Кіріспе

1912 жылғы жазғы Олимпиада ойындары (Olympiska sommarspelen 1912), ресми түрде V Олимпиада ойындары (Den V olympiadens spel) деп белгілі және көбінесе Стокгольм 1912 деп аталады, 1912 жылдың 5 мамыры мен 22 шілдесі аралығында Швецияның Стокгольм қаласында өткен халықаралық көп түрлі спорттық жарыс. Жиырма сегіз елден 2408 спортшы, оның ішінде 48 әйел, 14 спорт түрінен 102 жарысқа қатысты. Теннис (5 мамырдан бастап) және футбол мен ату (екісі де 29 маусымнан бастап) жарыстарынан басқа, ойындар бір айдың ішінде өтіп, ресми ашылуы 6 шілдеде болды. Бұл Олимпиада ойындарында соңғы рет толық алтын медальдар табысталды, сондай-ақ Жапонияның қатысуымен Азия елдерінен алғашқы ресми команда өнер көрсетті. Стокгольм ойындарға жалғыз үміткерлік білдірген және 1909 жылы таңдалған. Ойындарда алғаш рет өнер сайыстары, әйелдердің суға секіруі, әйелдердің жүзуі өткізілді, сондай-ақ онсайыс және жаңа бессайыс жарыстары ұйымдастырылды, екеуінің де жеңімпазы америкалық Джим Торп атанды. Жеңіл атлетикада электрлік уақыт өлшеу енгізілді, ал ойындарды ұйымдастырушы ел боксқа рұқсат бермеді. Фигурлі сырғанауды ұйымдастырушылар қабылдамады, себебі олар солтүстік елдердің ойындарын насихаттағысы келді. АҚШ ең көп алтын медаль (25) жеңіп алды, ал Швеция жалпы медальдар саны бойынша көш бастады (65). Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан бұл 8 жыл бойғы соңғы Олимпиада ойындары болды. Келесі Олимпиада ойындары 1920 жылы Антверпен қаласында өткізілді.

Оқиғалар

1909 жылы 28 мамырда Берлинде өткен Халықаралық Олимпиада Комитетінің отырысында шведтік делегация тек "таза" жеңіл атлетика, жүзу, гимнастика және күрес түрлерін қамтитын қарапайым Олимпиада кестесін ұсынды. Бірақ басқа елдер кесте көбірек спорт түрлерін қамтуын қалады, және осыны ескере отырып, 1911 жылы өткен Халықаралық Олимпиада Комитетінің отырысында олар тағы бір бағдарлама ұсынды, ол мақұлданды. Қосылған спорт түрлері: арқан тартыс, велосипед спорты, фехтование, футбол, ат спорты, теннис, ескек есу, ату, коньки тебу және яхта жарысы. Бағдарламаға коньки тебуді қосу мәселесі 1910 жылы 7 ақпанда қайта талқыланды, нәтижесінде оны кестеден шығару туралы шешім қабылданды. Ол қысқы спорт түрі болғандықтан қолайсыз деп есептелді, ал келесі жылы ол Солтүстік ойындарының бір бөлігі болуға тиіс болды. 1910 жылы 14 ақпанда өткен кезекті отырыста өнер сайыстары қарастырылды. Бұл Олимпиада ойындарында өнер сайыстарының тұңғыш рет өткізілген жылы болды.

