Кіріспе
Жаңа Зеландияның бірінші губернаторы және Уайтханги шартының авторларының бірі, кәсіби күрескер капитан Уильям Хобсон (26 қыркүйек 1792 – 10 қыркүйек 1842) – британдық Корольдік теңіз флотының ирланд офицері, Жаңа Зеландияның бірінші губернаторы болды. Ол Уайтханги шартының авторларының бірі еді. 1839 жылғы шілдеде Хобсон Лондоннан Жаңа Зеландияда британдық колония құру үшін қажетті конституциялық қадамдарды жасау туралы нұсқаумен жіберілді. Ол Сиднейде (Джордж Гиппстің басшылығымен) вице-губернатор болып ант берді және 1840 жылғы 29 қаңтарда Жаңа Зеландияға келді. 1840 жылғы 5 ақпанда Хобсон Уайтхангиде маори вождьтарымен кездесті, ал ертесіне олар келісімге қол қойды. Келісім бойынша вождьтар өздерінің жерлері мен мүліктеріне, сондай-ақ британдық азаматтар ретіндегі құқықтарына кепілдік беру шартымен британдық тәжге егемендікті өз еркімен берді. Үш айдан кейін Хобсон Жаңа Зеландия аралдарында британдық билікті жариялады. Ол сондай-ақ жаңа астана орналасатын жерді таңдап, оны Окленд деп атады. 1841 жылғы мамыр айында Жаңа Зеландия жеке тәждік колония болып құрылды, ал Хобсон губернатор және бас қолбасшы болып тағайындалды. Өмірінің соңғы айларында Хобсон денсаулығының нашарлауына байланысты саяси істерден шеттеді. Ол 1842 жылғы қыркүйекте қызмет бабында қайтыс болды.
the professional wrestler
Captain William Hobson (26 September 1792 – 10 September 1842) was an Irish officer in the British Royal Navy, who served as the first Governor of New Zealand. He was a co author of the Treaty of Waitangi. Hobson was dispatched from London in July 1839, with instructions to take the constitutional steps needed to establish a British colony in New Zealand. He was sworn in as Lieutenant Governor in Sydney (under George Gipps) and arrived in New Zealand on 29 January 1840. On 5 February 1840, Hobson met with Māori chiefs at Waitangi, and the following morning they signed a treaty by which the chiefs purportedly voluntarily transferred sovereignty to the British Crown in return for guarantees respecting their lands and possessions and their rights as British subjects. Three months later, Hobson proclaimed British sovereignty over the islands of New Zealand. He also selected the site for a new capital, which he named Auckland. In May 1841, New Zealand was constituted as a separate Crown colony, with Hobson promoted to Governor and Commander in Chief. In his final months Hobson was dogged by poor health which left him detached from political affairs. He died in office in September 1842.
Ерте өмір
Уильям Хобсон Ирландияның Уотерфорд қаласында, адвокат Сэмюэл Хобсон мен Марта Джонстың ұлы болып дүниеге келді. Ол (көбінесе) жеке мектепке барған, бірақ осы кемшілікке қарамастан, 1803 жылғы 25 тамызда Корольдік теңіз күштеріне екінші сыныпты ерікті ретінде қосылды. Ол Наполеон соғыстарында қызмет етті, кейіннен Кариб теңізіндегі қарақшылықты басуға қатысты. 1806 жылы мичман болды, ал жеті жылдан кейін бірінші лейтенант болды. 1822 жылдың қыркүйегінде Нассаудағы саудагерлер екі шлюпты пираттарға қарсы теңізде жүзуге дайындады, оларды басқаруға тәжірибелі офицерлер мен теңізшілер тағайындалды. Бір шлюпте 23 адам болды, олардың командасын мичман басқарды. Британдықтар шхунаны кері қайтарып, феллуканы басып алды. Феллука экипажының өлмегендері теңізге секіріп, суға батып қайтыс болды. Британдықтардың екі адамы қаза тапты, жеті адам, соның ішінде мичман жараланды. Екінші шлюптың тағдыры одан да жаман болды. 29 қыркүйекте «Гуанаха» жағасында пират шхунасы «Уим» шлюпын тұтқындағанда, лейтенант Уильям Хобсон мен Тайн қаласынан келген екі мичман оның басшылығында болды. Пираттар британдықтарды бірнеше күн бойы тұтқында ұстап, тұтқындарға жаман қарым-қатынас жасады, бірақ британдықтардың барлығы аман қалды. 1823 жылдың наурызынан 1824 жылдың мамырына дейін Хобсон шхунаға қолбасшылық етті, осы кезеңде ол бірнеше пират кемелерін басып алып, «Арыстан Хобсон» деген лақап атын алды. 1824 жылғы 18 наурызда командир болып тағайындалды және 1826-1828 жылдар аралығында командалық қызмет атқарды. 1834 жылғы желтоқсанда ол Адмиралтействоның бірінші лорды Джордж Иденнен, Оклендтің 1-графынан Шығыс Үндістанға жолдама алды.
