Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы (1923-1947)

Кіріспе

Британдық теміржол компаниясы (1923–1947) – 1948 жылы Британдық теміржолдары құрылғанға дейін болған британдық теміржол компаниясы.

Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы (LMS) – британдық теміржол компаниясы. Ол 1921 жылғы Теміржол заңына сәйкес 1923 жылдың 1 қаңтарында құрылды.

1938 жылы LMS 6870 мильді (11056 км) теміржол желісін пайдаланды (Солтүстік Ирландиядағы желілерін есептемегенде), бірақ оның табыстылығы көбінесе көңіл көншітпейтін болды, қайтарым ставкасы бар болғаны 2,7% құрады. 1947 жылғы Көлік заңына сәйкес, "Үлкен Төрт" британдық теміржол компанияларының (Ұлы Батыс теміржолы, Лондон және Солтүстік-Шығыс теміржолы және Оңтүстік теміржолы) қалған мүшелерімен бірге LMS 1948 жылдың 1 қаңтарында мемлекеттік Британдық теміржолдарының бір бөлігіне айналды. LMS Англия, Солтүстік Ирландия, Шотландия және Уэльс аймақтарындағы бағыттарға қызмет көрсеткен "Үлкен Төрт" теміржол компаниясының ең ірісі болды.

Шолу

1921 жылғы теміржол заңы төрт ірі теміржол компаниясын құрды, олар іс жүзінде географиялық монополиялар болды, бірақ олардың шекараларында бәсекелестік болды және кейбір желілер бәсекелес аумақтарына жетіп, немесе бірлесіп жұмыс істеді. LMS Лондон, Мидлендс, Англияның солтүстік-батысы, Орта/Солтүстік Уэльс және Шотландияда қызметтер көрсетті. Компания сонымен қатар Солтүстік Ирландияда жеке желілерді басқарды. Басты бағыттар – Батыс жағалау магистралі және Мидленд магистралі, бұл ең ірі екі құрамдас компанияның – Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолы мен Мидленд теміржолының басты бағыттары болған. Құрылған кезде LMS 35 біріктірілген компаниядан 7000 маршруттық миль және 19000 рельстік мильді мұра етті, бұл «үлкен төрт» топталған теміржолдардың жалпы ұзындығының 38,4% құрады. Компания 9319 локомотивтің, 19000 жолаушылар тасымалдайтын вагондардың және 286000 товарлық вагондардың иесі болды. Ол күніне 10600-ден астам жолаушылар және 15000 товарлық пойыздарды пайдаланды, жалпы штат саны 231000 адамды құрады. Бұған қоса, LMS-ке 543 миль канал, 8950 жылқы, 17000 арба, 2000 автокөлік, 64 пароход және 27 док, сондай-ақ 28 қонақ үй тиесілі болды.

Бірлескен желілер

LMS басқа негізгі теміржол компанияларымен бірлесіп бірнеше желілерді пайдаланды. Олардың көпшілігі екі немесе одан көп компаниялардың шекарасында немесе оған жақын орналасқан, бірақ осы шекаралық аймақтан тысқары созылған айрықша мысалдар да болды. Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолымен бірге LMS бұрынғы Мидленд және Ұлы Солтүстік бірлескен темір жол желісін басқарды, ол Питербородан Шығыс Англия жағалауына дейін жеткен. M&GN 1936 жылы LNER-ге толыққандай қосылды. Бұл желі Бат пен Борнмутты байланыстырып, номиналды түрде үшінші теміржол компаниясы – Ұлы Батыс темір жолына қарасты аумақтар арқылы өтті.

