Папалардың тәжі

Кіріспе

Рим-католик шіркеуінің папалары киетін тәждері – Папалық тиара. Бұл тәж VIII ғасырдан бастап XX ғасырдың ортасына дейін католик шіркеуінің папалары киген. Соңғы рет 1963 жылы Рим папасы Павел VI билік басында киді. "Тиара" атауы бас киімнің өзіне және ғасырлар бойы оны безенген түрлі тәждерге, шеңберлерге, диадемаларға қатысты. Ал 14 ғасырда пайда болған үш қабатты формасы "трирегнум" немесе "үштік тәж" деп, кейде "үштік тиара" деп те аталады. 1143 жылдан 1963 жылға дейін папа тағына отырғызылған кезде папаның басына салтанатты түрде папалық тиара киізілді. Сақталған папалық тиаралардың бәрі үш қабатты, ең көнесі 1572 жылдан. Трирегнум бейнесі және әйгілі Петірдің екі қиылысқан кілті паптық биліктің символы ретінде паптық құжаттарда, ғимараттарда, таңбаларда және Ватикан қаласының туында қолданылады.

Шығу тегі

Папалық тиара конус тәрізді фригиялық шапкадан немесе фригиумнан шыққан. Шам сөндіргіш пішіндес папалық тиара мен епископтық митра бастапқыда бірдей болған. Папалар Папалық мемлекеттерде уақытша билікті алған кезде, тиараның негізіндегі тәж әміршілердің тәждеріне ұқсас әшекейлермен безендірілді. XIII ғасырда Францияның Перн-ле-Фонтен қаласындағы фрескада тек бір тәжі бар, конус пішіндес тиараны папа Климент IV кигенін көруге болады. Папа Бонифаций VIII екінші тәжді өзінің рухани және дүниелік билігін көрсететіндей етіп қосты, себебі ол Құдайдың оны патшалар мен мемлекеттердің үстінен тағайындағанын мәлімдеді. Үшінші тәжді қосу папа Бенедикт XI (1303–1304) немесе папа Климент V (1305–1314) есімдерімен байланыстырылады, ал мұндай тиаралардың бірі 1316 жылы папалық қазынаның тізімінде тіркелген.

Авиньондағы папа Климент V-ден кейін, үш тәжді тиараның әртүрлі нұсқалары Римдегі папалар тарапынан 1963 жылы таж кигізілген папа Павел VI-ға дейін киілді.

Лаппеттер ()

Епископтың митрасы сияқты, папалық тиараға екі лапец, бір жұп жолақ бекітіледі. Олар әдетте тиараның арт жағына, епископтың митрасындағыдай бекітіледі, бірақ Папа Клемент VIII-нің суретінде олар құлақтың алдына орналастырылған. Қазіргі барлық тиараларда олар арт жағында орналасқан. Лапеттер, кейде сөздің екінші мағынасында "фанон" деп те аталады, епископтың басын ораған зығыр матадан жасалған бас киімді немесе тюрбанды бекітуге арналған баудың қалдықтары болуы мүмкін. 1911 жылғы Католик энциклопедиясында епископтың митрасындағы лапеттердің ұштары қызыл жиекпен әрленген деп сипатталады.

