кемелерінің U-кемелеріне шабуыл жасауынан, ал траулер экипаждарының әскери қызметке шақырылуынан одан да ушықты. Соғыс аралық жылдар да жақсы болмады. 1928 жылы Брикшемде 2160 тонна балық ауланды, ал Халлда 94000 тонна болды. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Брикшем балық аулау флоты алты қайыққа дейін азайды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бельгиядан келген балықшылар-босқындар балық шаруашылығын жандандыруға көмектесті және дизельді қозғалтқыштар туралы қажетті білімді әкелді. 1960 жылы Нидерландыдан үлкен траулерлерді қабылдағаннан кейін индустрияның табысы айқын көтерілді, ал 1966 жылы балық аулау флоты 45 қайыққа дейін өсті. 1969 жылы флотта 70 қайық болды, Брикшемге 247 000 фунт стерлинг балық түсірілді, ал келесі екі онжылдықта жаңа балық базары мен мұз зауытын салу сияқты инфрақұрылымдық жобаларға 4,6 миллион фунт стерлинг инвестицияланды. 1991 жылы өндірісте тікелей немесе жанама түрде 800-ден астам адам жұмыс істеді. 2000 жылы Брикшем Англияның ең ірі балық аулау портына айналды, жалпы құны 18,4 миллион фунт стерлинг болатын балық ауланды. 2021 жылы 43,6 миллион фунт стерлинг балық ауланды. Қазіргі заманғы кемелер дизельмен жұмыс істейді, бірақ танымал ескі желкенді траулерлердің бірнешесі сақталған. Үрбелемейтін ұйымдарға тиесілі және Ұлттық тарихи кемелер тізілімінде тарихи кемелер ретінде тіркелген, осы үлкен ағаштан жасалған, қызыл желкенді кемелерде саяхаттауға болады. Олар саяхатшылардан түсетін табысқа тәуелді, мысалы, Брикшемнің «Пильгрим» (1895) және «Vigilance» (1926) кемелері. Қала төңірегіндегі тастарға жүздеген кемелер соғып кеткен. Брикшем тұрғындары әрқашан қауіпті жағдайды білген, бірақ олар 1866 жылдың 10 қаңтарындағы қарапайым дауылдан таң қалды. Балық аулау кемелерінде тек желкендер болды және желдің күші мен үлкен толқындарға қарсы портқа қайта алмады. Жағдайды одан да нашарлатқан нәрсе – толқынқырғыштың маяғы жойылды, сондықтан олар қараңғылықта өз орналасқан жерін анықтай алмады. Жергілікті аңызға сүйенсек, олардың әйелдері жиһаз бен төсек-орынды қоса алғанда, барлық нәрсені алып келіп, жағалауда үлкен от жақты, осылайша өздерінің күйеулерін үйге бағыттады. Дауылда 50 кеме соғып, 100-ден астам адам қаза тапты; таң атқанда қираған кемелер жағалау бойында шамамен 5 км-ге созылды. Осы трагедияны естіген Эксетер тұрғындары, кейіннен Корольдік ұлттық құтқару мекемесінің Брикшем құтқару бөлімін құру үшін ақша берді. Қазір Торбей құтқару станциясы деп аталатын ол, барлық жағдайға төтеп бере алатын құтқару кемесі мен жағалау құтқару кемесін пайдаланады. Экипаж батылдығымен танымал, 52 батырлық наградасы бар. Кемежайды аралап көруге болады және батыл істерге арналған ескерткіштерді көруге болады, ал арнайы жағдайларда кемеге көтерілуге болады. Екі марун (жарылыс) – құтқару кемесін іске қосу сигналы. Контрабанда балық аулаудан пайдалырақ болды, бірақ егер адамдар ұсталса, олар дарға асылатын. Жергілікті топтар туралы және олар кіріс қызметкерлерінен қалай қашқандары туралы көптеген аңыздар бар. Бір қызықты өлеңде, жергілікті әйгілі тұлға Боб Эллиот («Қайып болған Боб») қалай gout ауруынан зардап шегіп, табыннан құтыла алмағанын және тірідей табынға жасырынып, қашуға тырысқанын сипаттайды. Тағы бір қылмыскер ұсталған, бірақ таңғы тұманнан шығып, өзін Шайтан деп көрсету арқылы ұстаудан қашып құтылды. Тағы бір жағдай болды, қалада холера эпидемиясы болғанда, Брикшем контрабандашылары жүктемесін пляждан табынмен шығарды, ал аттарының тұяқтарына мата байланған көшпенділер оларға ілесіп жүрді. Қаланың сыртқы порты ұзын толқынқырғышпен қоршалған, ол теңіз балық аулауға қолайлы. Қыс айларында бұл жерде күлгін құмқұс құстары кездеседі. Брикшемнің оңтүстігінде, оның портын оңтүстік жағынан қорғайтын, маяк, темір ғасырындағы бекініс және ұлттық табиғат қорығы бар Берри-Хед жартасы орналасқан.
