Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
7 ғасырдағы миссионер, Йорк епискобы және әулие
7 ғасырдағы миссионер және әулие
7th century missionary, Bishop of York, and saint
the 7th century missionary and saint
Паулин (10 қазан 644 жылы қайтыс болды) – римдік миссионер және Йорк епискобының алғашқысы. 601 жылы Папа Григорий I ағылшын сакстарын туған ағылшын сакс дінінен христиандыққа көшіру үшін жіберген Григориандық миссияның мүшесі Паулин 604 жылы екінші миссионерлік топпен Англияға келді. Паулиннің келесі екі онжылдықтағы қызметі туралы көп мәлімет жоқ. Бірнеше жыл Кентте өткен соң, шамамен 625 жылы, Паулин епископқа бекітілді. Ол Кент патшасы Эдвинге үйлену үшін Кент патшасы Эдбальдтың қарындасы Этельбургті Нортумбрияға сүйемелдеді және, ақыры, Эдвинді христиандыққа көндірді. Паулин Эдвиннің көптеген халқын христиандыққа айналдырып, бірнеше шіркеу салды. Паулин суға шомылдырған әйелдердің бірі – болашақ әулие Хилда Уитби. 633 жылы Эдвин қайтыс болғаннан кейін Паулин мен Этельбург Нортумбриядан қашып, Паулиннің дін қызметкері Диакон Яковты қалдырды. Паулин Кентке оралып, Рочестер епискобы болды. Ол Пападан паллиум алды, бұл Йорк архиепискобы болып тағайындалғанын білдірді, бірақ бұл үшін тым кеш болды. 644 жылы қайтыс болғаннан кейін Паулин әулие деп жарияланды және қазір Шығыс православие, Рим-католик және Англикан шіркеулерінде құрметпен еске алынады.
Paulinus (died 10 October 644) was a Roman missionary and the first Bishop of York. A member of the Gregorian mission sent in 601 by Pope Gregory I to Christianize the Anglo Saxons from their native Anglo Saxon paganism, Paulinus arrived in England by 604 with the second missionary group. Little is known of Paulinus's activities in the following two decades. After some years spent in Kent, perhaps in 625, Paulinus was consecrated a bishop. He accompanied Æthelburg of Kent, sister of King Eadbald of Kent, on her journey to Northumbria to marry King Edwin of Northumbria, and eventually succeeded in converting Edwin to Christianity. Paulinus also converted many of Edwin's subjects and built some churches. One of the women Paulinus baptised was a future saint, Hilda of Whitby. Following Edwin's death in 633, Paulinus and Æthelburg fled Northumbria, leaving behind a member of Paulinus's clergy, James the Deacon. Paulinus returned to Kent, where he became Bishop of Rochester. He received a pallium from the pope, symbolizing his appointment as Archbishop of York, but too late to be effective. After his death in 644, Paulinus was canonized as a saint and is now venerated in the Eastern Orthodox, Roman Catholic, and Anglican Churches.
Ерте өмір
Паулин – Римнен келген монах. Оны Рим папасы Григорий I 601 жылы Меллит және басқалармен бірге англосаксондықтарды христиан дініне өткізу үшін жіберілген миссионерлердің екінші тобының құрамында Кент патшалығына жіберді. Ол, мүмкін, туған жері бойынша итальяндық болған. Миссионерлердің екінші тобы 604 жылға дейін Кентке келді, бірақ Паулиннің Нортумбрияға аттанғанға дейінгі іс-әрекеттері туралы көп мәлімет жоқ. Содан кейін ол Кент патшасы Эдбальдтың қарындасы Этельбургті Нортумбрияға сүйемелдеді, онда ол Нортумбрия патшасы Эдвинге үйленбекші. Неке шарты бойынша Эдвин Этельбургті христиан дінінде қалуға және қалауынша құдайға табынуға рұқсат беретініне уәде берген еді. VIII ғасырдың басында жазған Беда Паулиннің нортумбриялықтарды христиан дініне өткізуді және жаңа патшайымға діни қызмет көрсетуді ниеттенгенін хабарлайды. Тағы бір тарихшы Питер Хантер Блэр Этельбург пен Эдвин 625 жылға дейін үйленген, бірақ Этельбург 625 жылға дейін Нортумбрияға бармағанын айтады. Егер Кирбидің аргументтері қабылданса, онда Паулиннің шіркеуге бекітілу күні бір жылға ығыстырылып, 626 жылдың 21 шілдесіне түзетілуі керек. Беда Паулинды "бойы ұзын, сәл қисайған, қара шашты, жұқа бетті, иілген, жұқа мұрынды, сырт келбеті құрмет пен қорқыныш сезімін тудыратын адам" деп сипаттаған.
