Кіріспе
Австралиялық әуе компаниясы, 2002–2006 жылдардағы әуе тасымалдаушысы. Trans Australia Airlines (TAA) әуе компаниясы 1986 жылы Australian Airlines деп аталды. Бұл 1946 жылы құрылғаннан бастап 1992 жылдың қыркүйегінде Qantas компаниясымен біріккенге дейін Австралияның екі ірі ішкі әуе компаниясының бірі болды. "COBRA" (немесе Common Branding) жобасының нәтижесінде, шамамен бір жылдан кейін бүкіл әуе компаниясы Qantas болып қайта аталды, билеттерде кіші әріптермен "Australian Airlines Limited, Qantas Airways Limited атынан сауда жасайды" деп көрсетілді. Кейіннен, бірнеше жыл өткен соң, жалғыз Air Operator Certificate қабылдағаннан кейін, әуе компаниясы ресми түрде "Qantas Airways Limited" деп аталды, бұл бас компанияның атауы мен ливреясын сақтап, терезе сызығының астындағы "Австралияның рухы" деген жазу "Австралиялық әуе компаниясы" деп өзгертілді, ал жоғарыда "Qantas" деген атау сақталды. TAA болған кезінде компания Австралияның ішкі әуе тасымалы саласының дамуына маңызды үлес қосты. TAA құрылуы 1940 жылдардың соңында Australian National Airways (ANA) компаниясының ішкі әуе тасымалындағы монополиясын бұзып, Qantas компаниясынан Квинсленд әуе желісін иелігіне алды. Сол кезде TAA Австралияның Ұшқыш дәрігерлер қызметін ұшақтармен, ұшқыштармен және инженерлермен қамтамасыз ету арқылы, кез келген төтенше жағдайға жылдам жауап беруге көмектесті. Qantas компаниясы да Ұшқыш дәрігерлер қызметінің құрылуына мұрындық болды. Әуе компаниясының бас кеңсесі Мельбурнда орналасқан. 1954 жылы TAA Еуропадан тыс жерде Vickers Viscount ұшағын енгізген алғашқы әуе компаниясы болды, ал 1981 жылы Airbus A300 ұшағын пайдалануға қосты, бұл Австралияның ішкі әуе компаниясы сатып алған алғашқы кең корпусты ұшақ болды, бұл TAA-ға сол кездегі ірі бәсекелесі Ansett компаниясынан айқын артықшылық берді, ол бір жылдай кейін Boeing 767 200 ұшағын сатып алды. Қызығы, A300 ұшақтары бастапқыда Qantas ливреясымен боялған болса да, бірнеше жыл ішінде олар тоқтатылып, бұрын халықаралық рейстерде пайдаланылған Qantas 767 238ER, 767 338ER және кейіннен жеті British Airways 767 336ER ұшақтарымен алмастырылды. Qantas 2002 және 2006 жылдар аралығында Australian Airlines брендін қайта жаңғыртты, Австралияға және одан келетін туристердің төмен бағалы демалыс нарығын қамтамасыз ету үшін толық қызмет көрсету моделін пайдаланды, таңдалған Qantas 767 338ER ұшақтарын пайдаланды, бірақ бұл ретте қолданылған ливрея бұрынғы отандық операциядағыдан өзгеше болды.
the 2002–2006 airline
Trans Australia Airlines (TAA), renamed Australian Airlines in 1986, was one of the two major Australian domestic airlines between its inception in 1946 and its merger with Qantas in September 1992. As a result of the "COBRA" (or Common Branding) project, the entire airline was rebranded Qantas about a year later with tickets stating in small print "Australian Airlines Limited trading as Qantas Airways Limited" until the adoption of a single Air Operator Certificate a few years later. At that point, the entire airline was officially renamed "Qantas Airways Limited" continuing the name and livery of the parent company with the only change being the change of by line from "The Spirit of Australia" to "The Australian Airline" under the window line with the existing "Qantas" title appearing above. During its period as TAA, the company played a major part in the development of the Australian domestic air transport industry. The establishment of TAA broke the domestic air transport monopoly of Australian National Airways (ANA) in the late 1940s, and taking over the Queensland air network from Qantas. It was also at the time TAA supported the Flying Doctor Services of Australia by providing aircraft, pilots and engineers to ensure every emergency was answered quickly. Qantas had also been instrumental in the formation of the Flying Doctor Service. The airline's headquarters were located in Melbourne. In 1954 TAA became the first airline outside Europe to introduce the Vickers Viscount, and in 1981 it introduced the Airbus A300, the first wide body aircraft to be purchased by an Australian domestic airline providing TAA with a clear edge over a major competitor at the time, Ansett which had purchased instead, the Boeing 767 200, receiving the type approximately a year later. Ironically, although the A300s were initially painted in full Qantas livery, they were phased out within a few years being replaced by previously international operated Qantas 767 238ERs, 767 338ERs and later supplemented by seven ex British Airways 767 336ERs. Qantas revived the Australian Airlines brand between 2002 and 2006 to serve the low cost leisure market of visitors to and from Australia but using a full service model, operating selected Qantas 767 338ERs – although the livery used was not the same as that used by the previous domestic operation.