Тиараны тастау

Папа Павел VI паптық тәж кигізу рәсімінде тиарамен таж киді. Кейде бұрынғы папалар сияқты, жаңа тиара Милан қаласының сыйы болды, ол сайлау алдында архиепископ болған. Ол қымбат тастармен және зергерлік бұйымдармен әшекейленбеген, және тік конус пішіндес болды. Сонымен қатар, ол бұрын қолданылған Паллатин тиарасынан айтарлықтай ауыр болды. 1964 жылы Екінші Ватикан соборының үшінші сессиясының соңында Павел VI Киелі Петр базиликасындағы паптық тақтың сатыларынан түсіп, құрбандық алтаріна көтерілді, онда ол адамдық даңқ пен биліктен бас тарту белгісі ретінде, собордың жаңару рухына сәйкес, тиараны қойды. Тиара сатылып, түскен қаражат қайырымдылыққа берілді. Павел VI-нің паптықтың ең айқын символдарының бірін қолданудан бас тартуы көптеген дәстүршіл католиктер арасында қызу пікір-таластарға себеп болды, олардың кейбіреулері оны қайта орнату үшін күресіп жатыр. Кейбір адамдар тіпті Павел VI-ні антипапа деп атады, ешқандай нақты папа паптық тиарадан бас тартпайды деп мәлімдеді. Оның тікелей ізбасары Иоанн Павел I тәж кигізу рәсімінен бас тарды, оны "инаугурациямен" алмастырды. Бұл 1996 жылы Universi Dominici gregis апостолдық конституциясымен бекітілді, содан кейін Бенедикт XVI және Папа Франциск паптық тиарамен тәж кигізу рәсімін өткізбеді. Иоанн Павел I-нің кенеттен қайтысынан кейін Иоанн Павел II өзінің инаугурациясында жиналған қауымға: "Бұл паптардың уақыттық билігінің символы деп дұрыс емес есептелетін рәсім мен нысанға оралудың уақтысы емес" деді. Рим папасын сайлау тәртібі туралы Павел VI-нің 1975 жылғы апостолдық конституциясы оның ізбасарларының тәж кигізілетінін көздеген. Иоанн Павел II 1996 жылғы Universi Dominici gregis апостолдық конституциясында паптық тәж кигізу туралы барлық сілтемелерді алып тастап, оның орнына "инаугурация" туралы айтты. Павел VI паптық тиараны салтанатты шараларда қолдануды жалғастырды. Қазіргі уақытта паптық регалияның бөлігі ретінде киіліп жүрмесе де, паптық тиара әлі де Апостолдық Тақтың гербінде және Ватикан қаласының туында бейнеленген. Кейінірек Иоанн Павел II өзінің гербінің бейнеленген нұсқаларын бекітті, онда тиараның орнына қарапайым митра болды, мысалы, Киелі Петр базиликасының кіреберісіндегі мозаикалық еденде. Әйтпесе, Бенедикт XVI билікке келгенге дейін тиара басқа шенеуніктердің үстіндегі митраны қоюға тыйым салған 1969 жылғы Апостолдық Тақтың нұсқауымен бас киіммен жабдықталған Папаның жеке гербінің әшекейі болды. Рим папасы Бенедикт XVI-ның жеке гербі тиараны үш қабаттан тұратын митрамен алмастырды, ол паптық тиараның үш деңгейін еске түсірді. Митра Рим папасы Францисктің жеке гербінде де сақталды. 2005 жылы Папа Бенедикт XVI Ordo Rituum pro Ministerii Petrini initio Romae Episcopi құжатын жариялады, ол Иоанн Павел II-нің тиарадан және тәж кигізу рәсімінен бас тарту шешімін растады. 2011 жылдың мамыр айында Папа Бенедикт XVI неміс телекоммуникациялық компаниясының бас директоры Дитер Филиппи жасаған арнайы тиараны алды, ол осы сыйлықты Софиядағы шеберханаға тапсырған. Әр жыл сайын 22 ақпандағы Әулие Петр кафедрасының мерекесінен бастап 29 маусымдағы Әулие Петр мен Пауыл мерекесіне дейін Киелі Петр базиликасындағы Әулие Петрдің әйгілі қола мүсілінің басына үлкен паптық тиара қойылады. Бұл дәстүр 2006 жылы сақталмады, бірақ 2007 жылы қайта жаңартылды.

