Жапон жазушысы және дерматолог Мокутаро Киношита

Кіріспе

Жапон жазушысы және дерматологы Мокутаро Киношита (木下杢太郎) – жапондық автор, драматург, ақын, өнер тарихшысы және әдеби сыншы, сондай-ақ Тайшо және алғашқы Шoва дәуіріндегі Жапонияда дерматология саласындағы лицензияланған дәрігер. Оның басқа да псевдонимдері: Хорикасон (堀花村), Чикаисшакусей (地下一尺生), Сонан (葱南) және тағы да басқалары. Дерматология профессоры және маңызды мәйекті зерттеуші ретінде ол төрт университетте қызмет етті (Оңтүстік Маньчжурия медициналық колледжі, Айчи медициналық колледжі, Тохоку императорлық университеті, Токио императорлық университеті).

Өмірбаян

Киношита қазіргі Ито, Шидзуока қаласында Масао Ота (太田正雄) ретінде дүниеге келген. 13 жасында неміс тілін оқу үшін Токиоға көшіп келді. Осы кезеңде неміс әдебиеті мен тарихымен танысты. 1906 жылы Токио император университетінің медицина мектебіне медициналық мансапты қуып, әдебиеттік туындыларды аудару және әдеби ортада байланыстар орнату үшін түсті. 1907 жылы Тэккан Йосаномен танысып, «Мёёдзё» әдеби үйірмесіне мүше болып қабылданды, онда аудармаларымен және өзінің шығармаларымен үлес қосты. 1908 жылы «Pan no kai» (パンの会) әдеби үйірмесінің негісқалаушыларының бірі болды, арқылы Кафу Нагай, Рокузан Огивара, Каору Осанай, Котаро Такамура, Дзюнъитиро Танизаки, Бин Уэда және жапон әдебиеті мен өнеріндегі басқа да белгілі тұлғалармен танысты. 1909 жылы Такубоку Ишикаваға «Субару» әдеби журналын шығаруға көмектесті. Бин Уэда Киношитаны Мори Огаймен таныстырды, ол оның абыройы кеңінен таралып жатқандықтан, әдебиетке ден қоюын, ал медицинаны жалғастырса, дерматологияға мамандануын ұсынды. Киношита екеуін де таңдап, Токио император университетінің дерматология кафедрасының алғашқы профессоры, сыйлы Кидзо Дохимен бірге оқыды, онда ол мәйіс ауруына қатысты зерттеулерге қызығушылық танытты. Ол жазу үшін Киношита псевдонимін, ал медициналық мансабы үшін Ота есімін қолданды. Оның басты қызығушылықтарының бірі – 16 ғасырдағы жапон христиандығының тарихы. Ол феодалдық Жапониядағы Кириштанды бейнелейтін «Христиандық әңгіме» (切支丹物) атты пьеса жазды. 1916 жылы 31 жасында Оңтүстік Манжурия медицина университетінде дерматология профессоры болып тағайындалды және *Malassezia furfur* есебінен докторлық диссертациясын қорғады. 1920 жылы Токио император университетінен шығып, Сорбонна мен Сен-Луи ауруханасында, сондай-ақ Францияның Лион университетінде микологияны зерттеді. 1924 жылға дейін Францияда болып, француз тілін жетік меңгерді. Ол морфологияға негізделген Ота мен Лангерон жіктемесімен танымал болды. Оның байқаулары өте нақты болды және Хидэо Ямагучидің сөзіне сүйенсек, бұл жіктеме гендерге негізделген жіктемеге ұқсас болды. 1924 жылы Айчи медицина университетінің дерматология профессоры болып тағайындалды. 1926 жылы Тохоку император университетіне оқуға түсті. Бангкокта өткен халықаралық мәйіс ауруы конференциясына қатысып, осы ауруға деген қызығушылығын қайта жақтанды. Кенсуке Мицуда «Мицуда реакциясын» (лепромин реакциясы) зерттегенін және сипаттағанын білгеннен кейін, ол халықаралық журналды жариялауға ықпал етті. Ақырында Хаяши Фумио журналдың алғашқы санында Мицуда реакциясы туралы алғашқы мақаласын жариялады. Ол Жапонияда мәйіспен ауыратын науқастарды санаторийлерге бөлудің кең таралған тәжірибесіне қарсы болды. 1937 жылы Токио император университетіне қайта оралды. Мәйіс ауруына деген қызығушылығы артып, мәйіспен зарарлауға арналған тәжірибелік жұмыстар жүргізді, бірақ олар сәтсіз аяқталды. 1938 жылы алғаш рет 1939 жылы Отаның невусы деп аталатын жағдайды ұсынды. Отаның невусы – көбінесе моңғолдықтарда кездесетін туа біткен белгі. 1941 жылы француз Индокитайындағы мәйіс ауруына жасаған еңбегі үшін Виши француз үкіметінен Құрмет легионы орденімен марапатталды. 1944 жылы Шанхай мен Нанкинде өткен медициналық конференцияларға қатысты. 1945 жылдың қазан айында асқазан қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның қабірі Тама зиратында орналасқан. Ол туылған үйі Киношита Мокутаро ескерткіш үйі ретінде сақталған.