Жеңіл атлетика

Спорттық жарыстарда Р. Карлштедт әзірлеген толық автоматты уақыт өлшеу жүйесі қолданысқа енгізілді. Ол хронометрлерге электр магниттерін орнатуды қамтиды, сондай-ақ жүйе әрбір жарыстың стартына басқару лампасын қосатын болды. Мылтық атылған кезде таймер іске қосылып, финиш сызығында төрешілердің бірі тоқтатып тастады. Ерлер арасындағы 100 метрлік жүгірудің финалы көбінесе америкалықтардың арасында өтеді деп күтілді, нәтижесінде алты спортшы қатысты, олардың тек біреуі АҚШ-тан емес еді. Спортшылар бірнеше рет қате старт бергеннен кейін, Ральф Крейг алтын медальді жеңіп алды, екінші орынды Альва Мейер иеленді. Дональд Липпинкотт қола медальді алды, ол екінші орын алған спортшыдан 15 см қалып қойды. Жапондық марафоншы Канакури Шидзо жарыс барысында жоғалып кетті. Ол ыстықтан есінен танып, шаруа отбасы марафон жолындағы виллада өтіп жатқан тойға тоқтауға көмектесті, содан кейін шөлін суындырып, Стокгольмге пойызбен келіп, келесі күні елден кетіп қалды. Ол жарыс ұйымдастырушыларына хабар бермей-ақ Жапонияға оралды. 50 жыл өткен соң, швед билігінің шақыруымен ол жарысты (бейресми) 54 жыл, 8 ай, 6 күн, 8 сағат, 32 минут және 20,3 секунд көрсетіп аяқтады. Португалиялық Франсиско Лазаро марафондағы ыстықтан шаршап қайтыс болды, ол Олимпиада марафонында қаза тапқан жалғыз спортшы. Америкалық Джим Торп бес сайыс және жаңадан құрылған он сайыста жеңіске жетті. 1913 жылы Халықаралық Олимпиада комитеті Торптың 1912 жылғы Олимпиадаға дейін бейсбол ойнағаны үшін ақы төленгенін білгеннен кейін, оның алтын медальдарын алып тастады, бұл замандағы Олимпиаданың аматорлық ережелерін бұзу болды. Бұл басқа спортшыларды рейтингте жоғары көтерді. 1982 жылы ХОК бұл шешімнің дұрыс еместігіне көз жеткізді, өйткені Торптың қатысу құқығына 30 күн ішінде ешқандай наразылық түспеген, және оның медальдарын қайта қалпына келтірді. Оның медальдарының көшірмелері 1983 жылы, Торп қайтыс болғаннан кейін 30 жыл өткен соң, оның балаларына табысталды. Соңында, 2022 жылы ХОК Торпты бес сайыс және он сайыстың жалғыз жеңімпазы деп жариялады, бұл шешім оның бұрынғы қарсыластарының отбасыларымен кеңінен кеңескеннен кейін қабылданды, олар Торпты әрқашан жеңімпаз деп есептеген. Көптеген жеңіл атлетика түрлерінде жаңа Олимпиадалық рекордтар орнатылды, тек ерлердің 200 метрі, 10 км жүру, тік секіру, ұзық секіру, үш қадамды секіру және кедергілермен жүгіруде жаңа рекордтар тіркелмеді. Tell Berna 3000 метрлік қашықтыққа алтын медальді жеңіп алды, ал Henry S. "Harry" Babcock 3,95 метрлік көрсеткішпен Олимпиадалық рекорд орнатып, таяқпен секіруде алтын медальді иеленді. Ханнес Колехмайнен ойындарда рекордтар орнатуда ең табысты болды, 5000, 10000 метрлік және кросс-кантри жарыстарында жаңа Олимпиадалық рекордтар тіркелді.

Велоспорт

1912 жылғы Ойындардағы веложарыстар Мяларен көлі төңірегіндегі жол жарысымен шектелді, бұл маршрут жыл сайынғы веложарыс үшін де сәтті қолданылған. Бастапқыда жоспарда болмаса да, бірнеше ел трек веложарысын қосуды сұрады. Сонымен қатар, Германия Cycle Polo және Figure Cycling түрлерін бағдарламаға қосуды арнайы өтінді ретінде ұсынды, бірақ комитет екі өтінішті де қабылдамады. Жол жарысын уақытқа қарсы жарыс ретінде өткізуге және жарысқа қатыспайтын велоспортшыларды қарқындатушы ретінде пайдалануға тыйым салу туралы шешім қабылданды. Ең көп қатысушы Ұлыбританиядан болды – Англиядан он екі, Шотландиядан тағы он екі және Ирландиядан тоғыз спортшы қатысты. Жарыс 7 шілдеде басталды, спортшылар топтап шықты. Бірінші топ сағат 2-де, ал қалғандары екі минуттан кейін старт алды. Жарыс қашықтығы [қашықтық] болды, осы жарыста Оңтүстік Африкалық Рудольф Льюис жеке жарыста алтын медальді жеңіп алды. Ұлыбританиялық Фредерик Групп күміс, ал америкалық Карл Шутт қола медальді иеленді. Дегенмен, швед командасының орташа көрсеткіштері қарсыластарынан жоғары болды, сондықтан швед командасы командалық жарыста алтын медальді жеңіп алды. Күміс және қола медальдар жеке жарыстағы жеңіске сәйкес Ұлыбритания мен АҚШ-қа тиесілі болды, бұл Групп пен Шуттке бірдей үлгідегі екінші медальдарды сыйлады.