Әскери
Кем дегенде Елизавета I билігінен бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Торбей қорғалған зәкірлеуімен әскери маңызды орын болды, әсіресе он сегізінші ғасырдың соңында Брикшем Корольдік теңіз флотының Батыс жолы үшін азық-түлік станциясы ретінде қызмет еткен кезде ерекше маңызды болды. Бұл рөл 1775-1783 жылдардағы Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде айқын болды. 1586 жылы қазіргі Батареялық бақтар деп аталатын аймақта Испания шабуылдауының қаупіне қарсы қорғаныс үшін артиллериялық батарея құрылып, 1664 жылға дейін үздіксіз күтілді. Батарея 1688 жылдың қарашасында қайта жандандырылды, Вильгельм Оранж принцінің әскері Брикшемге қонды және Фурзехам даласында орналасты, флотты, қаланы және 8 шақырым қашықтықтағы Пейнгтон қаласына баратын жолды қорғау үшін қарулар орналастырылды. Франция 1778 жылы Америкамен және 1779 жылы Испаниямен одақтасқанда, Орднанс кеңесі (қазіргі Қорғаныс министрлігінің баламасы) Ағылшынның оңтүстік жағалауындағы басқа теңіз станцияларымен бірге Брикшемді артиллериялық орналастырулармен қорғауға шешім қабылдады, Батареялық бақтардағы батарея қаланың ең батыс қорғанысы болды. 1794-1804 жылдар аралығында Брикшемнің шығысында орналасқан Берри-Хедтегі саксон төбешігінің орнында екі үлкен бекітілген гарнизон салынды. Үшінші бекініс жоспарланған, бірақ ешқашан салынбады. Форттар Наполеон соғыстары кезінде маңызды қорғаныс позициялары ретінде сақталды, бірақ ешқашан оқ атып көрген жоқ және он тоғызыншы ғасырдың соңында әскери маңызын жойып, қазір Берри-Хед ұлттық табиғи қорығының бөлігін құрайды. 1815 жылдың шілдесінде британдық Корольдік теңіз флотының кемесі HMS Bellerophon Брикшемде бір апта бойы зәкірленді, бұрынғы француз императоры Наполеон Бонапарт Ватерлоо шайқасынан кейін тұтқынға алынып, кемеде тұтқын ретінде сақталды. Оның кемеде болуы жергілікті халыққа тез белгілі болды, кеме қысқа мерзімге маңызды туристік орталыққа айналды. Ол Девон жағалауында үш апта болды, ал Ұлыбритания билігі Бонапарттың тағдырына шешім шығарды. Содан кейін ол HMS Northumberland кемесіне ауыстырылып, соңғы жер аудару орны - Сент-Еленаға жеткізілді. Брикшем 1-ші дүниежүзілік соғыс кезінде жаудың тікелей шабуылына ұшырамады; алайда, теңізде қаладағы балық аулау флотының шамамен 10% -ы, сол кезде 300-ге жуық кеме болды, су асты қайықтарының шабуылынан немесе миналарға соқтығысудан жойылды, 1917 жылы бір күні U қайығының шабуылынан төрт кеме батып кетті. Соғыс кезінде балықшылар қатарында өлім болған жоқ, бірақ әскери қызметке шақырылғандар осылай бақытты болмады және қаланың соғыс ескерткіші қақтығыста қаза тапқан 216 жергілікті тұрғынның есімдерін сақтайды. 2-ші дүниежүзілік соғыс кезінде Брикшем 1940 жылдың шілдесінен 1943 жылдың мамыр айына дейін он жеті рет шағын ауқымды шабуылдарға ұшырады, 1941 жылдың мамырында және 1942 жылдың мамырындағы екі шабуылда бір-бір адам қаза тапты. Сыртқы портта бекіген көмір кемесі London City, ирониялық түрде 1-ші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін неміс кемесі ретінде тартылып алынған, 1940 жылдың шілдесінде және 1941 жылдың ақпанында екі рет батып, қайтадан батып, 1942 жылдың наурыз айында батып, содан кейін соғыстан кейін жылдар бойы металлға тапсыру үшін құтқарылды. Брикшемнің соғыс ескерткіші 2-ші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметте қаза тапқан 125 жергілікті тұрғынның есімдерін тізімдейді. Қала соғыс кезінде американдық әскерилердің де болуын көрді, 1943 жылдың мамырында АҚШ күштері үшін оқу жаттығулары үшін құламалар салынды. АҚШ-тың 4-ші жаяу әскер дивизиясының 2500 адамы және 32 десанттық DD танкы 1944 жылдың 4 маусымында Германия басып алған Францияға қарсы D күні десантына қатысу үшін Юта-Бичке аттанды.