Өмірбаян
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Австралия әлемдегі авиацияның жетекші орталықтарының бірі болды. Шамамен жеті миллион халқы бар Австралия жоспарлы әуе бағыттарының ұзындығы бойынша әлемде алтыншы орында тұрды, 16 әуе компаниясы болды, әлемдік орташа көрсеткіштен екі есе жылдам өсіп, Лоуренс Харгрейв, Гарри Хокер, Берт Хинклер, Лоуренс Уэкет, пастор Джон Флинн, Сидни Коттон, Кит Вирту және Чарльз Кингсфорд Смит сияқты бірқатар көрнекті авиация пионерлерін тәрбиеледі. Австралияның шағын өнімді аймақтарын бөліп тұратын, адам тұрмайтын шөлдің кең аумақтарын жақсы білетін үкіметтер, саяси бағытына қарамастан, әуе көлігін ұлттық маңызды мәселе деп қарады (сондай-ақ, географиялық жағынан үлкен елдердің, мысалы, Кеңес Одағы мен АҚШ-тың үкіметтері де осылай қарады). Азаматтық авиация бас директоры А.Б. Корбетттің айтуынша: "Ұлттық өмірінде авиацияны пайдаланбаған ұлт, бүгінде артта қалған және қорғанышсыз болуға тиіс". Әуе көлігі тікелей субсидиялармен және почталық келісімдермен қолдауға ие болды. Соғыс басталғанға дейін, барлық жолаушылар мен жүк тасымалының жартысынан астамы субсидияланды. Алайда, 1939 жылдан кейін, әсіресе 1941 жылы Жапонияның солтүстік аралдарға басып кіргеннен кейін, азаматтық авиация әскери қажеттіліктерге құрбан болды. Соғыс аяқталған кезде, ішкі бағыттарда әрекет ететін тоғыз әуе компаниясы, сегіз кішкентай аймақтық компания және британдық және австралиялық теңіз тасымалы компанияларына тиесілі конгломерат – Australian National Airways (ANA) ғана қалды. ANA негізгі бағыттарда дерлік монополия құрды және мемлекеттік әуе көлігі субсидияларының 85% -ын алды. Чифли үкіметінің пікірін әуе министрі Артур Дрейкфорд былай түйіндеді: "Үкімет әуе көлігін, ауруханалар, теміржол немесе почта сияқты, негізінен қоғамдық қызмет деп есептейді. Егер монополия болуы керек болса, ол қоғамға тиесілі және қоғамдық мүдделерге қызмет етуі керек". 1945 жылдың тамызында, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін екі күн өткен соң, Австралия Парламенті Австралия Ұлттық Әуе Компаниясы заң жобасын қабылдады, ол Австралия Ұлттық Әуе Компаниясы Комиссиясын (ANAC) құрды және елдің әуе көлігі индустриясын қайта құру міндетін жүктеді. Лейборист үкіметінің социалистік бейімділігіне сәйкес, заң жобасында ұлттық тасымалдаушы жеткілікті қызмет көрсететін бағыттардағы жеке операторлардың лицензиялары тоқтатылатыны жарияланды. Осыдан бастап, Австралиядағы әуе көлігі үкіметтік монополияға айналады деп күтілді. Алайда, Либералды оппозиция мен бизнес мүдделері қолдаған заңдық шағым сәтті аяқталды және 1945 жылдың желтоқсанында Жоғары сот Одақтың жеке компанияларға әуе компанияларының лицензияларын беруге кедергі келтіруге құқығы жоқ екенін шешті. Үкімет қаласа әуе компаниясын құра алады, бірақ монополияны заңдастыра алмайды. Баспасөздің көп бөлігі қоғамдық әуе желісін құруға қарсы болды, оны жасырын түрде әлеуметтендірудің бір түрі деп қарады.