Суға түсу

Ерлер арасындағы жарыстардағы барлық медальдар швед және неміс командаларының суға секірушілері арасында бөлісті. Ерлер арасындағы жоғарыдан секіруде шведтік команда үстемдік танытты, швед секірушілері барлық үш медальді иеленді. Эрик Адлерц алтын медальді жеңіп алды, содан кейін 10 метрлік платформада да Швеция үшін алтын медальді жеңіп алды. Альберт Цюрнер Германия үшін күміс медаль алды, ал Густав Бломгрен Швеция үшін қола медальді жеңіп алды. 3 метрлік сыбдықтан секіруде де неміс командасы үш медальді қамтыды, Пауль Гюнтер алтын, Ханс Любер күміс, ал Курт Беренс қола медальді жеңіп алды.

Ат спорты

1912 жылғы Олимпиада ойындарында ат спорты тұңғыш рет қатысты. Жарыс әскери жарыстарға, жүлделі ат тебінуге және жүлделі секіруге бөлінді. Әскери жарыста жеті ел жеке және командалық сайыстарға өкілдерін ұсынды. Әр ел төрт спортшыны ұсынды, Дания болса үш спортшыны ғана ұсынды. Кейбір елдер негізгі спортшыларынан өзге қосалқы спортшыларды да тіркеді. Жарыс жолының ұзындығы "Филд Ридинг" клубының алаңында басталып, сол жерде аяқталды. Ойын күні ыстық болғандықтан, қатысушылар салмағынан айтарлықтай азайды. Дрессажға тағы екі ел қатысты, алайда Швеция ғана ең көп бапкерленген спортшыларды жіберді. Жеке секіру сайысы 1912 жылғы Олимпиада ойындарында Швецияның бірде-бір медаль алмай қалған жалғыз жеке ат спорты түрі болды. Алтын медальды француз Карио, күміс медальды Германия атынан Рабод фон Крёхер, ал қола медальды Бельгия үшін Эммануэль де Бломмарт жеңіп алды.

Қалқан

Фульга жарысы 1908 жылғы Ойындарда демонстрациялық спорт түрі ретінде көрсетілгеннен кейін, толыққанды Олимпиадалық жарысқа айналды. Италиялық Недо Нади және Пьетро Специале тиісінше алтын және күміс медальдарды жеңіп алды, ал австриялық Ричард Вердербер үшінші орынды иеленді. Әйбас және қылыштан жеке және командалық жарыстар өткізілді. Әйбас командалық жарысында Бельгия алтын медальді жеңіп алды, ал Ұлыбритания мен Нидерланды екінші және үшінші орындарға ие болды. Бельгия командасының мүшесі жекелей де чемпион атанды, Пол Анспах алтын медальді жеңіп алды. Даниялық Иван Жозеф Мартин Осьер күміс медальді алды, ал командалық жарыста қатыспаған тағы бір бельгиялық, Филипп Ле Харди де Болие қола медальді жеңіп алды. Қылыш жарысында венгриялық спортшылар басымдық танытты, олардың командасы Австрия және Нидерландыдан алтын медальді жеңіп алды. Жекелей жарыста венгриялық спортшылар толық жеңіске жетті, Женө Фукс жалпы жарыстың жеңімпазы атанды, Бела Бекесси екінші, ал Эрвин Месарос үшінші орынды иеленді.

Футбол

Он үш ел 1912 жылғы Олимпиадаға футбол командаларын қатыстыру ниеттерін білдірді. Стандартты кубок жүйесі қолданылды, финалда алтын және күміс жүлдегерлер анықталды, ал үшінші/төртінші орын үшін өткізілген матч қола жүлдегерді анықтады. ФИФА-ға мүше жататын командалар ғана қатысуға рұқсат етілді, турнирдің жеребесі 1911 жылдың 18 маусымында тартылды. Турнирдің өзі 29 маусымда басталды. Бірінші турда Финляндия Италияны 3–2 есебімен жеңіп, Австрия Германияны 5–1 есебімен, ал Нидерланды Швецияны 4–3 есебімен ұтты. 1908 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында алтын медальді жеңіп алған Ұлыбритания командасы екінші турға тікелей өтті, онда Венгриямен кездесіп 7–0 есебімен жеңіске жетті. Финляндия да өз ойынында жеңіске жетіп, Ресейді 2–1 есебімен ұтты. Дания британдықтардың нәтижесін қайталап, Норвегияны 7–0 есебімен жеңді, ал Нидерланды Австрияны 3–1 есебімен жеңіп алды. Жарым финалда Ұлыбритания Финляндияны 4–0 есебімен жеңіп, Дания Нидерландыны 4–1 есебімен ұтты. Нидерланды үшінші/төртінші орын үшін өткен матчта турнирдегі ең ірі есеппен жеңіске жетіп, Финляндияны 9–0 есебімен жеңді. Сол күні Олимпиада стадионында өткен финалда Ұлыбритания 25 000 көрерменнің алдында Данияға қарсы алтын медалін сақтап қалды. Гарольд Уолден, Артур Берри және Гордон Хоардың екі голының арқасында британдықтар 4–2 есебімен жеңіске жетті.