Өнеркәсіптік
Брикшемнің шетіндегі Берри-Хедте 18 ғасырдың ортасынан 1960 жылға дейін әк тасы қазылды, ал тас ауыл шаруашылығына әк өндіруге де, құрылыс материалы ретінде де пайдаланылды. Бастапқыда жардың екі жағынан да тас алынды, бірақ 1828 жылы форттың қорғанысына зиян келтіруі мүмкін деген алаңдаушылық туындағаннан кейін, қысқа мерзімге жабылып, кейін тек жардың солтүстік жағында (Торбейге қарап тұрған) тас қазуға рұқсат берілді. 1969 жылы карьер толығымен жабылған кезде, Бери-Хед Солтүстік Фортының маңызды бөлігі алынып тасталған еді. Карьердің қалдықтарының көп бөлігі әлі де жұртшылыққа қолжетімді, ал бұрынғы тиеу-түсіру орталығы жергілікті тұрғындар мен туристер үшін теңіз балық аулауға танымал орынға айналған. Тарихи деректер бойынша, темір рудасы да Брикшемге жақын жерде өндірілген, соңғы кеніш 1925 жылы жабылған. Шаркхам Пойнт темір кенішінің қалдықтарынан басқа, бұл өнеркәсіптен басқа қалдықтар қазірде жоқ. Брикшемде табылған тағы бір минерал – охра. Ол ескі балық аулау қайықтарының желкендерін қызыл түске бояу үшін қолданылды, бірақ мақсаты – матаның теңіз суынан зақымдануын қорғау еді. Оны қайың, май және емен қабығымен бірге үлкен қазандыларда қайнатқан. Соңғы ингредиенттің құрметіне желкендерге ыстық қоспаны жағу үшін арнайы алаңдар құрылды, содан кейін желкендер кептірілді. Охрадан бояу да жасалды. Бұл 1845 жыл шамасында Брикшемде ойлап табылды және құйма темірдің тотығуын тоқтатуға мүмкіндік берген әлемдегі алғашқы зат болды. Мұнда басқа да бояу түрлері жасалды және мекеме 1961 жылға дейін жұмыс істеді.
Мерекелер мен іс-шаралар
Брикшем жыл бойында көптеген фестивальдер мен шараларға төңкеріліс жасайды. Бұл шараларды толығымен жергілікті тұрғындар ұйымдастырады және жергілікті экономикаға маңызды үлес қосады.
Брикшем пираттық фестивалі
Жыл сайынғы Брикшем пираттық фестивалі әдетте мамырдың басындағы мерекелік күндері өтеді және әлемдік рекордтарға жасалған тырабы, тікелей музыка, ақысыз ойын-сауықтармен және Брикшемді пираттарға толы етуімен белгілі. Фестиваль қала үшін өте маңызды шара, оған жыл сайын мыңдаған тұрғын мен келушілер қатысады.
BrixFest
BrixFest – Брикшем қаласында жыл сайын өткізілетін, отбасылық демалысқа арналған фестиваль, көбінесе мамыр айында болады.
Fishstock Brixham (Бриксхем)
Fishstock Brixham – Балықшылар миссиясына (RNMDSF) көмек көрсету мақсатында жыл сайын өткізілетін бір күндік теңіз өнімдері мен тікелей музыка фестивалі. Бұл волонтерлер ұйымдастырған, лицензиясы бар шара және жаңа балық базарының даму аймағында, портың жанында өтеді. Әдетте фестиваль қыркүйек айының екінші сенбісінде ұйымдастырылады, бірақ көктемгі толысу кезеңдеріне байланысты күні өзгеріп те тұруы мүмкін.