Pope Paul VI was crowned with a tiara at the papal coronation. As happened sometimes with previous popes, a new tiara was used, donated by the city of Milan, where he was archbishop before his election. It was not covered in jewels and precious gems, and was sharply cone shaped. It was also distinctly heavier than the Palatine Tiara previously in use. Near the end of the third session of the Second Vatican Council in 1964, Paul VI descended the steps of the papal throne in St. Peter's Basilica and ascended to the altar, on which he laid the tiara as a sign of the renunciation of human glory and power in keeping with the renewed spirit of the council. It was announced that the tiara would be sold and the money obtained would be given to charity. The tiara was purchased by Catholics in the United States and is now kept in the Basilica of the National Shrine of the Immaculate Conception in Washington, D. C. It is on permanent display in Memorial Hall along with the stole that Pope John XXIII wore at the opening of the Second Vatican Council. Paul VI's abandonment of use of one of the most striking symbols of the papacy was highly controversial with many Traditionalist Catholics, some of whom continue to campaign for its reinstatement. Certain voices went so far as to brand Paul VI an antipope, arguing that no valid pope would surrender the papal tiara. His immediate successor, Pope John Paul I, decided against a coronation, replacing it with an "inauguration". It was officialized in 1996 within the apostolic constitution Universi Dominici gregis after which Benedict XVI and Pope Francis did not have a coronation rite with the Papal Tiara. After John Paul I's sudden death, Pope John Paul II told the congregation at his inauguration: "This is not the time to return to a ceremony and an object considered, wrongly, to be a symbol of the temporal power of the Popes." Paul VI's 1975 Apostolic Constitution Romano Pontifici Eligendo on the manner of electing the Pope, still envisaged that his successors would be crowned. Pope John Paul II, in his 1996 Apostolic Constitution Universi Dominici gregis, removed all mention of a papal coronation, replacing it with a reference to an "inauguration". The use of Papal Tiara in solemn ceremonies was left by Paul VI. Though not currently worn as part of papal regalia, the papal tiara still appears on the coat of arms of the Holy See and the flag of Vatican City. Later in his reign John Paul II approved depictions of his arms without the tiara, as with the mosaic floor piece towards the entrance of St Peter's Basilica, where an ordinary mitre takes the place of the tiara. Otherwise, until the reign of Benedict XVI the tiara was also the ornament surmounting a Pope's personal coat of arms, as a tasseled hat (under which a 1969 Instruction of the Holy See forbade the placing of a mitre, a second hat) surmounted those of other prelates. Pope Benedict XVI's personal coat of arms replaced the tiara with a mitre containing three levels reminiscent of the three tiers on the papal tiara. The mitre was retained on Pope Francis' personal coat of arms. In 2005, Pope Benedict XVI promulgated the document Ordo Rituum pro Ministerii Petrini initio Romae Episcopi that confirmed the choice of Pope John Paul II to refuse the tiara and the incoronation rite. In May 2011, also Pope Benedict XVI received a special tiara by Dieter Filippi, a German chief executive officer of a telecommunication company who had commissionated the gift to an artisan laboratory located in Sofia. Each year, a large papal tiara is placed on the head of the famous bronze statue of Saint Peter in St. Peter's Basilica from the vigil of the Feast of the Cathedra of Saint Peter on 22 February until the Feast of Saints Peter and Paul on 29 June. This custom was not observed in 2006, but was reintroduced in 2007.

Дизайн

Көптеген жағдайда Папалық тиара деп аталатын болса да, тарихи тұрғыдан алғанда олардың саны көп болған, қазіргі таңда 22-сі сақталған. Көптеген бұрынғы папалық тиаралар (әсіресе папа Юлий II-нің тиаралары және папа Сильвестр I-ге жатқызылатыны) жаугершілік күштер (әсіресе 1798 жылы Бертье әскері) немесе папалардың өздері тарапынан жойылған, бөлшектелген немесе тартып алынған. Мысалы, 1527 жылы папа Климент VII Киелі Рим императоры Карл V-нің басып алған әскері талап еткен 400,000 дукат көлеміндегі сыйақыны төлеу үшін барлық тиаралар мен папалық регалияларды ерітіп жіберді. Рим француздардың қолында болған 1800 жылдың 21 наурызында Пий VII Венецияда, сүргінде, Венеция халқы сыйлаған әшекейлерінен жасалған қағаз-маше тиарасымен тәжді кидірді. Көптеген тиаралар әлемдік лидерлер немесе мемлекет басшылары папалыққа сыйға берді, олардың ішінде Испания королевасы Изабелла II, Вильгельм I (Германия императоры), Австрия императоры Франц Иосиф I және Францияның Наполеон I болды. Соңғысы берген тиара Римді басып алғаннан кейін жойылған бұрынғы папалық тиаралардың элементтерінен жасалған, ал Наполеонның императорлық тәжді кию алдындағы некесіне орай Пий VII-ге «той сыйы» ретінде табыс етілді. Басқалары жаңадан сайланған папаға олардың сайлауға дейін қызмет еткен епархиясынан немесе олардың рукоположениесінің немесе сайлануының мерейтойына орай сыйлық ретінде берілді. Кейде түрлі қалалар өз аймақтарынан келген папаларға берген тиараларының әдемілігі, құны және мөлшері жағынан басымдыққа ие болуға тырысты. Мысалы, Иоанн XXIII және Павел VI папаларына сыйланған тиаралардың біріншісі Иоаннның туған жерінен, екіншісі Павелдің бұрынғы Милан архиепископтығынан сайлау кезінде берілді. Папалар белгілі бір тиарамен шектелмеді: мысалы, суреттерде Папа Иоанн XXIII 1959 жылы оған сыйланған тиараны, Папа Пий IX-тің 1877 жылғы тиарасын және Папа Пий XI-нің 1922 жылғы тиарасын кигенін көрсетеді. Папа Павел VI, оның оқ пішіндес тиарасы дизайнымен ерекшеленеді, папалық тиара киген соңғы папа болды (бірақ оның кез келген ізбасары, қаласа, бұл дәстүрді қайта жаңарта алады). Сақталған тиаралардың көпшілігі Ватикан мұражайында қойылған, бірақ кейбіреулері сатылып немесе католик ұйымдарына сыйға берілді. 1871 жылғы бельгиялық тиара, 1877 жылғы тиара және 1903 жылғы алтын тиара сияқты танымал немесе тарихи тиаралардың кейбіреулері тарихи Ватикан экспонаттарының бөлігі ретінде әлемдік тур жасады. Папа Павел VI-нің «Милан тиарасы» Америка Құрама Штаттарының Вашингтон қаласындағы Қасиетті Бойындағы Ұлттық Базиликаның крипта шіркеуіне сыйға берілді және онда көрсетілуде.