Гимнастика

1912 жылғы Олимпиада ойындарының гимнастика жарысында әртүрлі командалардың көрсетілімдерімен қатар жеке және үш командалық сайыс өтті. Швеция командасы табиғи түрде швед жүйесі бойынша гимнастика сайысын жеңіп алды, ол бағдарламада «Командалық I сайыс» деп аталды, ал Скандинавия елдері – Дания және Норвегия екінші және үшінші орындарды иеленді. Командалық сайыста Италия алтын медальді жеңіп алды. Сонымен қатар, итальяндық команда мүшесі Альберто Браглиа осы жарыста жеке алтын медальді ұтып алды. Франция командасының өкілі Луи Сегура жеке күміс, ал итальяндық команданың тағы бір мүшесі Адольфо Тунези жеке қола медальді жеңіп алды. Бұл тағы да скандинавиялық жарыс болды, онда Норвегия командасы жеңіске жетті, Финляндия екінші, ал Дания қола медальді иеленді. Осы ойындарда ату, жүзу, ат спорты, фехтование және кросс-лаунди жарыстарынан тұратын пенталон жарысы өткізіледі деп шешілді. Жарыс 7-12 шілде аралығында бес күнге созылды және кросс-лаунди жарысымен аяқталды. Жарысқа тек ер адамдар қатысты, бірақ Хелен Прейс есімді әйел де қатысуға тіркелді, алайда ұйымдастыру комитеті оның қатысуын қабылдамады. Ату кезеңінде әр қатысушыға жеке пістолетін әкелуге рұқсат берілді. Американдық қатысушы Джордж С. Паттон (кейін Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясының генералы ретінде танымал болды) Colt револьверін қолданды, ал даниялық қатысушылар Дания армиясының қызметтік пістолетін, немістер мен норвегиялықтар Luger P08 пістолетін, ал шведтер Smith & Wesson компаниясының жаттығу пістолетін пайдаланды. Ату бөлігінде Госта Осбринк жеңіске жетті, Георг де Лаваль екінші, ал Госта Лиллиехук үшінші орынды иеленді, үшеуі де Швециядан өкілдік етті. Жүзу жарысы үш ұзындықтан тұрды, әрқайсысы 8 жолға бөлінді, ал нәтижелер қосылып, орын анықталды. Ұлыбританиядан Ральф Клильверд осы жарысты жеңіп алды, Австриядан Эдмонд Бернхардт екінші, ал де Лаваль үшінші орынды иеленді. Фехтование жарысында әр қатысушы бір-бірімен кездесті. Бірнеше қарсыластар осы жарыстағы ерекше шеберліктерімен көзге түсті, соның ішінде Швециядан Аке Гронхаген 24 жеңіспен бірінші орынды, Франциядан Жан де Мас Латри 23 жеңіспен екінші орынды, Швециядан Сидни Странне 21 жеңіспен үшінші орынды, ал АҚШ-тан Паттон 20 жеңіспен төртінші орынды иеленді. 13 қатысушы ат спорты трассасын бірде-бір айыпсыз аяқтады, онда Гронхаген жеңіске жетті, Швециядан Брор Маннстрем екінші, ал де Лаваль үшінші орынды иеленді. Бұл соңғы жарыс болғандықтан, жеңімпаздар жарыстан кейін жарияланды, Лиллиехук алтын медальді, Осбринк күміс медальді, ал де Лаваль қола медальді жеңіп алды. Швециялық емес қатысушылардың ішінде ең жоғары нәтиже көрсеткен Паттон болды, ол бесінші орынды иеленді.