Австралия
1836 жылы Австралияға жіберілді, 5 тамызда Хобартқа келді, ал 18 күннен кейін Сиднейге жетті. 18 қыркүйекте 1836 жылы Порт-Филлип ауданына (кейіннен Мельбурн) капитан Уильям Лонсдейл және басқа да шенеуніктерді жаңа колонияға жеткізді. Келесі үш айда Хобсон мен оның офицерлері Порт-Филлипті жан-жақты зерттеді, оның солтүстік бөлігі губернатор сэр Ричард Бурк бұйрығымен Хобсон шығанағы деп аталды. (Осылайша, Хобсонс шығанағының жергілікті әкімшілік аймағы оның құрметіне аталған.) Оның кемесі Уильямстаун портын іргеленуіне қатысты. Оған Бомбей теңіз флотының басқарушысы лауазымын жылына 2000 фунт стерлинг жалақымен ұсынды, бірақ ол Австралияға әуестеніп, Порт-Филлиптің губернаторы лауазымына кандидат болды, алайда жалақы жылына 800 фунт стерлингтен аспайды деп болжанатын.
Жаңа Зеландия
1837 жылы 26 мамырда Хобсон Маори тайпалары арасындағы соғыстардан қорқыныш сезінген британдық резидент Джеймс Баббидің көмек сұрауына жауап ретінде Жаңа Зеландияның Аралдар шығанағына аттанды. 1837 жылы үш ай бойы Помаре II (Вирия) Титоремен соғысты, бірақ Тареха бейбіт келісім шарттарын келісіп шығарды. 1838 жылы Англияға оралған Хобсон Жаңа Зеландия туралы есеп берді, онда ол аралдарда Канададағы Гудзон шығанағы компаниясы сияқты шағын аймақтарда британдық билікті орнатуды ұсынды.
Вице-губернатор
[[Файл:Вильям Хобсонды губернатор-лейтенант қызметіне тағайындау, 1839. pdf|thumb|1839 жылғы Хобсонды Жаңа Зеландияның губернатор-лейтенанті етіп тағайындаған құжат. "Губернатор-лейтенант" атауы Хобсонның басқа губернатордың орынбасары болғанын көрсетеді. Хобсон 1840 жылдың 29 қаңтарында Кельмен аралдарына кішкентай шенеуніктер тобымен, оның ішінде Колониялық хатшы Уиллоуби Шортленд, Колониялық қазынашы Джордж Купер және Бас прокурор Фрэнсис Фишерден тұратын атқару кеңесімен келді. Заң шығару кеңесі жоғарыда аталған шенеуніктер мен үш бейбіт судьядан құралды. Хобсон үш судьяны тағайындады: Shortland, Johnson және Matthew мырзалар.
Әкім
1840 жылы қарашада Королева Жаңа Зеландияның Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлек, Таж колониясы болуына қатысты корольдік жарлыққа қол қойды. Хобсон 1841 жылғы 3 мамырда Бас судьяның алдында Жаңа Зеландияның губернаторы ретінде қызметке кірісті. Хобсон 1841 жылдың тамызында Веллингтонға сапар шегіп, онда қоныс аударушылардың және сайланған судьялардың шағымдарын тыңдады. Содан кейін ол француз тарапының талаптарын реттеу үшін Акароаға барды. Оклендке оралғаннан кейін ол маорилермен кейбір қиындықтарға тап болды, ал оның үкіметін Веллингтон мен Оклендтегі журналистер сынап, қорлады. Ол жауап ретінде «Жаңа Зеландия геральді» және «Окленд газеті» газеттерін жапты. Үкіметінің қаржысы жетіспегендіктен, 1842 жылы ол британдық қазынаға рұқсатсыз вексельдер беруге мәжбүр болды. Хобсон «Сенат тобының» радикалдарынан қарсылыққа ұшырады, олар Хобсонды қызметтен қайтару туралы Сыртқы істер министріне петиция жолдады. Хобсонның соңғы ісінің бірі – ол Корей ойпатындағы (Bay of Islands) алғашқы қону күнін еске алу үшін Окленд мереке күнін жариялау болды. Хобсон екінші рет инсультқа ұшырап, 1842 жылғы 10 қыркүйекте қайтыс болды, қызметтен қайтарылмас бұрын. Ол Оклендтегі Саймондс-стрит зиратына жерленді.