Бәсекелестік салалары

Географиялық тұрғыдан ең ірі және төрт негізгі теміржол компаниясының ең орталық бөлігі болғандықтан, LMS LNER және GWR компанияларымен көптеген шекараларды бөлісті, бірақ Лондон арқылы тікелей бағыттардың аздығына байланысты Оңтүстік темір жолымен байланысы шектеулі болды. SR және LMS негізінен Батыс Лондон желісінде жапсарлас болды. LNER компаниясымен бәсекелестік негізінен Лондоннан Шотландияға дейінгі жол ақысы жоғары бағыттарда болды, бәсекелес LMS (Батыс жағалау) және LNER (Шығыс жағалау) бағыттары жолаушылардың жайлылығын арттыру және сапар уақытын қысқарту үшін күш салысты. LNER сондай-ақ Лондон, Шығыс Мидлендс, Оңтүстік Йоркшир және Манчестер арасындағы жолдар үшін LMS компаниясымен бәсекелестікке түсті, бұрынғы Мидленд магистралі Сент-Панкрастан (LMS) және Мэрилебоннан (LNER) шығатын Ұлы Орталық магистралі екеуі де осы бағыттарда экспресс, тоқтау және жергілікті қызметтер ұсынды. Лондоннан Бирмингемге дейінгі бағыт қатты бәсекелестікке толы болды, LMS өздерінің Батыс жағалау магистралімен Рэгби арқылы, ал Ұлы Батыс Банбери арқылы экспресс пойыздарды іске қосты.

Солтүстік Ирландия

LMS сонымен қатар Үлкен Төрт компаниясының ішінде Солтүстік Ирландияда теміржол қызметін жүзеге асырған жалғыз компания болды, бұл аймақтағы көптеген ірі елді мекендерге қызмет көрсетті. 1903 жылдың 1 шілдесінде Мидленд темір жолы Белфаст және Солтүстік округтер темір жолын қабылдап, оны Мидленд темір жолы (Солтүстік округтер комитеті) деген атпен басқарды. Бірігу кезінде бұл желі LMS құрамына кірді, қайтадан Солтүстік округтер комитеті деген атпен жұмыс істеді және 5 фут 3 дюймдік рельстің 201 милінен (323 км) және 3 футтық рельстің 63 милінен (101 км) тұрды.

Темір жол операциялары

Бірқатар коммерциялық салаға қызығушылығы болғанына қарамастан, LMS ең алдымен теміржол ұйымы болды. Ол Ұлыбританияның құрамындағы барлық төрт елде жұмыс істеді. Компания шамамен 7000 шақырымдық теміржол желісін, 2944 жүк депосын және 2588 жолаушылар станциясын пайдаланды, сондай-ақ 291 490 жүк вагоны, 20 276 жолаушылар вагоны және 9914 локомотивпен қамтамасыз етілді.

Коммерциялық ұйым

Құрылғанынан кейін шамамен он жыл бойы LMS өзінің құрамына кіретін Мидленд темір жолы сияқты ұйымдық құрылыммен басқарылды. Іс жүзінде, бұл коммерциялық менеджерлердің операциялық бөлімдердің қажеттіліктеріне бағынышты болуына әкелді. Бұл 1932 жылы ірі қайта құру аяқталғанда өзгерді. 1938 жылы компания Дербиде қызметкерлерін үздік теміржол тәжірибесімен оқыту үшін Көлік мектебін ашты.