Paulinus was a monk from Rome sent to the Kingdom of Kent by Pope Gregory I in 601, along with Mellitus and others, as part of the second group of missionaries sent to convert the Anglo Saxons to Christianity. He was probably an Italian by birth. The second group of missionaries arrived in Kent by 604, but little is known of Paulinus's further activities until he went to Northumbria. He then accompanied Æthelburg, the sister of King Eadbald of Kent, to Northumbria where she was to marry King Edwin of Northumbria. A condition of the marriage was that Edwin had promised that he would allow Æthelburg to remain a Christian and worship as she chose. Bede, writing in the early 8th century, reports that Paulinus wished to convert the Northumbrians, as well as provide religious services to the new queen. Another historian, Peter Hunter Blair, argues that Æthelburh and Edwin were married before 625, but that she did not go to Northumbria until 625. If Kirby's arguments are accepted, then the date of Paulinus's consecration needs to be changed by a year, to 21 July 626. Bede describes Paulinus as "a man tall of stature, a little stooping, with black hair and a thin face, a hooked and thin nose, his aspect both venerable and awe inspiring".
Йорк епискобы
Беда Паулиннің Эдвинге 626 жылы Пасхада оның және Этельбургтің қызының тууы Паулиннің дұғаларының нәтижесі екенін айтқандығын хабарлайды. Осы туған күнімен бірге Уэссекстен келген Батыс саксондықтардың патшаны өлтіру әрекетінің жолы кесілді. Эдвин, егер Уэссекске қарсы жеңіске жетсе, христиан дініне өтуге және жаңа қызы Эанфледті крещение рәсімінен өткізуге уәде берді. Бірақ ол Батыс саксондықтарына қарсы әскери жеңісінен кейін бірден уәдесін орындамады, тек Паулин патша таққа отырғанға дейін, Шығыс Англия королі Редвальдтың сарайындағы сүйгіншілік кезінде көрген түсінің мән-жайларын ашқаннан кейін ғана дінге қайта оралды. Беданың сөзінше, түсінде бейтаныс адам Эдвинге болашақта біреу оның басына қолын тигізсе, билік оған тиесілі болатынын айтқан. Паулин Эдвинге түсін баяндағанда, оның басына қолын қойды, бұл Эдвинге қажетті дәлел болды. VII ғасырдың соңындағы Папа Григорий I-нің өмірбаянында Паулиннің сол көріністегі бейтаныс адам болғаны айтылады, бірақ Беда мұндай сапар туралы ештеңе айтпайды. Бір әңгімеде Паулин Эдвин мен Этельбургпен Еверингтегі сарайда болғанда 36 күн бойы жаңа мүмінге крещение бергені айтылады. Оның миссионерлік қызметі Эдвиннің патшалық билігінің шектерін көрсетуге көмектеседі. Папа Григорийдің жоспары бойынша, Йорк Англияның екінші митрополиясы болуы керек еді, сондықтан Паулин онда шіркеуін құрды. Линкольндегі оның шіркеуі Bail-дегі Әулие Павел шіркеуінің ең алғашқы құрылыс кезеңімен анықталған. Ал Хильданың ізбасары Эанфлед – Эдвиннің қызы. Англиядағы жалғыз Рим епископы ретінде Паулин Юст қайтыс болғаннан кейін, 628-631 жылдар аралығында тағы бір григориандық миссионер Хонорийді Кентербери архиепископы етіп тағайындады. Эдвиннің жеңілісі мен өлімі оның мемлекетін кем дегенде екі бөлікке бөлді.
