Кіріспе

Неміс философия тарихшысы (1826–1871)

Фридрих Уэбервег (22 қаңтар 1826 – 9 маусым 1871) – неміс философы және философия тарихшысы.

Өмірбаян

Фридрих Уэбервег Рейнландтың Лейхлинген қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Иоганн Готтлоб Фридрих Уэбервег (19 тамыз 1797 – 9 ақпан 1826) Лейхлингендегі лютеран шіркеуінің пасторы болса, анасы Хелен Боддингхаус (24 қазан 1798 – 8 тамыз 1868) болды. Хелен Карл Теодор Боддингхаус (21 ақпан 1765 – 27 желтоқсан 1842) қызы еді, ол көршілес Ронсдорф қаласындағы лютеран пасторы болған. Геттинген университеті мен Берлиннің Гумбольдт университетінде білім алған Фридрих 1852 жылы Бонн университетінде философия ғылымдарынан приват-доценттік атағын алды. 1862 жылы ол Кенигсберг университетіне кезектен тыс профессор болып шақырылды, ал 1867 жылы профессорлық атаққа ие болды. 1863 жылдың 1 қыркүйегінде Пруссия провинциясының Пилау қаласында Анна Анриетта Луиза Панценхагенге (24 тамыз 1844 – 16 наурыз 1909) үйленді. Уэбервег 1871 жылы Кенигсбергте қайтыс болды.

Философия

Алғашында Уэбервег Фридрих Эдуард Бенеке (1798–1854) эмпиризмін ұстанды және Кант жүйесінің субъективтік бейілімдеріне қарсы күшті шықты, әсіресе кеңістік пен уақыттың объективтілігін қорғады, бұл оны қызу дауға тартты. Кейін ол өзінің ойлау жолын идеалдық реализм деп сипаттағанды жөн көрді, ол шындықты санаға келтіруден бас тартып, болмыстың формалары мен танымның формалары арасындағы параллельдікті мойындады. Бенеке мен Фридрих Шлейермахер оның ой-өрісінің қалыптасуына ең көп әсер етті.