Темір жол плакаттары

1920 жылдары LMS-тің коммерциялық сәттілігі ағылшын суретшісі Норман Уилкинсонның еңбегінің нәтижесі болды. 1923 жылы Уилкинсон LMS жарнама және таныстыру жөніндегі бастығы Т. С. Джеффриге, теміржол билеттерін сатуды және LMS қызметтерін жақсарту үшін жарнама плакаттарының дизайнына көркем өнерді енгізуді кеңес берді. Осы кезде көркем өнер Еуропа мен Солтүстік Америкада жақсы талғам, беріктік және сапамен байланысты болды. Джеффри LMS-тің коммерциялық имиджінің осы сапаларға сай болуын қалағандықтан, Уилкинсонның кеңесін қабылдады. Бірінші плакаттар сериясы үшін Уилкинсон Лондон Корольдік академиясының 16 түлегін жеке шақырды. Хат арқылы Уилкинсон суретшілерге LMS ұсынысының толық мәліметтерін жеткізді. Әрбір қатысушыға суретшінің төлемақысы 100 фунт стерлинг болды. Теміржол плакатының мөлшері 50х40 дюймді құрады. Бұл аумақта суретшінің дизайны 45х35 дюймдік қос атлас қағазға фотолитографиялық әдіспен басылып шығарылды. Көптеп өндірілген плакаттар Англия, Солтүстік Ирландия, Шотландия және Уэльстегі теміржол станцияларына жабыстырылды. LMS жарнамаланатын тақырыпты анықтады, бірақ стиль мен тәсілді таңдау суретшінің қалауына қалдырылды. LMS-тің ашық дизайн тапсырмасы нәтижесінде, көліктік ұйым ұсынатын бағыттар мен мүмкіндіктердің кең ауқымын көрсететін плакаттар жинағы құрылды. 1927 жылы Ирландия еркін мемлекеті үшін Уилкинсон халықты LMS паромдарынан және Ирландияға қатынайтын пойыз-кемелерден пайдалануға шақыратын плакат жасады. Бұл жарнама үшін Уилкинсонның дизайнымен бірге Белфаст модернистік суретшісі Пол Генридің Ирландияға арналған төрт плакаты да қосылды. Уилкинсон мен Джеффринің ынтымақтастығының коммерциялық сәттілігі 1924 және 1928 жылдар аралығында 12 000 теміржол плакатының сатылуымен көрінді.

Чартерлік және экскурсиялық тасымалдар

Чартерлік және экскурсиялық пойыздар маңызды кіріс көзі болды және LMS көптеген адамдарды тасымалдауға маманданған, локомотивтер мен вагондар көбінесе осындай маусымдық трафиктерді қамтамасыз ету үшін қолданыста ұсталды. Бір жылы LMS 43 арнайы пойызды Айнтридегі Гранд Нэшнлға жанкүйерлерді тасымалдау үшін іске қосты, ал Блэкпулдың мерекелік жарығына байланысты тағы 1456 пойыз жүрді. Осы жақсартулардың нәтижесі айқын болды, 1932 және 1938 жылдар аралығында жолаушылар тасымалынан түскен кірістер 2,9 миллион фунт стерлингке артты (1929 жылғы 29 000 000 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Көптеген артыққы қызметтер ұсынылды, олардың ең бастысы 1937 жылы Лондон Сент-Панкрас және Глазго Сент-Энох станциялары арасындағы «Коронация шотландтығы» (Coronation Scot) мен «Паллатин» пойыздарының іске қосылуы болды. Жүк тасымалы жолаушылар тасымалынан да әртүрлі болды, сүт, балық, ет сияқты тез бұзылатын өнімдерден бастап, көлемді минералдарға және жеке тұлғалар мен компаниялар арасындағы шағын жөнелтілімдерге дейін қамтыды. Атап айтуға лайық, Тотон-Брент көмір пойыздары Ноттингемширдің көмір кенінен Лондонға көмір тасымалдады.

