Кіріспе
Креационисттік гипотеза ғаламның шын мәнінде жасалғаннан кейін әлдеқайда ескі көрінуі үшін жаратылғанын айтады. Омфалос гипотезасы – Жердің миллиардтаған жылдардан бері жасалғаны туралы ғылыми дәлелдерді, Жаратылыс кітабындағы жаратылыс туралы айтылған оқиғаның сөзбе-сөз түсіндірмесімен үйлестіруге жасалған әрекет. Аталмыш түсіндірме Жердің жасы бірнеше мың жыл ғана екенін көрсетеді. (ὀμφαλός – omphalos грек тілінде "көбелек" деген мағынаны білдіреді), және барлық тірі жандар эволюциялық белгілері толыққанды қалыптасқан күйде, сондай-ақ Жердің немесе ғаламның жасы туралы эмпирикалық дәлелдерге сенуге болмайды. Жас Жер креационизмін қолдаушылар ғаламның жасы туралы жалған дәлелдерге толы екендігіне қатысты әртүрлі түсіндірмелер берді, оның ішінде экожүйелердің жұмыс істеуі үшін кейбір нәрселердің белгілі бір жаста жаратылуы керек деген сенім, немесе Жаратушының қасақана түрде алдамшы дәлелдерді орналастырғаны туралы сенімдер бар. Бұл идея 19-шы ғасырда Госсенің аталған кітабы жарық көрген кезде кеңінен қабылданбады. 20-шы ғасырда кейбір Жас Жер креационисттері бұл теорияны қайта жаңғыртты, олар бұл аргументті алыс жұлдыздар мен галактикалардан келетін жарыққа дейін кеңейтті ("жұлдыз жарығы мәселесін" шешу).
The Omphalos hypothesis is one attempt to reconcile the scientific evidence that the Earth is billions of years old with a literal interpretation of the Genesis creation narrative, which implies that the Earth is only a few thousand years old. (ὀμφαλός omphalos is Greek for "navel"), and all living creatures with fully formed evolutionary features, etc., and that, therefore, no empirical evidence about the age of the Earth or universe can be taken as reliable. Various supporters of Young Earth creationism have given different explanations for their belief that the universe is filled with false evidence of the universe's age, including a belief that some things needed to be created at a certain age for the ecosystems to function, or their belief that the creator was deliberately planting deceptive evidence. The idea was widely rejected in the 19th century, when Gosse published his aforementioned book. It saw some revival in the 20th century by some Young Earth creationists, who extended the argument to include visible light that appears to originate from far off stars and galaxies (addressing the "starlight problem").
Ғылыми көздер алдындағы көздер
Жаратылыс кітабындағы жаратылыс оқиғасына негізделген адам өмірінің басталуы туралы әңгімелер ғасырлар бойы жарияланып келеді. IV ғасырдағы сириялық теолог Ефрем бірден толыққанды организмдерді жаратқан құдайлық жаратылысты сипаттады:
Шөптер жаңа жаратылғанда бір сәтте ғана болғанмен, айлар бойы өскендей көрінді. Сол сияқты, ағаштар да жаңа шығып келгенде бір күндік болса да, толыққанды өсіп, бұтақтарында бүршіктер пайда болғандықтан, жылдар бойы өскендей болды.
Жалғанның басталуы
Госстің бастапқы Омфалос гипотезасы белгілі бір жаратылыс туралы әңгімені көрсетеді, бірақ басқалар бұл идея бес минут бұрын жаратылғанды жоққа шығармайды, тіпті осыдан бұрынғы уақыттың естеліктері де сол жерде жасалған болуы мүмкін екенін айтады. Осы идеяны қарсыластары кейде "Соңғы бейсенбішілік" деп атайды, мысалы, "әлем өткен бейсенбіде жаратылған болуы мүмкін".
Бес минуттық гипотеза
Бес минуттық гипотеза – философ Бертран Рассел ұсынған скептикалық гипотеза. Ол ғалам бес минут бұрын ешненеден пайда болды дейді, соның ішінде адам жады және тарихтың барлық басқа да белгілерімен бірге. Бұл естелік және дәлелдерге сүйенген тарихи хронологияға сенуге қатысты ең жоғары философиялық күмәнділікті қалай сақтауға болатынын көрсететін кең таралған мысал.