Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Папуа-Жаңа Гвинеядағы коммуникациялар – бұл Папуа-Жаңа Гвинеяның Медиа кеңесімен реттелетін газеттер, радио, теледидар және интернет сияқты елдегі бұқаралық ақпарат құралдары.
Overview
Communications in Papua New Guinea refers to the media in the country which are regulated by the Media Council of Papua New Guinea such as newspapers, radio, television, and the Internet.
Радио
Папуа-Жаңа Гвинеяда радио хабарларын таратуды 1935 жылғы 25 қазанда Австралия радио хабарларын тарату комиссиясы (ABC) бастады. Ол 1973 жылғы Телерадио хабарларын тарату жөніндегі заңға сәйкес құрылған Ұлттық телерадио хабарларын тарату комиссиясымен алмастырылды (Парламенттің өкілеттігімен). Комиссия 1994 жылы Ұлттық телерадио хабар тарату корпорациясы деп қайта аталды.
Radio broadcasting in Papua New Guinea was launched on 25 October 1935 by the Australian Broadcasting Commission (ABC). It was replaced by the National Broadcasting Commission which was formed under the Broadcasting Commission Act of 1973 (authority of Parliament). The commission was renamed as the National Broadcasting Corporation in 1994:
Мемлекеттік Ұлттық телерадио хабар тарату корпорациясы бірнеше ретрансляторлары бар үш радио желісін және шамамен 20 провинциялық станцияны (2009) пайдаланады. 63 000 негізгі телефон желісі қолданыста (2005). Ұялы телефон желілері: 2,7 миллион желі, әлем бойынша 134-ші орында (2012); Интернет пайдаланушылар: 145 256 пайдаланушы, әлем бойынша 163-ші орында; халықтың 2,3%-ы, әлем бойынша 198-ші орында (2012). Тұрақты кеңжолақты байланыс: 8 077 жазылым, әлем бойынша 153-ші орында; халықтың 0,1%-ы, әлем бойынша 164-ші орында (2012). Ұялы кеңжолақты байланыс: мәлімет жоқ (2012). Интернет-хосттар: 5 006 хост, әлем бойынша 145-ші орында (2012). IPv4: 49 920 адрес бөлінді, 1000 адамға 7,9 адрес. Интернет-сервис провайдерлері: 2004 жылы төрт, 1999 жылы екі болған.
The state run National Broadcasting Corporation operates three radio networks with multiple repeaters and about 20 provincial stations (2009). 63,000 main lines in use (2005). Mobile lines: 2.7 million lines, 134th in the world (2012);
Internet users: 145,256 users, 163 in the world; 2.3% of the population, 198th in the world (2012). Fixed broadband: 8,077 subscriptions, 153rd in the world; 0.1% of the population, 164th in the world (2012). Mobile broadband: unknown (2012). Internet hosts: 5,006 hosts, 145th in the world (2012). IPv4: 49,920 addresses allocated, 7.9 per 1000 people. Internet service providers: Four in 2004, up from two in 1999.
Цензура
Интернетке қол жеткізуге мемлекеттік шектеулер жоқ және үкімет сот бақылауынсыз электрондық поштаны немесе интернет-чаттарды бақылайды деген сенімді хабарламалар да жоқ. Жеке адамдар мен топтар өз пікірлерін интернет арқылы, оның ішінде электрондық пошта арқылы білдіреді. Конституцияда сөз және баспасөз бостандығы қарастырылған, және үкімет осы құқықтарды іс жүзінде сақтайды. Газеттер түрлі редакциялық ұстанымдарды ұсынады және даулы мәселелер туралы жазады. Газет редакторлары жарияланымдарға әсер ету мақсатында қорқыту тактикасына шағымданғанымен, ресми санкцияланған үкіметтік цензураның ешқандай дәлелі жоқ. Полиция қызметкерлерінің полицияның әрекеттерін сынаған журналистерді мақсат тұтқан жағдайлар болды. Конституция жеке өмірге, отбасыға, үйге немесе хат-хабарға еркіндіксіз араласуға тыйым салғанымен, зәбірлеу деректері кездеседі.
There are no government restrictions on access to the Internet or credible reports that the government monitors e mail or Internet chat rooms without judicial oversight. Individuals and groups engage in the expression of views via the Internet, including by e mail. The constitution provides for freedom of speech and press, and the government generally respects these rights in practice. Newspapers offer a variety of editorial viewpoints and report on controversial topics. There is no evidence of officially sanctioned government censorship, although newspaper editors complained of intimidation tactics aimed at influencing coverage. There were some examples of police officers targeting journalists who negatively covered police activities. Although the constitution prohibits arbitrary interference with privacy, family, home, or correspondence, there are instances of abuse.