Басталуы
Заң жобасына монополиялық ережелерді жою үшін қажетті түзетулер енгізілгеннен кейін, 1946 жылдың ақпан айында Австралия Ұлттық Әуе Жолдары Комиссиясы құрылды. Комиссия мүшелері – өте табысқа жеткен көрнекті тұлғалар, олардың ішінде азаматтық авиацияның бас директоры, директордың орынбасары, Еңбек партиясының белгілі бір өкілі және Ұлттық Банк кеңесінің бұрынғы мүшесі, пошта және телеграф бас директоры, сондай-ақ Қаржы министрлігінің көмекші хатшысы болды. Комиссия төрағасы Артур Коулс тағайындалды. Коулс Австралиядағы ең бай адамдардың бірі және Коулс тобының негізін қалаушы еді. Осы кезде Коулс отбасылық бизнестің күнделікті басқаруынан қол үзген еді. Ол «бизнес үшін бәсекелестіктің маңызды екеніне» сенетін және монополиялық ереже сақталғанда ANAC төрағасы лауазымына қабылданбаған болар еді. Комиссия «Транс Австралия Әуе Жолдары» деген атауды бекітті, Қаржы министрлігінен 10 000 фунт стерлингтік алдын ала қаржы сұрады және жоспарларды жасауға, қызметкерлерді жұмысқа алуға және жабдықтарды сатып алуға кірісті. Шағын Викториялық компанияның иесі Рег Ансетт, Ansett Airways жаңа әуе компаниясын дамытуға көмектесуді ұсынды, өзінің барлық операцияларын ANAC-қа сатуға дайын еді, қажет болса, өзінің басқарушы агент ретіндегі қызметтерін де ұсынды. Комиссия сұралған бағаның тым жоғары екенін шешті және Ансетттің қарапайым қарсы ұсынысын қабылдамады. Комиссия мен ANA төрағасы Иван Холиман арасында Холиманды TAA бас директоры лауазымына 10 000 фунт стерлингтік жалақымен тағайындау және бұл ұсыныс қабылданбаған жағдайда монополияға жақын әуе компаниясын толығымен сатып алу мақсатында кеңінен хат алмасу жүргізілді. Холиман сатуға немесе мемлекеттік меншіктегі ұйымда жұмыс істеуге дайын болмады, бірақ «композиттік компания» құруға қызығушылық танытты, алайда бұл ұсыныстың егжей-тегжейі белгісіз болды. Ақырында ANAC бастапқы жоспар бойынша, әуе компаниясын бастапқыдан құруды жалғастырды. Алғашқылардың бірі болып жұмысқа алынған Лестер Брэйн, сол кезде Qantas операциялық директоры болды. Брэйннің авиация саласында 22 жылдық тәжірибесі болды және ол Qantas компаниясының техникалық жетістіктеріне үлкен үлес қосып, осы саладағы сарапшы ретінде танымал еді. Ол TAA операциялық директоры лауазымына үміткер болды, бірақ оның таңғалуы мен қуанышына орай, оның орнына бас директор болып тағайындалды, алайда Холиманға ұсынылған 10 000 фунт стерлинг емес, 3 000 фунт стерлинг жалақымен. TAA 1946 жылдың маусым айының ортасында өзінің алғашқы екі ұшағын сатып алды, олардың екеуі де Douglas DC-3 ұшақтары еді. Келесі бірнеше айда тағы оншақты DC-3 ұшағы қосылды, олардың барлығы бұрынғы Австралия Корольдік Әуе Күштеріне тиесілі болған және Австралия үкіметі лизинг шарты бойынша сатып алған ұшақтар еді. Шілде айында Қаржы министрлігі TAA-ға АҚШ-та төрт үлкен, заманауи Douglas DC-4 ұшағын тапсырыс беруге мүмкіндік беру үшін 350 000 фунт стерлинг бөлді, сондай-ақ Брэйн Qantas-тан Обри Кохты DC4 Skymaster аға ұшқышы және Джон Уоткинсті бас техникалық офицер етіп тағайындады. Уоткинс TAA-ның табысына үлкен үлес қосып, маңызды тұлғалардың біріне айналды. Оның алғашқы міндеті DC-4 ұшақтарын қабылдау үшін АҚШ-қа