Брантфорд қаласы: тарихы мен мәдениеті

Кіріспе

Онтариодағы қала, Канада

Брантфорд (2021 жылғы халық саны: 104 688)

Брантфорд Холдиманд трактында орналасқан және Джозеф Бранттың есімімен аталады. Брант американдық революциялық соғыс кезінде маңызды лоялист көшбасшысы болды, ал кейіннен Хауденосони Жоғарғы Канададағы Брантфорд аймағына көшіп келгеннен кейін де сол рөлін сақтап қалды. Оның көптеген ұрпақтары және басқа да бірінші ұлт өкілдері Брантфордтың оңтүстігінде орналасқан Гранд-Ривер резервациясының Алты Ұлты аумағында тұрады; бұл Канададағы ең көп халқы бар резервация. Брантфордты "Телефон қаласы" деп атайды, себебі қаланың белгілі тұрғыны Александр Грэм Белл әкесінің Мельвилл Хаусы сарайында, қазіргі Белл Хоумстедте алғашқы телефонын ойлап тапты, ол қаланың оңтүстігіндегі Тутела Хайтста орналасқан. Брантфорд сонымен қатар Уэйн Гретцки мен Фил Хартманның туған жері және туған қаласы ретінде танымал.

Тарих

Ирокез тілінде сөйлейтін Аттавандарон, ағылшын тілінде Бейтарап Ұлт деп белгілі, 17 ғасырға дейін Гранд өзені аңғарында өмір сүрді; олардың басты ауылы және басшысы Кандучоның ордасы 19 ғасыр тарихшылары қазіргі Брантфорд орналасқан Гранд өзенінде екенін анықтады. Бұл қауымдастық, олардың басқа да қоныстары сияқты, 1650 жылы ирокездер тері саудасы үшін соғыс жариялап, Бейтарап Ұлтын құртқанда жойылды. 1784 жылы капитан Джозеф Брант және Ирокез конфедерациясының могавк халқы Нью-Йорк штатынан Канадаға көшті. Британ тәжіне адалдығы үшін оларға Гранд өзенінің жағасындағы Haldimand Tract деп аталатын үлкен жер берілді. Могавктардың алғашқы қонысы қазіргі қаланың оңтүстік шетінде, каноэлерді тиеуге ыңғайлы жерде орналасқан. Бранттың өзенді кесіп өтуі (немесе броды) аймаққа бастапқы атауын берді: Брант броды. Глейб фермасы Үнді қорығы бүгінде сол бастапқы жерде сақталған. Аймақ 1820 жылдары Гамильтон және Лондон жолы жақсарғаннан кейін кішкентай елді мекеннен өсе бастады. 1830 жылдары Брантфорд Жер асты жолының тоқтау орны болды және қалаға көптеген қашқан афроамерикандықтар қоныс аударды. 1830 жылдардан 1860 жылдарға дейін жүзден астам африкалық текті адамдар Мюррей көшесі мен Кейнсвилл маңына қоныс аударды. Брантфордта олар өздерінің мектебі мен шіркеуін құрды, ол қазір С. Р. Дрейк ескерткіш шіркеуі деп аталады. 1846 жылы қаланың орталық бөлігінде 2000 тұрғын, ал шеткі ауылдық жерлерде 5199 адам тұрды деп есептелді. Брантфордта сол кезде сегіз шіркеу болды – епископальдық, пресвитериандық, католиктік, екі методист, баптист, конгрегациялық және африкалық канадалықтарға арналған шіркеу. 1848 жылы Брантфордқа өзен арқылы кеме қатынасы ашылғаннан кейін және 1854 жылы теміржол келгеннен кейін халық саны арта түсті. Жаңа жолдар мен Гранд өзенінің арқасында 1869 жылы қалада бірнеше өндіріс компаниялары пайда болды. Бірнеше ірі ауыл шаруашылығы құралдарын өндірушілер, бастапқыда Кокшут және Харрис, 1870 жылдары жұмысын бастады. Брантфорд аймағының 1793 жылдан 1920 жылға дейінгі тарихы "At The Forks of The Grand" кітабында толық сипатталған. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Канада үкіметі алғашқы халықтар балаларын интернатта оқытуға ынталандырды, олардың мақсаты – балаларға ағылшын тілін және еуропалық канадалық әдет-ғұрыптарды үйрету және оларды басым мәдениетке ассимиляциялау. Брантфордтағы немесе оның жанындағы мұндай мекемелерге Томас Үнді мектебі, Могавк институтының интернат мектебі (Могавк қол еңбегі мектебі және Муш-хол Үнді интернат мектебі деп те аталады) және Хауденосауне пансионы кірді. Он жылдар өткен соң, әсіресе 20 ғасырдың соңынан бері, көптеген ғылыми және көркем еңбектер мектептердің жергілікті мәдениеттерді жоюдағы зиянды әсерлерін зерттеді. Мысалы, Рональд Джеймс Дугластың "Солтүстік Америкадағы этникалық тазалауды құжаттау: көрінбейтін жасқа құю" атты диссертациясы және "Үміт мұрасы" қорының онлайн медиа-жинағы: "Балалар қайда? Интернат мектептерінің мұрасын жазу". 1945 жылдың маусым айында Брантфорд Канадада суды фторидтеуді бастаған алғашқы қала болды. Брантфорд 2010 жылы қалалық кеңесінің қаланың басты көшесі Колборн көшесінің оңтүстік жағындағы 41 тарихи ғимаратты иемденіп, бұзған кезде дау тудырды. Бұл ғимараттар Канададағы Конфедерацияға дейінгі сәулеттің ең ұзын бөлігінің бірі болды және Онтарионың алғашқы азық-түлік дүкендерінің бірі мен 1890 жылдардың басындағы Канаданың Белл телефон компаниясының кеңсесі кірді. Бұл шешімді Онтарионың мұраны сақтау қауымдастығы қатты сынға алды, бірақ қала бұл орталықты жаңарту үшін қажет деп мәлімдеді.