Although often referred to as the Papal Tiara, historically there have been many, and 22 remain in existence. Many of the earlier papal tiaras (most notably the tiaras of Pope Julius II and that attributed to Pope Silvester I) were destroyed, dismantled or seized by invaders (most notably by Berthier's army in 1798), or by popes themselves; Pope Clement VII had all the tiaras and papal regalia melted down in 1527 to raise the 400,000 ducats ransom demanded by the occupying army of Holy Roman Emperor Charles V. Over twenty silver tiaras exist, of which the earliest, the sole survivor of 1798, was made for Pope Gregory XIII in the 16th century. On 21 March 1800 as Rome was in the hands of the French, Pius VII was crowned in exile, in Venice, with a papier mâché tiara, for which ladies of Venice gave up their jewels. Many tiaras were donated to the papacy by world leaders or heads of states, including Queen Isabella II of Spain, William I (German Emperor), Emperor Franz Joseph I of Austria and Napoleon I of France. The tiara provided by the last was made from elements of former papal tiaras destroyed after the capture of Rome, and was given to Pius VII as a 'wedding gift' to mark Napoleon's own marriage to Empress Josephine on the eve of his imperial coronation. Others were a gift to a newly elected pope from the See which they had held before their election, or on the occasion of the jubilee of their ordination or election. In some instances, various cities sought to outdo each other in the beauty, value and size of the tiaras they provided to popes from their region. Examples include tiaras given to Popes John XXIII and Paul VI, the former by John's home region, the latter by Paul's previous archiepiscopal see of Milan on their election to the papacy. Popes were not restricted to a particular tiara: for example, photographs show Pope John XXIII, on different occasions, wearing the tiara presented to him in 1959, Pope Pius IX's 1877 tiara, and Pope Pius XI's 1922 tiara. Pope Paul VI, whose bullet shaped tiara is one of the most unusual in design, was the last pope to wear a papal tiara (though any of his successors could, if they wished, revive the custom). Most surviving tiaras are on display in the Vatican, though some were sold off or donated to Catholic bodies. Some of the more popular or historic tiaras, such as the 1871 Belgian tiara, the 1877 tiara and the 1903 golden tiara, have been sent around the world as part of a display of historic Vatican items. Pope Paul VI's "Milan tiara" was donated to and is on display in the crypt church of the Basilica of the National Shrine of the Immaculate Conception in Washington, D. C., United States of America.

Пішіні

Қазіргі кезде сақталған папалық тиаралардың көпшілігі (үш тәж) дөңгелек бал арасы пішіндес, оның орталық бөлігі күмістен жасалған. Кейбіреулері тік конус тәрізді, ал енді біреулері дөңгелек келген. Папа Павел VI-нің тиарасынан басқасының барлығы да көптеген қымбат тастармен әшекейленген. Үш тәж алтынмен әсемделген, кейде крест, ал кейде жапырақ түрінде. Көбінесе олардың үстінде әлемдік билікті бейнелейтін мунде (жер шары) орнатылған айқыш тұрады. Әр тиараның артына екі-екі әсем әшекейленген, алтын жіппен тігілген, сол тиараға ие болған папаның гербі немесе басқа да символы бейнеленген мата жапсырмасы тігілген. Екі ерекше тиара бар: Папа Пий VII сайланып, жер аударылғанда таққа отырғанда жасалған қағаз-маше тиарасы және 1963 жылы Папа Павел VI үшін жасалған тиара, ол біршама оқ пішіндес, азын-малы қымбат тастармен әшекейленген, үш тәждің орнына үш параллель шеңбермен белгіленген және түбінде екі қабатты тәж бар. 1877 жылы Ватиканның Палатин гвардиясы Папа Пий IX-ның юбилейі құрметіне берген тиарасы Григорий XVI-ның бұрынғы тиарасына ұқсас. Бұл тиара ерекше танымал болды, оны Папа Пий XI, Папа Пий XII және Папа Иоанн XXIII сияқтылар киген. Ал 1922 жылғы Папа Пий XI-нің тиарасы керісінше, әлдеқайда аз әшекейленген және конус пішіндес болды.

