Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хемер – Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жеріндегі Märkischer Kreis ауданындағы қала.
Hemer is a town in the Märkischer Kreis district, in North Rhine Westphalia, Germany.
География
Хемер Сауэрландтың солтүстік жағында, Рур өзеніне жақын орналасқан. Ең жоғары нүктесі – 546 метр, ол қаланың оңтүстігіндегі Балвер Вальд орманында. Ең төменгі нүктесі – 160 метр (525 фут), солтүстік-шығыстағы Эдельбургте орналасқан.
Hemer is located at the north end of the Sauerland near the Ruhr river. The highest elevation, at 546 metres (1,791 ft), is in the Balver Wald in the south of the city. The lowest elevation, at 160 metres (525 ft), is at the Edelburg in the northeast.
Тарих
М.э. 1250 жылдары қола дәуіріндегі малшылар мен егіншілер осы аймақта өмір сүргенін қазба жұмыстары көрсетіп тұр. 650 жыл шамасындағы меровингтік франктар дәуіріне жататын қабірлер қазіргі қала орталығының жанынан табылған. Хемер алғаш рет 1072 жылы Кельн архиепискобы Анно II-нің құжатында ежелгі аты – Хадемар деп тіркелген. Бұл құжатта жаңадан құрылған Бенедикт графшафт аббаттығына жер берілген, оның ішінде Сент-Витус шіркеуі және екі шаруашылық – кейіннен Хаус Хемер және Хедхоф кірген. 1124 жылы Сент-Витус приходы Менден приходынан бөлініп шықты. Хемер нарық құқықтарына ие болмай, маңызды емес елді мекен болып қала берді, тіпті 13 ғасырда Кельн епископтық мемлекетінен тәуелсіздік алғанда да Хемер екі мемлекеттің шекарасында қалды. Саяси тұрғыдан маңызды болмаса да, Kirchspiel Hemer ("Хемер приходы") Рейннен Орта Германияға дейінгі ескі жолдың (қазіргі Bundesstrasse 7) бойында орналасқандығы және осында темір кенін өндіру және қорыту өнеркәсібінің дамығандығының арқасында тығыз қоныстанған аймаққа айналды. Хемерден оңтүстік-шығысқа қарай Хонне өзенінің аңғарымен өтетін Кельнмен шекараны 1353 жылы салынған Клузенштейн қамалы қорғады. Хемер приходының жергілікті басқаруы 1647 жылға дейін Изерлонның "Амты" міндетіне кірді, содан кейін ол уақытта Хаус Хемерге ие болған Вахтендонк отбасына берілді. Реформация Хемерге 16 ғасырдың екінші жартысында келді, осы кезде Сент-Витус шіркеуі (Хемер) ([[:de:Vituskirche (Hemer)]) протестанттыққа айналды (ол 1818 жылы бұзылып, 1819/20 жылдары салынған жаңа Эббергкирхемен алмастырылды). 1697 және 1700 жылдар аралығында Хилдесхайм епискобы, сондай-ақ Хаус Хемердің жаңа иелерінің туысы римдік католиктер үшін барокко стилінде Киелі Петр мен Пауыл шіркеуін салды. Наполеон дәуірінде Хемер Наполеонның Берг ұлы герцогтығының Рур департаментіндегі Хаген округіндегі "мэрия" болып табылды.
Burial mounds show that around 1250 BC, Bronze Age shepherds and farmers lived in the area. Graves from the time of the Merovingian Franks around the year 650 were found near the present city centre. Hemer was first mentioned in 1072 by its old name Hademare in a document of Anno II, Archbishop of Cologne, granting lands to the newly founded Benedictine Grafschaft Abbey, including St. Vitus's church and two farms, the later :de:Haus Hemer and the :de:Hedhof. In 1124 the parish of St. Vitus was separated from the parish of Menden. Hemer remained an unimportant settlement without market rights, even when the Counts of the Mark gained independence from the episcopal state of Cologne in the 13th century, when Hemer found itself on the boundary of the two states. But despite the political insignificance of the Kirchspiel Hemer ("Hemer parish"), it was already quite densely settled, thanks to its location on the old road from the Rhineland to Middle Germany (now Bundesstrasse 7), and to the iron mining and smelting industries already developed here. The boundary with Cologne, formed by the valley of the Hönne river southeast of Hemer, was protected by Klusenstein Castle, built in 1353. Local government in the parish of Hemer was the responsibility of the "Amt" of Iserlohn until 1647, when it was transferred to the family of Wachtendonk, who owned Haus Hemer at that time. The Reformation reached Hemer in the second half of the 16th century, when the Church of St. Vitus (Hemer) ([[:de:Vituskirche (Hemer)) became Protestant (it was demolished in 1818, and replaced by the new Ebbergkirche nearby, built in 1819/20). Between 1697 and 1700 , the bishop of Hildesheim and a relative of the new owners of Haus Hemer, built the church of Saints Peter and Paul in Baroque style as the new church for the Roman Catholics. During the Napoleonic period Hemer was a "mairie" in the "arrondissement" of Hagen in the "département" of the Ruhr of the Napoleonic satellite Grand Duchy of Berg.