Қайықтану

1912 жылғы Олимпиада ойындарында есу түрлері көпшілікке ұнамады. Бұл көптеген спорттық іс-шаралардың көптігіне байланысты халықтың шаршауымен түсіндірілді. Сегіздік жарысы топтарға бөлінді, әр топта екі командадан болды. Екі британдық команда бір-бірімен кездеспеуге мүкіндік алды, Леандер клубының командасы финалда Оксфордтың Нью-колледж командасымен күш сынасты. Леандер 6:15 уақытпен бір ұзындыққа басымдықпен жеңіске жетті. Төрт ескермен есу жарысы сегіздік сияқты форматта өтті, финалда Людвигшафенер Рудерверин клубының неміс командасы Ұлыбританияның Темза есу клубын жеңді. Төрт ескермен есу жарысы, ішкі ескермен есу жарысы, басқа жарыстарға қарағанда кішкентайрақ болды, оған тек төрт ел қатысты. Дания құрамасы финалда Швецияны жеңді. Бір адамнан тұратын қайық жарысы даулы болды, өйткені Март Куусик пен Альфред Генрих арасындағы бірінші турдағы жарыс Генрихтың наразылығынан кейін қайтадан өтті. Сонымен қатар, Сесил МакВилли бірінші турда Мартин Станке қайығымен соқтығысқаннан кейін жарыстан шеттетілді. Ұлыбританиялық Уоли Киннер финалда бельгиялық Полидор Вейрманды жеңіп, Киннер осы кездесуде оңай жеңіске жетті. Жарыс келесі күні 12 метрлік яхта класынан басталды. Бұл жарысқа үш ел мен яхта қатысты: Швеция (үй иесі), сондай-ақ Норвегия және Финляндия. 10 метрлік яхта класына да осындай саны елдер қатысты, бірақ бұл жолы Швеция екі яхтамен, ал Ресей Норвегияның орнына қатысты.

Атыс

1912 жылғы Олимпиада ойындарында он сегіз атқышу жарысы өтті, оның сегізі командалық жарыстар еді. Жарыс көбінесе үш бөлімге бөлінді: әскери мылтықпен атқышу, кішкентай мылтықтармен, тапаншалар мен револьверлермен, сондай-ақ балшықтан жасалған нысаналар мен жүгіріп бара жатқан бұғыға атқышу. Швеция және Америка спортшылары жарыста ең табысты болды, әрқайсысы жеті алтын медаль жеңіп алды, алайда Швеция барлығы он жеті медальді, ал АҚШ командасы он төрт медальді ұтып алды. Швецияның бір оқпен жүгіріп бара жатқан бұғыға атқышу командасының мүшесі, 64 жастағы Оскар Суан, Олимпиада тарихындағы ең қарт алтын медаль иегері болып табылады.

Жүзу

Жүзуден Гавайи асылы Дюк Каханамоку АҚШ үшін 100 метрге еркін жүзуде жеңіске жетті, ал Гарри Хебнер 100 метрге арқамен жүзуде алтын медальді жеңіп алды. Канада құрамасы да Джордж Ходжсонның есебінен 400 және 1500 метрлік жарыстарда екі алтын медаль алды. Германияның жүзу құрамасы 200 метрлік кеудемен жүзуде барлық үш медальді жеңіп алды, ал алтын медаль 400 метрлік кеудемен жүзуде де жеңіске жеткен Уолтер Батеге бұйырды. Австралазия құрамасы ерлер эстафетасында жеңіске жетті, АҚШ күміс медальді, ал Ұлыбритания үшінші орынды иеленді. 1912 жылғы Ойындарда әйелдерге жүзу жарыстары енгізілді, онда 100 метрге еркін стильмен және 400 метрлік командалық эстафета өтті. Фанни Дюрак жекелей жарыста жеңіске жетіп, төртінші өткелде осы қашықтық бойынша әлемдік рекордты жаңартты. Оның австралиялық әріптесі Мина Уайли күміс медальді жеңіп алды, ал Ұлыбританиядан Дженни Флетчер қола медальді алып, үшінші орынға табан тіреді. Ұлыбритания құрамасы әйелдер эстафетасында да сәтті өнер көрсетті, командалық эстафетаны жеңіп алды, ал Германия құрамасы екінші, Австрия құрамасы үшінші орынды иеленді. 1912 жылғы Ойындарда жүзудің барлық түрінде жаңа Олимпиадалық рекордтар орнатылды.