Құрылыс

LMS бірнеше теміржол шеберханаларына ие болды және оларды басқарды, олардың барлығы құрамына кіретін компаниялардан мұрагерлікпен алынған. Бұл орындар локомотивтер, жолаушылар вагондары, моторлық вагондар және жүк вагондары, сондай-ақ теміржолдың күнделікті жұмыс істеуі үшін қажетті жылжымайтын мүліктерді жасады. Дербиде екі шеберхана болды, біреуі «Дерби Локо», екіншісі «Вагон және Вагондар» деп аталды. Біріншісі 1840 жылдары «Солтүстік Мидленд», «Мидленд округтері» және «Бирмингем және Дерби» теміржол компаниялары локомотивтер, вагондар және жүк вагондарының құрылысы мен жөндеуі бойынша бірлескен қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін ашылды. Екінші шеберхана 1860 жылдары «Мидленд теміржолы» тарапынан Дербидегі шеберханаларды қайта ұйымдастырудың бір бөлігі ретінде ашылды және локомотивтерді өндіру мен жөндеуге шоғырлану үшін бастапқы орнынан көшті. «Мидленд теміржолының» Ворстерширдегі Бромсгроувта да шеберханасы болды, ол «Бирмингем және Глостер» теміржолынан мұрагерлікпен алынған. LNWR де LMS-ке бірнеше шеберханаларды қосты. Крю шеберханасы 1840 жылы «Grand Junction Railway» компаниясымен ашылды және топтастыру кезінде LNWR үшін локомотивтер шеберханасы болды. Букингемширдегі Вулвертон шеберханасы 1830 жылдары «Лондон және Бирмингем теміржолы» тарапынан құрылды, ал 1862 жылдан бастап (барлық локомотивтер Крюге көшірілгеннен кейін) LNWR вагондар шеберханасы болды. 1922 жылы, LMS құрылғанға дейін бір жыл бұрын, LNWR «Ланкашир және Йоркшир теміржолын» өз құрамына қосты, оның ішінде 1886 жылы ашылған Ланкаширдегі Хорвичтегі шеберханасы да бар еді. Глазгоның солтүстік-шығысындағы Сент-Роллокс теміржол шеберханасы 1856 жылы «Каледония теміржолы» тарапынан салынды, ал Стаффордширдегі Стоук шеберханасы 1864 жылы «Солтүстік Стаффордшир теміржолы» тарапынан құрылды. Екеуі де олардың бас компанияларымен бірге LMS-ке қосылды, ал біріншісі LMS-тің Солтүстік бөлімшесінің негізгі шеберханасы болды, екіншісі 1930 жылы жабылып, барлық жұмыс жақын маңдағы Крюге көшірілді. Кішкентай шеберханалар да басқа құрамына кіретін компаниялар арқылы LMS-ке берілді, оның ішінде Барроу-ин-Фурнесс (Фурнесс теміржолы), Боу (Солтүстік Лондон теміржолы), Килмарнок (Глазго және Оңтүстік-Батыс теміржолы) және Инвернесс (Гайленд теміржолы). Төмендегі кестеде LMS құрылғаннан кейін өз қолына алған барлық ірі шеберханалар көрсетілген. Шеберхана Топтасу алдындағы компания Түрі LMS жапқан Barassie G&SWR Вагон және вагондар – Барроу-ин-Фурнесс FR Локомотив 1930 Боу NLR Локомотив – Бромсгроув MR Вагон – Крю LNWR Локомотив – Дерби Вагон және вагондар MR Вагон және вагондар – Дерби Локо MR Локомотив – Эрлстаун LNWR Вагон – Хорвич LNWR (L&Y) Локомотив – Килмарнок G&SWR Локомотив – Лохгорм (Инвернесс) HR Локомотив, Вагон және вагондар – Мэрипорт M&CR Локомотив шамамен 1925 Нютон Хит LNWR (L&Y) Вагон және вагондар шамамен 1932 Стоук-он-Трент NSR Локомотив 1930 Сент-Роллокс CR Локомотив, Вагон және вагондар – Вулвертон LNWR Вагон –