The Iroquoian speaking Attawandaron, known in English as the Neutral Nation, lived in the Grand River valley area before the 17th century; their main village and seat of the chief, Kandoucho, was identified by 19th century historians as having been located on the Grand River where present day Brantford developed. This community, like the rest of their settlements, was destroyed when the Iroquois declared war in 1650 over the fur trade and exterminated the Neutral nation. In 1784, Captain Joseph Brant and the Mohawk people of the Iroquois Confederacy left New York State for Canada. As a reward for their loyalty to the British Crown, they were given a large land grant, referred to as the Haldimand Tract, on the Grand River. The original Mohawk settlement was on the south edge of the present day city at a location favourable for landing canoes. Brant's crossing (or fording) of the river gave the original name to the area: Brant's ford The Glebe Farm Indian Reserve exists at the original site today. The area began to grow from a small settlement in the 1820s as the Hamilton and London Road was improved. By the 1830s, Brantford became a stop on the Underground Railroad, and a sizable number of runaway African Americans settled in the town. From the 1830s to the 1860s – several hundred people of African descent settled in the area around Murray Street, and in Cainsville. In Brantford, they established their own school and church, now known as the S. R. Drake Memorial Church. In 1846, it is estimated 2000 residents lived in the city's core while 5199 lived in the outlying rural areas. There were eight churches in Brantford at this time – Episcopal, Presbyterian, Catholic, two Methodist, Baptist, Congregational, and one for the African Canadian residents. The population increased after 1848 when river navigation to Brantford was opened and again in 1854 with the arrival of the railway to Brantford. Because of the ease of navigation from new roads and the Grand River, several manufacturing companies could be found in the town by 1869. Several major farm implement manufacturers, starting with Cockshutt and Harris, opened for business in the 1870s. The history of the Brantford region from 1793 to 1920 is described at length in the book At The Forks of The Grand. In the late 19th and early 20th centuries, the Canadian government encouraged education of First Nations children at residential schools, which were intended to teach them English and European Canadian ways and assimilate them to the majority cultures. Such institutions in or near Brantford included the Thomas Indian School, Mohawk Institute Residential School (also known as Mohawk Manual Labour School and Mush Hole Indian Residential School), and the Haudenosaunee boarding school. Decades later and particularly since the late 20th century, numerous scholarly and artistic works have explored the detrimental effects of the schools in destroying Native cultures. Examples include Ronald James Douglas' graduate thesis titled Documenting Ethnic Cleansing in North America: Creating Unseen Tears, and the Legacy of Hope Foundation's online media collection: "Where are the Children? Healing the Legacy of the Residential Schools". In June 1945, Brantford became the first city in Canada to fluoridate its water supply. Brantford generated controversy in 2010 when its city council expropriated and demolished 41 historic downtown buildings on the south side of its main street, Colborne Street. The buildings constituted one of the longest blocks of pre Confederation architecture in Canada, and included one of Ontario's first grocery stores and an early 1890s office of the Bell Telephone Company of Canada. The decision was widely criticized by Ontario's heritage preservation community, however the city argued it was needed for downtown renewal.