бару болды. Кейінірек ол былай деп жазды: Ұшақтар туралы ештеңе білмейтін Коулс сапалы жабдықтың маңызды екенін түсінді және оны табу үшін ең жақсы маманды таңдап, оның шешімін қолдауға дайын болды. Осы кезде саяси мәселелер қайтадан көтерілді. TAA 7 қазанда тұрақты рейстерді бастауды жоспарлаған, бірақ 28 қыркүйекке федералды сайлау белгіленген еді. Ұлыбританияның соғыс кезіндегі премьер-министрі Уинстон Черчилль соғыстың ең қиын сәттерінде өте танымал болды, бірақ соғыстан кейінгі алғашқы сайлауда одан бас тарды. Чифли үкіметі де осылай қоршалуы мүмкін еді, ал оппозиция мемлекеттік меншікке қарсы болды. Коулс 1946 жылдың 2 қыркүйегінде өткен комиссия отырысында сөз сөйледі. Қысқа талқылаудан кейін әуе компаниясының дайын емес екені туралы келісімге келді. Оның аты бар, жақсы ұшқыштар бар, ұшақтары бар, бірақ жердегі инфрақұрылымы, сату бөлімі, құжаттамасы, тіпті билеттері де жоқ. Көп күш жұмсаса, жоспарланған 7 қазан күні рейстерді бастауға болады. Талқылау аяқталғаннан кейін Коулс былай деді: Бір апта бойы қызметкерлерді жұмысқа алуға, Эссендон әуежайының қатты жаңбырдан сазға айналуына байланысты Лавертон әуе базасындағы қалайы сарайды уақытша пайдалануға, операциялық нұсқаулықтарды, жолаушылар тізімдерін, билеттерді және жүк тізімдерін жасауға, тіпті жолаушыларға арналған баспалдақтар мен багаж арбаларын жасауға – сатып алуға уақыт болмағандықтан, капитан Хепберн мен Никелс Лавертоннан таңғы сағат 5:45-те Сиднейге бағыт алды. TAA-ның алғашқы жоспарлы рейсінде көптеген арнайы қонақтар мен бір ғана билет алған жолаушы болды.
It was typical of Coles, who knew nothing about aircraft, to reason that quality equipment would be vital, and then select the best man for the job of finding it and be prepared to back his judgement. At this point, political considerations came to the fore again. TAA planned to start regular services on 7 October, but there was a federal election set for 28 September. Britain's wartime Prime Minister Winston Churchill had been enormously popular during the darkest hours but was voted out at the first post war opportunity. There was no certainty that the Chifley government would not be treated likewise, and the opposition was opposed to government ownership. Coles addressed the Commission at a meeting on 2 September 1946. After some discussion, it was agreed that the airline was not ready. It had a name, some excellent pilots, and some aircraft, but no ground facilities, no sales staff, no documentation, not even tickets. With a great deal of effort, it should be possible to make the planned start date of 7 October. With the discussion complete, Coles said:
After a week of frantic effort hiring staff, borrowing a tin shed at the RAAF base at Laverton because Essendon Airport had been turned into mud by heavy rain, creating operations manuals, passenger manifests, tickets, and load sheets — even making passenger steps and baggage carts because there was no time to buy them in the ordinary way — Captains Hepburn and Nickels took off from Laverton at 5:45 am bound for Sydney. TAA's first scheduled flight carried a full load of VIPs and just one paying passenger.