The LMS owned and operated a number of railway works, all of which were inherited from constituent companies. Between them these sites constructed locomotives, coaching stock, multiple units and freight wagons, as well as a number of non rolling stock items required for the everyday running of the railway. Two facilities were located in Derby, one known as Derby Loco and one as Carriage and Wagon. The former was opened in the 1840s by the North Midland, Midland Counties and Birmingham & Derby railway companies to meet their joint requirements for locomotive, carriage and wagon construction and maintenance. The latter site was opened in the 1860s by the Midland Railway as part of a reorganisation of facilities in Derby and left the original site to concentrate on locomotive manufacture and repair. The Midland Railway also had works at Bromsgrove in Worcestershire, which had been inherited from the Birmingham and Gloucester Railway. The LNWR also contributed several works sites to the LMS. Crewe Works was opened in 1840 by the Grand Junction Railway and by the time of grouping was the locomotive works for the LNWR. Wolverton works in Buckinghamshire had been established by the London and Birmingham Railway in the 1830s, and since 1862 (when all locomotive works had transferred to Crewe) had been the LNWR's carriage works. In 1922, one year prior to the formation of the LMS, the LNWR had absorbed the Lancashire and Yorkshire Railway, including their works at Horwich in Lancashire, which had opened in 1886. St. Rollox railway works, north east of Glasgow, had been built in 1856 by the Caledonian Railway, while Stoke works in Staffordshire were established in 1864 by the North Staffordshire Railway. Both were absorbed into the LMS with their parent companies, and while the former became the main workshops for the Northern Division of the LMS, the latter works were wound down, closing in 1930, all work being transferred to nearby Crewe. Smaller workshop facilities were also transferred to the LMS by other constituent companies, including at Barrow in Furness (Furness Railway), Bow (North London Railway), Kilmarnock (Glasgow and South Western Railway) and Inverness (Highland Railway). The table below shows all major works taken over by the LMS upon formation. Works Pre grouping company Type Closed by LMS Barassie G&SWR Carriage & Wagon – Barrow in Furness FR Locomotive 1930 Bow NLR Locomotive – Bromsgrove MR Wagon – Crewe LNWR Locomotive – Derby Carriage & Wagon MR Carriage & Wagon – Derby Loco MR Locomotive – Earlestown LNWR Wagon – Horwich LNWR (L&Y) Locomotive – Kilmarnock G&SWR Locomotive – Lochgorm (Inverness) HR Locomotive, Carriage & Wagon – Maryport M&CR Locomotive c. 1925 Newton Heath LNWR (L&Y) Carriage & Wagon c. 1932 Stoke on Trent NSR Locomotive 1930 St. Rollox CR Locomotive, Carriage & Wagon – Wolverton LNWR Carriage –

Тренерлік құрам

LMS өзінің құрамына кіретін компаниялардан кең ауқымды жолаушылар вагондарын мұра етті және Мидленд темір жолының бұрынғы қызметкері Роберт Уайт Ридті вагондар бөлімінің басшысы етіп тағайындады. Рид топтастыруға дейін Мидленд темір жолының Дерби вагондар және вагондық шеберханасында вагондар жасаудың тиімді тәсілдерін енгізуді бастаған еді. Көптеген теміржол вагондары қажетті өлшемнен сәл үлкенге дейін өңделген бөліктерді біріктіру арқылы жасалды, содан кейін қажетті өлшемге кесіліп, тәжірибелі вагондар жасаушылар біріктіретін. Ридтің жаңа әдісі үлгілерді немесе "жигтерді" пайдалануды қамтиды, бұл арқылы бірдей үлгідегі және өлшемдегі компоненттерді жаппай өндіруге болатын. Бұл компоненттер тексерілгеннен кейін, әрбір бөлігі сол типтегі кез келген бөлікпен алмастырылып қолданылуы мүмкін еді. Бұл техника есіктер, желдеткіштер, терезелер және орындықтар сияқты көптеп өндірілетін кез келген затқа қолданылды (өйткені бастапқы жигтерді жасауға елеулі шығындар кеткен). Әрі қарайғы даму құрастыру процесін оңайлату болды, және компания "Прогрессивті құрылыс" деп аталатын әдісті енгізді. Бұл процесте жаппай өндірілген бөліктер "бірлік жиынтықтарына" біріктірілді, олардың әрқайсысы дайын вагондардың маңызды бөлігі болды, мысалы, қабырға панельдері, вагондардың алдыңғы және артқы жақтары немесе шатыры. Шеберханалар қазіргі заманғы конвейерлік желіге ұқсас "ағынды желі" принципі бойынша ұйымдастырылды, ал бірлік жиынтықтары жұмыс орындарына жеткізілді, онда жаппай өндірілген бөліктердің жоғары дәлдіктегі өңделуі олардың барлығының дұрыс орналасуын қамтамасыз етті, бірлік ағынды желі бойынша қозғалғанда толық вагондар құрастырылды.

