Кіріспе

Классикалық музыкадағы интервал (музыка) Батыс мәдениетінің классикалық музыкасында диэсис (/'d/aɪ/ə/s/ɪ/s/ DYəsiss немесе энгармониялық диэсис, көпше dieses (/'d/aɪ/ə/s/i/z/ DYəseez), немесе "айырмашылық"; грекше δίεσις "жарық" немесе "қашу") – бұл кездейсоқ белгі (қараңыз, диез), немесе өте кішкентай музыкалық интервал, әдетте октаваның (2:1 қатынасында) және үш табиғи мажорды үшіншісінің (5:4 қатынасында реттелген) арасындағы айырмашылық ретінде анықталады, ол 128:125 немесе шамамен 41,06 центке тең. 12 тондық тең темпераментте (мысалы, фортепианода) үш мажорды үшіншісі қатарынан октаваға тең болады, бірақ үш табиғи реттелген мажорды үшіншісі октавадан айтарлықтай кем түседі, ал диэсис олардың қаншалықты кем екенін көрсетеді. Мысалы, октава (2:1) C-ден C'-ға дейін, ал үш табиғи реттелген мажорды үшіншісі (5:4) C-ден B-ға дейін (яғни, C-ден E-ге, G-дан B-ға дейін) созылады. C C′ (2:1) және C B (125:64) арасындағы айырмашылық – диэсис (128:125). Бұл B мен C' арасындағы интервалға сәйкес келетінін ескеріңіз, оны кіші секунд деп те атайды. Үтір ретінде жоғарыда аталған 128:125 қатынасы кіші диэсис, энгармониялық үтір немесе үлкейтілген үтір деп те аталады. Көптеген акустикалық мәтіндер үлкен диэсис терминін қолданады.

Септималды және ондық емес диэзис

Септималды диэзис (немесе слендро диэзисі) – 49:48 қатынастағы интервал, ол септималды толық тон мен септималды кіші терцияның арасындағы айырмашылықты құрайды. Оның шамасы 35,70 центке жуық. Ондық емес диэзис 45:44-ке тең немесе шамамен 38,91 цент, бұл 31 тең темпераменттегі 38,71 центтік жартылай диез интервалымен жақын.