Жедел кеңейу
Келесі бірнеше жыл жаңа әуе компаниясы үшін үлкен өсімге алып келді. Соғыстан кейінгі шектеулер азайған сайын, австралиялықтардың әуемен саяхаттауы көбейді. 1950-1960 және 1970 жылдардағы ішкі авиацияның өсуінің көп бөлігі жеке меншіктегі Ansett ANA және үкімет тарапынан қолдау көрсетілген TAA арасындағы бәсекелестікпен сипатталды. Мемлекеттік әуе компаниясының сәттілігінің маңызды факторы – ұшақтарды дұрыс таңдау болды. Бастапқыда қолжетімді және сенімді Douglas DC-3 ұшағын пайдаланғаннан кейін, TAA революциялық қысыммен жабдықталған Convair 240 ұшағын сатып ала алды. Ауа райының көп бөлігінен жоғары ұшу мүмкіндігіне ие болғандықтан, бұл ұшақ жолаушылар арасында танымал болды және әуе компаниясының сапасы мен сенімділігіне деген беделін қалыптастырды. Шығыс жағалаудағы рейстер үнемі кеңейтіліп, TAA континенттің батыс жағалауындағы Перт қаласына Douglas DC-4 ұшақтарымен қызмет көрсету арқылы нағыз «трансавстралиялық» әуе компаниясы атағын алды. Vickers Viscount турбовинттік ұшақтары 1950 жылдары пайда болды және олардың тегіс, дірілсіз ұшуының арқасында танымал болды. Үкіметке тиесілі болғанына қарамастан, 1950 жылдардағы либералды-консервативті үкімет жеке меншіктегі Ansett компаниясының қажеттіліктерін бағалап, TAA-ның талаптарына салқылық келтірді. «Екі әуе компаниясы» саясаты енгізілді, ол үкіметтің келісімінсіз әуе компанияларының өсуі мен кеңею мүмкіндіктерін шектеді. Рейстердің саны мен кестесі қатаң бақыланды, TAA және Ansett ANA әуежайлардан бірдей бағытқа дәл сол уақытта, бірдей жабдықпен ұшып шықты. Бұл саясаттың қатаңдығы соншалық, тіпті жаңадан сатып алынған бірдей ұшақтардың (әр компаниядан біреу) жеткізілім рейсінде Австралия әуе кеңістігіне дәл сол уақытта кіруі талап етілді. Консервативті үкіметтің Ansett-ке деген ыстық қанаты 1950 жылдары TAA-ны өзінің танымал турбовинттік Viscount ұшақтарын Ansett ANA-мен алмастыруға мәжбүрлегенде айқын көрінді, оның орнына баяу және ескірген поршеньді Douglas DC-6B ұшақтарын алды. Тағы бір жағдайда, TAA революциялық Sud Aviation Caravelle таза реактивті ұшағымен қайта жабдықтауды жоспарлаған, бірақ Ansett бұл олардың қажеттіліктері үшін тым жетілген деп санағандықтан, екі әуе компаниясы да Ansett-тің басымдығын сатып алуға міндеттелді: аз жетілген турбовинттік Lockheed L-188 Electra. Electra сенімді ұшақ екенін дәлелдеді және TAA үнемі өсіп, гүлденді. 1960 жылдары ол негізгі бағыттарда Boeing 727-100 және McDonnell Douglas DC-9-30 «Whispering T» ұшақтарын, ал өңірлік бағыттарда Fokker F27 Friendship Jetliner турбовинттік ұшақтарын пайдалана бастады. 1960 жылдардың соңына қарай континентті кесіп өтетін үлкен желісі, сондай-ақ Папуа-Жаңа Гвинеядағы ішкі желісі және Дарвиннен Португалияның Баукау қаласына рейстері болды. Осы кезде әуе компаниясының корпоративтік стилі көк түсті құйрықтағы атақты ақ «Т» әрпі болды, ол «70-ші жылдардың келбеті» деп аталды. Бұл кезеңдегі ең есте қаларлық теледидарлық жарнамалардың бірі – «Жоғары, жоғары және алысқа, TAA-мен, достық, достық жолмен» деген ән болды, оның сөздері мен музыкасы 1967 жылы жазылған «Жоғары, жоғары және алысқа» әнінің вариациясы еді. 1970 жылдары одан әрі кеңейіп, үлкен 727-276 ұшақтары (Ansett-пен бірдей уақытта) сатып алынды. Тағы да бұл енгізу шарттары «Екі әуе компаниясы» саясатымен шектелді. 1974 жылы TAA Ұлы Кеппел аралының көпшілік үлесін сатып алды. 1975 жылдың шілдесінде Mayne Nickless компаниясымен серіктестік құрып, AAT Kings автобус операторын құрды. 1978 жылы машиналарды жалға беру компаниясы Kay Hertz Mayne Nickless компаниясымен серіктестікке сатып алынды. 1980 жылдың желтоқсанында TAA Qantas рейсінің нөмірімен Жаңа Зеландиядағы Хобарттан Веллингтонға рейстерді бастады. «Екі әуе компаниясы» саясаты 1980 жылдардың басында TAA Airbus A300B4 ұшағын енгізген кезде сәл жұмсалды, ал Ansett Boeing 767 ұшағын сатып алуды таңдады. A300 сол кездегі отандық авиация индустриясы үшін революциялық ұшақ болды, өйткені ол кең корпусты (екі дәлізді) ұшақ еді. Ол шығыс жағалау желісіне және Пертке қосымша сыйымдылықты қамтамасыз етті. 1986 жылы Trans Australia Airlines әуе компаниясы «Australian Airlines» деп қайта аталды және кенгуру корпоративтік стиліне оралды. Оның жаңа имиджі өте табысты және танымал теледидарлық кампаниямен сәйкес келді: «You Should See Us Now», «Face To Face» және «The Way We Do The Things We Do» тасымалдаушының жаңа тақырыптық әндері болды.