Хемер кеңсесінің құрылуы
1841 жылғы 31 қазанда бұрын Изерлон аймағы басқарған 14 муниципалитеттен Хемер аймағы құрылды. Ол бастапқыда de:Becke, de:Brockhausen, de:Calle, de:Deilinghofen, de:Evingsen, de:Frönsberg, de:Ihmert, de:Kesbern, de:Landhausen, de:Lössel, de:Niederhemer, de:Oberhemer, de:Sundwig және de:Westig муниципалитеттерінен, сондай-ақ Эдельбург, Хаус Хемер және Клуштейн поместьелерінен (Риттергут) тұрды. Аймақ Изерлон округінің құрамына кірді. 1910 жылы Нидерхемер мен Оберхемер бірігіп Хемер қаласын құрады. 1920 жылы Лессель Острих аймағына қосылды.
On October 31, 1841, the Amt Hemer was created by 14 municipalities previously administered by the Landbezirk Iserlohn. It originally consisted of the municipalities of de:Becke, :de:Brockhausen, :de:Calle, :de:Deilinghofen, :de:Evingsen, :de:Frönsberg, :de:Ihmert, :de:Kesbern, :de:Landhausen, :de:Lössel, :de:Niederhemer, :de:Oberhemer, :de:Sundwig and :de:Westig, as well as the manors (Rittergut) of Edelburg, Haus Hemer and Klusenstein. The Amt was part of the Kreis Iserlohn. In 1910 Niederhemer and Oberhemer were merged into Hemer. In 1920 Lössel became part of the Amt Oestrich.
1929 жылғы коммуналдық реформа
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Хемер, Сандвиг және Вестиг үш өнеркәсіптік муниципалитеті біртұтас қалалық аймаққа бірігіп кеткен еді. Үш муниципалитетті біріктіру туралы идея соғыстан бұрын талқыланған, бірақ соғыс салдарынан 1920 жылға дейін ресми ұсынылмады. Дегенмен, Сандвиг пен Вестиг бастапқыда ынтасыздық танытты және кейіннен екеуі де бірігуге қарсы шықты, себебі екі жердегі өнеркәсіпшілер салық ставкалары Хемердегідей жоғарылап кетіп қалды деп алаңдады. Сонымен қатар, Изерлон қаласы бірнеше муниципалитеттерді – батыстағы Летматте мен Острихті, сондай-ақ Амт Хемердің өнеркәсіптік муниципалитеттерін қосып алуға тырысты. Қарсылықтардың кесірінен үш муниципалитеттің бірігуі 1929 жылға дейін кешіктірілді, содан кейін Пруссияның Ішкі істер министрлігінің бұйрығымен жүзеге асырылды. Осыған сәйкес, Калле муниципалитеті төрт бөлікке бөлінді: солтүстік Грисенбраук Ландхаузенге қосылды; Бильверингсен Хемерге өтті; Вермингсен төңірегіндегі орталық бөлігі Изерлонға қосылды; ал оңтүстік бөліктері Вестигке қарасты. 1929 жылдың 1 тамызынан бастап Хемер, Сандвиг және Вестиг, сондай-ақ Ландхаузен және Калле муниципалитетінің қалдықтары біріктіріліп, 26,82 км² (10,36 шаршы миль) аумақты алып, 13 809 тұрғыны бар болды. Сондай-ақ 1929 жылдың 1 тамызынан бастап Брокхаузен муниципалитеті Делингхофенге қосылды. Ауылдық Брокхаузенде бар болғаны 588 тұрғын болды және оның кірісі төмен болғандықтан, дербес бірлік ретінде қаржылық тұрғыдан тиімді емес деп есептелді. 1936 жылдың 30 қаңтарында Хемер муниципалитеті өзін қала (Stadt) деп атауға құқық алды.