Салмағы

Қағаздан жасалған тиарадан басқа, ең жеңіл тиара 1959 жылы Иоанн XXIII Папаға арналған тиара болды. Оның салмағы шамамен , ал 1922 жылғы Папа Пий XI-нің тиарасы да сондай болды. Керісінше, Папа Павел VI-ның оқ тәрізді тиарасы салмағы . Паптық коллекциядағы ең ауыр паптық тиара – Наполеон I-нің Жозефинамен некелесуі мен француз императоры ретінде тәж киюіне орай 1804 жылы сыйға берген тиара. Оның салмағы бірақ ол ешқашан киілмеді, себебі оның ені, кейбіреулердің күдігінше, Папа Пий VII киюге тым кішкентай болды. Көптеген папалар коллекциядағы тиаралардың тым кішкентай, тым ауыр немесе екеуі де болғандықтан, жаңа тиаралар жасауға бел буды. Папа Григорий XVI 1840 жылдары қағаздан жасалған тиараны пайдаланбастан, жаңа жеңіл тиара жасады. 1870 жылдары сексенге жуық жастағы Папа Пий IX басқа тиараларды киюге тым ауыр деп тапты, ал оның ізашары Папа Григорийдің тиарасы тым кішкентай болды, сондықтан ол да жеңіл тиара жасады. 1908 жылы Папа Пий X тағы бір жеңіл тиара жасады, өйткені қолданыстағы тиаралардың тым ауыр екенін, ал жеңіл тиаралар ыңғайлы болмайтын еді. 20-ғасырдағы жаңа өндіріс әдістері жеңілрек тиаралар жасауға мүмкіндік берді, нәтижесінде Пий XI және Иоанн XXIII тиаралары пайда болды. Бұл, сонымен қатар бұрынғы папалардың жеңіл тиараларының болуы, 1908 жылдан бері ешбір папаның жеке жеңіл тиара жасауына қажеттілік болмады дегенді білдірді.

Символизм

Тиараның үш тәжінің не білдіретіндігі туралы нақты мәлімет жоқ, бұл көптеген түсіндірмелерден көрінеді. Кейбіреулер оны "Жоғарғы Папаның" үш билігімен байланыстырады: Әлемдік пастор (жоғарыда), Әлемдік шіркеулік юрисдикция (ортада) және Дүниеуи билік (төменде). Ал басқалары үш деңгейді "княздар мен патшалардың әкесі, әлемнің билеушісі, Мәсіхтің жердегі өкілі" деп түсіндіреді. Папалар таққа отырғызылған кезде айтылатын сөздер: Accipe tiaram tribus coronis ornatam, et scias te esse patrem principum et regum, rectorem orbis in terra vicarium Salvatoris nostri Jesu Christi, cui est honor et gloria in saecula saeculorum ("Үш тәжбен әшекейленген тиараны қабылда және сенің княздар мен патшалардың әкесі, әлемнің билеушісі, құтқарушымыз Иса Мәсіхтің жердегі өкілі екеніңді біл" ). Тағы басқалары оны Мәсіхтің діни қызметкер, пайғамбар және патша, яғни "ұстаз, заң шығарушы және судья" деген үш қызметімен байланыстырады. Тағы бір дәстүрлі түсінік бойынша, үш тәж "жер бетіндегі күрескер шіркеуді", "өлімнен кейінгі және жұмаққа дейінгі азап шегуші шіркеуді" және "мәңгілік сыйлықта жеңіске жеткен шіркеуді" көрсетеді. Папа Бенедикт XVI-ның гербін жасаған архиепископ Кордеро Ланза ди Монтеземоло ұсынған тағы бір түсінік – "тәртіп, юрисдикция және тәлім", ал тағы бір теория үш деңгейді "көк, адам және жер әлемімен" байланыстырады, бұл папаның символдық байланысын көрсетеді. Лорд Твинингтің айтуынша, Рим императорлары Германияның патшасы, Италияның патшасы және Рим императоры болып үш рет тәж кигендей, папалар да өздерінің рухани билігінің императордың дүниеуи билігімен тең екенін көрсету үшін үш тәжді тиара киюді таңдады.