Брендті өзгерту
1986 жылы әуе компаниясы басшылығы ауысқаннан кейін Trans Australia Airlines атауы даулы түрде Australian Airlines пайдасына тоқтатылды. Бұл имиджтік өзгеріске байланысты әуе компанияларының ұшақтары үшін жаңа ливрея жасалды, онда "Австралиялық" деген жазу болды. Australian Airlines 1987 және 1994 жылдар аралығында Neighbours, Wheel of Fortune және Sale of the Century телешоуларының саяхат демеушісі болды. 1980 жылдан бастап Qantas-пен бірігуге дейін Австралияның Туристік автомобиль чемпионатында қатысқан таңдалған командалар Trans Australian Airlines (TAA) және Australian Airlines таңбаларын таңды. Ал 1985 жылдан 1990 жылға дейін Seven Network тікелей эфирдегі командасы жарыс алаңдарына бару үшін штаттар арасында саяхаттау үшін осы әуе компаниясын пайдаланды. 1980-жылдардың соңында үкімет ішкі авиацияны дерегуляциялауға көш бастады. Дерегуляция 1990 жылдың қазан айында күшіне енді. Бұл болашақтағы өзгерістердің бір салдары 1989 жылғы Австралия ұшқыштарының дауы болды. Ұзаққа созылған жалақыны төмендету салдарынан бұл дау Australian Airlines ұшақ экипажының көп бөлігінің отставкаға кетуіне және әуе компаниясының негізгі құрылымы түбірінен өзгеруіне әкелді. Хоук кабинеті әуе компанияларын шетелден "ішкі тәртіпсіздік тудырушыларды" жұмысқа алуға ғана көмектеспеді, сонымен қатар жаңадан жұмысқа алынған ұшқыштарға мемлекеттік қаражаттан жалақы төлеуді де жөн санады.
Төмендеу
1990 жылдардың басында Австралияның ішкі әуе тасымалының жағдайы өзгерді. Федералдық үкімет, техникалық тұрғыдан ішкі авиация саласын либералдағанмен, жаңадан келген Compass Airlines компаниясының сәтті болуына тиімді түрде кедергі келтірді. 1987 жылы Хоук үкіметі сол кездегі мемлекеттік меншіктегі ішкі әуе терминалдарының тиімді түрде жекешелендіріліп, екі ішкі әуе компаниясына жалға берілетінін жариялады. TAA/Ansett дуополиясына қауіп төндірген Compass компаниясына терминал құрылыстарына өте шектеулі қол жеткізілді. Сидней әуежайында екі ірі әуекомпанияға екі бөлек терминалдың толық меншік құқығы берілді. Кейіннен, 2002 жылы банкротқа ұшыраған Ansett терминалын Federal Airports Corporation сатып алды. Бұл жерде жұмыс істейтін үшінші әуекомпания өңірлік әуе компанияларына арналған құрылымдарды пайдалануға мәжбүр болды. Басқа әуежайларда екі әуекомпания көбінесе бос терминалдарды жалға алып, барлық операциялық жабдықтарды өздері орнатты. Әуежай басшылары Compass компаниясынан түскен жалға төлемін қуана қабылдады, бірақ терминалдарында көбінесе орын болмады. Амбициялы жаңа әуекомпанияға үкімет елдегі ішкі терминалдардың ең қолайсыз бөліктеріндегі (кейбір жағдайларда Atco үйшіктері қолданылды) ең нашар қақпаларды бөлді және Перт әуежайының халықаралық терминалынан жұмыс істеуге мәжбүр болды. Compass ұшақтарына салынған кепілдіктердің (әуе жолдарына төленбеген шығындарға байланысты) нәтижесінде үкіметтің Азаматтық авиация басқармасы Compass компаниясын 1991 жылдың 20 желтоқсанында, өте табысты Рождестволық саяхат кезеңінен 5 күн бұрын жабылуға мәжбүр етті. Көрінетін жақсы ұйымдастырылған жоспар Compass ұшақтарының елден жылдам шығуына және олармен бірге шын мәнінде либералданған ішкі авиация саласының құлауына әкелді. Ansett және TAA/Australian компаниялары жалғыз қалған ойыншылар болды, бұл іс жүзінде екі әуекомпания саясатының қайтадан енгізілуіне әкелді. Осы трансформация және либералдау кезеңі бойында Australian Airlines табысты жұмысын жалғастырып, жоғары табыс тауып, жолаушылар ағынын арттырды және тартымды телеарна жарнамалары арқылы үлкен қолдауға ие болды. Qantas-пен бірігу соңғысына отандық желі беру және қаржылық жағдайын жақсарту үшін қажет деп есептелгенімен, Australian Airlines (TAA) компаниясының көптеген бұрынғы қызметкерлері және жалпы халық осы танымал австралиялық брендтің жоғалуына қайғырды.