The three industrial municipalities of Hemer, Sundwig and Westig had already grown into a single urban area by World War I. The idea of merging the three municipalities had already been mooted before the war, but due to the war it was not until 1920 that it was formally proposed. However, neither Sundwig nor Westig was initially enthusiastic and both later opposed the merger, mostly because the industrialists in the two places were worried that the tax rates would rise to the higher rates of Hemer. At the same time the city of Iserlohn unsuccessfully tried to incorporate several municipalities: Letmathe and Oestrich to the west, and also the industrial municipalities of the Amt Hemer. Because of the opposition, the merger of the three municipalities was delayed until 1929, when it was carried out by order of the Prussian Ministry of the Interior. At the same time the municipality of Calle was split into four parts: the northern Griesenbrauck was added to Landhausen; Bilveringsen passed to Hemer; the central part around Wermingsen was incorporated into Iserlohn; and the southern parts passed to Westig. With effect from August 1, 1929, Hemer, Sundwig and Westig, as well as Landhausen and the remains of Calle were merged, covering an area of 26.82 km2 (10.36 mi2) and having a population of 13,809. Also with effect from August 1, 1929, the municipality of Brockhausen was incorporated into Deilinghofen. The rural Brockhausen had only 588 inhabitants, and because of its low income was not considered to be financially viable as an independent unit. On January 30, 1936, the municipality of Hemer received the right to call itself a city (Stadt).
Әскери
1934 жылы Хемер гарнизондық қалаға айналды. 1934 жылдың қаңтарында көршілес Изерлон қаласында үш казарма салу туралы шешім қабылданды, бірақ ол оқу алаңына жеткілікті жерді қамтамасыз ете алмады. Маусым айында өткен жиналыста Априке ауылының айналасындағы жер таңдалды, оның 3 км² сол жылдың күзінде мемлекет сатып алды. Аурухана да тексеріліп, кейін әскери аурухана ретінде сатып алынды. Бұл Хемерге өте қолайлы болды, өйткені аурухана Amt үшін тым үлкен және тым қымбат болып шықты, сондықтан кейіннен кішігірім аурухана салуға мүмкіндік туды. 1934 жылдың желтоқсанында Хемерде бір батальонға арналған уақытша казармалар да салынды. 1936 жылдың 30 қазанында Хемер мен мемлекет арасында тұрақты казармаларды салуды қамтитын ресми гарнизондық келісімшартқа қол қойылды. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда құрылыс әлі аяқталмаған еді, бірақ содан кейін жұмыстар аяқталды және ғимараттар әскери тұтқын лагері – Сталаг VI A ретінде қайта тағайындалды. 1939 жылдың қазан айында алғашқы поляк тұтқындары келді, төсектер әлі дайын болмағандықтан, олар еденде ұйықтауға мәжбүр болды. Лагерьде жабдықтар жетіспеді, материал фронтта қажет болды және лагерь үнемі толып тұрды, бұл соғыс бойы проблема болып қала берді. Бастапқыда тұтқындар негізінен Польша мен Франциядан келген, бірақ 1941 жылы Кеңес Одағымен соғыс басталғаннан кейін совет тұтқындары басымдыққа ие болды. Соғыстың алты жылы ішінде лагерьде 200 мыңнан астам тұтқын ұсталды. Мәжбүрлі еңбекке қабілеттілер әдетте жұмыс орындарына жақын жерде тұратын, сондықтан негізгі лагерь жағдайы нашар және еңбегі ауыр болғандықтан ауырып қалғандар үшін бір жағынан «өлім лагері» болды. Хемерде шамамен 24 мың тұтқын жерленген. «Харт соғысы» көркем фильмі 1945 жылдың басында осы лагерьде түсірілген. Соғыстан кейін Сталагтың казармалары, «Рузвельт лагері» деп аталды, алдымен нацистік тұтқындарды ұстау лагері ретінде пайдаланылды. 1947 жылы ол «Казернес Арденн» деп аталды және Бельгия әскері 1955 жылға дейін пайдаланды. Неміс Бундесвері құрылғаннан кейін 1957 жылы казарма танк батальонының орны болды. Бастапқыда Юберг төбесіндегі орналасқан жерімен ғана аталған, ол 1964 жылы «Блюхер казармасы» деген соңғы атын алды. 1953 жылы канадтық әскерлер Делингхофендегі жаңа салынған казармаларға (Маклеод және Уэльс принці форттары), сондай-ақ Изерлондағы екі бұрынғы неміс казарма кешендеріне (Кве-Аппель және Бозжур форттары) көшіп келді. Канадтық сарбаздар мен олардың отбасылары Хемердегі екі бөлек жерде тұрды. Негізгі орны Берлинер Штрасседе орналасқан, онда мектеп және қоғамдық орталық болды. Екінші орынның орталығы бұрын бельгиялықтар пайдаланған Бредде Штрасседе орналасқан. 