Тарихи тақталар мен ескерткіштер

Облыстық және федералды үкіметтер орнатып қойған тақталар мен ескерткіштер Брантфорд аймағының ерте тарихы туралы қосымша мәліметтер береді. Мохауктардың танымал басшысы Джозеф Брант (Тайенданега) американдық революция кезінде британдықтармен одақтас болғаннан кейін, өз халқын Нью-Йорк штатының Мохаук аңғарынан Жоғарғы Канадаға бастап әкелді, нәтижесінде олар жерлерін жоғалтты. 1788 жылы 400 адамнан тұратын топ Гранд өзенінің жағасындағы Мохаук ауылына қоныстанды, ол кейін Брантфордқа айналды. Мохаук шіркеуі 1785 жылы британдық тәждің тапсырысымен Мохаук және Ирокез халқы (Гранд өзенінің алты руы) үшін салынды және 1788 жылы американдық революция кезінде британдықтармен жасалған бастапқы келісімдерді еске түсіру мақсатымен арналды. Бас Джон Брант (Мохаук көшбасшысы) (Айонвайг) – Джозеф Бранттың ұлдарының бірі. Ол 1812 жылғы соғыста британдықтармен бірге шайқасты және кейіннен алғашқы ұлттардың әл-ауқатын жақсарту үшін жұмыс істеді. Ол мектептер салуға және халқының тұрмысын жақсартуға қатысты. Брант мектептер ашуды бастады және 1828 жылдан бастап Алты рудың алғашқы туа біткен басқарушысы болып қызмет етті. 1852 жылы Алты рудан сатып алынған жерге Брант округінің тас және кірпіштен салынған соты салынды. Бұл құрылымда сот залдары, округтік кеңселер, заң кітапханасы және түрме орналасқан. 1880 жылдардағы кеңейту кезінде дориялық бағаналары бар грек тіршілігінің стилі сақталды. (кейін Брантфордқа қосылды.) Бұл үй сол кезде Мелвилл үйі деп аталды, қазір ол музей, Белл-Хомстед ұлттық тарихи орны. 1874 жылы телефонның ойлап табылуы және 1876 жылғы үздіксіз сынақтар осы жерде өтті. Белл ескерткіші, сондай-ақ Белл монументі деп те аталады, Брантфордта Беллдің телефонды ойлап тапқанын еске алу үшін салынды; ол сонымен қатар Канаданың ұлттық тарихи орындарының бірі болып табылады.

Қауіпсіздік

Брантфорд экономикасы 1980-ші жылдары ауыл шаруашылығы техникасын өндіретін «Масси Фергюсон» және «Уайт Фарм Экуипмент» компанияларының жергілікті зауыттары жабылғанда ауыр соққыға ұшырады. 1981 жылдың соңына қарай қаладағы жұмыссыздық деңгейі 22%-ға жетті. 2018 жылы Брантфорд полициясы 100 000 тұрғынға шаққандағы жалпы қылмыс көрсеткіші 6533 құбылысқа жететінін хабарлады, бұл Онтариодағы көрсеткіштен (4113) 59%-ға, ал Канададағыдан (5488) 19%-ға жоғары. Сол жылы «Маклинс» журналы Брантфордты провинцияның көп бөлігінен қарағанда қылмыстың ауырлығы жоғары қала деп бағалады.