Ливреясы

LMS құрамына кіретін әр компанияның локомотивтер мен вагондарға арналған өз ливреялары болды. LMS директорлар кеңесінде бұрынғы Мидленд темір жолының қызметкерлері басымдық құрды, және компания топтастыруға дейін Мидленд және Глазго және Оңтүстік-Батыс темір жолдары қолданған "қызыл көл" ливреясын қабылдады (солтүстік Стаффордшир темір жолы да осыған ұқсас түс қолданды). Бұл ливрея жақсы қызмет етті, берік және практикалық болып шықты. Ливерпуль аймағындағы желілер үшінші рельс жүйесі арқылы электрлендірілді, ол 630 В тұрақты токпен қуатталды. Ливерпуль биржасынан Саутпорт пен Эйнтриге, сондай-ақ Эйнтриден Ормскиркке дейінгі бағыттар LMS құрылғанға дейін аяқталған еді. 1938 жылы Биркенхед паркінен Батыс Кирбиге және Нью-Брайтонға дейінгі желілер осы желіге қосылды. Манчестерде Бьюриден Манчестер Викторияға дейінгі желі Ланкашир және Йоркшир темір жолымен үшінші рельс жүйесі арқылы электрлендірілген. LNER-мен бірлесіп, бұрынғы Манчестер, Оңтүстік түйіскез және Альтриншам темір жолының желілері 1931 жылдың 11 мамырында ашылған 1500 В тұрақты токпен жұмыс істейтін әуе желісі жүйесімен электрлендірілді. Соңында, 1908 жылы Мидленд темір жолы Ланкастер мен Хейшам арасындағы Морекамб арқылы өтетін маршрутты 6600 В айнымалы токпен жұмыс істейтін әуе жүйесімен электрлендірді.