1970 жылы канадтық әскерлер Қара Орман аймағындағы (Баден-Баден және Лар) базаларға көшірілді және бұрынғы канадтық иеліктердің көп бөлігі, Хемердегі үйленген кварталдары да британдық әскерге берілді. 1994 жылы британдықтар кетіп қалды және Делингхофен казармалары азаматтық мақсатта пайдаланыла бастады, ал Изерлондағы казармалар Бундесверге қайтарылды немесе азаматтық мақсатта пайдаланылды. Бундесвердің міндеттерінің өзгеруіне байланысты танкілерге бұрынғыдай қажеттілік болмады. Казармалардың жабылуы 2004 жылы жарияланды, ал 2007 жылдың 23 қаңтарында соңғы сарбаздар Хемерден кетті, бұл Бундесвер казармаларға көшіп келгеннен кейін 50 жыл өткен соң болды.
In 1934 Hemer became a garrison town. In January 1934 it was decided to build three barracks in neighboring Iserlohn, which however was unable also to provide enough free land for a training area. At a meeting in June, land around the village of Apricke was selected, of which 3 km2 was bought by the state in autumn of the same year. The hospital was also inspected and later acquired as a military hospital. This was very welcome to Hemer, as the hospital had turned out to be far too big and too expensive for the Amt, and in this way it was possible later to build a new smaller hospital. In December 1934 temporary barracks for one battalion were also built in Hemer. On October 30, 1936, an official garrison contract between Hemer and the state was signed, which included the building of permanent barracks. Construction was still unfinished when World War II started in 1939, but was then rushed through and the buildings were reassigned as a prisoner of war camp, the Stalag VI A. The first Polish POWs arrived in October 1939, and had to sleep on the floor as the beds were still not finished. Inadequate equipment remained a problem throughout the whole of the war, both because the material was needed at the front, and also because the camp was permanently overpopulated. At first the inmates were mostly from Poland and France, but after the beginning of the war with the Soviet Union in 1941 Soviet POWs quickly became the majority. It is estimated that during the six years of the war more than 200,000 inmates were held in the camp. Those who were capable of forced labour usually lived near their places of work, so the main camp was in a sense a "dying camp" for those who fell ill because of the bad living conditions and the hard labour. At an unconfirmed estimate, about 24,000 POWs were buried in Hemer. The fictional film Hart's War is set in the camp in early 1945. After the war the barracks of the Stalag, renamed to Camp Roosevelt were at first used as a camp for detaining Nazi prisoners. In 1947, it was renamed Casernes Ardennes and were used by the Belgian army till 1955. After the establishment of the German Bundeswehr the barracks became home of a tank battalion in 1957. Originally simply named after its location on the Jüberg hill, it received its final name, Blücher Kaserne, in 1964. In 1953 Canadian troops moved into newly built barracks in Deilinghofen (Forts Macleod and Prince of Wales) as well as two former German barrack complexes in Iserlohn (Forts QuèAppelle and Beausejour). Canadian soldiers and their families resided in two separate locations in Hemer. The main location centered on Berliner Strasse where the school and community center were located. The secondary location centered on Bredde Strasse, the site that was formerly used by the Belgians. In 1970 the Canadian military was transferred to bases in the Black Forest Region (Baden Baden and Lahr) and most of the former Canadian holdings, including Married Quarters in Hemer, were taken over by British military. In 1994 the British left and the Deilinghofen barracks were converted to civil use with the barracks in Iserlohn either transferred back to the Bundeswehr or also converted to civil use. Due to the changing duties of the Bundeswehr, tanks are not needed as much as they were during the Cold War. The closure of the barracks was announced in 2004, and on January 23, 2007, the last soldiers left Hemer, 50 years after the Bundeswehr moved into the barracks.