Экономика

Электр телефоны осы жерде ойлап табылды, соның нәтижесінде 1870 жылдары Канаданың алғашқы телефон фабрикасы құрылды. Брантфорд 20-ғасырдың бірінші жартысында Канаданың маңызды өнеркәсіптік орталығына айналды және экспортталған өнімдердің ақшалай құны бойынша Канаданың үшінші қаласы болды. Қала Гранд өзенінің ең терең, кеме жүзе алатын бөлігінде дамыды. Бар болған желілердің арқасында, ол Оңтүстік Онтарионың теміржол торабына айналды. Су және теміржолдың үйлесімі Брантфордтың ауыл шаруашылығына негізделген, көптеген жұмысшы табы бар өнеркәсіптік қалаға айналуына көмектесті. Басты компаниялардың қатарында S. C. Johnson Wax, Massey Harris, Verity Plow және Cockshutt Plow Company болды. Осы сала, ең бастысы, Брантфордқа 20-ғасырдың көп бөлігінде экономикалық өсімді сақтап тұруға мүмкіндік берген жақсы жалақы мен тұрақты жұмыспен қамтамасыз етті. 1980 және 1990 жылдары ауыр өнеркәсіптегі өзгерістер мен оның қайта құрылуына байланысты Брантфорд экономикасы тұрақты түрде төмендеді. White Farm Equipment, Massey Ferguson (және оның ізбасары, Massey Combines Corporation), Koering Waterous, Harding Carpets және басқа да өндірушілер сияқты көптеген компаниялар банкротқа ұшырады. Банкроттықтар мен кәсіпорындардың жабылуы мыңдаған адамды жұмыссыз қалдырды және елдегі ең қиын экономикалық ахуалдағы аймақтардың бірін құрды, бұл бұрынғы өркенді орталыққа ерекше әсер етті. 1997 жылы Брантфордтан Анкастерге дейінгі 403 тас жолының бөлігі аяқталуы экономикалық жаңаруға ықпал етті, бұл компанияларға Гамильтон мен Торонтоға оңай қол жеткізуді қамтамасыз етті және Детройттан Буффалоға тікелей маршрутты аяқтады. 2004 жылы Procter & Gamble және Ferrero SpA қалада орналасуды жөн көрді. Wescast Industries, Inc. компаниясы жақында жергілікті құю зауытын жапса да, олардың бас кеңсесі Брантфордта қалады. SC Johnson Canada компаниясының бас кеңсесі мен өндіріс орны Canadian National желісімен байланысты Брантфордта орналасқан. Gunther Mele және GreenMantra Technologies сияқты басқа да компаниялар да бас кеңсесін осы қалада орналастырған. 2005 жылдың 16 ақпанында Брант, Брантфордты қоса, Холдиманд және Нортумберленд округтерімен бірге Үлкен Алтын Жарты Ай аймағына қосылды. 2019 жылдың ақпан айында Брантфордтағы жұмыссыздық деңгейі 4,6% құрады, бұл Онтарионың 5,6% деңгейінен төмен.