Bede relates that Paulinus told Edwin that the birth of his and Æthelburg's daughter at Easter 626 was because of Paulinus's prayers. The birth coincided with a foiled assassination attempt on the king by a group of West Saxons from Wessex. Edwin promised to convert to Christianity and allow his new daughter Eanflæd to be baptised if he won a victory over Wessex. He did not fulfill his promise immediately after his subsequent military success against the West Saxons however, only converting after Paulinus had revealed the details of a dream the king had before he took the throne, during his exile at the court of King Rædwald of East Anglia. In this dream, according to Bede, a stranger told Edwin that power would be his in the future when someone laid a hand on his head. As Paulinus was revealing the dream to Edwin, he laid his hand on the king's head, which was the proof Edwin needed. A late seventh century hagiography of Pope Gregory I claims that Paulinus was the stranger in the vision; although Bede does not mention any such visit. One story relates that during a stay with Edwin and Æthelburg at their palace in Yeavering, Paulinus spent 36 days baptising new converts. and his missionary activities help show the limits of Edwin's royal authority. Pope Gregory's plan had been that York would be England's second metropolitan see, so Paulinus established his church there. His church in Lincoln has been identified with the earliest building phase of the church of St Paul in the Bail. and Hilda's successor, Eanflæd, Edwin's daughter. As the only Roman bishop in England, Paulinus also consecrated another Gregorian missionary, Honorius, as Archbishop of Canterbury after Justus' death, sometime between 628 and 631. Edwin's defeat and death caused his kingdom to fragment into at least two parts.
Өлім және құрметті
Паулин 644 жылғы 10 қазанда Рочестерде қайтыс болды. Егер Кирбидің Паулиннің шіркеуге мінездеме беру күні туралы аргументтері қабылданса, бұл күн 645 жылғы 10 қазанда болар еді. Оның Рочестердегі ізбасары – Грегориандық миссионерлік шіркеуге мінездеме берілген алғашқы ағылшын Итамар болды. 1080 жылдары Рочестерде жаңа шіркеу салынғанда, оның қабірлері немесе қалдықтары салтанатты түрде жаңа киелі орынға көшірілді. Рочестер Паулиннің бір бөлігін сақтағанмен, оның құлшынының дамуы Нормандердің басып алуынан кейін болған сияқты. Ол Рим-католик, Англикан және Православ шіркеулерінде қасиетті саналады. Паулиннің миссионерлік қызметін бағалау қиын. Беда Солтүстік Англиядағы миссия сәтті аяқталғанын айтады, бірақ оны қолдайтын аз ғана дәлел бар, және Паулиннің миссионерлік күш-жігері тиімсіз болғанға ұқсайды. Эдвиннің ізбасарларының бірі Озрик Паулин арқылы христиан дініне көшкенімен, Эдвин қайтыс болғаннан кейін ол қайтадан бұтқа табынуға қайтты. Алайда Хильда христиан дінінде қалды және әрі қарай ықпалды Уитби аббаттығының әйелі болды.
Paulinus died on 10 October 644 at Rochester,efn|If Kirby's arguments on the date of Paulinus's consecration are accepted, this date would be 10 October 645 instead. His successor at Rochester was Ithamar, the first Englishman consecrated to a Gregorian missionary see. After Paulinus's death, Paulinus was revered as a saint, with a feast day on 10 October. When a new church was constructed at Rochester in the 1080s his relics, or remains, were translated (ritually moved) to a new shrine. Although Rochester held some of Paulinus's relics, the promotion of his cult there appears to have occurred after the Norman Conquest. He is considered a saint by the Roman Catholic Church, the Anglican Communion, and the Eastern Orthodox Church. Paulinus's missionary efforts are difficult to evaluate. Bede implies that the mission in Northumbria was successful, but there is little supporting evidence, and it is more likely that Paulinus's missionary efforts there were relatively ineffectual. Although Osric, one of Edwin's successors, was converted to Christianity by Paulinus, he returned to paganism after Edwin's death. Hilda, however, remained a Christian, and eventually went on to become abbess of the influential Whitby Abbey.