1975 жылғы коммуналдық реформа
1974 жылы аудандар мен муниципалитеттердің қайта ұйымдастырылуына байланысты Amt таратылды. Евингсен 1969 жылы Altena қаласының құрамына енген болатын. 1974 жылы Кесберн Изерлон қаласына қосылды, ал Беке, Дейлингхофен, Френсберг және Имерт муниципалитеттері Хемер қаласына қосылды.
With the reorganization of the districts and municipalities in 1974 the Amt was dissolved. Evingsen had already become part of Altena in 1969. In 1974 Kesbern became part of Iserlohn, while the other municipalities of Becke, Deilinghofen, Frönsberg and Ihmert were added to the town of Hemer.
1904 жылғы муниципалитеттер
Бекке: Брелен, Эдельбург, Хёклингсен, Местершайд, Озе, Урбеке елді мекендерінен тұрады. Ауданы 5,50 км² (2,12 миль²), халқы 501 адам. Брокхаузен: Априке, Бэйнгсен, Брокхаузен, Гревенборн, Им Хаген, Хённеталь, Клустенштейн, Риемке. Ауданы 9,29 км² (3,59 миль²), халқы 526 адам. Калле: Бильверингсен, Бреденбрук, Зур Калле, Дюингсен, Францберг, Гризенбраук, Магней, Шледденхоф, Вермингсен. Ауданы 8,59 км² (3,32 миль²), халқы 900 адам. Делингхофен: Баутенхайде, Делингхофен, Хабихтсейл, Хембекке, Хохенштейн, Лангенбрух, Ниерунгсен. Ауданы 9,68 км² (3,74 миль²), халқы 1124 адам. Эвингсен: Эвингсен, Гибель, Хайде, Хайдермюле, Хайдерзипен, Хюингсен, Хуте, Кольберг, Лотрингсен, Лотрингсерхан, Неттеншайд, Рюссенберг, Шварцпауль, Спринген, Штот, Тюссенберг. Ауданы 6,97 км² (2,69 миль²), халқы 1049 адам. Фрёнсберг: Бекмерхаген, Друббельхелле, Эбберг, Фрёнсберг, Хеппингсен, Хеппингсербах, Хестерн, Хюльтершаген, Испей, Роланд, Стефанопель, Вахмеке, Винтерхоф. Ауданы 6,03 км² (2,33 миль²), халқы 323 адам. Имерт: Бреденбрук, Дикграбен, Эльфенфорен, Хасберг, Холмеке, Имерт, Ихмертербах, Ихмертерорт, Йоханнисталь, Роттмеке, Стеммессипен, Стемпен, Сюльберг, Тюттебелле, Вестендорф. Ауданы 9,00 км² (3,47 миль²), халқы 987 адам. Кесберн: Атерн, Брейке, Обердальсен, Нидердальсен, Эйххольц, Эйлеррингсен, Гунзенхайде, Хаген, Хардорн, Хегенсхайд, Вюрм Хей, Кесберн, Лохсипен, Ленненштук, Мёрбраук, Оштель, Шла, Сипен, Восвинкель, Виксберг. Ауданы 13,40 км² (5,17 миль²), халқы 552 адам. Ландхаузен: Крепсбах (Танненберг), Ландхаузен, Штубекен. Ауданы 5,12 км² (1,98 миль²), халқы 338 адам. Лёссель: Бюле, Дюмпель, Дюстернзипен, Эмберг, Гросенштук, Хэкен, Хайде, Хилкенхоль, Лангенштук, Лиехард, Лиет, Лёссель, Люзекен, Мооскамп, Пилингсен, Пилингсербах, Роден, Роланд, Заат, Шмидхаке, Шорхелле, Зельберг, Зиешотте, Зильберинг, Стемпен, Штюбке, Ам Юлер. Ауданы 6,86 км² (2,65 миль²), халқы 1214 адам. Нидерхемер: Хаус Хемер, Нидерхемер, Розенхофф. Ауданы 3,15 км² (1,22 миль²), халқы 2477 адам. Оберхемер: ауданы 3,43 км² (1,32 миль²), халқы 2524 адам. Зундвиг: Дикен, Эйхенуфер (Эйкенуфер), Грунтал (Грунтал), Сигелох, Зундвиг, Зундвигербах, Венхаген. Ауданы 6,23 км² (2,40 миль²), халқы 1383 адам. Вестиг: Вестиг, Вестигербах, Вестигеркрейз. Ауданы 4,11 км² (1,59 миль²), халқы 1756 адам.