Kinoshita was born in what is now part of Itō, Shizuoka as Masao Ōta (太田正雄). He moved to Tokyo at the age of 13 to pursue studies in German, during which time he was exposed to German literature and history. In 1906 entered the Medical School of Tokyo Imperial University to pursue a medical career and to translate literary works and to cultivate contacts in the literary world. In 1907, he met Tekkan Yosano and was invited to become a member of the Myōjō literary circle, to which he contributed translations and original works. In 1908 he was one of the founding members of the Pan no kai (パンの会) literary circle, through which he became acquainted with Kafū Nagai, Rokuzan Ogiwara, Kaoru Osanai, Kōtarō Takamura, Jun'ichirō Tanizaki, Bin Ueda and other noted figures in the Japanese literary and artistic world. In 1909, he assisted Takuboku Ishikawa in the production of the literary magazine Subaru. Bin Ueda introduced Kinoshita to Mori Ōgai, who suggested that he should concentrate on literature, as his reputation was becoming widespread, but that if he should continue to pursue medicine, he should specialize in dermatology. Kinoshita chose both and studied under the respected Keizo Dohi, the first professor of dermatology at Tokyo Imperial University, where he became interested in research on leprosy. He used the pen name of Kinoshita for writing and his real name of Ota for his medical career. One of his main topics of interest was the history of Japanese Christianity in the 16th century. He wrote a play titled Christian Story (切支丹物) which depicted the Kirishitan in feudal Japan. In 1916, at age 31, he was named professor of dermatology at South Manchuria Medical University and earned his Ph. D. based on the culture of Malassetia furfur. In 1920 he left Tokyo Imperial University to study mycology at the Sorbonne and Hôpital Saint Louis and at the University of Lyon in France. He remained in France until 1924 and became fluent in French. He became known for the “Classification of Ota and Langeron”, based on morphology. His observations were very exact and, according to Hideyo Yamaguchi, this classification closely resembled the classification based on genes. In 1924, he was named Professor of Dermatology at Aichi Medical University. In 1926, he went to Tohoku Imperial University. He attended an international leprosy meeting in Bangkok which revived his interest in the condition. Knowing that Kensuke Mitsuda had studied and described the “Mitsuda reaction” (Lepromin reaction), he lobbied for the publication of an international journal. Finally Hayashi Fumio wrote the first article on the Mitsuda reaction in its first issue. He opposed the prevalent practice in Japan of segregating leprosy patients into sanatoriums. In 1937, he returned to Tokyo Imperial University. His interest in leprosy increased and he performed experimental works intended for the inoculation of leprosy which failed. In 1938 he first presented the case which was later named Nevus of Ota in 1939. The Nevus of Ota is a birthmark, mostly seen in Mongoloid people. In 1941, he was awarded the Legion of Honour from the Vichy French government for his work on leprosy in French Indochina. In 1944, he participated in medical conferences held in Shanghai and Nanjing. In October 1945, he died of gastric cancer. His grave is in Tama Cemetery. The house where he was born is preserved as the Kinoshita Mokutaro Memorial House.