Толық болаттан жасалған вагондар

1926 жылы LMS өзінің "толығымен болаттан жасалған вагонын" енгізді, бұл бұрынғы вагондар құрылысынан елеулі ерекшелік болатын. Бұрын вагондар ағаштан немесе болатпен қапталған ағаштан жасалған, ауыр негізгі конструкцияға орнатылатын. Толығымен болаттан жасалған вагондардың ерекшелігі – олар болаттан жасалған құбыр немесе қорап тәрізді арқалықтан тұратын, ол вагоның корпусын ғана емес, сонымен қатар жүк көтеретін бөлігін де құрайтын, демек, ауыр негізгі конструкция қажет болмайтын. Бұл жаңа техника вагондардың соқтығыс кезінде беріктігін арттырды, бұл 1928 жылғы 25 қазанда Динуди – Вэмфрейде болған апат кезінде дәлелденді, онда алдыңғы "толығымен болаттан" жасалған вагон соқтығыс күшінің көп бөлігін сіңірді. Вагондарды салуды LMS үшін сыртқы компаниялар жүзеге асырды, негізінен қиын экономикалық кезеңде оларға жұмыс беру мақсатында. 1924 жылғы 26 сәуірде электрлік пойыз сигналдарды өткізіп алып, Лондон станциясында экскурсиялық пойызбен соқтығысты. 1924 жылғы 4 қарашада Ланкаширдегі Лайтэм-Сент-Эннс қаласының жанында локомотив доңғалағының сынғандығына байланысты жедел жолаушылар пойызы рельстен шығып кетті. 14 адам қаза тапты. 1926 жылғы 19 қарашада Йоркшир станциясының жанында жүк пойызының жеке меншік вагоны бұзылып, сол жүк пойызының бір бөлігі рельстен шықты. Сигнал тірегінің бөлігі құлап, жақын мандағы жолға кедергі келтірді. Бір жолаушылар пойызының вагондарының қабырғалары сигнал тірегімен жарылып, он бір адам қаза тапты. Осы апаттың тікелей салдары – жеке меншік вагондар негізгі желілерде жүруге рұқсат алу үшін теміржол компанияларында тіркелуі керек болды. Олар сондай-ақ әр он жыл сайын егжей-тегжейлі тексеруден өтуге тиіс болды. 1926 жылғы 30 қарашада жолаушылар пойызы Эссекстің Апней қаласында сигналдарды өткізіп алып, екінші пойызбен соқтығысты. 604 жарақат алған адамның тек төртеуі ғана ауруханаға жатқызылды. 1928 жылдың маусым айында Линкольнширдегі Суиндерби қаласында пошта пойызы рельстен шығып кетті. 1929 жылғы 8 қаңтарда Бристольден (Сомерсет) Лидске (Йоркшир) бағытталған жедел жолаушылар пойызы Глостерширдегі Лейдс қаласында сигналдарды өткізіп алып, жүкті тасымалдаған пойызбен соқтығысты. Төрт адам қаза тапты. 1929 жылғы 2 ақпанда жолаушылар пойызы Гласгоудағы қосымша платформаға сигналшының қателігі салдарынан жіберілді. Пойыз буферлерге соқтығысқан кезде бірнеше адам жарақат алды. 1931 жылғы 18 желтоқсанда Эссексте жүк пойызы екі бөлікке бөлінді. Сигналшының қателігі салдарынан жолаушылар пойызы жүк пойызының артқы бөлігіне соқтығысты. Екі адам қаза тауып, бірнеше адам жарақат алды. 1932 жылғы 17 маусымда Стаффордширдегі Грейт Бриджфорд қаласында жолаушылар пойызы рельстен шығып кетті. 1933 жылғы 10 шілдеде жолаушылар пойызы жүк пойызымен соқтығысып, Камберлендтегі Литтл-Солкелде сигналшының қателігі салдарынан рельстен шықты. Бір адам қаза тауып, 30-ға жуық адам жарақат алды, біреуі ауыр жарақат алды. Сол кездегі жаңалықтар фильмінде осы төрт еселі апаттың салдары көрсетілген. 1937 жылғы 23 ақпанда Миддлсексте экспресс жүк пойызы рельстен шығып кетті. 1945 жылғы 30 қыркүйекте Гертфордширдегі Борн-Энде жолаушылар пойызы стрелкадан өту кезінде жоғары жылдамдықтан рельстен шығып кетті. Қырық үш адам қаза тауып, 64 адам жарақат алды. 1946 жыл – Личфилд теміржол апаты; 20 адам қаза тауып, 21 адам жарақат алды. 1947 жылғы 12 сәуірде Йоркширдегі Кейли қаласының жанында жолаушылар пойызының астынан көпір құлап, рельстен шығып кетті. 1948 жылы аман қалғандар Британдық көлік комиссиясының доктар және ішкі су жолдары басқармасына, содан кейін Британдық су жолдары кеңесіне берілді.