The electric telephone was invented here, leading to the establishment of Canada's first telephone factory here in the 1870s. Brantford developed as an important Canadian industrial centre for the first half of the 20th century, and it was once the third ranked Canadian city in terms of cash value of manufactured goods exported. The city developed at the deepest navigable point of the Grand River. Because of existing networks, it became a railroad hub of Southern Ontario. The combination of water and rail helped Brantford develop from a farming community into an industrial city with many blue collar jobs, based on the agriculture implement industry. Major companies included S. C. Johnson Wax, Massey Harris, Verity Plow, and the Cockshutt Plow Company. This industry, more than any other, provided the well paying and steady employment that allowed Brantford to sustain economic growth through most of the 20th century. By the 1980s and 1990s, the economy of Brantford was in steady decline due to changes in heavy industry and its restructuring. Numerous companies suffered bankruptcies, such as White Farm Equipment, Massey Ferguson (and its successor, Massey Combines Corporation), Koering Waterous, Harding Carpets, and other manufacturers. The bankruptcies and closures of the businesses left thousands of people unemployed and created one of the most economically depressed areas in the country, and had a particular impact on the once vibrant downtown. An economic revival was prompted by the completion of the Brantford to Ancaster section of Highway 403 in 1997, bringing companies easy access to Hamilton and Toronto and completing a direct route from Detroit to Buffalo. In 2004 Procter & Gamble and Ferrero SpA chose to locate in the city. Though Wescast Industries, Inc. recently closed their local foundry, their corporate headquarters will remain in Brantford. SC Johnson Canada has their headquarters and a manufacturing plant in Brantford, connected to the Canadian National network. Other companies that have their headquarters here include Gunther Mele and GreenMantra Technologies. On February 16, 2005, Brant, including Brantford, was added to the Greater Golden Horseshoe along with Haldimand and Northumberland counties. In February 2019, Brantford's unemployment rate stood at 4.6% – lower than Ontario's rate of 5.6%.

Климат

Брантфордтың ылғалды континенттік климаты (Dfb) бар, жаздары жылыдан ыстыққа дейін, ал қыстары суық, қоңыржай қарлы, бірақ Канада стандарттары бойынша аса қатал емес.

Демография

Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Брантфордтың 104688 тұрғыны болды, олар оның 43269 жеке тұрғын үйінің 41673-інде өмір сүрді, бұл 2016 жылғы 98563 тұрғынынан өзгеше. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адамға шаққанда есептелді. 2021 жылғы санақ бойынша санақ метрополитен аймағы (CMA) деңгейінде Брантфорд CMA-да 144162 адам тұрады, олардың жалпы саны 58047 жеке тұрғын үйдің 56003-інде тұрады, бұл 2016 жылғы 134203 адамнан өзгеше. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адамға шаққанда есептелді.

Ұлты

2021 жылғы санақта 103,210 адам өз этникалық тегін көрсетті. Брантфорд қаласы Оңтүстік Онтариодағы үнді резерватынан тыс жергілікті халықтың (Статус индейлердің) ең жоғары үлесіне ие. + Брантфорд қаласындағы панэтностық топтар (2001–2021)
Панэтностық топтар20212016201120062001
Халық (адам) % (пайыз) Халық (адам) % (пайыз) Халық (адам) % (пайыз) Халық (адам) % (пайыз) Халық (адам) % (пайыз)
Еуропалық 82,015 79.46 80,945 84.51 81,035 88.11 79,205 89.15 78,115 91.77
Оңтүстік Азиялық 6,070 5.88 3,115 3.25 1,640 1.78 1,660 1.87 1,245 1.46
Жергілікті халық 5,415 5.25 5,395 5.63 4,090 4.45 3,440 3.87 2,475 2.91
Африкалық 3,570 3.46 2,015 2.10 1,550 1.69 1,580 1.78 1,110 1.30
Оңтүстік-Шығыс Азиялық 2,385 2.31 1,805 1.88 1,190 1.29 1,195 1.35 1,045 1.23
Шығыс Азиялық 1,020 0.99 1,065 1.11 1,090 1.19 940 1.06 670 0.79
Жақын Шығыс 910 0.88 490 0.51 655 0.71 115 0.13 140 0.16
Латын Америкалық 905 0.88 445 0.46 365 0.40 360 0.41 140 0.16
Басқа 920 0.89 510 0.53 355 0.39 245 0.28 190 0.22
Барлық жауаптар 103,210 98.59 95,780 98.24 91,975 98.21 88,845 98.51 85,125 98.50
Жалпы халық саны 104,688 100.00 97,496 100.00 93,650 100.00 90,192 100.00 86,417 100.00
Ескерту: Бірнеше тектің көрсетілуіне байланысты көрсеткіштер 100%-дан жоғары болуы мүмкін.