Qantas компаниясының сатып алуы
Compass компаниясы даулы жағдайларда, тіпті болжамды түрде бизнестен шығарылса да, Australian және Ansett авиакомпанияларының тағдыры шешілді: Федералдық үкімет деңгейінде мемлекеттік меншіктегі Qantas және Australian авиакомпанияларын сату туралы шешім қабылданды. Australian Airlines бірінші болып сатылымға ұсынылды, бірақ Qantas отандық тасымалдаушыны сатып алу үшін 400 миллион доллар ұсынып, оны жылдам сатып алды. Содан кейін Qantas авиакомпаниясын өзінің желісіне біріктіруге шешім қабылдады. Кейін үкімет біріктірілген компанияның акцияларын халыққа ашық саудаға ұсынды, алдымен British Airways компаниясына 25% акцияны сатып, Qantas-ты 1947 жылдан бері тізімде болмаған қор нарығына қайтарды. Qantas, 1992 жылдың 14 қыркүйегінде Australian Airlines авиакомпаниясын сатып алып, 1994 жылдың 30 сәуірінде жабуға дайындық жүргізді. Бірігуден кейін TAA/Australian авиакомпаниясының Boeing клиенттік коды '76' барлық келесі Boeing ұшақтарын жеткізу үшін Qantas авиакомпаниясының '38' клиенттік кодымен ауыстырылды, бастапқыда Boeing 737 838 моделінен бастап. Бірігу кезінде Australian Airlines брендінің көп бөлігі алынып тасталды және Qantas брендімен ауыстырылды; мысалы, Australian Flight Deck Lounge The Qantas Club болып өзгерді. Australian Airlines брендінің жалғыз қалған элементі – The Australian Way (ұшақтағы) журналы 2016 жылы The Qantas Magazine болып қайта аталды.
Өлімге әкелетін
1951 жылы 8 тамызда жергілікті уақыт бойынша сағат 21:00 шамасында Trans Australia Airlines компаниясының Дуглас C 47 Skytrain (VH TAT тіркелген) ұшағы Кембридж әуежайынан Мельбурнге жүк рейсімен ұшып шыққаннан кейін қысқа уақыттан соң теңізге құлап, екі ұшқыш қаза тапты. Олар ұшақтың басқаруын қатты мұз жиналу салдарынан жоғалтты. 1954 жылы 31 қазанда Vickers Viscount (VH TVA тіркелген) ұшағы Мангалор әуежайынан ұшып шыққаннан кейін апатқа ұшырады. Оқу рейсінде болған сегіз экипаж мүшесінің үшеуі қаза тапты. 1960 жылы 10 маусымда Рокхэмптоннан Маккейге (Квинсленд) бағытталған 538 рейс, Fokker F27 Friendship (VH TFB тіркелген) ұшағымен орындалды, Маккей әуежайына жақындағанда теңізге құлап, борттағы 25 жолаушы мен төрт экипаж мүшесі қаза тапты. Бұл әуе компаниясы тарихындағы ең ірі апат болды. 1961 жылы 24 мамырда Дуглас DC 4 (VH TAA тіркелген) ұшағы Брисбен әуежайына жақындағанда Булвер аралына құлап, Сиднейден жүк рейсімен келген екі ұшқыш қаза тапты. Ұшқыш жүрек талмасынан зардап шегіп, газ тұтқаларына құлап, ал оның орынбасары алдындағы үлкен ағаштарды көре алмады, себебі ол қону шамдарының қосқышына жете алмады. 1970 жылы 28 сәуірде де Хавиллэнд Канада DHC 6 Twin Otter (VH TGR тіркелген) ұшағы Папуа-Жаңа Гвинеядағы Каинантуға жақын маңдағы топырақты әуежайдан ұшып шыққаннан кейін қысқа уақыттан соң құлап, екі ұшқыш пен тоғыз жолаушының алтысы қаза тапты.