Теннис

1912 жылғы Олимпиадада бастапқыда жабық корттағы теннис турнирі ұйымдастырылуы жоспарланған, онда ерлер арасындағы жеке және жұп, әйелдер арасындағы жеке, сондай-ақ аралас жұп сындары өткізілді. 1911 жылдың соңында Эстermalм атлетикалық алаңы салынысымен ашық ауадағы турнирлер де расталды, соның нәтижесінде жоспарлар жабық және ашық кортта турнирлер өткізуге бейімделді. Жабық корттағы жарыстарға алты елден спортшылар қатысты, олардың ішінде Швеция, Ұлыбритания, Дания, Франция, Австралазия және Богемия елдерінен келген өкілдер болды. Осы қатысушылардың арасында Жаңа Зеландиядан келген Австралазияның жалғыз өкілі Энтони Уайлинг те болды, ол сол кезде Уимблдон турнирінің ерлер арасындағы чемпионы еді. Үйдегі іріктеу турнирі 5 мамырда басталды және жартылай финалға дейін жоспарланғандай жалғасты, онда Уайлинг Ұлыбританиядан келген Чарльз П. Диксонға есе жіберді. Британдық теннисші финалда француз Андре Гобермен кездесті, бірақ Гобер ағылшын теннисшісін тікелей үш сетте жеңіп шықты. Уайлинг тағы бір британдық теннисші Артур Лоумен өткізілген плей-оффта қола медальді иеленді. Ашық ауадағы теннис жарысына 12 елден 70 спортшы қатысты. Алайда, Ұлыбритания 1912 жылғы Уимблдон чемпионатымен сәйкес келген ашық ауадағы жарыс күндеріне байланысты ешқандай өкіл жібермеді, бірақ британдық шенеуніктер Олимпиада ұйымдастыру комитетін күндерді өзгертуге көндіруге тырысты. Басқа да танымал теннисшілер Олимпиадаға қатысудан бас тартып, оның орнына Уимблдонға баруды жөн көрді. Ерлер арасындағы жекелей сындағы алтын және күміс медальдар екі оңтүстік африкалық теннисші арасында шешілді, Чарльз Уинслоу мен Гарольд Китсон бір-бірімен күш сынасты. Уинслоу матчты 7–5, 4–6, 10–8, 8–6 есебімен жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Бұл екі теннисші жұп ретінде де ерлер арасындағы жұп сынына қатысып, австриялық Феликс Пайпс пен Артур Зборзилді жеңіп, алтын медальді иеленді. Әйелдер арасындағы жекелей сында француз Маргарита Брокедис неміс Доротея Корингті жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Аралас жұп сынында Коринг Генрих Шомбургпен бірігіп, алтын медальді жеңіп алды, финалда шведтер Зигрид Фик пен Гуннар Сеттерваллді жеңді.

Соғыс тартысы

Тартыс ойыны 7-12 шілде аралығында өтуге жоспарланған, күн сайын екі матчтан өткізілуі тиіс болған. Алайда, жарысқа қатысуға ниет білдірген бес елдің ішінде тек екеуі ғана келді. Ұлыбритания Богемияға қарсы матчына келді, бірақ қарсыластар командасы табылған жоқ. Ұлыбритания жеңімпаз деп жарияланды. Екінші матчта да осыған ұқсас жағдай болды: Стокгольм полиция қызметкерлерінен құралған швед командасы Австрия командасының келмегенін анықтады. Австриялықтардың қатыспауына байланысты Швеция матчтың жеңімпазы деп жарияланды. Жарыстың екінші күні Ұлыбритания Швециямен кездесті, бұл екі команданың да белгіленген уақытта келген жалғыз жағдайы болды. Британдық команда 1908 жылғы Олимпиада ойындарында осы санатта алтын медаль жеңген спортшылардан құралған, Джон Сеуэлл мен Матиас Хайнс басқа. Британдық команданың құрамында да полиция қызметкерлері болғандықтан, бұл кездесу Лондон полициясы мен Стокгольм полициясы арасындағы матчқа айналды, швед командасы 2:0 есебімен жеңіске жетті.