Дін

2021 жылы тұрғындардың 51,8% христиан дінін ұстанды, бұл көрсеткіш 2011 жылы 64,8% болған. Тұрғындардың 22,2% католик, 17,6% протестант, ал 7,7% басқаша жіктемелмеген христиандарды құрады. Қалған христиан дінтері мен христиандыққа қатысты дәстүрлер халықтың 4,1% -ын құрады. 2011 жылы 31,6% болған тұрғындардың 40,4% дінсіз болды. Барлық басқа діндер мен рухани сенімдер халықтың 8,1% -ын құрады. Христиан емес діндердің ішінде ең көп тарағаны – сикхизм (2,6%), ислам (2,0%), индуизм (1,7%) және буддизм (0,5%) болды.

Кино және теледидар

Брантфорд теледидар мен фильмдер түсіру орны ретінде пайдаланылған. "Мердок құпиялары" телесериалы сот ғимараты ретінде Карнеги ғимаратын пайдаланды, ол қазір Уилфрид Лориер университетінің Брантфорд кампусының бір бөлігі. Сандерсон сахналық өнер орталығының ішкі кеңістігі де осы телесериалда көрсетілген. Сонымен қатар, Виктория паркі және Далхаузи мен Джордж көшелеріндегі көптеген ескі үйлер түсірілім алаңдары ретінде қолданылды. "Қызметшінің ертегісі" телесериалы 2018, 2020 және 2022 жылдары Брантфордта бірнеше жерде түсірілді. "Мозпортқа қош келдіңіз" және "Ақиқат қайда жатыр" фильмдерінің бірнеше көріністері Брантфорд әуежайында түсірілді. "Мейдей" эпизодтарының көптеген бөлімдері де осы жерде түсірілді. "Due South" сериалының "Доктор Лонг Болл" эпизоды Кокшат паркіндегі Арнольд Андерсон стадионында түсірілді. Брантфордтың қала орталығы 2006 жылы "Weirdsville" және 2005 жылы "Silent Hill" фильмдері үшін түсірілім орындарымен қамтамасыз етілді. Көптеген жергілікті тұрғындар қала орталығын құлдыраған және киеулі көрінетіндей ету үшін көп еңбек етпеу керектігін атап өтті. Брантфордтың Сандерсон сахналық өнер орталығы "Slings & Arrows" сериалындағы "Жаңа Бурбидж фестивалінің" "Роза" атты бас сахнасы ретінде пайдаланылды.

Білім

2016 жылғы Федералдық санақтың статистикасы Брантфорд қаласының ересек тұрғындарының 54,1% -ы (25-64 жас аралығы) жоғары білімнен кейінгі сертификат, диплом немесе университеттік диплом алғанын көрсетті.

Бастауыш мектептер

Аймақтағы жалпы білім беруді Гранд-Эри аудандық мектеп кеңесі басқарады, ал католик білім беруді Брант-Холдиман-Норфолк католик аудандық мектеп кеңесі мен Оңтүстік-Орталық католик округ мектеп кеңесі басқарады.

Басқа

Брантфордта соқыр және саңырау-соқыр оқушыларға арналған У. Росс Макдональд мектебі орналасқан. Мохок институтының интернат мектебі, Канада индейлерінің интернат мектебі, Брантфордта орналасқан. Балаларды өз туған жерлерінде оқытуға және олардың мәдениеттерін дамытуға көңіл аудару арқасында, сондай-ақ мұндай мекемелердегі зәбір-зоқымдар туралы хабарлардың нәтижесінде ол жабылды. Braemar House School – Брантфордтағы жеке бастауыш мектеп, ол әртүрлі Монтессори және бастауыш мектептік оқу бағдарламаларын ұсынады.

Онлайн

BTOWN – Брантфорд аймағындағы адамдар, жобалар мен шараларды жариялайтын тегін онлайн журнал.

Басып шығару

Брантфорд Экспозитор 1852 жылы жарық көрген, аптасына алты күн (жексенбі күндерін қоспағанда) Sun Media Corp. баспасынан шығады. The Brant News – 2018 жылға дейін бейсенбі күндері таратылатын апталық газет болды; қазіргі кезде жаңалықтарды өз веб-сайтында онлайн жариялайды және Metroland Media Group баспасынан шығады. The Two Row Times – 2013 жылы құрылған, тегін апталық газет, сәрсенбі күндері шығады, Онтарио провинциясының барлық резервацияларына жеткізіледі және бүкіл әлем бойынша онлайн түрде Garlow Media баспасынан жарық көреді. BScene – 2014 жылы құрылған, тегін қоғамдық газет, ай сайын жарық көреді және Брантфорд және Брант округі аумағындағы жергілікті кәсіпорындар мен қоғамдық орталықтар арқылы таратылады. Оны веб-сайтында онлайн қарауға болады. Жеке баспадан шығарылған.