Қолдану

Папаның таирасын ешқашан литургиялық қызметтерде, мысалы, әйінде киген емес. Мұндай шараларда Папа, басқа епископтар сияқты, митра киетін. Дегенмен, таира салтанатты кіру және шығу процессияларында тағылған, ал біреуі немесе бірнешесі әсем әдет-ғұрыпты Паптық жоғары әйін кезінде алтарьға қойылуы мүмкін. Осылайша, тиара ресми процессияларда және Папа sedia gestatoria – көшпелі таққа отырған басқа жағдайларда киілген, оның қолданылуын Папа Иоанн Павел II 1978 жылғы қазан айында сайланғаннан кейін дереу тоқтатты. Оның аз ғана уақыт билік еткен ізбасары Иоанн Павел I де бастапқыда оны пайдаланбауды жоспарлаған, бірақ онысыз адамдар оны көре алмайтынын естіген соң, ойын өзгертті. Папалық тиара Папаның дәстүрлі Рождество және Пасха Urbi et Orbi құдайы ( "Қалаға және Әлемге") батасын Санкт-Петер шіркеуінің балконынан берген кезде де киілген – тиара киілген жалғыз діни рәсім осы болды.

Қарым-қатынас

Тек бір ғана католик шіркеуінің гербінде тиара қолданылады: Лиссабон патриархаты. Лиссабон патриархы атағы 1716 жылы құрылды және 1740 жылдан бері Лиссабон архиепискобына беріліп келеді. Киелі Тақтың гербі тиараны Әулие Петірдің қиылысқан кілттерімен біріктірсе, Лиссабон патриархатының гербі оны процессиялық айқыш пен пасторлық таяқпен үйлестіреді. Сондай-ақ, Беневенто архиепискобы да өз гербінде тиараны пайдаланады. 16 ғасырдағы Осман сұлтаны Сүлеймен Шаңқау Венеция шеберлеріне папалық үлгідегі 4 қабатты тиара жасауды тапсырды, бұл оның халифа ретіндегі билігі мен құқығы Пападан жоғары екенін көрсету мақсатында болды. Бұл Осман сұлтаны үшін өте ерекше бас киім болды, оны ол, әдетте, кимеген, бірақ қонақтарды, әсіресе елшілерді қабылдағанда өз жанына қойған. Оның үстіне үлкен қауырсын орнатылған. Керісінше, Папаның тәж кигізу рәсімі, онда Папа флабелламен (түскі қауырсын қанаттарының ұзын желдеткіштері) желпітіліп, sedia gestatoria (көшпелі тақ) арқылы тасымалданды, орта ғасырлық Константинопольде куә болған Византия императорлық рәсімдеріне негізделген.

Таро карталары

Орта ғасырдағы таро карталарында папалық тиара киген әйел бейнеленген карта кездесетін. Картаның мағынасы мен символикасы нақты белгісіз. Мұндай тәж киген әйел түрліше Папа Жанна ретінде танылды (әңгіме бойынша, ол ер адам кейпінде папа болып сайланған; кейбір карталарда бала да бейнеленген, ал Папа Жанна туралы аңыз оны папалық шеру кезінде босанғанда табылғандай көрсетеді), Мәрия, Құдай анасы, тіпті Кибела, Изида немесе Венера деп те айтылады. Протестанттық реформация кезінде жасалған, папалық тиара киген әйел суреті және "Папа Жанна" мен баласының бейнелері, протестанттардың папалық лауазымды және Рим-католик дінін қорлау әрекеті ретінде қарастырылды. Бірақ, кейінгі суреттерде папалық тиара жоғалып, оның орнына орта ғасырлық әйелдердің дәстүрлі бас киімі бейнеленді. Барлық таро карталарында "Иерофант" деп аталатын папаның бейнесі де бар. Мысалы, қазіргі кезде ең көп таралған Rider-Waite таро карталарында Иерофант немесе папа папалық тиара және папалық крестпен бейнеленген.