Becke consisting of the settlements (Wohnplatz) Brelen, Edelburg, Höcklingsen, Mesterscheid, Oese, Urbecke. Area 5.50 km2 (2.12 mi2), population 501. Brockhausen Apricke, Bäingsen, Brockhausen, Grevenborn, Im Hagen, Hönnetal, Klusenstein, Riemke. Area 9.29 km2 (3.59 mi2), population 526. Calle Bilveringsen, Bredenbruch, zur Calle, Düingsen, Franzberg, Griesenbrauck, Magney, Schleddenhof, Wermingsen. Area 8.59 km2 (3.32 mi2), population 900. Deilinghofen Bautenheide, Deilinghofen, Habichtseil, Hembecke, Hohenstein, Langenbruch, Nierungsen. Area 9.68 km2 (3.74 mi2), population 1124. Evingsen Evingsen, Giebel, Heide, Heidermühle, Heidersiepen, Hüingsen, auf der Hütte, Kohlberg, Löttringsen, Löttringserhahn, Nettenscheid, Rüssenberg, Schwarzpaul, Springen, Stodt, Tüssenberg. Area 6.97 km2 (2.69 mi2), population 1049. Frönsberg Beckmerhagen, Drubbelhelle, Ebberg, Frönsberg, Heppingsen, Heppingserbach, Hestern, Hültershagen, Ispei, Rohland, Stephanopel, Wachmecke, Winterhof. Area 6.03 km2 (2.33 mi2), population 323. Ihmert Bredenbruch, Dieckgraben, Elfenfohren, Hasberg, Holmecke, Ihmert, Ihmerterbach, Ihmerterort, Johannistal, Rottmecke, Stemmessiepen, Stümpen, Sülberg, Tüttebelle, Westendorf. Area 9.00 km2 (3.47 mi2), population 987. Kesbern Attern, Bräke, Oberdahlsen, Niederdahlsen, Eichholz, Eileringsen, Gunzenheide, im Hagen, Hardorn, Hegenscheid, vorm Hey, Kesbern, Lohsiepen, Lennenstück, Meerbrauck, Osthelle, im Schlaa, Siepen, Voswinkel, Wixberg. Area 13.40 km2 (5.17 mi2), population 552. Landhausen Krebsbach (Tannenberg), Landhausen, Stübecken. Area 5.12 km2 (1.98 mi2), population 338. Lössel Bühle, Dümpel, Düsternsiepen, Emberg, Großenstück, Häken, Heide, Hilkenhohl, Langenstück, Liehard, Lieth, Lössel, Lüsecken, Mooskamp, Pillingsen, Pillingserbach, Roden, Roland, Saat, Schmidthacke, Schorhelle, Selberg, Sieschotte, Silbering, Stümpen, Stübke, am Ühler. Area 6.86 km2 (2.65 mi2), population 1214. Niederhemer Haus Hemer, Niederhemer, Rosenhoff. Area 3.15 km2 (1.22 mi2), population 2477. Oberhemer area 3.43 km2 (1.32 mi2), population 2,524. Sundwig Dieken, Eichenufer (Eickenufer), Grüntal (Grünental), Siegeloh, Sundwig, Sundwigerbach, Wenhagen. Area 6.23 km2 (2.40 mi2), population 1,383. Westig Westig, Westigerbach, Westigerkreuz. Area 4.11 km2 (1.59 mi2), population 1,756.
Дін
2005 жылы 15 982 азамат протестант, 11 998 азамат римдік католик, ал 10 111 азаматтың діні басқа немесе дінсіз болған. Қала ішінде бес римдік католик приходы орналасқан: Санкт-Петер және Пауыл (Нидерхемер, Бекке), Христос Королі (Штатмитте), Санкт-Петер Канизий (Вестиг), Әулие Мария (Бреденбрук, Ихмерт) және Санкт-Бонифаций (Сундвиг, Делингхофен). Барлық бес приход бірлесіп, приходтық топта (Pastoralverbund) жұмыс істейді. Олар Падерборн архиепископтығының Märkisches Sauerland деканатының құрамына кіреді.