Басқару
Брикшемді қамтитын жергілікті басқарудың екі деңгейі бар: приход (қала) және бірыңғай билік деңгейі – Брикшем қалалық кеңесі және Торквейде орналасқан Торбей кеңесі. Брикшем қалалық кеңесі Нью-роудтағы қала үйінде орналасқан. Брикшем – ежелгі приход. 1860 жылдарға қарай приход екі негізгі елді мекенді қамтыды: портының маңындағы Төменгі Брикшем және приход шіркеуінің маңындағы, оңтүстікке қарай көтеріңкі жердегі Жоғары Брикшем. Төменгі Брикшемнің ірі елді мекені 1862 жылы жергілікті басқармамен басқарылатын жергілікті үкімет ауданына айналды. Осыған дейін бүкіл приходты оның пасторлары басқарып келген, дәл сол сияқты көптеген ауылдық аймақтар да басқарылған. Жоғары Брикшем мен приходтың ауылдық бөліктері 1894 жылға дейін пасторлық басқаруда қалды. Жергілікті басқарма 1886 жылы Нью-роудтағы қала үйін өзінің бас кеңсесі, сондай-ақ базар және қоғамдық зал ретінде пайдалану үшін салды. 1894 жылдың желтоқсанында жергілікті басқармалар қалалық округтік кеңестерге айналдырылды, ал Төменгі Брикшем қалалық округінің аумағы бүкіл Брикшемді қамту үшін кеңейтілді. Осы кеңеюді ескере отырып, 1895 жылдың қаңтар айындағы қалалық округтік кеңестің екінші отырысында оның атауын Төменгі Брикшемнен жай ғана Брикшемге өзгертуге дауыс берілді. 1968 жылы Брикшем және Пейнгтон қалалық округтері, Торквей қалалық муниципалитеті және Чёрстон Феррерс приходы таратылды. Бүкіл аймақты қамтитын Торай деп аталатын округтік муниципалитет құрылды, сонымен қатар көршілес приходтардың шекаралары да өзгертілді, оның ішінде Брикшемнің оңтүстік, ауылдық бөлігі Кингсвейр приходының құрамына қосылды. Округтік муниципалитет ретінде Торбей Девон округтік кеңесінен әкімшілік тұрғысынан тәуелсіз болды. Алты жыл өткен соң, 1974 жылы жергілікті басқару тағы да реформаланды, Торбей метрополистік емес ауданға айналды, ал Девон округтік кеңесі аймаққа бұрынғыдай округтік деңгейдегі қызметтерді қайтадан ұсынды. Торбей 1998 жылы округтік кеңестен тәуелсіздігін қайта алды, ол бірыңғай билік органы мәртебесіне ие болды. Торбей лейтенанттық мақсаттар үшін Девонның салтанатты округінің құрамында қалады. 1968 жылдан 2007 жылға дейін Брикшемді тікелей Торбей қалалық кеңесі басқарды, оның өзіне ешқандай төменгі деңгейлі билігі болған жоқ. 2007 жылдың 1 сәуірінде Брикшемнің жаңа азаматтық приходы құрылды, оның кеңесі жаңа приходты қала деп жариялады және Брикшем қалалық кеңесі деген атауды қабылдады. 2011 жылы Брикшем қала әкімшілігі Брикшем қалалық кеңесінің бас кеңсесі ретінде пайдалану үшін Торбей кеңесінен Брикшем қалалық кеңесінің меншігіне берілді. Брикшем Ұлыбритания парламентінің Тоттнес сайлау округінің бөлігі болып табылады, оның депутаты 2019 жылдан бері Энтони Мангалл.
Медиа
Жергілікті телеарналар BBC South West және ITV West Country арқылы көрсетіледі. Телевизиялық сигналдар Beacon Hill теледидар тарату станциясынан және жергілікті қайталағыш станциядан қабылданады. Жергілікті радиостанциялар: BBC Radio Devon 104.3 FM, Heart West 96.4 FM, Greatest Hits Radio South West (бұрын The Breeze) 105.5 FM, Radio Exe 107.3 FM және 107.9 FM жиілігінде қала тұрғындарына хабар тарататын Riviera FM қауымдық радиостанциясы. Қалаға Herald Express жергілікті газеті қызмет етеді, ол бейсенбі күндері жарық көреді.
