Кіріспе
Фридрих Сильбург (1536 – 17 ақпан 1596) – неміс классикалық ғалымы. Фермердің ұлы Марбург қаласының жанындағы Веттерде дүниеге келген. Ол Марбург, Йена, Женева және соңында Париж қалаларында оқыды, мұнда оның ұстазы Генри Эстиен (Стефан) болды, ал Сильбург кейін оның үлкен грек тіркесіміне маңызды үлес қосты. Германияға оралғаннан кейін Вормс қаласының жанындағы Нойхаузенде және Гиссен қаласының жанындағы Лихте білім беру қызметтерін атқарды, онда Николаус Кленардустың (Клейнаертс) «Institutiones in graecam linguam» (1580) еңбегінің пайдалы басылымын шығарды. 1583 жылы Лихтегі лауазымын тастап, Франкфуртқа көшіп, белгілі баспагер Иоганн Вехельдің грек мәтіндерін түзетуші және редакторы болып жұмыс істеді. Франкфурттағы кезеңіне Паузания, Геродот, Дионисий Галикарнасский (Карстен Нибурдің жоғары бағалаған ең жақсы туындыларының бірі), Паеаний, Аристотель, Рим императорлары тарихы бойынша грек және латын деректері, сондай-ақ Аполлоний Дисколдың «Peri syntaxeos» басылымдары жатады. 1591 жылы Гейдельбергке көшіп, сайлау князінің кітапханашысы болды. Вехельдің басылымдарын Гейдельбергтік Иероним Коммелин (Жером Коммелин) жалғастырды, ол үшін Сильбург Александриялық Климент, Джастин Мартир, «Etymologicum magnum», «Scriptores de re rustica», грек гномикалық ақындары, Ксенофонт, Нонн және басқа да еңбектерді редакциялады. Сильбургтің барлық басылымдары зор сындық қабілетін және еңбекқорлығын көрсетеді; соңғысы оның өліміне себеп болуы мүмкін.
Friedrich Sylburg (1536 – 17 February 1596) was a German classical scholar. The son of a farmer, he was born at Wetter near Marburg. He studied at Marburg, Jena, Geneva, and, lastly, Paris, where his teacher was Henry Estienne (Stephanus), to whose great Greek Thesaurus Sylburg afterwards made important contributions. Returning to Germany, he held educational posts at Neuhausen near Worms and at Lich near Gießen, where he edited a useful edition of the Institutiones in graecam linguam (1580) of Nicolaus Clenardus (Cleynaerts). In 1583 he resigned his post at Lich and moved to Frankfurt to act as corrector and editor of Greek texts for the enterprising publisher Johann Wechel. To his Frankfurt period belong the editions of Pausanias, Herodotus, Dionysius Halicarnassensis (one of his best pieces of work, highly praised by Carsten Niebuhr), Paeanius, Aristotle, the Greek and Latin sources for the history of the Roman emperors and the Peri syntaxeos of Apollonius Dyscolus. In 1591 he moved to Heidelberg, where he became librarian to the elector palatine. The Wechel series was continued by Hieronymus Commelinus (Jerome Commelin) of Heidelberg, for whom Sylburg edited Clement of Alexandria, Justin Martyr, the Etymologicum magnum, the Scriptores de re rustica, the Greek gnomic poets, Xenophon, Nonnus and other works. All Sylburg's editions show great critical power and indefatigable industry; the latter may well have caused his death.
Әдебиет және қосымша көздер
J. G. Jungius, Vita Frid. Сильбурги (Берлебург және Франкфурт, 1745). Fr. Creuzer, 'De Frid. Sylburgii vita et scriptis oratio', Nova Acta soc. Латын. Йенис (ред. Eichstädt), том I (Лейпциг, 1806), 79–102-беттер. Fr. Creuzer, Frid. Sylburgi epistolae quinque ad Paulum Melissum (Фридрих Сильбургтың Пауль Мелиссумға жазған бес хаты) (Франкфурт, 1827). Сондай-ақ Creuzer-дің Таңдамалы еңбектерінде (Лейпциг, 1854), 195–213-беттер. K. W. Justi, 'Фридрих Сильбург', Strieder-дің Гессендік ғалымдар тарихы, том 18 (Марбург, 1819), 481–494-беттер. Сондай-ақ жеке басылым ретінде, Марбург, 1818. Бұл еңбек Сильбург туралы бұрынғы жазбаларға сілтеме жасайды. Schoell, Biographie universelle ancienne et moderne, том 18 (Париж, 1826), 301-беттен бастап. L. Kayser, 'Гейдельберг филологтары 16 ғасырында', 24-ші филологтар жиналысының құрметіне арналған естелік жинақта жарияланды (Лейпциг, 1865), 142–147-беттер. Сильбургтің жазбалары Жоахим Юнгиус жоғарыда аталған еңбекте, 35–38-беттерде; Христиан Готлиб Йохердің Allgemeines Gelehrten Lexikon (1750–51), том IV, баған 956 және келесі беттерде; Иоганн Генрих Зедлердің Universal Lexikon, том 41, баған 555–57; және ең толық түсіндірмесі Карл Вильгельм Юсти жоғарыда аталған еңбекте, 490–92-беттерде келтірілген.