Өлімге әкелмейтін
1971 жылғы 29 қаңтарда VH TJA тіркелген Boeing 727 ұшағы Сиднейден Перт қаласына 592 рейсімен ұшып шығқан сәтте Canadian Pacific Air Lines компаниясына тиесілі Douglas DC 8 (CF CPQ тіркелген) ұшағының құйрық қанатын ұрып кетті. DC 8 ұшағы әлі қону-көтеру жолағын толық тазаламаған еді. TAA 727 ұшағының корпусында зақым пайда болды, бірақ ұшқыштар ұшақты қауіпсіз түрде әуежайға қайтаруға мүкіндік алды, сондықтан ешкім жарақаттанбады. 1972 жылғы 11 сәуірде Ansett компаниясынан жалға алынған Douglas C 47 Skytrain (VH PNB тіркелген) Маданг әуежайына қонғанда қону-көтеру жолағынан шығып, экономикалық тұрғыдан жөндеуге келмейтіндей зақымданып, теңізге құлады. 1982 жылғы 9 маусымда Fokker F27 Friendship ұшағы RAAF Amberley әскери базасына қонғанда қону-көтеру жолағынан сызылып, қалпына келтіруге болмайтын зақымдарға ұшырады. Ұшақта үш адам болды, олар оқу рейсін орындап жатқан, оның ішінде бір қозғалтқышын қасақана өшіріп қону жаттығуы, сол кезде ұшқыш басқаруды жоғалтты.
Қылмыстық оқиғалар
1960 жылғы 19 шілдеде Сиднейден Брисбенге 408-ші рейспен ұшқан, тіркеу нөмірі VH TLB болған Lockheed L 188 Electra ұшағына қатысты ұрлауға әрекет жасалды. Қарулы адам рейсті Сингапурге бұруды талап етті, бірақ экипаж оны басып тастады. 1979 жылғы 8 маусымда Кулангаттадан Брисбенге бағыт алған TAA McDonnell Douglas DC 9 ұшағында ұрлауға талпыныс болды. Ұшқыштар Брисбен әуежайына қонды, ал қылмыскер қамауға алынды. 1982 жылғы 21 қыркүйекте Trans Australia Airlines 454 рейсі, тіркеу нөмірі VH TJS болған McDonnell Douglas DC 9 ұшағымен орындалды, Австралияның Резервтік банкінен 600,000 доллар ұрлауға әрекет жасалды. Ұрылыққа төрт адам қатысты, олар өздерін жүк ретінде көрсетіп, ұшақтың екі рейсі кезінде ақшаны ұрлауды жоспарлады. 1983 жылғы 13 ақпанда Транс-Австралия әуе компаниясының 004 рейсімен Перттен Мельбурнға ұшып бара жатқан Airbus A300 ұшағы жол ортасында ұрланды. Ұрлаушы, 27 жастағы университет студенті Клиффорд Уэтего Тасманияға ұшыруды талап етті. Ұшқыштар Мельбурн әуежайына таксимен жүріп келді, сол кезде ұшақ палубасында болған ұрлаушы экипажға бомбасы таймерде екенін айтты – ұшақ тоқтатылды және толық эвакуация жүргізілді. Ұрлаушы кейін қамауға алынды. Ол халықты "әлеуметтік теңсіздіктерге" назар аударуға тырысқанын мәлімдеді.