Кіріспе

Ағылшын сахна және кино актрисасы Диана Уайниард, CBE (шын аты Дороти Изобель Кокс; 16 қаңтар 1906 – 13 мамыр 1964) – ағылшын сахна және кино актрисасы.

Өмір және мансап

Оңтүстік Лондонның Льюишем қаласында туған Уайнард өзінің мансабын сахнадан бастады. Ливерпуль және Лондондағы Ливерпуль репертуарлық компаниясы мен Гамильтон Дийн репертуарлық компаниясымен өнер көрсеткеннен кейін ол Бродвейде өнер көрсетті, алғаш рет 1932 жылы «Распутин мен императрица» спектаклінде Этель, Джон және Лайонел Барримормен бірге ойнады. Ол фильмдегі нұсқасында да түсті, осылайша өзінің қысқа ғана голливудтық мансабын бастады. «Fox Film Corporation» оны Ноэль Ковардтың «Кавалкада» (1933) сахналық қойылымының сәнді фильмдік нұсқасына шақырды. Ол абыройлы әйел және ана рөлінде Бур соғысы, «Титаник» кемесінің қазасы, Бірінші дүниежүзілік соғыс және джаз дәуірінің тууы сияқты оқиғалар фонында әдемі түрде қартайды. Осы рөлімен ол «Үздік әйел актер» номинациясына ие болған алғашқы британдық актриса атанды. Бірнеше фильмдегі рөлдерден кейін, соның ішінде Джон Бэрримордың «Венадағы кездесудегі» ескі махаббаты рөлін ойнағаннан соң, ол Ұлыбританияға оралды, бірақ театр жұмысына көбірек назар аударды. Ол Клеменс Дэйннің «Жабайы желтоқсан» пьесасындағы Шарлотта Бронте, «Сладкие алоэ» және Ноэль Ковардтың «Тіршілік үшін жоспар» британдық тұсаукесеріндегі Гилда рөлінде ойнады. Ол Брайан Десмонд Херст режиссерлік еткен «От түні» (1939) фильмінде Ральф Ричардсонмен бірге түсуге тартылды. Оның ең есімде қалған жетістігі – Патрик Хамильтонның «Газ жарығы» пьесасының алғашқы фильмдік нұсқасы, «Газ жарығы» (1940) фильміндегі қорқынышқа толы кейіпкері болды. Одан кейін ол Клайв Брукпен бірге «Азаттық радиосы», Джон Джилгудпен «Премьер-министр» және Майкл Редгрейвпен «Кыпстық» (барлығы 1941) фильмдерінде түсті, бұл фильмдерді кейіннен оның бірінші күйеуі Кэрол Рид түсірді.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін

Соғыстан кейін оның сахналық мансабы гүлденді, ал Стратфордта, Лондонның Вест-Энде және Австралиядағы гастрольдерде Шекспирдің басты әйел рөлдерін өзі таңдады. 1948 және 1952 жылдар аралығында ол Порция, Гертруда, Леди Макбет, Кэтрин, Дездемона, Арагондық Кэтрин, «Қысқы ертегідегі» Гермиона және «Көп шудан ештеңе шықпады» пьесасында Гилгудтың Бенедигіне қарсы Беатрис рөлдерін ойнады. Ол бұл қойылымда досы Пегги Эшкрофттің орнын иеленді. 1948 жылы «Макбет» қойылымындағы ұйқыда жүру көрінесінде Уайнард трибунадан құлап кетті. Ол 5 метрдей биіктіктен құлады, бірақ жалғастыра алды. 1940-1950 жылдары ол бірнеше заманауи авторлардың туындыларында да табысқа жетті, соның ішінде Теннесси Уильямстың британдық «Камино Реал» қойылымында. Ол Оскар Уайльдтың пьесасы негізінде Александр Корданың «Идеал күйеуі» (1947) фильмінде ойнады, бірақ оның қалған фильмдеріндегі рөлдері көбінесе екінші пландағы болды. Көбінесе аналық бейнелерді сомдады, олардың ішінде Том Браунның «Мектеп күндері» (1951) және Джеймс Мейсонның кейіпкерінің анасы «Күн аралы» (1957) фильмдері бар. Ол Одри Хепберннің қатысуымен түсірілген алғашқы американдық телефильм – «Майерлинг» (1957) фильмінде Австрия императрицасы Элизабет рөлін ойнады. 1958 жылы ол Н.С. Хантердің «Күннің сәулесі» атты пьесасында Вест-Эндте ойнады. 1953 жылы Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды.

Жеке өмір

Ол 1943 жылдың 3 ақпанынан 1947 жылдың тамызына дейін ағылшын кинорежиссері Кэрол Ридке, ал кейіннен венгр дәрігері Тибор Цсатоға үйленді. 1964 жылы 58 жасында бүйрек ауруынан қайтыс болды. Ол Майкл Редгрейв пен Мэгги Смитпен бірге жаңа Ұлттық театр компаниясының құрамында "Мастер-құрылысшы" спектаклінің репетициясын жүргізіп жатқанда қайтыс болды. Оның орнына Селия Джонсон келді. Оның соңғы телеарнадағы өнері 1964 жылдың наурыз айында жазылған "Панама шапаны бар адам" пьесасында болды. Оның өлімі 1964 жылдың мамырында жоспарланған көрсетуден бұрын болды және ол 1964 жылдың 21 қыркүйегінде, қайтыс болғаннан кейін көрсетілді.