1942 жылғы американдық драма фильмі. Ирвинг Рэппер режиссерлік жұмысы, актерлік шеберлік және қаржылық сәттілік туралы сын-пікірлер. Фильм туралы көбірек біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1942 жылы Ирвинг Раппер режиссерлік еткен американдық драмалық фильм.
1942 American drama film directed by Irving Rapper
the film
«Нью-Йоркер» журналынан Дэвид Ларднер осы фильм туралы ұқсас пікір білдірді, ол фильмнің көп бөлігінде Дэвис «сюжетпен бірге баяу жылжиды, сюжеті ұзақ және интеллектуалды мазмұнына пропорционалды емес» деп жазды. Дегенмен, «Variety» журналы оны Warner компаниясының кассалық табысқа жету үлгісін сақтайтын драма деп бағалап, жағымды пікір білдірді. Бұл өндіріске ақшаны ақылмен жұмсағанын көрсетеді. Ирвинг Раппердің режиссерлігі фильмді сергіткен, ал актерлар, тіпті ең кішкентай рөлдегілер де, жоғары деңгейдегі актерлік шеберлік көрсетті. «Harrison's Reports» фильмін «ақылмен режиссерленген» деп атады және Дэвистің «керемет» ойынын жоғары бағалады, бірақ фильмнің «баяу дамытын оқиғасы мен көңіл көтеріңкі емес атмосферасы көпшілікке арналған ойын-сауыққа жарамсыз» екенін ескертті. Лесли Хэлливелл «Halliwell's Film Guide» кітабында былай деп жазды: «Негізінен нашар сценарий, актерлердің романтикалық тартымдылығы арқасында аман қалды, олардың барлығы да ең жақсыларын көрсетті; соғыс жылдарында микпен қиындықтар үлкен қызығушылық тудырды».
David Lardner of The New Yorker offered a similar opinion, writing that for most of the film, Davis "just plods along with the plot, which is longish and a little out of proportion to its intellectual content." Variety, however, wrote a more positive review, calling it the kind of drama that maintains Warner's pattern for box office success Hal Wallis hasn't spared the purse strings on this production. It has all the earmarks of money spent wisely. Irving Rapper's direction has made the picture move along briskly, and the cast, down to the most remote performer, has contributed grade A portrayals. Harrison's Reports called the film "intelligently directed" and praised Davis' performance as "outstanding", but warned that the film's "slow paced action and its none too cheerful atmosphere make it hardly suitable entertainment for the masses." Leslie Halliwell wrote in Halliwell's Film Guide: "A basically soggy script gets by, and how, through the romantic magic of its stars, who were all at their best; and suffering in mink went over very big in wartime."
Марапаттар мен ұсыныстар
Сыйлық санаты Номинант(тар) Нәтиже Ref. «Оскар» сыйлығы Ең үздік әйел актриса Бетт Дэвис Ең үздік қосалқы әйел актриса Гладис Купер Драмалық немесе комедиялық фильмнің ең үздік музыкалық қорамы Макс Штайнер Ұлттық киноны сақтау кеңесі Ұлттық кино реестрі
Award Category Nominee(s) Result Ref. Academy Awards Best Actress Bette Davis Best Supporting Actress Gladys Cooper Best Scoring of a Dramatic or Comedy Picture Max Steiner National Film Preservation Board National Film Registry
Бастапқы материал
1941 жылы жазылған Олив Хиггинс Прутидің романы фильмнің негізі болды, және Екінші дүниежүзілік соғыстың түсірілім локацияларына қатысты шектеулерден басқа, фильм романға көбінесе адал. Роман психотерапияның алғашқы, мүмкін тіпті алғашқы көркем бейнелеуі болып саналады, ол сол кездегідей өте шынайы түрде көрсетілген, себебі Прути өзі 1925 жылы психикалық күйзелістен кейін санаторияда уақыт өткізді. Бұл оның қызының қайтысына байланысты болды және ол жазушы ретінде кәсіби өмірінде шешуші кезең болды, өйткені осы оқиғадан алған тәжірибесі оған "Қазір, Вояджер" романын ғана емес, сондай-ақ 1927 жылғы "Конфликт" романын жазуға көмектесті, екеуі де күйзелістен кейінгі қалпына келу туралы ұқсас тақырыптарды қамтиды. Прути сондай-ақ бұл тәжірибені өмірінде психикалық денсаулық мәселелерімен күресіп жатқан басқаларға көмектесу үшін де пайдаланды, оның ішінде жақын досы Сильвия Плат, 1953 жылы өзін-өзі өлтіруге тырысқаннан кейін Прути оған қаржылық және эмоционалдық қолдау көрсетті. Роман – ойдан шығарылған Вейл отбасына арналған пенталогияның үшінші кітабы және ең танымал туындысы. Басқа кітаптар: "Ақ қаз" (1931), "Лиза Вейл" (1938), "Үй порты" (1947) және "Фабия" (1951). Сериядағы басқа романдарда психикалық денсаулық "Қазір, Вояджер" романындағыдай маңызды орын алмайды, бірақ тақырыптар мен кейбір элементтер жиі кездеседі. Көптеген кейіпкерлер бірнеше романда пайда болады.
Olive Higgins Prouty's novel, written in 1941, served as the basis for the film, and other than certain limitations imposed by World War II on the locations for filming, the movie remains fairly true to the novel. The novel is considered to be one of the first, if not the first, fictional depictions of psychotherapy, which is depicted fairly realistically for the time, as Prouty herself spent time in a sanitarium following a mental breakdown in 1925. This was caused by the death of one of her daughters and proved to be a defining period in her professional life as a writer, as the experience she gained from this episode helped her write not only Now, Voyager, but also her 1927 novel Conflict, both of which have similar themes of recovery following a breakdown. Prouty also used this experience to help others in her life who were experiencing mental health issues, including her close friend Sylvia Plath, who was supported both financially and emotionally by Prouty following a suicide attempt in 1953. The novel is the third in a pentalogy centered on the fictional Vale family, and by far the most popular. The other titles are The White Fawn (1931), Lisa Vale (1938), Home Port (1947), and Fabia (1951). The other novels in the series do not feature mental health as centrally as Now, Voyager, but themes and certain elements appear throughout. Many characters appear in multiple novels.