Су полосы

Су полосы турниріне алты команда қатысқандықтан, турнир өзгертілген іріктеу жүйесі бойынша ұйымдастырылды. Бірінші турда британдық команда Бельгияны, Швеция Францияны, ал Австрия Венгрияны жеңді. Жарыста үш команда қалғандықтан, екінші турда қай матч өткізілетінін анықтау үшін жеребе салынды. Жеңіс жолымен Ұлыбритания Швециямен кездесіп, оларды жеңді. Австрия Ұлыбритания мен Швеция арасындағы матчтың жеңімпазына қарсы финалға автоматты түрде өтті. Ұлыбритания Австрияны 8:0 есебімен жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Содан кейін екінші және үшінші орындарды анықтау үшін жеңілген командалардың әр жұбы арасында плей-офф матчтары өтті. Швеция мен Бельгия күміс және қола медальдар үшін тағы үш матч өткізіп, Швеция 4:2 есебімен жеңіске жетті.

Күршік

1912 жылғы Ойындарда елдердің барлығы 267 күресшіні тіркеді, бірақ Швецияға келген нақты бәсекелестердің саны аз болды – 171 спортшы ғана қатысты. Сынақтар Олимпиада стадионының ашық алаңында өтті, күресшілер салмақ категориялары бойынша бес топқа бөлінді: қауырсын салмағы, жеңіл салмақ, орта салмақ A (кейіннен орта салмақ деп аталды), орта салмақ B (кейіннен жартылай ауыр салмақ деп аталды) және ауыр салмақ. Қауырсын салмағында Финляндиядан келген спортшылардың шеберлігі ерекше көзге түсті, Каарло Коскело алтын медальді жеңіп алды, ал неміс Георг Герштекер күміс медальді, ал фин Отто Ласанен қола медальді иеленді. Жеңіл салмақ сыныбы көрермендердің ең көп назарын аударды, Эмил Вэр барлық қарсыластарын ұпай есебінде емес, күшпен жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Шведтер Густав Мальмстрем мен Эдвин Маттиассон күміс және қола медальдарды жеңіп алды. Жартылай ауыр салмақтағы жарыста ұзаққа созылған тағы бір күрес болды, швед Андерс Ахлгрен мен фин Ивар Бёлинг арасындағы алтын медаль үшін өткен жекпе-жек тоғыз сағаттан астам уақытқа созылды. Жеңісші шығарылмағандықтан, бұл тең нәтиже деп танылды және екі спортшыға да күміс медаль табысталды. Финляндиялық Эржо Саарела 1908 жылғы Ойындарда жартылай ауыр салмақта екінші орын алғаннан кейін ауыр салмақта жеңіске жетті. Йохан Олин Финляндия үшін күміс медальді жеңіп алды, ал Серен Маринус Йенсен 1908 жылғы Олимпиадада Дания үшін жеңіп алған қола медалін қайталады. Әдебиет, мүсін, сурет, сәулет және музыка бойынша жарыстар өткізілді. Вальтер Винанс өзінің «Америкалық тротер» атты мүсіні үшін алтын медальді жеңіп алды, ал Халықаралық Олимпиада комитетінің президенті және заманауи Олимпиада қозғалысын іске қосушы Барон Пьер де Кубертен әдебиет бойынша алтын медальді жеңіп алды. Ол бұл жарысқа Германиядан Жорж Хород және Мартин Эшбах деген есімдермен қатысты. Бұл көрсетілімдер аяқталғаннан кейін, шведтік спорт ойындары – квиттерге ұқсас варпа және каберді лақтырудың бір түрі – stångstörtning көрсетілді. Сонымен қатар, бейсбол да көрсетілді. Ойынды бейсболдың туған жері – АҚШ және ойындардың ұйымдастырушы елі – Швеция командалары арасында өткізілді. Ойын 1912 жылдың 15 шілдесінде, дүйсенбі күні Стокгольмдегі Остермальм стадионында сағат 10:00-де басталды. Американдық команданы АҚШ Олимпиадасының жеңіл атлетика құрамасының бірнеше мүшелері, ал швед командасын 1910 жылы құрылған Швецияның алғашқы бейсбол клубы – Вестерёс бейсбол клубы құрады. Швеция командасының қақпашылары мен шабуылшылары тәжірибесіз болғандықтан, американдықтардың төртеуі швед командасының құрамында ойнады. Бір швед ойыншы ақырында американдық Адамс пен Нельсонды алмастырды. Ойын алты иннингке дейін жалғасты, ал американдықтар алтыншы иннингте шабуылға шықпады, швед командасына жарты иннингте алты мүмкіндік берді. Ойынды зейнеткерлікке шыққан американдық Ұлттық лигасының бейсболшысы Джордж Райт төрешілік етті.