As of 2005, 15.982 citizens were Protestants, 11,998 Roman Catholic, and 10,111 have other or no religion. Five Roman Catholic parishes are located in the city St. Peter and Paul (Niederhemer, Becke), Christ König (Stadtmitte), St. Peter Canisius (Westig), St. Mary (Bredenbruch, Ihmert) and St. Bonifatius (Sundwig, Deilinghofen). All five parishes work together in a parish cluster (Pastoralverbund). They are member of the deanery Märkisches Sauerland within the Archdiocese of Paderborn.
Қызықты орындар
Генрихсхоле – Хемердегі девон кезеңінің әктас үңгірі. Ол ресми түрде 1812 жылы ашылған, бірақ жергілікті тұрғындар бұл үңгірді одан да ертерек білген болуы мүмкін. Үңгір жүйесінің 470 метрі келушілерге ашық, онда сталактиттер мен үңгір аюының қаңқасы қойылған. Жақын орналасқан Фельзенмеер – ортағасырлық кен өндірісінің нәтижесінде пайда болған, қазір бук ағаштарының орман ішінде орналасқан шағын карст аймағы. Хоннетал аңғары Менден және Балве қалаларымен ортақ, бұл аңғар Хонне өзенімен әктас тау жынысына қашалған әдемі жартастарға толы тар шатқал.
The Heinrichshöhle is a Devonian limestone cave in Hemer, officially discovered in 1812, but probably known by locals long before. 470m of the cave system are accessible to visitors, with some stalactites and the skeleton of a cave bear on display. The Felsenmeer nearby is a small Karst area, partially created by medieval mining, now located in a beech forest. Shared with Menden and Balve is the Hönnetal, a narrow valley with some beautiful cliffs carved into the same limestone bedrock by the river Hönne.
Экономика
Қазіргі Маркишер Крайс аймағының солтүстік бөлігінің көпшілігі сияқты, Хемердің де ұзақ өндірістік тарихы бар. 20-шы ғасырдың басындағы ең маңызды салалар сым өндіру және сым өңдеу өнеркәсібі, сондай-ақ доңғалақ шығару, құю заводтары және машина жасау болды. Қағаз өндірісі сол кезде-ақ азайып кеткен еді. 1927 жылы Хемер мен Имерт бірлесіп 27 сым зауытына ие болды, бұл сол кездегі Германиядағы барлық сым зауыттарының 23,7% құрады. Дегенмен, зауыттардың көлемі шағын болғандықтан, жұмыспен қамтылғандар саны бойынша бұл көрсеткіш осыншалықты әсерлі емес. Хемер қаласы Фридрих Кларфельд пен Генрих Спрингмейердің шамамен 1870 жылы құрған Clarfeld & Springmeyer компаниясының туған жері болды. 1931 жылы фирманың атауы Clarfeld & Co. KG болып өзгерді. Олар 1970-ші жылдарға дейін күміс және күміс жалатылған үстел жинақтарын өндірді. Ұлы экономикалық дағдарыс кезінде, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде көптеген компаниялар банкротқа ұшырады, бірақ бүгінгі күнге дейін Хемердегі өнеркәсіптік сектор орташа көрсеткіштен жоғары деңгейде сақталып тұр. Әлемдік деңгейде танымал Grohe және Keuco санитарлық арматура өндірушілері Хемерде орналасқан.
Like most of the northern part of the present Märkischer Kreis, Hemer has a long industrial history. The most important industries in the beginning of the 20th century were wire production and wire manufacturing industries, but also rolling mills, foundries and machine production. Paper production was already declining at that time. In 1927 Hemer and Ihmert together had 27 wire factories 23.7% of all wire factories in Germany at that time. However, as the factories were rather small the percentage is much less impressive when compared by number of employees. Hemer was the home of Clarfeld & Springmeyer, founded by Friedrich Clarfeld and Heinrich Springmeyer ca. 1870. In 1931, the name of the firm changed to Clarfeld & Co. KG. They were producers of silver and silverplated tableware into the 1970s. During the Great Depression as well as in the final part of World War II many companies went into bankruptcy, but even today the industrial sector is above average in Hemer. The worldwide known fittings producers Grohe and Keuco are based in Hemer.