Теледидар

Брантфордтағы жалғыз жергілікті теледидар қызметін Rogers TV (20-кабель арнасы) ұсынады, ол Rogers кабельдік телеарнасындағы жергілікті қоғамдық арна. Басқа жағдайда, Брантфорд Торонто, Гамильтон және Китченер қалаларының телестанцияларымен қамтамасыз етіледі.

Ауа

Брантфорд қалалық әуежайы қаланың батысында орналасқан. Онда жыл сайын "Сноубирдс" әуешоуы өтеді. Гамильтондағы Джон С. Мунро Гамильтон халықаралық әуежайы Брантфордтан шамамен 35 км (20 миль) шығысқа қарай орналасқан. Торонто Пирсон халықаралық әуежайы Миссиссаугада, Брантфордтан шамамен 100 км (60 миль) солтүстік-шығысқа қарай орналасқан.

Темір жол

Брантфорд станциясы Брантфорд қаласының солтүстігінде орналасқан. Via Rail Квебек қаласы – Виндзор дәлізінде күн сайын жолаушылар пойыздарын қатынатады. Пойыздар Торонтодағы Юнион вокзалында да тоқтайды. 1886 жылы Брантфордта атпен жүретін вагондармен көше теміржолы құрылды; 1893 жылы бұл жүйе электр қуатына көшірілді. 1914 жылы Брантфорд қаласы осы қызметтерді өз басқаруына алды. 1936 жыл шамасында электрлік көлік жүйесі газбен жүретін автобустарға алмастырыла бастады, ал 1939 жылдың соңына қарай толық ауысу аяқталды.

Автобус

Брантфорд Транзит қалаға Дарлинг көшесіндегі орталық Транзит Терминалынан жарты сағат сайын кесте бойынша жүретін тоғыз тұрақты бағытпен және қосымша мектептерге арналған қызметпен қызмет көрсетеді. Брэнтфорд қаласының орталығы мен Берлингтон қаласындағы Алдершот GO станциясы арасындағы GO автобусы Макмастер университетінде тоқтайды. Талап бойынша жұмыс істейтін қызмет Париж, Сент-Джордж және Берфорд қалаларына жол тартады.

Облыстық автомобиль жолдары

403-ші тас жол, шығысқа – Гамильтон, батысқа – Вудсток. 24-ші тас жол, солтүстікке – Кембридж, оңтүстікке – Симко.

Велоспорт

2022 жылғы мәліметтер бойынша, Брантфордта кем дегенде велосипед жолдары бар. Қала көшелерін қайта жоспарлау жұмыстары жүргізілуде, оның ішінде қорғалған велосипед жолдары мен көп мақсатты жолдар қарастырылған, және 2022 жылға қарай бұл жобалар қоғамдық талқылау кезеңінде. Брантфордты қызмет еткен бұрынғы теміржол желілерінің бір бөлігі велосипед жолдарына айналдырылды, бұл солтүстік, оңтүстік және шығысқа қарай велосипедпен байланыс жасауға мүмкіндік береді. Атап айтқанда, бұл Парижге дейінгі SC Johnson Trail (әрі солтүстікке Кембридж және одан әрі жалғасатын) және Гамильтоннан Брантфордқа дейінгі теміржол жолы, ол Дундас және Джерсивилл арқылы Гамильтонға шығысқа қарай байланыс ұсынады. LE&N Trail және TH&B Trail есімді екі теміржол жолы оңтүстікке Маунт-Плезантқа дейін созылады, ал онда олар оңтүстікке қарай Порт-Доверге дейін жалғасады.

