Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кездейсоқ әрекеттерден туындайтын өнер туындылары – құқықтық термин.
Art works resulting from actions by chance
the legal term
Алеаторицизм немесе алеаторизм – бұл термин музыка композиторы Пьер Булез, сондай-ақ Витольд Лутославский және Франко Евангелисти тарапынан танымал етілген, "кездейсоқ жасалған әрекеттердің" нәтижесінде туындайтын шығармалар үшін қолданылады. Бұл сөздің этимологиясы "құмар ойын" деген мағына беретін латын тіліндегі "alea" сөзінен шыққан. Қазір бұл термин осындай кездейсоқ процестің нәтижесінде жасалған өнерге кеңінен қолданылады. Алғаш рет бұл термин "электроакустика және ақпарат теориясы саласында" "шеңберінде белгіленген, бірақ егжей-тегжейлі тұрғыдан икемді дыбыс оқиғаларының барысын" сипаттау үшін бельгиялық-неміс физигі, акустигі және ақпарат теориясының маманы Вернер Мейер Эпплер қолданды. Мысалы, Моцарт пен Кирнбергердің шығармаларында музыкалық бөлімдердің ретін құмар ойын арқылы анықтаса, ал Пуссердің музыкасын орындау кезінде (мысалы, Répons pour sept musiciens, 1960) музыканттар "ноталар мен белгілерді таңдау үшін" құмар ойын тастаған. Алеаторлықты бельгісіздікпен шатастыруға болмайды.
Aleatoricism or aleatorism, the noun associated with the adjectival aleatory and aleatoric, is a term popularised by the musical composer Pierre Boulez, but also Witold Lutosławski and Franco Evangelisti, for compositions resulting from "actions made by chance", with its etymology deriving from alea, Latin for "dice". It now applies more broadly to art created as a result of such a chance determined process. The term was first used "in the context of electro acoustics and information theory" to describe "a course of sound events that is determined in its framework and flexible in detail", by Belgian German physicist, acoustician, and information theorist Werner Meyer Eppler. In practical application, in compositions by Mozart and Kirnberger, for instance, the order of the measures of a musical piece were left to be determined by throwing dice, and in performances of music by Pousseur (e. g., Répons pour sept musiciens, 1960), musicians threw dice "for sheets of music and cues". Aleatory should not be confused with either indeterminacy,
Музыка
Кездейсоқ терминін алғаш рет 1955 жылы Вернер Мейер Эпплер «жалпылай айтқанда белгілі, бірақ егжей-тегжейлі тұрғыдан кездейсоққа тәуелді» дыбыстық оқиғалардың ағынын сипаттау үшін қолданды. Пьер Булез Джон Кейдждің белгісіз музыкасынан ерекшелеу үшін осы мағынада «алеаторлық» терминін өзінің шығармаларында пайдаланды және бұл идеяларды алғаш рет 1955–56 жылдарғы электрондық композициясы «Gesang der Jünglinge» арқылы іске асырды, оны статистикалық құрылымдалған, көптеген дыбыстың «кешендері» түрінде ұсынды. Алеаторлық техникалар кейде заманауи кино музыкасында қолданылады, мысалы, Джон Уильямстың фильмдеріне жазылған музыкасында және Марк Сноудың «X Files: Fight the Future» фильміне арналған музыкасында.
The term aleatory was first coined by Werner Meyer Eppler in 1955 to describe a course of sound events that is "determined in general but depends on chance in detail". Pierre Boulez applied the term "aleatory" in this sense to his own pieces to distinguish them from the indeterminate music of John Cage. and put these ideas into practice for the first time in his electronic composition Gesang der Jünglinge (1955–56), in the form of statistically structured, massed "complexes" of sounds. Aleatoric techniques are sometimes used in contemporary film music, e. g., in John Williams's film scores and Mark Snow's music for X Files: Fight the Future.