Көлік
Хемер 46 автобанында орналасқан, ол 1976 жылдан бері Изерлон қаласының Бильвергенсен ауданында, Хемердің шекарасында аяқталады. Арнсбергтегі A46 автобанының тағы бір бөлігімен байланыс сол кезден бері кешіктіріліп келеді, себебі бастапқы маршрут Мендендегі табиғат қорғау аймағынан өтуі тиіс еді. Хемер теміржол желісіне 1882 жылдың 1 қыркүйегінде қосылды, Менденнен Хемерге дейінгі желі ашылғанда. 1885 жылы Изерлонға дейінгі бөлім ашылды. 1891 жылы Сандвигке дейін қысқа тарам салынды; бастапқыда оны Нойенрадеге дейін ұзарту жоспарланған, бірақ ол ешқашан салынбады. Хемерде екі теміржол станциясы болды – біреу Оберхемерде, екіншісі Вестигте. Жолаушылар санының және тауар айналымының күрт төмендеуіне байланысты қызмет тоқтатылды, ал соңғы рейс 1989 жылдың 27 мамырында Хемер арқылы өтті. Изерлонға дейінгі жол алынып тасталды, ал Менденге дейінгі жолды Bundeswehr кейіннен танктерін тасымалдау үшін пайдаланды, бұл қызмет 2006 жылы тоқтатылды. Қалыпты теміржолдан басқа, 1000 калибрлі тар теміржол алғаш рет 1909 жылы Хемер округінің Бухенвельдшен (Калле) коммунасына жетті, ол Изерлонмен байланыстырылды. Ол тез кеңейтілді: 1913 жылы Хемердің дерлік барлық коммуналары Вестфальская Кляйнбан AG желісіне қосылды. Бұл теміржол трамвай және тауар тасымалы үшін пайдаланылды, Вестигтегі теміржол станциясы тар және қалыпты теміржол арасындағы түйіскен нүкте ретінде қызмет етті. 1942 жылы Изерлохнер Кряйсбан AG деп аталды, және екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қысқа ғана уақытқа тоқтатылды. Алайда, 1950 жылдары тар теміржолдың көп бөлігі пайда табуын тоқтатқандықтан жабылуға мәжбүр болды. Трамвайлар автобустармен ауыстырылды, ал жүк көліктері тауар тасымалын қажетсіз етіп жіберді. 1964 жылы Вестигтегі тауар тасымалы тоқтатылды; трамвайлар 1959 жылы жабылған еді.
Hemer is located on autobahn 46, which has ended in the Iserlohn quarter of Bilveringsen just at the border of the Hemer since 1976. The connection with another section of the A46 at Arnsberg has been delayed ever since, as the original route was supposed to go through a nature reserve in Menden. Hemer was connected to the railway system on 1 September 1882, when the line from Menden to Hemer was inaugurated. In 1885 the extension to Iserlohn was opened. In 1891 a short track was built as far as Sundwig; it was originally planned that this should be extended to Neuenrade but the extension was never built. Hemer had two railway stations one in Oberhemer and one in Westig. Because of a significant decline both in passenger numbers and in quantity of goods traffic, the service was wound up, and the last regular train went through Hemer on 27 May 1989. The track to Iserlohn was taken up, while the track to Menden was thereafter only used by the Bundeswehr for transporting their tanks and this traffic ended in 2006. Besides the regular railway, a narrow gauge railway using 1000 gauge first reached a municipality of the Amt Hemer in 1909, when Buchenwäldchen (Calle) was connected with Iserlohn. It was quickly extended: in 1913 almost all the municipalities of Hemer were connected to the network of the Westfälische Kleinbahnen AG. The railway was used both for a tram and for goods transport, with the railway station at Westig serving as the junction between the narrow gauge and the regular gauge railway. Renamed Iserlohner Kreisbahn AG in 1942, operations were only briefly interrupted after World War II. In the 1950s however more and more sections of the narrow gauge railway had to be closed because they were no longer profit making. The trams were replaced by buses, and trucks made the goods transport obsolete. In 1964 the goods transfer in Westig was closed; the trams had already closed in 1959.