Брантфордтың қоғамдық кітапханасы

Брантфорд қалалық кітапханасының орталық филиалы қала орталығындағы Колборн көшесінде орналасқан. Сент-Пол даңғылында қосымша филиалы бар. Кітапхана 1984 жылдан бері автоматтандырылған. 2000 жылы кітапхана Солтүстік Америкадағы ЮНЕСКО-ның үлгілік кітапханалар желісіне қосылған алғашқы кітапхана болды. Бұл қалааралық баскетбол турнирлері, жасөспірімдер хоккей лигасы және жасөспірімдер бейсбол лигасынан тұрды. Сонымен қатар, «Брантфорд Экспозитор» газеті демеулік еткен жыл сайынғы жылдам жүру жарысы және Брантфордтан Гамильтонға марафондық жарыс өтті. 1910 жылы Брантфорд YMCA ұлттық жеңіл атлетика чемпионатының өткезілуіне табан тіреді.

Қазіргі уақыттағы округаралық немесе ірі командалар

Брантфорд Ред Сокс, округтер аралық бейсбол лигасының құрамасы, Арнольд Андерсон стадионында ойнайды. Брантфорд жастар Ред Сокс, жастар округтер аралық бейсбол лигасының құрамасы, сонымен қатар Арнольд Андерсон стадионында ойнайды. Брантфорд Бласт, Аллан Кубогы хоккей лигасының құрамасы, Брантфорд азаматтық орталығында ойнайды. Брантфорд Бульдогс, Онтарио хоккей лигасының құрамасы, сонымен қатар Брантфорд азаматтық орталығында ойнайды. Брантфорд 99ers, Онтарио жастар хоккей лигасының құрамасы, Уэйн Гретцки спорт орталығында ойнайды. Брантфорд Бандитс, Үлкен Онтарио жастар хоккей лигасының құрамасы, сонымен қатар Уэйн Гретцки спорт орталығында ойнайды. Брантфорд Галактика СК, Канадалық футбол лигасының құрамасы, Лион Паркінде ойнайды. Онтарио регби одағының Брантфорд Харлекинс құрамасы.

Жоғалған командалар

Брантфорд Александры (1976-1978), Брантфорд азаматтық орталығында ойнаған Онтарионың аға хоккей қауымдастығының бұрынғы командасы. 1978 жылы Аллан кубогын жеңіп алды. Брантфорд Моттс Кламатос. 1987 жылы Аллан кубогын жеңіп алды. Брантфорд Алтын бүркіттері Үлкен Онтарионың жасөспірімдер хоккей лигасының командасы, 2012 жылы Каледония Корвайрс болып өзгерді. Брантфорд Александры (1978-1984), Брантфорд азаматтық орталығында ойнаған Онтарио хоккей лигасының бұрынғы командасы. Қазір олар "Эри Утерс" деп аталады. Брантфорд Смоук (1991-1998) CoHL, Колониалдық хоккей лигасының командасы, Брантфорд азаматтық орталығында ойнады. 1998 жылы команда Ашвилл қаласына көшті. Брантфорд Блейзі, Канада Ұлттық баскетбол лигасының командасы, 2003-04 жылдары бірнеше көрсету ойынын өткізді.

Оқиғалар

2015 жылы 9 жылдығы тойланған Уэйн Гретцки халықаралық хоккей турнирі жыл сайын Брантфорд қаласында өткізіледі. Брантфорд 2008 жылы Аллан Кубогын қабылдап, жеңіске жетті, ол осы шараның 100 жылдығымен сәйкес келді. 1960 жылдардың соңында қала «Питтсбург Пингвинс» командасы үшін маусымға дайындық лагері және база ретінде қызмет етті, команданың алғашқы маусымға дайындық жаттығу лагерін және алғашқы көрмелік ойындарын қабылдады. 2016 жылы 10 жылдығы тойланған Уолтер Гретцки көше хоккей турнирі жыл сайын Брантфордта өткізіледі. 2010 жылы турнир мойындалып, 205 команда мен 2096-дан астам қатысушысымен әлемдегі ең ірі көше хоккей турнирі ретінде Гиннестің рекордтар кітабына енді.