Спорт
Брикшемде Брикшем садақшылары клубы орналасқан. Бұл шығанақтағы ең ірі садақ ату клубы және олар Чёрстон жерінде ашық ауада жаттығулар жасайды. Брикшем садақшылары Брикшемдегі жабық ғимаратты да пайдаланады. Садақ ату клубы 1969 жылы құрылған және облыстық және ұлттық деңгейдегі жарыстарда жетістіс тере білді. 1874 жылы Брикшем регби клубы құрылды және ол Девон регби одағының негіздеуші мүшелерінің бірі болды, қазір одақта бес клуб қалды. Олар 1896 жылға дейін Фурзехам Гринде регби ойнады, содан кейін өз алаңын Нью-Гейт паркіне (қазір Астли паркі) көшірді. Клуб лига ойындарын Англия регбиінің Ұлттық лигасының 3-Оңтүстік-Батыс дивизионында өткізеді. «Уотфорд» футбол клубының ойыншысы Дэн Гослинг Брикшемде туып өскен, ал 16 жас 310 күндік шақта «Плимут Аргайл» клубында ойнаған төртінші ең жас ойыншы. Брикшемде 2012 жылы «Брикшем Юнайтед» және «Брикшем Вилла» футбол клубтарының бірігуі нәтижесінде құрылған «Брикшем АФК» клубы да орналасқан. Клуб өз үйіндегі ойындарын Уолл Парк стадионында өткізеді және қазіргі уақытта Оңтүстік-Батыс жарты аралы лигасының Шығыс жоғары дивизионында ойнайды.
Көлік
Брикшем теміржол станциясы Торбей және Брикшем теміржолының соңғы станциясы болды. Ол қалаға 1963 жылы желі жабылғанға дейін Чёрстон станциясындағы платформа арқылы қызмет көрсетті. Желінің бір бөлігі әлі де сақталған. Harbour View Close-тағы үйлер станция орнында салынған. Пойыздарды пайдаланатын компаниялар қауымдастығы Брикшемді 2009 жылғы мәліметтер бойынша, жаңа теміржол қызметінен пайда көретін он төрт қаланың бірі деп атады, бірақ оны қайта жаңғырту мүмкіндігі өте төмен. Брикшем енді теміржол желісіне қосылмағандықтан, 25 минуттық жиі автобустар Брикшемді Пейнтон қаласындағы ұлттық теміржол желісімен байланыстырады, онда автобус станциясы теміржол станциясының қарама-қарсы жағында орналасқан. Пейнтоннан пойыздар Эксетер Орталық, Эксмұт, Лондон Паддингтон және Бирмингем Нью-стрит сияқты бағыттарға қатынайды. Торбейдің негізгі автобус бағыты – Stagecoach South West қызметі 12, әр 10 минут сайын жұмыс істейді және оның соңғы аялдамасы Брикшем қалалық алаңында, ал қызмет Пайнгтон, Торквей және Кингссвелл арқылы Ньютон Абботқа оралады. Бұл қызмет сонымен қатар A3022 (Дартмут жолы) бойында орналасқан Брикшем саябағы мен тұрақ алаңына да тоқтайды. Бір реттік тұрақ төлеміне Брикшемге және кері автобуспен бару құны кіреді. Stagecoach қызметі 18 Брикшемнен (Банк көшесі) Кингсверге дейін 15 минутта жетеді, онда Дартмутқа пароммен өзеннен өтуге болады. Stagecoach және Country Bus компаниялары Фурзехам, Уолл Парк, Шаркхэм, Саут-Бэй, Хайер Брикшем, Саммеркомб және Хиллхедке қалалық автобус қызметтерін ұсынады. National Express автобустары Лондонға Бристоль және Хитроу әуежайы арқылы, ал Шеффилдке Бристоль және Бирмингем арқылы тікелей қатынайды. Сәуір және қыркүйек айлары аралығында Брикшем портынан Торквейге жаяу жүргіншілерге арналған жиі паромдар қатынайды, ең жылдамы 35 минутқа созылады. Пейнтонға маусымдық паромдар да бар. Көктем, жаз және күз айларында Токвейден Дартмутқа бағытталған круиздік кемелер де Брикшем портына тоқтайды.