In 1926, the LMS introduced its "all steel carriage", which represented a significant departure from previous carriage construction. Previously carriages had been built with wood or steel plated wood bodies, mounted on heavy underframes. The all steel carriages differed in that they consisted of a steel tube or box girder, which not only formed the body but also formed the load bearing part of the carriage, meaning that a heavy underframe was not required. The new technique also meant that the carriages were stronger under collision conditions, as proved during an accident at Dinwoodie – Wamphray on 25 October 1928 when the leading "all steel" carriage absorbed most of the impact. Construction of the carriages was carried out for the LMS by external companies, largely to provide work for them during a difficult economic period,
On 26 April 1924, an electric multiple unit overran signals and was in a rear end collision with an excursion train at station, London. On 4 November 1924, an express passenger train was derailed near Lytham St. Annes, Lancashire due to a broken tyre on the locomotive. Fourteen people were killed. On 19 November 1926, a private owner wagon of a goods train disintegrated near station, Yorkshire, derailing the goods train that it was part of. A signal post was partially knocked over, obstructing the adjacent line. An express passenger train had the sides of its carriages ripped open by the signal post, killing eleven people. A direct consequence of this accident was that private owner wagons had to be registered with railway companies before they were allowed to run on main lines. They were also subject to a detailed inspection every ten years. On 30 November 1926, a passenger train overran signals at Upney, Essex and was in a rear end collision with another. Of 604 people injured, only four are hospitalised. In June 1928, a mail train was derailed at Swinderby, Lincolnshire. On 8 January 1929, an express passenger train from Bristol, Somerset to Leeds, Yorkshire when it overran signals at , Gloucestershire and collided with a goods train that was being shunted. Four people were killed. On 2 February 1929, a passenger train was sent into the bay platform at , Glasgow, due to a signalman's error. Several people were injured when the train crashed through the buffers. On 18 December 1931, a goods train became divided at , Essex. Due to a signalman's error, a passenger train ran into the rear portion of the goods. Two people were killed and several were injured. On 17 June 1932, a passenger train was derailed at Great Bridgeford, Staffordshire. On 10 July 1933, an express passenger train was in collision with a goods train and was derailed at Little Salkeld, Cumberland due to a signalman's error. One person was killed and about 30 were injured, one seriously. Contemporaneous newsreel footage shows the aftermath of the four fold accident. On 23 February 1937, an express goods train was derailed at , Middlesex. On 30 September 1945, an express passenger train was derailed at Bourne End, Hertfordshire due to excessive speed through a set of points. Forty three people were killed and 64 were injured. 1946 – Lichfield rail crash; 20 killed and 21 injured. On 12 April 1947, a passenger train was derailed near Keighley, Yorkshire when a bridge collapsed under it. although those surviving in 1948 passed to the Docks and Inland Waterways Executive of the British Transport Commission, and eventually to the British Waterways Board.

Теңіз қатынасы

LMS өзінің алдыңғыларынан көптеген доктарды, портодарды және кемежайларды алды. Бұлардың мөлшері Фурнесс пен Грангемуттың Барроудағы ірі порттарынан бастап, Холихед, Хейшам, Странрейр және Флитвуд сияқты паромдық порттарға дейін, тіпті Темза мен Клайдтағы кішкентай кемежайларға дейін әртүрлі болды. LMS сондай-ақ Виндермир мен Конистон Уотердегі Фурнесс темір жолынан бу кемелерін және кемежайларын мұра етті. Мидленд темір жолынан мұрагерлікке алған кемелер. Кемедегі тоннаж (GRT) Ескертпелер мен сілтемелер SS Antrim 1904 2,100 1928 жылы Мэн аралы Steam Packet Company компаниясына сатылды. 1936 жылғы қарашада Престонда бұзылды. 1907 жылы Barrow Steam Navigation Co Ltd-ден сатып алынды. 1925 жылы грек иеленушісіне сатылып, Николаос Тогиас деп аталды. 1933 жылы Кефалина деп қайта аталды. 1941 жылғы 13 тамызда Мысыр жағалауында батып кетті. || 1928 жылы Bland Line, Гибралтарға сатылды, Gibel Dersa деп аталды. 1949 жылы Испанияның Малага қаласында бұзылды. || 1927 жылы Angleterre Lorraine Alsace компаниясына сатылды, Flamand деп аталды. 1937 жылы Германияның Альтенвердер қаласында бұзылды. || Хейшамнан Флитвудқа дейін ләззатты саяхаттар үшін буксир ретінде салынды, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін пайдаланылды. 1960 жылы бұзылды. LMS-ке Гульдегі доктар да мұрагерлікке көшті.